Garbha

Verse 1

ॐ पञ्चात्मकं पञ्चसु वर्तमानं षडाश्रयं षड्गुणयोगयुक्तम् । तत्सप्तधातु त्रिमलं द्वियोनि चतुर्विधाहारमयं शरीरं भवति ॥ पञ्चात्मकमिति कस्मात्—पृथिव्यापस्तेजोवायुराकाशमिति । अस्मिन्पञ्चात्मके शरीरे का पृथिव...

ஓம். உடல் பஞ்சாத்மகம்—பூமி, நீர், தீ, காற்று, ஆகாயம் எனும் ஐம்பெரும் பூதங்களால் ஆனது; அவை ஐந்தினுள்ளேயே நிலைபெற்றது; ஆறு ஆதாரங்களுடன், ஆறு குணங்களின் யோகத்தால் இணைந்தது. இது ஏழு தாதுக்களால் அமைந்தது; மூன்று மலங்களுடன்; தந்தை-தாய் எனும் இரு யோனிகளிலிருந்து தோன்றியது; நான்கு வகை உணவால் போஷிக்கப்படுகிறது. ‘பஞ்சாத்மகம்’ ஏன்? கடினமானது பூமி; திரவமானது நீர்; வெப்பமானது தீ; நகர்வது காற்று; வெற்றிட/துளையுடையது ஆகாயம். பூமி தாங்குகிறது, நீர் பிண்டமாக்குகிறது, தீ ஒளியூட்டுகிறது, காற்று இயக்குகிறது, ஆகாயம் இடமளிக்கிறது. காதில் ஒலி, தோலில் தொடு, கண்களில் ரூபம், நாவில் ருசி, மூக்கில் மணம் அறியப்படுகிறது; உபஸ்தம் இன்பத்தை, அபானம் கழிவை வெளியிடுகிறது; புத்தியால் அறிதல், மனத்தால் சங்கல்பம், வாக்கால் உரை நிகழ்கிறது. ‘ஆறு ஆதாரங்கள்’—இனிப்பு, புளிப்பு, உப்பு, கசப்பு, காரம், துவர்ப்பு எனும் ஆறு ருசிகள் அனுபவிக்கப்படுவதால்; மேலும் ஷட்ஜம் முதலான ஏழு ஸ்வரங்களும் உள்ளன. இஷ்ட-அநிஷ்ட ஒலி-பேதங்கள் ஏழுவகை; ஒருமுகப் பிரணிதானத்தால் பத்துவகை எனக் கூறப்படுகிறது. ‘ஏழு தாது’ வெள்ளை, சிவப்பு, கருப்பு, புகைநிறம், மஞ்சள், கபிலம், பாண்டுரம் முதலிய பேதங்களால் சுட்டப்படுகிறது॥१॥

Verse 2

कस्मात् यदा देवदत्तस्य द्रव्यादिविषया जायन्ते ॥ परस्परं सौम्यगुणत्वात् षड्विधो रसो रसाच्छोणितं शोणितान्मांसं मांसान्मेदो मेदसः स्नावा स्नाव्नोऽस्थीन्यस्थिभ्यो मज्जा मज्ज्ञः शुक्रं । शुक्रशोणितसंयोगादा...

தேவதத்தன் (ஜீவன்) பொருள் முதலிய விஷயங்கள் ஏன், எப்போது தோன்றுகின்றன? பரஸ்பரச் சேர்க்கையும் சௌம்ய (குளிர்-ஈர) குணத்தின் விளைவாலும் ரஸம் ஆறுவகையாகிறது; ரஸத்திலிருந்து ரத்தம், ரத்தத்திலிருந்து மாம்சம், மாம்சத்திலிருந்து மேதஸ், மேதஸிலிருந்து ஸ்நாயு, ஸ்நாயுவிலிருந்து எலும்பு, எலும்பிலிருந்து மஜ்ஜை, மஜ்ஜையிலிருந்து சுக்ரம் உண்டாகிறது. சுக்ர-சோணிதச் சேர்க்கையால் கரு உருவாகி இதயத்தில் தன் நிலையைக் கொள்கிறது. இதயத்தில் அந்தராக்கினி; அக்கினி-ஸ்தானத்தில் பித்தம்; பித்த-ஸ்தானத்தில் வாயு; வாயு-ஸ்தானத்தில் இதயம்—இக்கிரமம் பிரஜாபதி நியமித்தது॥२॥

Verse 3

ऋतुकाले सम्प्रयोगादेकरात्रोषितं कलिलं भवति, सप्तरात्रोषितं बुद्बुदं भवति, अर्धमासाभ्यन्तरेण पिण्डो भवति, मासाभ्यन्तरेण कठिनो भवति, मासद्वयेन शिरः सम्पद्यते, मासत्रयेण पादप्रवेशो भवति । अथ चतुर्थे मासे...

஋துகாலச் சேர்க்கையால் ஒரு இரவில் அது ‘கலிலம்’ (ஜெல்லி போன்ற திரள்) ஆகிறது; ஏழு இரவுகளில் ‘புத்புதம்’ (குமிழி) ஆகிறது; அரைமாதத்திற்குள் பிண்டமாகிறது; ஒரு மாதத்தில் உறுதியாகிறது; இரண்டு மாதங்களில் தலை உருவாகிறது; மூன்று மாதங்களில் பாதங்களின் உருவாக்கம்/நுழைவு நிகழ்கிறது. நான்காம் மாதத்தில் வயிறு-இடுப்பு பகுதி, ஐந்தாம் மாதத்தில் முதுகெலும்புத் தண்டு, ஆறாம் மாதத்தில் வாய்-மூக்கு-கண்-காது, ஏழாம் மாதத்தில் ஜீவனுடன் இணைவு, எட்டாம் மாதத்தில் முழுமை பெறுகிறது. தந்தையின் விதை அதிகமாயின் ஆண், தாயின் விதை அதிகமாயின் பெண், இரண்டும் சமமாயின் நபுஂஸகம் (லிங்கம் நிர்ணயமற்றது) ஆகும். தாயின் மனம் கலங்கினால் குழந்தை குருடு, நொண்டி, கூனன், குறுநிலையன் முதலியதாகலாம். வாயுக்களின் பரஸ்பர அழுத்தத்தால் சுக்ரம் இரண்டாகப் பிளந்தால் உடல் இருபடியாகி இரட்டையர் பிறக்கின்றனர். திறமையான பஞ்சாத்மக சத்துவம், பஞ்சாத்மகத் தேஜஸால் தீண்டப்பட்ட ரஸத்துடன், சம்யக் ஞானமும் தியானமும் கொண்டு அழியாத ஏகாக்ஷரமான ‘ஓங்காரம்’ மீது சிந்தனை செய்கிறது. அந்த ஏகாக்ஷரத்தை அறிந்தபின், உடலுடையோரின் தேகத்தில் எட்டு பிரகிருதிகளும் பதினாறு விகாரங்களும் வெளிப்படுகின்றன. அளவான உணவு-நீரை எடுத்துச் செல்லும் நாடி-நூல் வழியாகப் பிராணன் போஷிக்கப்படுகிறது. ஒன்பதாம் மாதத்தில் எல்லா லக்ஷணங்களும் நிறைந்து, முன்ஜன்மங்களை நினைத்து, செய்த-செய்யாத கர்மத்தை விவேகித்து, சுப-அசுப கர்மத்தை அறிகிறது॥३॥

Verse 4

नानायोनिसहस्राणि दृष्ट्वा चैव ततो मया । आहाराः विविधा भुक्ताः पीताश्च विविधाः स्तनाः ॥ जातस्यैव मृतस्यैव जन्म चैव पुनः पुनः । अहो दुःखोदधौ मग्नः न पश्यामि प्रतिक्रियाम् ॥ यन्मया परिजनस्यार्थे कृतं कर्...

நான் ஆயிரமாயிரம் விதமான யோனிகளை கண்டும் அவற்றில் ஊடாடியும் வந்தேன்; பலவகை உணவுகளை உண்டேன், பலவகை மார்புகளைப் பருகினேன். பிறந்தவனுக்கும் இறந்தவனுக்கும் பிறப்பு மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்கிறது. அய்யோ, துயரக் கடலில் மூழ்கிய நான் எந்தத் தீர்வையும் காணவில்லை. உறவினருக்காக நான் செய்த நற்-தீக் கர்மங்களின் தீயில் நான் ஒருவனே எரிகிறேன்; பலனை அனுபவித்தவர்கள் சென்றுவிட்டார்கள். நான் யோனியிலிருந்து விடுபட்டால், சாங்க்யமும் யோகமும் சார்வேன்—அவை அசுபத்தை அழித்து கர்மபலப் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை அளிப்பவை. நான் யோனியிலிருந்து விடுபட்டால், மகேஸ்வரனைச் சரணடைவேன்—அசுபநாசகர், பலமுக்தி வழங்குபவர். நான் யோனியிலிருந்து விடுபட்டால், பகவான் நாராயண தேவனைச் சரணடைவேன்—அசுபநாசகர், பலமுக்தி வழங்குபவர். நான் யோனியிலிருந்து விடுபட்டால், சனாதன பிரம்மத்தைத் தியானிப்பேன். பின்னர் ஜீவன் நூறு பெண்-யோனிகளைத் தாண்டி யோனிவாயிலில் வந்து, இயந்திரம் போல அழுத்தப்பட்டு பேர்த் துயரத்துடன் பிறக்கிறது; பிறந்தவுடனே வைஷ்ணவ வாயுவின் தொடுதலால் பிறப்பு-இறப்பையும் தன் நற்-தீக் கர்மங்களையும் நினைவுகூராது॥४॥

Verse 5

शरीरमिति कस्मात् साक्षादग्नयो ह्यत्र श्रियन्ते—ज्ञानाग्निर्दर्शनाग्निः कोष्ठाग्निरिति । तत्र कोष्ठाग्निर्नामाशितपीतलेह्यचोष्यं पचतीति । दर्शनाग्निः रूपादीनां दर्शनं करोति । ज्ञानाग्निः शुभाशुभं च कर्म...

இதனை ‘சரீரம்’ என்று ஏன் கூறுவர்? ஏனெனில் இங்கே வெளிப்படையாக அக்கினிகள் நிறுவப்பட்டுள்ளன—ஞானாக்னி, தரிசனாக்னி, கோஷ்டாக்னி. அவற்றில் கோஷ்டாக்னி உண்டது, குடித்தது, நக்கியது, சுவைத்தது ஆகியவற்றைச் செரிக்கிறது. தரிசனாக்னி ரூபம் முதலியவற்றின் தரிசனத்தை நிகழ்த்துகிறது. ஞானாக்னி நற்-தீக் கர்மத்தை விவேகமாக அறிகிறது. இங்கே மூன்று நிலையங்கள்—இதயத்தில் தக்ஷிணாக்னி, வயிற்றில் கார்ஹபத்யம், வாயே ஆஹவனீயம். ஆத்மா யஜமானன்; புத்தியைப் பத்னியாக வைத்து, மனமே பிரம்மா; லோபம் முதலியவை பசுக்கள்; த்ருதி தீக்ஷை, சந்தோஷமும்; ஞானேந்திரியங்கள் யாகப் பாத்திரங்கள், கர்மேந்திரியங்கள் ஹவிஸ்; தலை கபாலம், முடிகள் தர்பை, வாயே அந்தர்வேதி. தலை நான்கு கபாலம் போன்றது; பக்கப் பற்கள்-உதடுகள்-அண்ணம் பதினாறு; மர்மஸ்தானங்கள் 107; மூட்டுகள் 180; நரம்புக்கட்டுகள் 109; நாடிகள் 700; மஜ்ஜைகள் 500; எலும்புகள் 360; ரோமங்கள் சுமார் மூன்றரை கோடி. இதயம் எட்டு பலம், நாக்கு பன்னிரண்டு பலம்; பித்தம் ஒரு பிரஸ்தம், கபம் ஒரு ஆடகம், சுக்கிரம் ஒரு குடவம், மேதஸ் இரண்டு பிரஸ்தம்; மூத்திரமும் மலமும் உணவின் அளவின்படி நிர்ணயமற்றவை. பைப்பலாத மோக்ஷசாஸ்திரம் நிறைவு; பைப்பலாத மோக்ஷசாஸ்திரம் நிறைவு॥५॥