Ganapati
கணபதி உபநிஷத் (கணபத்யதர்வசீர்ஷம்) அதர்வவேதத்துடன் தொடர்புடைய சிறியதாயினும் ஆழமான தத்துவ முக்கியத்துவம் கொண்ட உபநிஷத். இதில் கணேசன் வெறும் சுபாரம்பத் தெய்வமாக அல்ல; பரப்ரஹ்மம், அனைத்துயிர்களின் அந்தராத்மா என உயர்த்திப் பேசப்படுகிறது. உபநிஷதிய முறையில் தெய்வரூபம் அத்வைதப் பிரம்மத்தின் சின்னமாகவும், அதே நேரம் அதன் வெளிப்பாடாகவும் விளங்குகிறது; இதனால் பக்தி–ஞான ஒருமை வலியுறுத்தப்படுகிறது. வரலாற்றில் இது பிந்தைய உபநிஷத் மரபில் சேரும்; கணபத்ய சமயத்தில் சிறப்பாகப் பரவியது. சைவச் சூழலில் கணேசன் ‘முதற்பூஜ்யன்’ என்றும் சிவோபாசனைக்கு வாசல்/முன்னோடி என்றும் கருதப்படுகிறார். உரையில் ஸ்ருதி-நடை, தாதாத்ம்ய வாக்கியங்கள், மந்திரசாதனை வழிமுறைகள் ஆகியவை வேதாந்தமும் மந்திர மரபும் இணையும் இடத்தை காட்டுகின்றன. முக்கிய போதனை: கணபதி சிருஷ்டி–ஸ்திதி–லயத்தின் ஆதாரம்; வ்யக்த–அவ்யக்த இரண்டிற்கும் அடித்தளம். ‘ஓம்’ மற்றும் ‘கம்’ பீஜமந்திர ஜப–தியானம் ஆத்மபோதத்திற்கு வழி. ‘விக்னம்’ என்பது வெளிப்புற தடைகள் மட்டும் அல்ல; அவித்யையே முதன்மைத் தடையாகும்; அதனை நீக்குதல் தான் மோட்சத்தின் சாரம் என விளக்கப்படுகிறது.
Start ReadingKey Teachings
- Gaṇapati as Brahman: the deity is identified with the supreme
all-pervading reality (parama-brahman).
- Gaṇapati as Ātman: the inner Self of all beings; realization is self-knowledge.
- Non-dual vision: the manifest (vyakta) and unmanifest (avyakta) are expressions of one reality.
- Cosmogonic sovereignty: Gaṇapati as source
sustainer
and dissolver of the cosmos.
- Mantra as upāya (means): praṇava (Oṁ) and bīja (gaṁ) as contemplative instruments for realization.
- Removal of obstacles as removal of avidyā: the deepest “vighna” is ignorance; liberation is its cessation.
- Unity of bhakti and jñāna: devotion to form leads to insight into formless reality.
- Sacred speech (vāk) and sound-symbolism: phonemes and mantra encode metaphysical truth.
- Iconography as philosophy: tusk
trunk
and belly interpreted as signs of non-dual fullness and discriminative power.
Verses of the Ganapati
18 verses with Sanskrit text, transliteration, and translation.
Verse 1
ॐ नमस्ते गणपतये । त्वमेव प्रत्यक्षं तत्त्वमसि । त्वमेव केवलं कर्तासि । त्वमेव केवलं धर्तासि । त्वमेव केवलं हर्तासि । त्वमेव सर्वं खल्विदं ब्रह्मासि । त्वं साक्षादात्मासि नित्यम् । ऋतं वच्मि । सत्यं वच...
ஓம் கணபதியே நமஸ்காரம். நீயே பிரத்யக்ஷ தத்துவம். நீயே ஒரே கர்த்தா; நீயே தார்த்தா; நீயே ஹர்த்தா. நீயே நிச்சயமாக இதெல்லாம்—பிரம்மம். நீ சாக்ஷாத், நித்திய ஆத்மா. நான் ருதம் (தர்ம-நியதி) உரைக்கிறேன்; நான் சத்தியம் உரைக்கிறேன்.
Brahman–Ātman identity; īśvara as pratyakṣa-tattva; satya/ṛta as dharmic truthfulnessVerse 2
ॐ नमस्ते गणपतये । त्वमेव प्रत्यक्षं तत्त्वमसि । त्वमेव केवलं कर्तासि । त्वमेव केवलं धर्तासि । त्वमेव केवलं हर्तासि । त्वमेव सर्वं खल्विदं ब्रह्मासि । त्वं साक्षादात्मासि नित्यम् । ऋतं वच्मि । सत्यं वच...
ஓம் கணபதியே நமஸ்காரம். நீயே பிரத்யக்ஷ தத்துவம். நீயே ஒரே கர்த்தா; நீயே தார்த்தா; நீயே ஹர்த்தா. நீயே நிச்சயமாக இதெல்லாம்—பிரம்மம். நீ சாக்ஷாத், நித்திய ஆத்மா. நான் ருதம் (தர்ம-நியதி) உரைக்கிறேன்; நான் சத்தியம் உரைக்கிறேன்.
Brahman–Ātman identity; īśvara as pratyakṣa-tattva; satya/ṛta as dharmic truthfulnessVerse 3
ॐ नमस्ते गणपतये । त्वमेव प्रत्यक्षं तत्त्वमसि । त्वमेव केवलं कर्तासि । त्वमेव केवलं धर्तासि । त्वमेव केवलं हर्तासि । त्वमेव सर्वं खल्विदं ब्रह्मासि । त्वं साक्षादात्मासि नित्यम् । ऋतं वच्मि । सत्यं वच...
ஓம் கணபதியே நமஸ்காரம். நீயே பிரத்யக்ஷ தத்துவம். நீயே ஒரே கர்த்தா; நீயே தார்த்தா; நீயே ஹர்த்தா. நீயே நிச்சயமாக இதெல்லாம்—பிரம்மம். நீ சாக்ஷாத், நித்திய ஆத்மா. நான் ருதம் (தர்ம-நியதி) உரைக்கிறேன்; நான் சத்தியம் உரைக்கிறேன்.
Brahman–Ātman identity; īśvara as pratyakṣa-tattva; satya/ṛta as dharmic truthfulnessVerse 4
अव त्वं माम् । अव वक्तारम् । अव श्रोतारम् । अव दातारम् । अव धातारम् । अवानूचानम् अव शिष्यम् । अव पश्चात्तात् । अव पुरस्तात् । अवोत्तरात्तात् । अव दक्षिणात्तात् । अव चोर्ध्वात्तात् । अवाधरात्तात् । सर्...
ஹே கணபதி! என்னைக் காப்பாற்று. பேசுபவரைக் காப்பாற்று. கேட்பவரைக் காப்பாற்று. அளிப்பவரைக் காப்பாற்று. தாங்குபவரைக் காப்பாற்று. வேதம் கற்றுப் பாராயணம் செய்பவரையும், சீடனையும் காப்பாற்று. பின்னால் இருந்து, முன்னால் இருந்து, வடக்கில் இருந்து, தெற்கில் இருந்து, மேலிருந்து, கீழிருந்து காப்பாற்று. எல்லாத் திசைகளிலும் என்னைக் காப்பாற்று—சுற்றிலும் காப்பாற்று॥४॥
Īśvara-anugraha (divine protection/grace) and sarvato-rakṣā (all-directional guardianship)Verse 5
त्वं वाङ्मयस् त्वं चिन्मयः । त्वम् आनन्दमयस् त्वं ब्रह्ममयः । त्वं सच्चिदानन्दाद्वितीयोऽसि । त्वं प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वं ज्ञानमयो विज्ञानमयोऽसि ॥५॥
நீ வாக்மயன்—வாணிச் சொரூபன். நீ சின்மயன்—சைதன்யச் சொரூபன். நீ ஆனந்தமயன்; நீ பிரம்மமயன். நீ சச்சிதானந்தத்திற்கு அத்விதீயன். நீ நேரடியாகப் புலப்படும் பிரம்மம். நீ ஞானமயன்; நீ விஜ்ஞானமயன்—விவேக ஞானச் சொரூபன்॥५॥
Brahman as Sat–Cit–Ānanda; non-duality (advaita) and pratyakṣa-brahma (immediacy of the Absolute)Verse 6
सर्वं जगदिदं त्वत्तो जायते । सर्वं जगदिदं त्वत्तस्तिष्ठति । सर्वं जगदिदं त्वयि लयमेष्यति । सर्वं जगदिदं त्वयि प्रत्येति । त्वं भूमिरापोऽनलोऽनिलो नभः । त्वं चत्वारि वाक्पदानि । त्वं गुणत्रयातीतः । त्वं...
இந்த முழு உலகமும் உன்னிடமிருந்து பிறக்கிறது. இந்த முழு உலகமும் உன்னாலேயே நிலைபெறுகிறது. இந்த முழு உலகமும் உன்னிலேயே லயமடையும். இந்த முழு உலகமும் உன்னிடமே மீளச் சேர்கிறது. நீயே பூமி, நீர், அগ্নி, வாயு, ஆகாயம். நீயே வாக்கின் நான்கு படிகள்/நிலைகள். நீ திரிகுணாதீதன். நீ ஜாக்ரத்-ஸ்வப்ன-ஸுஷுப்தி எனும் மூன்று நிலையையும் கடந்தவன். நீ ஸ்தூல-ஸூக்ஷ்ம-காரண எனும் மூன்று தேகங்களையும் கடந்தவன். நீ கடந்த-நிகழ்-எதிர் எனும் மூன்று காலங்களையும் கடந்தவன். நீ நித்தம் மூலாதாரத்தில் நிலைபெற்றவன். நீ திரிசக்தி-சொரூபன். யோகிகள் நித்தம் உன்னைத் தியானிக்கின்றனர். நீயே பிரம்மா, நீயே விஷ்ணு, நீயே ருத்ரன்; நீயே இந்திரன், நீயே அக்னி, நீயே வாயு, நீயே சூரியன், நீயே சந்திரன்; நீயே பிரம்மம்—பூः புவः ஸ்வः—ஓம்॥६॥
Brahman/Īśvara as jagat-kāraṇa (cause of the universe), pañcabhūta-adhisthāna, turīya (beyond three states), and sarva-devatā-ātmabhāva (all-deities-as-one)Verse 7
गणादिं पूर्वमुच्चार्य वर्णादिंस्तदनन्तरम् । अनुस्वारः परतरः । अर्धेन्दुलसितम् । तारेण ऋद्धम् । एतत्तव मनुस्वरूपम् ॥७॥
முதலில் ‘கண’ என்பதின் ஆதியெழுத்தான ‘க’ (ga) யை உச்சரித்து, அதன் பின் ‘வர்ண’ என்பதின் ஆதியெழுத்தான ‘அ’ வை உச்சரிக்க வேண்டும். பின்னர் அனுஸ்வாரம் வரும்; அது அர்த்தசந்திரச் சின்னத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தார-ப்ரணவமான ‘ஓம்’ ஆல் செழுமைப்படும். இதுவே உன் மந்திர-ஸ்வரூபம்॥௭॥
Mantra (śabda) as a revelatory form of the deity; nāda-brahmanVerse 8
गकारः पूर्वरूपम् । अकारो मध्यमरूपम् । अनुस्वारश्चान्त्यरूपम् । बिन्दुरुत्तररूपम् । नादः सन्धानम् । संहिता सन्धिः । सैषा गणेशविद्या ॥८॥
‘க’காரம் (ga) பூர்வரூபம்; ‘அ’காரம் நடுவரூபம்; அனுஸ்வாரம் இறுதிரூபம். பிந்து உத்தரரூபம். நாதம் இணைப்பு (சந்தானம்); ஸம்ஹிதை சந்தி. இதுவே கணேச-வித்யை॥௮॥
Upāsanā-vidyā via bīja-mantra; śabda-brahman / nādaVerse 9
गणक ऋषिः । निचृद्गायत्री छन्दः । श्रीमहागणपतिर्देवता । ॐ गं गणपतये नमः ॥९॥
கணகன் (Gaṇaka) ரிஷி; நிச்ருத்-காயத்ரீ சந்தஸ்; ஸ்ரீமஹாகணபதி தேவதை. மந்திரம்—‘ஓம் கம் கணபதயே நமः’॥௯॥
Upāsanā (devatā-mantra) as a means to inner purification and realizationVerse 10
एकदन्ताय विद्महे वक्रतुण्डाय धीमहि । तन्नो दन्तिः प्रचोदयात् ॥१०॥
நாம் ஏகதந்தனை அறிகின்றோம்; வக்ரதுண்டனைத் தியானிக்கின்றோம். அந்த தந்தி கணபதி எங்கள் புத்தியைத் தூண்டுவானாக।
Brahman (saguṇa-upāsanā leading toward brahma-jñāna)Verse 11
एकदन्तं चतुर्हस्तं पाशमङ्कुशधारिणम् । रदं च वरदं हस्तैर्बिभ्राणं मूषकध्वजम् । रक्तं लम्बोदरं शूर्पकर्णकं रक्तवाससम् । रक्तगन्धानुलिप्ताङ्गं रक्तपुष्पैः सुपूजितम् । भक्तानुकम्पिनं देवं जगत्कारणमच्युतम्...
ஏகதந்தன், நான்கு கரங்களுடன் பாசமும் அங்குசமும் தாங்கி; கரங்களில் தந்தமும் வரதமுத்திரையும் ஏந்தி, மூஷகக் கொடியுடைய கணபதியைத் தியானிக்க. அவர் செந்நிறம், லம்போதரன், சூற்பகர்ணன், செந்நிற ஆடை அணிந்தவன்; செந்நிற மணத்தால் பூசப்பட்ட அங்கங்களுடன், செந்நிற மலர்களால் நன்கு பூஜிக்கப்பட்டவன்; பக்தர்க்கு அருள்கூரும் தேவன், உலகின் காரணம், அச்யுதன்; படைப்பின் ஆதியில் வெளிப்பட்டவன், பிரக்ருதி மற்றும் புருஷனைத் தாண்டியவன். இவ்வாறு எப்போதும் தியானிப்பவன் யோகி—யோகிகளில் சிறந்தவன்.
Brahman (Īśvara as jagat-kāraṇa; transcendence of prakṛti/puruṣa; upāsanā leading toward mokṣa)Verse 12
एकदन्तं चतुर्हस्तं पाशमङ्कुशधारिणम् । रदं च वरदं हस्तैर्बिभ्राणं मूषकध्वजम् । रक्तं लम्बोदरं शूर्पकर्णकं रक्तवाससम् । रक्तगन्धानुलिप्ताङ्गं रक्तपुष्पैः सुपूजितम् । भक्तानुकम्पिनं देवं जगत्कारणमच्युतम्...
ஏகதந்தன், நான்கு கரங்களுடன் பாசமும் அங்குசமும் தாங்கி; கரங்களில் தந்தமும் வரதமுத்திரையும் ஏந்தி, மூஷகக் கொடியுடைய கணபதியைத் தியானிக்க. அவர் செந்நிறம், லம்போதரன், சூற்பகர்ணன், செந்நிற ஆடை அணிந்தவன்; செந்நிற மணத்தால் பூசப்பட்ட அங்கங்களுடன், செந்நிற மலர்களால் நன்கு பூஜிக்கப்பட்டவன்; பக்தர்க்கு அருள்கூரும் தேவன், உலகின் காரணம், அச்யுதன்; படைப்பின் ஆதியில் வெளிப்பட்டவன், பிரக்ருதி மற்றும் புருஷனைத் தாண்டியவன். இவ்வாறு எப்போதும் தியானிப்பவன் யோகி—யோகிகளில் சிறந்தவன்.
Mokṣa (via upāsanā culminating in jñāna; Īśvara as jagat-kāraṇa and transcendent)Verse 13
एकदन्तं चतुर्हस्तं पाशमङ्कुशधारिणम् । रदं च वरदं हस्तैर्बिभ्राणं मूषकध्वजम् । रक्तं लम्बोदरं शूर्पकर्णकं रक्तवाससम् । रक्तगन्धानुलिप्ताङ्गं रक्तपुष्पैः सुपूजितम् । भक्तानुकम्पिनं देवं जगत्कारणमच्युतम्...
ஏகதந்தன், நான்கு கரங்களுடையவன், பாசமும் அங்குசமும் தாங்குபவன்; முறிந்த தந்தமும் வரதமுத்திரையும் ஏந்தி, மூஷகத் த்வஜம் உடைய கணபதியைத் தியானிக்க வேண்டும். அவர் செந்நிறம் உடையவர், லம்போதரர், சூற்பகர்ணர், செவ்வாடை அணிந்தவர்; செங்கந்தம் பூசப்பட்ட அங்கங்களுடன், செம்பூக்களால் சிறப்பாகப் பூஜிக்கப்படுபவர். பக்தர்க்கு அருள்கூரும் தேவன், உலகின் அழியாத காரணமான அச்யுதன்; படைப்பின் ஆதியில் வெளிப்பட்டு, பிரகிருதி மற்றும் புருஷனைத் தாண்டியவர். இவ்வாறு நித்யம் தியானிப்பவன் யோகி—யோகிகளில் சிறந்தவன்.
Brahman (Īśvara) as the jagat-kāraṇa; saguna-upāsanā leading toward mokṣaVerse 14
एकदन्तं चतुर्हस्तं पाशमङ्कुशधारिणम् । रदं च वरदं हस्तैर्बिभ्राणं मूषकध्वजम् । रक्तं लम्बोदरं शूर्पकर्णकं रक्तवाससम् । रक्तगन्धानुलिप्ताङ्गं रक्तपुष्पैः सुपूजितम् । भक्तानुकम्पिनं देवं जगत्कारणमच्युतम्...
ஏகதந்தன், நான்கு கரங்களுடன் பாசம் அங்குசம் தாங்குபவன்; முறிந்த தந்தமும் வரதஹஸ்தமும் ஏந்தி, மூஷகத் த்வஜம் உடைய கணபதியை நித்யம் தியானிக்க வேண்டும். அவர் செந்நிறம் உடையவர், லம்போதரர், சூற்பகர்ணர், செவ்வாடை அணிந்தவர்; செங்கந்தம் பூசப்பட்ட அங்கங்களுடன், செம்பூக்களால் சுபூஜிதர். பக்தானுகம்பி தேவன், உலகின் அச்யுத காரணம்; படைப்பின் ஆதியில் வெளிப்பட்டு, பிரகிருதி மற்றும் புருஷனைத் தாண்டியவர். இவ்வாறு நித்யம் தியானிப்பவன் யோகி—யோகிகளில் சிறந்தவன்.
Upāsanā (saguṇa-brahma-dhyāna) as a means to purification and realizationVerse 15
नमो व्रातपतये नमो गणपतये नमः प्रमथपतये । नमस्तेऽस्तु लम्बोदराय एकदन्ताय विघ्नविनाशिने । शिवसुताय श्रीवरदमूर्तये नमः ॥१५॥
வ்ராதபதிக்கு நமஸ்காரம், கணபதிக்கு நமஸ்காரம், பிரமதபதிக்கு நமஸ்காரம். ஹே லம்போதரா, ஹே ஏகதந்தா, ஹே விக்னவிநாசகா—உமக்கு நமஸ்காரம். ஹே சிவசுதா, ஹே ஸ்ரீவரதமூர்த்தியே—உமக்கு வணக்கம்.
Īśvara-bhakti and śaraṇāgati (devotional surrender) as preparatory discipline (sādhana)Verse 16
एतदथर्वशीर्षं योऽधीते । स ब्रह्मभूयाय कल्पते । स सर्वविघ्नैर्न बाध्यते । स सर्वतः सुखमेधते । स पञ्चमहापापात् प्रमुच्यते । सायमधीयानो दिवसकृतं पापं नाशयति । प्रातरधीयानो रात्रिकृतं पापं नाशयति । सायं प...
இந்த அதர்வசீர்ஷத்தைப் படிப்பவன் பிரம்மநிலைக்கு தகுதியடைகிறான். எந்தத் தடையும் அவனைப் பீடிக்காது; எல்லாத் திசைகளிலும் இன்ப-செழிப்பு பெருகும். ஐந்து மகாபாபங்களிலிருந்து விடுபடுவான். மாலையில் பாராயணம் செய்தால் பகலில் செய்த பாவம் அழியும்; காலையில் பாராயணம் செய்தால் இரவில் செய்த பாவம் அழியும். காலை-மாலை இரண்டிலும் பயின்றால் பாவியாயினும் பாவமற்றவனென ஆகி, தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோக்ஷம் ஆகியவற்றை அடைவான்॥१६॥
Mokṣa through upāsanā leading to brahmabhāva; removal of vighna; pāpa-kṣaya (purification)Verse 17
इदमथर्वशीर्षमशिष्याय न देयम् । यो यदि मोहाद् दास्यति । स पापीयान् भवति ॥१७॥
இந்த அதர்வசீர்ஷத்தை அசிஷ்யனுக்கு (தகுதியற்றவனுக்கு) அளிக்கக் கூடாது. யாரேனும் மயக்கத்தால் அவனுக்கு இதை அளித்தால், அவன் மேலும் பாவமுடையவனாகிறான்॥१७॥
Adhikāra (eligibility) and guru-śiṣya paramparā; protection of sacred instructionVerse 18
सहस्रावर्तनाद्यं यं काममधीते । तं तमनेन साधयेत् । अनेन गणपतिमभिषिञ्चति । स वाग्मी भवति । चतुर्थ्यामनश्नन् जपति । स विद्यावान् भवति । इत्यथर्वणवाक्यम् । ब्रह्माद्याचरणं विद्यान्न बिभेति कदाचनेति । यो द...
ஆயிரம் முறை ஆவர்த்தனம் செய்து, எந்த எந்த விருப்பத்துடன் ஒருவர் இதை অধ্যயனம் செய்கிறாரோ, அந்த அந்த விருப்பத்தை இதன்மூலமே நிறைவேற்ற வேண்டும். இதனால் கணபதிக்கு அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது; சாதகர் வாக்காற்றல் பெறுவான். சதுர்த்தி நாளில் உண்ணாது ஜபித்தால் அவன் கல்வியறிவு பெறுவான்—இது அதர்வண வாக்கு. பிரம்மாதி ஆச்சாரத்தை அறிந்தவன் எப்போதும் அஞ்சான். தூர்வா முளைகளால் பூஜிப்பவன் வைஶ்ரவணன் (குபேரன்) போன்றவன் ஆவான். லாஜம் (வறுத்த நெல்) கொண்டு பூஜிப்பவன் புகழும் மேதையும் பெறுவான். ஆயிரம் மோதகங்களால் பூஜிப்பவன் விரும்பிய பலனை அடைவான். நெய் மற்றும் சமித்துகளால் யஜனம் செய்பவன் அனைத்தையும் பெறுவான்—அனைத்தையும் பெறுவான். எட்டு பிராமணர்களை முறையாகத் திருப்திப்படுத்தினால் அவன் சூரியனைப் போல ஒளிவிடுவான். சூரியகிரகணத்தில் பெரிய நதியில் அல்லது பிரதிமையின் அருகில் ஜபித்தால் அவனுடைய மந்திரம் சித்தியாகும். அவன் மகாவிக்னம், மகாதோஷம், மகாபாபம், மகாப்ரத்யவாயம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபடுவான். இவ்வாறு அறிந்தவன் அனைத்தறிவாளன் ஆவான்—அனைத்தறிவாளன் ஆவான். இதி உபநிஷத்॥१८॥
Upāsanā and mantra-siddhi as preparatory means; vighna-nivṛtti; citta-śuddhi; movement from kāmya results toward jñānaRead Upanishads in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.