Sukta 16

Mantra 1

प्र ते सोतार ओण्यो रसं मदाय घृष्वये । सर्गो न तक्त्येतशः ॥

ஓ சோமா! உனக்காக சோதார்கள் (ரசம் பிழிபவர்கள்) மது (ஆனந்த-உன்மத்தம்) மற்றும் ஒளிரும் தீவிரத்திற்காக ரசத்தை முன்னே பாய்ச்சுகின்றனர். விடுபட்ட ஓடைப் போல அது வேகமாய் விரைகிறது; செலுத்தப்படும் விரைவு குதிரை போல அதன் ஓட்டம் தீவிரம் பெறுகிறது.

Mantra 2

क्रत्वा दक्षस्य रथ्यमपो वसानमन्धसा । गोषामण्वेषु सश्चिम ॥

க்ரது (சங்கல்ப-சக்தி) மற்றும் தக்ஷ (விவேக-வலிமை) மூலம் அவன் திறன் நிறைந்த செயலின் ரதப் பாதையாக ஆகிறான்; அபஸ் (நீர்) என்பதை ஆடையாக அணிந்து, அந்தஸ் (பிழிந்த ரசம்) உடன், நுண்ணிய தடங்களில் அலைந்து, கோஷா (ஒளிரும் பசுக்கள்—ஞானச் செல்வம்) தேடுகிறான்.

Mantra 3

अनप्तमप्सु दुष्टरं सोमं पवित्र आ सृज । पुनीहीन्द्राय पातवे ॥

அப்ஸு (நீரில்) அனப்த—பிணையப்படாத, துஷ்டர (கடந்து செல்ல அரிதான) சோமத்தை பவித்ரம் (வடிகட்டி) இல் விடுவாயாக. இந்திரன் பருகுவதற்காக அதைத் தூய்மைப்படுத்து; ஒளிமிகு வலிமையின் ஆண்டவன் தெளிந்த ஆனந்த-ரசத்தைப் பருகட்டும்.

Mantra 4

प्र पुनानस्य चेतसा सोमः पवित्रे अर्षति । क्रत्वा सधस्थमासदत् ॥

விழித்துணர்வால் தூய்மையடைந்த சோமன் பவித்ரம் (வடிகட்டி) வழியாக முன்னே பாய்ந்து ஓடுகின்றான். க்ரது—சங்கல்பமும் ருதம்-நெறிப்படுத்தும் வல்லமையும் கொண்டு, சதஸ்த (பொதுத் தளம்) வந்து அமர்விடத்தை அடைகின்றான்॥

Mantra 5

प्र त्वा नमोभिरिन्दव इन्द्र सोमा असृक्षत । महे भराय कारिणः ॥

ஓ இந்திரா, நமஸ்காரமயமான செயல்களால் சோமத் தாரைகள் உம்மை நோக்கி முன்னே விடப்படுகின்றன; உள்ளார்ந்த காரிகள் (சாதக-சக்திகள்) அவற்றை மகா பாரம்—வல்லமையும் நிறைவேற்றமும் நிறைந்த பெரும் ஏற்றம்—க்காக அனுப்புகின்றனர்॥

Mantra 6

पुनानो रूपे अव्यये विश्वा अर्षन्नभि श्रियः । शूरो न गोषु तिष्ठति ॥

அவ்யய (அழியாத) ரூபத்தில் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு, அவன் எல்லா ஸ்ரீயஸ் (ஒளிச்செல்வங்கள்) நோக்கி ஓடுகின்றான். வீரனைப் போல, கோஷு—கதிர்கள்/பசுக்கள் நடுவே—உறுதியாக நிற்கின்றான்; ஞானத்தின் ஒளிமிகு மந்தைகளை காத்தும் தாங்கியும் நிற்கின்றான்॥

Mantra 7

दिवो न सानु पिप्युषी धारा सुतस्य वेधसः । वृथा पवित्रे अर्षति ॥

வானின் சானு (சிகரம்) போல, வேதஸ் (செயல்-நிபுண ஋ஷி) பிழிந்த சோமத்தின் பெருகும் தாரை பவித்ரம் (பவித்ரக) வழியே ஓடுகிறது—வீணாக அல்ல; செயல்-சித்திக்காகவே.

Mantra 8

त्वं सोम विपश्चितं तना पुनान आयुषु । अव्यो वारं वि धावसि ॥

ஓ சோமா, நீ உன் இயல்பினாலேயே உன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு, அவி (கம்பளி) வடிகட்டியின் வழியே விரைந்து ஓடுகிறாய்; ஆயுஷு (உயிர்-சக்திகள்) மேலும் மேலும் விபஶ்சித்—விவேகமும் ஒளியும் உடையதாக—ஆகச் செய்கிறாய்.