Sukta 58

Mantra 1

समुद्रादूर्मिर्मधुमाँ उदारदुपांशुना सममृतत्वमानट् । घृतस्य नाम गुह्यं यदस्ति जिह्वा देवानाममृतस्य नाभिः ॥

சமுத்திரத்திலிருந்து மதுமயமான ஊர்மி (அலை) மேலெழுகிறது; உபாஂஶு (நுண்/மறை) பிழிப்பால் அது அமரத்துவத்தை அடைகிறது. நெய்யின் மறைநாமம் இதுவே: இது தேவர்களின் நாவு; இது அமிர்தத்தின் நாபி-மையம்.

Mantra 2

वयं नाम प्र ब्रवामा घृतस्यास्मिन्यज्ञे धारयामा नमोभिः । उप ब्रह्मा शृणवच्छस्यमानं चतुःशृङ्गोऽवमीद्गौर एतत् ॥

நாம் நெய்யின் (க்ருதத்தின்) நாமத்தையே அறிவிக்கிறோம்; இந்த யஜ்ஞத்தில் நமஸ்காரங்களால் அதைத் தாங்கி நிலைநிறுத்துகிறோம். உச்சரிக்கப்படும் புகழ்ச்சியைப் பிரஹ்மா (வாக்கு/பிரஹ்ம-சக்தி) கேட்பானாக; நான்கு கொம்புடைய வृषபன் (கௌரன்) இதையே முழக்கமாக வெளிப்படுத்துகிறான்.

Mantra 3

चत्वारि शृङ्गा त्रयो अस्य पादा द्वे शीर्षे सप्त हस्तासो अस्य । त्रिधा बद्धो वृषभो रोरवीति महो देवो मर्त्याँ आ विवेश ॥

அவனுக்கு நான்கு கொம்புகள், மூன்று பாதங்கள், இரண்டு தலைகள், ஏழு கைகள். மூவகை பந்தத்தில் கட்டப்பட்ட அந்த வृषபன் முழங்குகிறது; அந்த மகாதேவன் மானிடர்களுள் புகுந்துவிட்டான்.

Mantra 4

त्रिधा हितं पणिभिर्गुह्यमानं गवि देवासो घृतमन्वविन्दन् । इन्द्र एकं सूर्य एकं जजान वेनादेकं स्वधया निष्टतक्षुः ॥

மூவகையாக நிறுவப்பட்டு, பணிகளால் மறைக்கப்பட்டதை—தேவர்கள் கௌ (ஒளிமிகு மூல) உட்பகுதியில் நெய்யைத் தேடி கண்டனர். இந்திரன் ஒரு ரூபத்தைப் பிறப்பித்தான், சூரியன் மற்றொரு ரூபத்தை; மேலும் வேனன் (வேட்கை கொண்ட தரிசி) இலிருந்து ஒன்றை அவர்கள் ஸ்வதா-சக்தியால் செதுக்கி உருவாக்கினர்.

Mantra 5

एता अर्षन्ति हृद्यात्समुद्राच्छतव्रजा रिपुणा नावचक्षे । घृतस्य धारा अभि चाकशीमि हिरण्ययो वेतसो मध्य आसाम् ॥

இந்த (கிருதத்தின்) ஓடைகள் இதய-சமுத்திரத்திலிருந்து பாய்கின்றன—தம் வழிகளில் நூறு கிளைகளாய்—பகைவர்க்கு கண்ணுக்குப் புலப்படாதவையாக. நான் கிருதத்தின் ஓட்டங்களைத் தரிசிக்கிறேன்; அவற்றின் நடுவே பொன்னிற வேதஸ (நாணல் போன்ற தண்டு) நிற்கிறது.

Mantra 6

सम्यक्स्रवन्ति सरितो न धेना अन्तर्हृदा मनसा पूयमानाः । एते अर्षन्त्यूर्मयो घृतस्य मृगा इव क्षिपणोरीषमाणाः ॥

அவை நதிகளைப் போல நேர்மையாகப் பாய்கின்றன; பால் தரும் பசுக்களைப் போல—இதயத்தினாலும் மனத்தினாலும் உள்ளே தூய்மையடைந்து. இவை கிருதத்தின் ஊர்மிகள்; அவை பொங்குகின்றன—வேகமாய் முன்னே தள்ளிச் செல்லும் மான்களைப் போல, தம் துடிப்பில் விரைந்து.

Mantra 7

सिन्धोरिव प्राध्वने शूघनासो वातप्रमियः पतयन्ति यह्वाः । घृतस्य धारा अरुषो न वाजी काष्ठा भिन्दन्नूर्मिभिः पिन्वमानः ॥

சிந்து நதியைப் போல முன்னே செல்லும் பாதையில்—விரைவு-மூக்குடைய—காற்றால் உந்தப்பட்ட—அந்த உயர்ந்த இயக்கங்கள் பறக்கின்றன. கிருதத்தின் ஓடைகள்—செம்மை நிறைந்த வளமிகு வாஜி (குதிரை) போல—காஷ்டா/தடைகளை உடைத்து, தம் ஊர்மிகளால் பெருகி நிறைகின்றன.

Mantra 8

अभि प्रवन्त समनेव योषाः कल्याण्यः स्मयमानासो अग्निम् । घृतस्य धाराः समिधो नसन्त ता जुषाणो हर्यति जातवेदाः ॥

அவை அக்னியை நோக்கி ஓடுகின்றன; ஒரே கூடுகை இடத்திற்குச் செல்லும் அழகிய, புன்னகை பூத்த பெண்களைப் போல. நெய்யின் ஓடைகள் சமித்தாக (எரிபொருள்க் கட்டைகளாக) அணுகுகின்றன; அவற்றை ஏற்றுக்கொண்டு, அவற்றில் மகிழ்ந்து, ஜாதவேதஸ் ஆனந்தத் தீவிரத்துடன் மேலே துள்ளி எழுகின்றான்.

Mantra 9

कन्या इव वहतुमेतवा उ अञ्ज्यञ्जाना अभि चाकशीमि । यत्र सोमः सूयते यत्र यज्ञो घृतस्य धारा अभि तत्पवन्ते ॥

மணவிழா ஊர்வலத்திற்குச் செல்லும் கன்னியரைப் போல, அஞ்சனம் பூசி தம்மை அலங்கரித்துக் கொண்டு, அவை நகர்வதை நான் நோக்குகிறேன். எங்கு சோமம் பிழியப்படுகிறது, எங்கு யஜ்ஞம் நிறுவப்படுகிறது, அங்கே நெய்யின் ஓடைகள் ‘தத்’ நோக்கி ஓடுகின்றன.

Mantra 10

अभ्यर्षत सुष्टुतिं गव्यमाजिमस्मासु भद्रा द्रविणानि धत्त । इमं यज्ञं नयत देवता नो घृतस्य धारा मधुमत्पवन्ते ॥

நன்கு அமைந்த (ஸுஷ்டுதி) ஸ்துதியுடன், கோ-செல்வமும் வெற்றியளிக்கும் நிறைவுமுடன் எங்களை நோக்கி ஓடிவருக; எங்களுள் மங்களமான திரவிணம் (செல்வம்) நிலைபெறச் செய். எங்கள் தேவதைகளே, இந்த யஜ்ஞத்தை நடத்துங்கள்; மধுமயமான, புனிதப்படுத்தும் நெய்யின் ஓடைகள் ஓடட்டும்.

Mantra 11

धामन्ते विश्वं भुवनमधि श्रितमन्तः समुद्रे हृद्यन्तरायुषि । अपामनीके समिथे य आभृतस्तमश्याम मधुमन्तं त ऊर्मिम् ॥

உன் தாமம்—உன் இருப்பின் நியதி—எல்லா உலகங்களையும் தாங்குகிறது; அது மேலே நிறுவப்பட்டும் உள்ளே ஆதாரமாயும் உள்ளது. அது சமுத்திரத்தின் உள்ளே, இதயத்தில், உயிரின் மிக உள்மையிலும் நிலைபெற்றுள்ளது. நீர்முகத்தில் சங்கம இடத்தில் வெளிப்படுத்தப்படும் உன் தேன்-நிறைந்த ஊர்மி (அலை)—அந்த மதுர-செழுமையான ஊர்மியை நாம் அடைவோமாக.