Sukta 133

Mantra 1

प्रो ष्वस्मै पुरोरथमिन्द्राय शूषमर्चत । अभीके चिदु लोककृत्संगे समत्सु वृत्रहास्माकं बोधि चोदिता नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु ॥

அவருக்காக முன்னணி ரதத்தை முன்னே செலுத்துங்கள்—இந்திரனுக்காக ‘ஶூஷ’ (வலிமை) பாடுங்கள். நெருக்கடியான மோதலிலும், உலகங்களை உருவாக்குபவன், போர்-சங்கமங்களில் வ்ருத்ரஹன்—எங்களுக்காக விழித்தெழு; தூண்டுபவனாக இரு. பிறரின் வில்லுகளில் நாண்கள் தளரட்டும்.

Mantra 2

त्वं सिन्धूँरवासृजोऽधराचो अहन्नहिम् । अशत्रुरिन्द्र जज्ञिषे विश्वं पुष्यसि वार्यं तं त्वा परि ष्वजामहे नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु ॥

நீ ஆறுகளை கீழ்நோக்கி விடுவித்தாய்; ‘அஹி’ (பாம்பு)யை நீ கொன்றாய். ஓ இந்திரா, நீ அஶத்ரு—எதிர்ப்பில்லாமல் பிறந்தவன்; தேர்ந்தெடுக்கத்தக்க ‘வார்ய’ (மேன்மை, விருப்பம்) அனைத்தையும் நீ வளர்க்கிறாய். ஆகவே நாங்கள் உன்னைச் சுற்றிலும் அணைத்துக்கொள்கிறோம்—பிறரின் வில்லுகளில் நாண்கள் தளரட்டும்.

Mantra 3

वि षु विश्वा अरातयोऽर्यो नशन्त नो धियः । अस्तासि शत्रवे वधं यो न इन्द्र जिघांसति या ते रातिर्ददिर्वसु नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु ॥

எங்கள் தியஸ் (ஊக்கமூட்டும் ஞான-சிந்தனைகள்) அழியச் செய்யும் எல்லா அராதிகள்—தீய மனப்பான்மைகள்—சிதறி அகலட்டும். எங்களை வீழ்த்த விரும்பும் பகைவனுக்கு எதிராக, ஹே இந்திரா, நீ வத-அம்பை எய்யும் வில்லாளன். மேலும் உன் ராதி—வசு எனும் செல்வத்தின் தானம், ஒளிமிகு நிறைவு—அது எங்களுக்கே உரியதாகட்டும்; பிற கோருநர்களின் வில்ல்களில் ஜ்யா தளரட்டும்.

Mantra 4

यो न इन्द्राभितो जनो वृकायुरादिदेशति । अधस्पदं तमीं कृधि विबाधो असि सासहिर्नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु ॥

ஹே இந்திரா, மனிதர்களில் யார் ஒருவர் வ்ருகாயுஃ—ஓநாய்-போன்ற ஆசையுடன்—எங்களைச் சுற்றிலும் இருந்து குறிவைத்து சுட்டிக்காட்டுகிறானோ, அவனை அதஸ்பதம், கீழ்நிலைக்கு வீழ்த்துவாயாக. நீ விபாதன்—வலிமைமிகு தடுத்தோன்; சாஸஹி—வெற்றி பெறும் அடக்குபவன்; பிறரின் வில்ல்களில் ஜ்யா தளரட்டும்.

Mantra 5

यो न इन्द्राभिदासति सनाभिर्यश्च निष्ट्यः । अव तस्य बलं तिर महीव द्यौरध त्मना नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु ॥

ஹே இந்திரா, யார் எங்களை அபிதாஸதி—தாக்குகிறாரோ—அவர் சநாபிஃ (உறவினர்/ஒரே குலத்தவர்) ஆனாலும், நிஷ்ட்யஃ (அந்நியன்) ஆனாலும்—அவனுடைய பலத்தைப் புரட்டிவீழ்த்து, கீழே தள்ளுவாயாக; மஹீவ த்யௌः (பெரும் வானம்) தன் எடையால் அழுத்துவது போல. பிறரின் வில்ல்களில் ஜ்யா தளரட்டும்.

Mantra 6

वयमिन्द्र त्वायवः सखित्वमा रभामहे । ऋतस्य नः पथा नयाति विश्वानि दुरिता नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु ॥

ஓ இந்திரா, நாங்கள்—உன்னுடையவர்களாய்—உன் நட்பை உறுதியாகப் பற்றிக் கொள்கிறோம். எங்களை ‘ருத’ (Ṛta) எனும் பாதையில் நடத்துவாயாக; எங்கள் எல்லா துரிதங்களும் கடினத் திருப்பங்களும் அகலட்டும். பிறரின் வில்லுகளில் கட்டிய நாண்கள் தளரட்டும்.

Mantra 7

अस्मभ्यं सु त्वमिन्द्र तां शिक्ष या दोहते प्रति वरं जरित्रे । अच्छिद्रोध्नी पीपयद्यथा नः सहस्रधारा पयसा मही गौः ॥

ஓ இந்திரா, எங்களுக்காக அந்த வரத்தைப் போதித்து அருள்வாயாக; அது பதிலளிப்பாகப் பாடுபவனுக்கு உத்தம ஓட்டமாகப் பாய்ந்து வழங்குகிறது. உடையாத மடியுடைய பெருங்கோ—ஆயிரம் ஓடைகளாய்—போஷிக்கும் ஒளியின் பாலால் எங்களை நிரப்புவாளாக.