Sukta 132

Mantra 1

ईजानमिद्द्यौर्गूर्तावसुरीजानं भूमिरभि प्रभूषणि । ईजानं देवावश्विनावभि सुम्नैरवर्धताम् ॥

உண்மையான யஜமானனை—ஒழுங்காகச் சேர்க்கப்பட்ட நிதிகளால் செழிக்கும் த்யௌ (வானம்)வும், முன்னே சென்று அலங்கரிக்கும் பூ (பூமி)யும் வளர்க்கின்றன. அவனைத் தேவ அஷ்வினௌவும் தம் சும்னம் (மங்கள அனுகிரகம்) கொண்டு மேலும் வளர்ப்பாராக.

Mantra 2

ता वां मित्रावरुणा धारयत्क्षिती सुषुम्नेषितत्वता यजामसि । युवोः क्राणाय सख्यैरभि ष्याम रक्षसः ॥

மித்ர-வருணரே! இரு உலகங்களையும் தாங்குபவர்களே—உங்கள் சுஷும்னா (நல்லருள்) தூண்டுதலால் நாங்கள் உங்களை யஜனம் செய்கிறோம். உங்கள் சখ্যமும் வலமூட்டும் ஆற்றலும் கொண்டு ரக்ஷஸ் (விக்னம் தரும் இருள்-சக்திகள்) மீது நாம் மேலோங்குவோமாக.

Mantra 3

अधा चिन्नु यद्दिधिषामहे वामभि प्रियं रेक्णः पत्यमानाः । दद्वाँ वा यत्पुष्यति रेक्णः सम्वारन्नकिरस्य मघानि ॥

மேலும், நாம் நம்மை உங்களிடம் நோக்கி நிலைநிறுத்த விரும்பும் போதும்—பிரிய ரேக்ணம் (செல்வம்) தேடி, அதன் அதிபதிகளாக ஆகும் போதும்—உண்மையான ரேக்ணத்தை வளர்க்கும் அந்த தாதாவின் மகம் (உதார தானங்கள்) யாராலும் தடுக்க முடியாது.

Mantra 4

असावन्यो असुर सूयत द्यौस्त्वं विश्वेषां वरुणासि राजा । मूर्धा रथस्य चाकन्नैतावतैनसान्तकध्रुक् ॥

அந்த மற்ற (தெய்வ) ஆற்றல், ஓ அசுரா, பிறப்பிக்கிறது; ஆனால் நீ, வருணா, அனைவருக்கும் அரசன். நீ உலக-ரதத்தின் தலை; ஆகையால் நீ பாவத்தால் உயிரைச் சிதைப்பவன் அல்ல—மாறாக அநீதியை முடிவுறச் செய்பவன்.

Mantra 5

अस्मिन्त्स्वेतच्छकपूत एनो हिते मित्रे निगतान्हन्ति वीरान् । अवोर्वा यद्धात्तनूष्ववः प्रियासु यज्ञियास्वर्वा ॥

இதிலேயே, ஓ தூய்மையடைந்தவனே, ஒரு குறை உள்ளது: மித்ரன் ஒதுக்கப்படும்போது, அது உள்ளேயுள்ள வீர-ஆற்றல்களை வீழ்த்துகிறது. அல்லது—யாகத்தின் பிரியமும் யஜ்ஞியமுமான இயக்கங்களில், விரைவாக, எங்கள் உடல்களில் தன் காவல்களை அவர் நிறுவட்டும்.

Mantra 6

युवोर्हि मातादितिर्विचेतसा द्यौर्न भूमिः पयसा पुपूतनि । अव प्रिया दिदिष्टन सूरो निनिक्त रश्मिभिः ॥

ஏனெனில் உங்கள் தாய் அதிதி—விரிந்த அறிவுடையவள்; வானும் பூமியும் போல அவள் இனிய ரச-ஓட்டத்தால் தூய்மைப்படுத்துகிறாள். பிரிய வரங்களை இறக்கிவையுங்கள்; சூரியனைப் போல, உங்கள் கதிர்களால் எங்களைச் சுத்திகரியுங்கள்.

Mantra 7

युवं ह्यप्नराजावसीदतं तिष्ठद्रथं न धूर्षदं वनर्षदम् । ता नः कणूकयन्तीर्नृमेधस्तत्रे अंहसः सुमेधस्तत्रे अंहसः ॥

நீங்கள் இருவரும் ‘அப்ன-ராஜா’—அடைதலின் அரசர்கள்; நிலைத்து நிற்கும், தாக்குதலுக்கு எளிதில் அடங்காத, இருப்பின் வனப்பாதையில் செல்கின்ற ரதம்போல் நீங்கள் அமர்கிறீர்கள். உங்கள் முன்னே செல்கின்ற உதவிகள் எங்களை கடத்தட்டும்—ந்ருமேதன் அம்ʼஹஸை (துயர-இடர்) கடந்தான்; ஸுமேதன் அம்ʼஹஸை கடந்தான்.