Sukta 121

Mantra 1

हिरण्यगर्भः समवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिरेक आसीत् । स दाधार पृथिवीं द्यामुतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥

ஆதியில் ஹிரண்யகர்பன் வெளிப்பட்டு இயக்கமடைந்தான்; உருவாகும் அனைத்தின் பிறப்புற்ற ஒரே ஆண்டவன் அவனே. அவனே பூமியையும் இந்தத் த்யௌ (வானம்) யையும் தாங்கினான்—எந்த தேவனுக்காக நாம் ஹவிஸை அர்ப்பணிப்போம்?

Mantra 2

य आत्मदा बलदा यस्य विश्व उपासते प्रशिषं यस्य देवाः । यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥

ஆத்மாவை அளிப்பவனும், வலிமையை அளிப்பவனும்; அவன் ஆணையை உலகமெங்கும் பின்பற்றுகிறது, தேவர்களும் அவன் கட்டளைக்குள் நடக்கின்றனர்; அவன் நிழல் ‘ருத’ (சத்திய-ஒழுங்கு), அவன் நிழலே மரணம்—எந்த தேவனுக்காக நாம் ஹவிஸை அர்ப்பணிப்போம்?

Mantra 3

यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक इद्राजा जगतो बभूव । य ईशे अस्य द्विपदश्चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥

எல்லாம் உயிர்விடும்-உயிரெடுக்கும், அசையும், இமைக்கும் இந்த உலகத்தின் மீது தம் மகிமையால் ஒரே அரசனாக ஆனவர்; இந்த இருகாலி மற்றும் நான்குகாலி உலகை ஆள்பவர்—எந்த தேவனுக்கு நாம் ஹவிஸால் அர்ப்பணிப்போம்?

Mantra 4

यस्येमे हिमवन्तो महित्वा यस्य समुद्रं रसया सहाहुः । यस्येमाः प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥

யாருடைய மகிமையே இந்த ஹிமவான் பனிமலைகள்; யாருடையதே கடல், நீர்களின் ஓடும் ரசத்துடன்; யாருடையதே இந்த திசைகள் அவரின் கரங்களாய்—எந்த தேவனுக்கு நாம் ஹவிஸால் அர்ப்பணிப்போம்?

Mantra 5

येन द्यौरुग्रा पृथिवी च दृळ्हा येन स्व स्तभितं येन नाकः । यो अन्तरिक्षे रजसो विमानः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥

யாரால் வலிமைமிக்க வானமும் உறுதியான பூமியும் நிலைபெற்றன; யாரால் ஸ்வः-லோகம் தாங்கப்பட்டு நாகம் (உச்சி) நிறுவப்பட்டது; யார் அந்தரிக்ஷத்தில் ரஜஸின் விரிவுகளை அளந்தார்—எந்த தேவனுக்கு நாம் ஹவிஸால் அர்ப்பணிப்போம்?

Mantra 6

यं क्रन्दसी अवसा तस्तभाने अभ्यैक्षेतां मनसा रेजमाने । यत्राधि सूर उदितो विभाति कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥

அவருடைய உதவியால் தாங்கப்பட்ட இந்த இரு உலகங்களும், மனம் நடுங்கி, அவரையே நோக்கின; அவருள் மற்றும் அவர்மேல் உதித்த சூரியன் ஒளிர்ந்து பிரகாசிக்கிறான்—எந்த தேவனுக்காக நாம் நம் சங்கல்ப-ஆஹுதியை அர்ப்பணிப்போம்?

Mantra 7

आपो ह यद्बृहतीर्विश्वमायन्गर्भं दधाना जनयन्तीरग्निम् । ततो देवानां समवर्ततासुरेकः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥

மகத்தான ஆபः அனைத்துலகையும் சுமந்து வந்து, கருவைத் தாங்கி, அக்னியைப் பிறப்பித்தபோது—அவற்றிலிருந்தே தேவர்களின் ஒரே பிராணன் முழு இயக்கத்தில் எழுந்தது; எந்த தேவனுக்காக நாம் நம் சங்கல்ப-ஆஹுதியை அர்ப்பணிப்போம்?

Mantra 8

यश्चिदापो महिना पर्यपश्यद्दक्षं दधाना जनयन्तीर्यज्ञम् । यो देवेष्वधि देव एक आसीत्कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥

தன் மகிமையால் அவர் சுற்றிலும் உள்ள ஆபः-ஐக் கண்டார்—அவை தக்ஷம் (படைப்புத் திறன்) தாங்கி யஜ்ஞத்தைப் பிறப்பித்தன; தேவர்களிடையே மேலோங்கி இருந்த ஒரே தேவன் அவர்—எந்த தேவனுக்காக நாம் நம் சங்கல்ப-ஆஹுதியை அர்ப்பணிப்போம்?

Mantra 9

मा नो हिंसीज्जनिता यः पृथिव्या यो वा दिवं सत्यधर्मा जजान । यश्चापश्चन्द्रा बृहतीर्जजान कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥

அவர் எங்களைத் தீங்கு செய்யாதிருப்பாராக—பூமியைப் பிறப்பித்த அந்த ஜனிதா (தந்தை), சத்திய-தர்மத்தில் நிலைபெற்று திவ் (வானம்) ஐப் பிறப்பித்தவர்; மேலும் ஆபः (நீர்) ஐயும்—ஒளிமிக்கவும் விரிந்ததுமானவையாக—பிறப்பித்தவர். எந்த தேவனுக்குப் ஹவிஷா (ஆஹுதி) செலுத்துவோம்?

Mantra 10

प्रजापते न त्वदेतान्यन्यो विश्वा जातानि परि ता बभूव । यत्कामास्ते जुहुमस्तन्नो अस्तु वयं स्याम पतयो रयीणाम् ॥

ஓ பிரஜாபதே, உம்மைத் தவிர வேறு யாரும் இவ்வனைத்து ஜாதானி (பிறந்தவற்றை) முழுவதும் சூழ்ந்து நிற்கவில்லை. நாம் அগ্নியில் உமக்கு அர்ப்பணிக்கும் காமனைகள்—அவை எங்களுக்குச் சித்தியாகுக; மேலும் நாங்கள் ரயீணாம் (செல்வங்களின்) அதிபதிகளாக இருப்போமாக.