Sukta 122

Mantra 1

वसुं न चित्रमहसं गृणीषे वामं शेवमतिथिमद्विषेण्यम् । स रासते शुरुधो विश्वधायसोऽग्निर्होता गृहपतिः सुवीर्यम् ॥

நான் அக்னியைப் போற்றுகிறேன்—வசு (செல்வம்) போலச் செழுமையுடையவன், பலவகை ஒளிச்சிறப்பால் வண்ணமயமானவன்; நன்மை தருபவன், விரும்பத்தக்கவன், விருந்தினர்—வெறுப்பற்றவன். அவன் எல்லா வழிகளிலும் நிறைவின் வேகமிகு ஓடைகளை அளிக்கிறான்—அக்னி, ஹோதா (யாகப் புரோகிதன்), கிருஹபதி, சுவீர்ய (உன்னத வீரிய-சக்தி) அளிப்பவன்.

Mantra 2

जुषाणो अग्ने प्रति हर्य मे वचो विश्वानि विद्वान्वयुनानि सुक्रतो । घृतनिर्णिग्ब्रह्मणे गातुमेरय तव देवा अजनयन्ननु व्रतम् ॥

அக்னியே, மகிழ்ந்து என் வாக்கை ஏற்றுக்கொள்; சுக்ரதுவே, எல்லா விதமான வழிமுறைகளையும் அறிந்தவன் நீ. நெய் ஒளியால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பிரஹ்ம (புனித ஸ்துதி)க்காக ஒரு பாதையை இயக்குவாயாக; ஏனெனில் தேவர்கள் உன் வ்ரதம் (நியமம்/காரியவிதி) பின்பற்றி பிறந்தனர்.

Mantra 3

सप्त धामानि परियन्नमर्त्यो दाशद्दाशुषे सुकृते मामहस्व । सुवीरेण रयिणाग्ने स्वाभुवा यस्त आनट् समिधा तं जुषस्व ॥

ஏழு தாமங்களைச் சுற்றி இயங்கும் அமரன் அக்னியே, தானம் செய்பவனும் நற்கருமம் செய்தவனுமான தாசுஷனுக்கு அருளை அளி; எங்களைப் பெருமைப்படுத்து. சுவாபுவனே, சுவீர்யம் தரும் ரயியுடன், சமிதா (எரிகுச்சி) கொண்டு உன்னை அடைந்தவனை ஏற்றுக்கொள்.

Mantra 4

यज्ञस्य केतुं प्रथमं पुरोहितं हविष्मन्त ईळते सप्त वाजिनम् । शृण्वन्तमग्निं घृतपृष्ठमुक्षणं पृणन्तं देवं पृणते सुवीर्यम् ॥

யாகத்தின் கேது—முதலானவன், புரோஹிதன், முன்னே நிறுவப்பட்டவன்—அந்த ஏழுமடங்கு வெற்றியாளன் அக்னியை ஹவிஷ்மான்கள் வணங்குகின்றனர். எங்கள் வேண்டுதலைக் கேட்பவன், நெய்‑முதுகுடையவன், வலிமைமிகு காளை—நிறைவு அளிக்கும் தேவன் அக்னி—அவன் நாடுபவனை சுவீர்யத்தால் நிரப்புகிறான்.

Mantra 5

त्वं दूतः प्रथमो वरेण्यः स हूयमानो अमृताय मत्स्व । त्वां मर्जयन्मरुतो दाशुषो गृहे त्वां स्तोमेभिर्भृगवो वि रुरुचुः ॥

நீயே முதற் தூதன், தேர்ந்தெடுக்கத் தகுதியானவன்; அழைக்கப்படும்போது அமரத்துவத்திற்காக மகிழ்ந்து எழு. தானம் செய்பவனின் இல்லத்தில் மருதர்கள் உன்னைத் தூய்மைப்படுத்துகின்றனர்; ப்ருகுக்கள் ஸ்தோத்திரங்களால் உன்னை ஒளிரச் செய்கின்றனர்.

Mantra 6

इषं दुहन्त्सुदुघां विश्वधायसं यज्ञप्रिये यजमानाय सुक्रतो । अग्ने घृतस्नुस्त्रिॠतानि दीद्यद्वर्तिर्यज्ञं परियन्त्सुक्रतूयसे ॥

யஜ்ஞப்ரியனே, ஸுக்ரதுவே! யஜமானனுக்காக நீ எங்கும் போஷணத்தை—நன்கு பால் தரும் (ஸுதுகா), அனைத்தையும் தாங்கும் (விஶ்வதாயஸ) வளத்தை—பிழிந்து அளிக்கிறாய். அக்னியே, க்ருதஸ்நுதனே! மும்மடங்கு ருதங்களை ஒளிரச் செய்து, யஜ்ஞத்தைச் சுற்றி வழி-வடிவாகச் சுழன்று, க்ரது முழுமையாகச் செயல்படச் செய்கிறாய்.

Mantra 7

त्वामिदस्या उषसो व्युष्टिषु दूतं कृण्वाना अयजन्त मानुषाः । त्वां देवा महयाय्याय वावृधुराज्यमग्ने निमृजन्तो अध्वरे ॥

இந்த உலகின் உஷஸ்களின் விரிவெழும் வேளைகளில் மனிதர்கள் உன்னைத் தூதனாக்கி வழிபட்டனர். தேவர்கள் உன்னை மகத்தான முன்னேற்றத்திற்காக வளர்த்தனர், அக்னியே; இடையறா அத்வரத்தில் நெய்யால் அபிஷேகம் செய்து உனக்கு ராஜ்யம் (ஆட்சி/அதிபத்தியம்) அளித்தனர்.

Mantra 8

नि त्वा वसिष्ठा अह्वन्त वाजिनं गृणन्तो अग्ने विदथेषु वेधसः । रायस्पोषं यजमानेषु धारय यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

அக்னியே, வஸிஷ்டர்கள் உன்னை—வாஜின் (செல்வ-வெற்றி தருபவன்)—விததங்களில் வேதஸ் (ரிஷி-ஞானம்) உடையவராய் புகழ்ந்து அழைத்தனர். யஜமானர்களிடையே ரயி (செல்வம்)-யின் போஷணத்தைத் தாங்கி நிலைநிறுத்து; மேலும் நீங்கள்—ஸ்வஸ்திபிஃ (நல-சக்திகள்) கொண்டு—எங்களை எப்போதும் காத்தருளுங்கள்.