Sukta 105

Mantra 1

कदा वसो स्तोत्रं हर्यत आव श्मशा रुधद्वाः । दीर्घं सुतं वाताप्याय ॥

ஏ வஸுவே! உனக்கு இன்பமளிக்க அந்த ஸ்தோத்திரம் எப்போது வரும்—வாய் பிராண-வாயுவின் வெளியேற்றத்தை எப்போது அடக்கிக் கொள்வது? அப்போது நீண்ட நேரம் பிழிந்த சோமத்திற்காக, வாயு-பிராணத்தின் ஊட்டமும் வலிமைபெறுதலுக்காக।

Mantra 2

हरी यस्य सुयुजा विव्रता वेरर्वन्तानु शेपा । उभा रजी न केशिना पतिर्दन् ॥

யாருடைய இரண்டு ஹரித் (செம்மஞ்சள்) குதிரைகள் நன்றாக யோகமடைந்து, விரிந்த பாதைகளில் அலைந்து, பரிசை கொண்டு வந்து, கட்டுப்பாட்டுக் கயிற்றைப் பின்பற்றுகின்றனவோ; அவர் ‘கேஷின்’ (நீண்ட கூந்தலுடையவன்) போல் ஆண்டவனாய் இருந்து, இரு ‘ரஜி’—இரு உலகப் பாதைகளையும்—தாங்கி நிற்கிறார்।

Mantra 3

अप योरिन्द्रः पापज आ मर्तो न शश्रमाणो बिभीवान् । शुभे यद्युयुजे तविषीवान् ॥

இந்திரன் பகைவரை அகற்றித் துரத்தினான்; உழைக்கும் மானிடனைப் போல, ஆனால் அச்சமின்றி. தவிṣீவான் (வல்லமைமிகு) ‘சுப’—ஒளிமிக்க நன்மையுடன்—தன்னை யோகம்செய்தபோது, அவன் முன்னேறினான்।

Mantra 4

सचायोरिन्द्रश्चर्कृष आँ उपानसः सपर्यन् । नदयोर्विव्रतयोः शूर इन्द्रः ॥

இந்திரன் அந்த இரு (சக்தி)களுடன் இணைந்து உழைக்கிறான்; அணுகி நிற்கும் சேவகன் போல அவர்களைப் பணிந்து போற்றுகிறான். வீர இந்திரன் அந்த இரு விரிந்தோடும் நதித்-தாரைகளுடன் நகர்கிறான்.

Mantra 5

अधि यस्तस्थौ केशवन्ता व्यचस्वन्ता न पुष्ट्यै । वनोति शिप्राभ्यां शिप्रिणीवान् ॥

நீண்ட மயிருடைய, எங்கும் பரவும் (சக்தி)களின் மேல் வளர்ச்சி/புஷ்டிக்காக நிலை கொண்டவன்—அவன் தன் இரு ‘ஶிப்ரா’ (தாடை/கன்னச் சக்தி)களால் வெற்றி பெறுகிறான்; அவன் ‘ஶிப்ரிணீவான்’ (வலிமைமிகு தாடையுடையவன்).

Mantra 6

प्रास्तौदृष्वौजा ऋष्वेभिस्ततक्ष शूरः शवसा । ऋभुर्न क्रतुभिर्मातरिश्वा ॥

உயர்ந்த ஓஜஸால் வலிமை பெற்றவன் (இந்திரன்) புகழ்ந்து பாடினான்; வீரன் வலிமையால், அந்த உயர்ந்த (உதவி) சக்திகளுடன், வடிவமைத்தான்—ரிபுவைப் போல தன் ‘க்ரது’ (சங்கல்ப-சக்தி)களால், மேலும் மாதரிஷ்வனைப் போல.

Mantra 7

वज्रं यश्चक्रे सुहनाय दस्यवे हिरीमशो हिरीमान् । अरुतहनुरद्भुतं न रजः ॥

தஸ்யு (இருள்-தடையாளர்) எளிதில் வதைக்க வஜ்ரத்தை உருவாக்கியவன்—பொற்கேசன், ஒளிமிகு சக்திகளால் நிறைந்தவன்—எதிர்ப்பின் தாடைகளை உடைக்கிறான்; அவன் அதிசயம், விரிந்த ரஜஸ் (வான்வெளிப் பரப்பு) போல்.

Mantra 8

अव नो वृजिना शिशीह्यृचा वनेमानृचः । नाब्रह्मा यज्ञ ऋधग्जोषति त्वे ॥

எங்களிடமிருந்து வளைவுத்தன்மை—பொய்நடையின் சாய்வு—அகற்றி, கூர்மையாக்கி வெட்டி நீக்கு; ருசா, உண்மை உச்சரிப்பால் நாம் வெல்வோமாக; வாக்/பிரஹ்மம் இன்றிப் போகாதிருப்போமாக. பிரஹ்ம-பலமற்ற யஜ்ஞம் உன்னை விட்டு விலகி தனியே இன்புறாததாக.

Mantra 9

ऊर्ध्वा यत्ते त्रेतिनी भूद्यज्ञस्य धूर्षु सद्मन् । सजूर्नावं स्वयशसं सचायोः ॥

யஜ்ஞத்தின் ஸத்மனில், யஜ்ஞத்தின் தூರ್ಷு (யுகதண்டுகள்/துரங்கள்) மீது, உன் த்ரேதினி (மூன்று-நார்/மூன்று-ஓடை) உயர்ந்து நின்றபோது—அந்த இரு (சக்திகள்) உடன் நீ சுயயசஸ் (சுய-ஒளிமிகு) படகை இணைத்தாய்; அதனால் கடத்தல் நிறைவேறுகிறது.

Mantra 10

श्रिये ते पृश्निरुपसेचनी भूच्छ्रिये दर्विररेपाः । यया स्वे पात्रे सिञ्चस उत् ॥

உன் ஸ்ரீ-வளர்ச்சிக்காக ப்ருஷ்ணி (சித்திர நிறமுடைய வளம்) ஊற்றும் ஓடையாக ஆகட்டும்; உன் ஸ்ரீ-வளர்ச்சிக்காக தர்வி (கரண்டி) குற்றமற்றதாக இருக்கட்டும்—அதனால் நீ உன் சொந்த பாத்திரத்திலே ஊற்றுகிறாய்.

Mantra 11

शतं वा यदसुर्य प्रति त्वा सुमित्र इत्थास्तौद्दुर्मित्र इत्थास्तौत् । आवो यद्दस्युहत्ये कुत्सपुत्रं प्रावो यद्दस्युहत्ये कुत्सवत्सम् ॥

அசுர்யப் போரில் நூறு முறை என்றாலும்—சுமித்ரன் இவ்வாறு உன்னைப் புகழ்ந்தான்; துர்மித்ரனும் இவ்வாறு உன்னைப் புகழ்ந்தான்; தஸ்யு-வதத்தில் நீ குத்ஸபுத்ரனை காத்தாய்; தஸ்யு-வதத்தில் நீ குத்ஸவத்ஸனை முன்னே கொண்டு வந்தாய்.