Sukta 102

Mantra 1

प्र ते रथं मिथूकृतमिन्द्रोऽवतु धृष्णुया । अस्मिन्नाजौ पुरुहूत श्रवाय्ये धनभक्षेषु नोऽव ॥

ஓ இந்திரா! உன் த்ருஷ்ணு (அடங்காத) வலிமையால், இரட்டைப் பாதைக்காக அமைக்கப்பட்ட உன் ரதத்தை முன்னே செலுத்தி காப்பாயாக. ஓ புருஹூதா! இவ்வாஜ் (போட்டி) யில், புகழ் தரும் போர்களிலும் செல்வப் பகிர்வுகளிலும் எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக.

Mantra 2

उत्स्म वातो वहति वासोऽस्या अधिरथं यदजयत्सहस्रम् । रथीरभून्मुद्गलानी गविष्टौ भरे कृतं व्यचेदिन्द्रसेना ॥

அப்போது வாயு மேலெழுந்தது; அவள் ஸஹஸ்ரம் (ஆயிரம்) வென்றபோது, அவளுடைய வாஸஸ் (ஆடை) ரதத்தின் மேல் பறந்து சென்றது. கவிஷ்டி (மாடுகளை நாடும் முயற்சி) யில் முத்கலானீ சாரதியாக ஆனாள்; பரே (மோதல்) யில் இந்திரசேனை நிறைவேற்றப்பட்ட செயலைத் தெளிவாக அறிந்தது.

Mantra 3

अन्तर्यच्छ जिघांसतो वज्रमिन्द्राभिदासतः । दासस्य वा मघवन्नार्यस्य वा सनुतर्यवया वधम् ॥

ஓ மகவன் இந்திரா! கொல்ல விரும்பி தாக்குபவனின் வஜ்ரத்தை உள்ளேயே கட்டுப்படுத்து. அது தாஸ (தஸ்யு) வினதாக இருந்தாலும் ஆர்யனதாக இருந்தாலும்—அதன் அடியைத் தூரம் தள்ளிவிடு; சனுதர்ய (அப்பால் கடக்க விரும்பும் சாதகன்) பாதுகாப்புடன் கடந்து செல்லும்படியாக.

Mantra 4

उद्नो ह्रदमपिबज्जर्हृषाणः कूटं स्म तृंहदभिमातिमेति । प्र मुष्कभारः श्रव इच्छमानोऽजिरं बाहू अभरत्सिषासन् ॥

மகிழ்ந்து களிகூர்ந்து அவன் நீர்களின் ஏரியையே அருந்தினான்; கூர்மையான குன்றுச்சிகரத்தை நசுக்கி, ‘அபிமாதி’ எனும் அடக்குமுறைப் பகையை எதிர்த்து முன்னேறினான். வலிமையின் பாரத்தைத் தாங்கி, புகழை நாடி, வெற்றியை விரும்பி, தன் விரைந்த கரங்களை முன்னே நீட்டினான்.

Mantra 5

न्यक्रन्दयन्नुपयन्त एनममेहयन्वृषभं मध्य आजेः । तेन सूभर्वं शतवत्सहस्रं गवां मुद्गलः प्रधने जिगाय ॥

அருகே வந்து அவர்கள் கூச்சலிட்டு அவனைத் துரத்தினர்; போராட்டத்தின் நடுவில் அந்த வृषபனைத் தன் வீரியத்தை வெளிப்படுத்தச் செய்தனர். அந்த வலிமையாலேயே முட்கலன் ‘ப்ரதன’—தீர்மானப் போர்—இல் செல்வமிகு வெற்றியைப் பெற்றான்: நூறுகளும் ஆயிரங்களுமாகிய பசுக்கள்.

Mantra 6

ककर्दवे वृषभो युक्त आसीदवावचीत्सारथिरस्य केशी । दुधेर्युक्तस्य द्रवतः सहानस ऋच्छन्ति ष्मा निष्पदो मुद्गलानीम् ॥

கடினமான பாதையில் வृषபன் நுகத்தில் இணைக்கப்பட்டிருந்தான்; அவனுடைய நீண்ட கூந்தலுடைய சாரதி அவனை அழைத்து ஊக்கமூட்டினான். நுகத்தில் இணைந்தவன் ஓடுகின்றான்; வண்டியுடன் சேர்ந்து, நுகத்தின் வேகமிகு வலிமையால் இழுக்கப்பட்டு, ‘நிஷ்பத’—காலற்ற துணையோர்—முத்கலானியை அடைகின்றனர்.

Mantra 7

उत प्रधिमुदहन्नस्य विद्वानुपायुनग्वंसगमत्र शिक्षन् । इन्द्र उदावत्पतिमघ्न्यानामरंहत पद्याभिः ककुद्मान् ॥

அவன் அறிந்தவனாய், அதன் ப்ரதி (சக்கரப் பரிதி) மீது அடித்து எழுப்பி, அசையும் அங்கத்தை உபயுஜ் (நுகத்தில்) இணைத்தான்—இங்கேயே அந்தத் திறனைப் பயின்றவனாய். இந்திரன் அ஘்ன்யா (அழிக்கமுடியாத பசுக்கள்) ஆகியவற்றின் அதிபதியை மேலே தூக்கி, பாதங்களால் அவனை வேகமுடையவனாக்கினான்—உயர்ச் சிகரம் கொண்ட, ககுத்மான் (கூம்பு/சிகரமுடைய) வல்லமை.

Mantra 8

शुनमष्ट्राव्यचरत्कपर्दी वरत्रायां दार्वानह्यमानः । नृम्णानि कृण्वन्बहवे जनाय गाः पस्पशानस्तविषीरधत्त ॥

மகிழ்வுடன் கபர்தீ (சடை/சிகை உடையவன்) முன்னே சென்றான்; வரத்ரா (பட்டை) கொண்டு தாரு (மரம்) தண்டு/அச்சில் கட்டப்பட்டவனாய். பலருக்காக ந்ரும்ண (வீரவல்லமை) உருவாக்கி, காஃ (பசுக்கள்/கதிர்கள்) என்பதைத் தொடந்து, தன் உள்ளே தவிஷீ (வலிமை)யை நிலைநிறுத்தினான்.

Mantra 9

इमं तं पश्य वृषभस्य युञ्जं काष्ठाया मध्ये द्रुघणं शयानम् । येन जिगाय शतवत्सहस्रं गवां मुद्गलः पृतनाज्येषु ॥

இவனைப் பார்—வ்ருஷபத்தின் யுஞ்ஜ் (நுகமிடுபவன்) —காஷ்டா (மரம்) நடுவே த்ருகண (மரக் கோல்/கதை) போல கிடப்பவன். அவனால் தான், முத்கலன் ப்ருதநாஜ்யேஷு (போர்ப் போட்டிகளில்) கௌவாம் (பசுக்கள்) நூறுகளாகவும் ஆயிரங்களாகவும் வென்றான்.

Mantra 10

आरे अघा को न्वित्था ददर्श यं युञ्जन्ति तम्वा स्थापयन्ति । नास्मै तृणं नोदकमा भरन्त्युत्तरो धुरो वहति प्रदेदिशत् ॥

அபசகுனம் அகலட்டும்—அதை இவ்வாறு யார் கண்டார்? யாரை அவர்கள் நுகத்தில் பூட்டுகிறார்களோ, அவரையே மீண்டும் நிறுத்துகின்றனர். அவனுக்குத் திணை/புல்லும் நீரும் கொண்டு வரார்; மேல்த் துரா/தண்டு தான் பாரத்தைத் தாங்கி, முன்னே செல்லும் வழியைச் சுட்டுகிறது.

Mantra 11

परिवृक्तेव पतिविद्यमानट् पीप्याना कूचक्रेणेव सिञ्चन् । एषैष्या चिद्रथ्या जयेम सुमङ्गलं सिनवदस्तु सातम् ॥

ஒதுக்கப்பட்டவள்போல், அறிந்த ஆண்டவனைத் தேடி அவள் அலறினாள்; பெருகி, சிறு சக்கரம்போல், அவள் தெளித்தாள். இவ்வாறு ரதப் பாதையில் போகவும் வரவும் இருந்தாலும் நாம் வெல்லுவோமாக; பெறுதல் மங்கலமாயிருப்பதாக—‘சின’ போல வளம் தரும் வெற்றி அமையட்டும்.

Mantra 12

त्वं विश्वस्य जगतश्चक्षुरिन्द्रासि चक्षुषः । वृषा यदाजिं वृषणा सिषाससि चोदयन्वध्रिणा युजा ॥

இந்திரா, நீ எல்லா இயக்கமுள்ள உலகின் கண்—காண்பவனின் காண்வதற்கும் கண். நீ, வலிமைமிகு வृषபன், அந்த வலிய யுகலத்துடன் அஜி (போட்டி) யைத் தூண்டி, யுக்த சக்தியால் ஓட்டும்போது, எங்களுள் வெற்றியளிக்கும் இயக்கத்தை எழுப்புகிறாய்.