Adhyaya 84

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे शिवव्रतकथनं नाम त्र्यशीतितमो ऽध्यायः सूत उवाच उमामहेश्वरं वक्ष्ये व्रतमीश्वरभाषितम् नरनार्यादिजन्तूनां हिताय मुनिसत्तमाः

இவ்வாறு ஸ்ரீலிங்க மகாபுராணத்தின் பூர்வபாகத்தில் “சிவவிரதக் கதனம்” எனும் எண்பத்திநான்காம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்—முனிவரிற் சிறந்தோரே, ஆண்-பெண் முதலிய எல்லா உயிர்களின் நலனுக்காக, ஈச்வரன் உரைத்த உமா-மஹேஸ்வர விரதத்தை நான் விளக்குவேன்।

Verse 2

पौर्णमास्याममावास्यां चतुर्दश्यष्टमीषु च नक्तमब्दं प्रकुर्वीत हविष्यं पूजयेद्भवम्

பௌர்ணமி, அமாவாசை, சதுர்தசி மற்றும் அஷ்டமி திதிகளில் ஒரு ஆண்டு நக்தவிரதம் செய்து, ஹவிஷ்யம்—தூய புனித நிவேதனங்களால் பவ (சிவன்) அவரை வழிபட வேண்டும்।

Verse 3

उमामहेशप्रतिमां हेम्ना कृत्वा सुशोभनाम् राजतीं वाथ वर्षान्ते प्रतिष्ठाप्य यथाविधि

உமா-மஹேஸ்வரரின் மிகச் சிறப்பான திருவுருவத்தை பொன்னால்—அல்லது வெள்ளியால்—செய்து, ஆண்டின் முடிவில் விதிப்படி பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்।

Verse 4

ब्राह्मणान् भोजयित्वा च दत्त्वा शक्त्या च दक्षिणाम् रथाद्यैर्वापि देवेशं नीत्वा रुद्रालयं प्रति

முதலில் பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்து, தன் ஆற்றலுக்கு ஏற்ப தக்ஷிணை வழங்கி, பின்னர் ரதம் முதலிய வாகனங்களால் தேவாதிபதியை அழைத்து ருத்ராலயம் (சிவாலயம்) நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்।

Verse 5

सर्वातिशयसंयुक्तैश् छत्रचामरभूषणैः निवेदयेद्व्रतं चैव शिवाय परमेष्ठिने

குடை, சாமரம் முதலிய எல்லா சிறந்த மங்களச் சின்னங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, இந்த விரதத்தை பரமேஷ்டி சிவனுக்கு முறையாக நிவேதித்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 6

स याति शिवसायुज्यं नारी देव्या यदि प्रभो अष्टम्यां च चतुर्दश्यां नियता ब्रह्मचारिणी

ஓ பிரபுவே! தேவியின்மேல் பக்தியுடன் கட்டுப்பாட்டில் பிரம்மச்சரியத்தைப் பேணி, அஷ்டமி மற்றும் சதுர்தசி திதிகளில் நியமமாக இருப்பவள் சிவ-சாயுஜ்யத்தை அடைகிறாள்।

Verse 7

वर्षमेकं न भुञ्जति कन्या वा विधवापि वा वर्षान्ते प्रतिमां कृत्वा पूर्वोक्तविधिना ततः

கன்னியாயினும் விதவையாயினும், ஒரு ஆண்டு முழுவதும் கட்டுப்பட்ட உணவுடன் விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும். ஆண்டிறுதியில் பிரதிமை செய்து, முன் கூறிய விதிப்படி பசுவின் பாசவிமோசனத்திற்காக பதி சிவனுக்கு பக்தியுடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 8

प्रतिष्ठाप्य यथान्यायं दत्त्वा रुद्रालये पुनः ब्राह्मणान् भोजयित्वा च भवान्या सह मोदते

சாஸ்திர நியமப்படி லிங்கத்தை பிரதிஷ்டை செய்து, மீண்டும் ருத்ராலயத்தில் அர்ப்பணமும் தானமும் செய்ய வேண்டும். பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்து, பவானியுடன் மகிழ்கிறான்—சிவகிருபையால் பாசங்கள் தளர்கின்றன.

Verse 9

या नार्येवं चरेदब्दं कृष्णामेकां चतुर्दशीम् वर्षान्ते प्रतिमां कृत्वा येन केनापि वा द्विजाः

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே! எந்தப் பெண் இவ்விதமாக ஒரு ஆண்டு முழுதும் கிருஷ்ணபட்சத்தின் ஒரு சதுர்தசியை விரதமாகக் கடைப்பிடித்து, ஆண்டிறுதியில் எவ்வழியிலாயினும் பிரதிமை செய்யச் செய்வாளோ, அவளுக்கு சைவ பக்தியின் புண்ணியம் கிடைக்கும்—அது பாசங்களைத் தளர்த்தி பதி சிவனை நோக்கச் செய்கிறது.

Verse 10

पूर्वोक्तमखिलं कृत्वा भवान्या सह मोदते अमावास्यां निराहारा भवेदब्दं सुयन्त्रिता

முன் கூறிய அனைத்தையும் முழுமையாகச் செய்து, பவானியுடன் மகிழ்கிறான். அமாவாசையில் நிராஹாரமாக இருந்து, ஒரு ஆண்டு முழுதும் சிறந்த கட்டுப்பாட்டுடன் விரதம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

Verse 11

शूलं च विधिना कृत्वा वर्षान्ते विनिवेदयेत् स्नाप्येशानं यजेद्भक्त्या सहस्रैः कमलैः सितैः

விதிப்படி திரிசூலத்தை உருவாக்கி ஆண்டிறுதியில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். ஈசானன் (சிவன்) அவர்களை ஸ்நானம் செய்து, பக்தியுடன் ஆயிரம் வெண்தாமரைகளால் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 12

राजतं कमलं चैव जांबूनदसुकर्णिकम् दत्त्वा भवाय विप्रेभ्यः प्रदद्याद् दक्षिणाम् अपि

பவனாகிய சிவனுக்கு ஜாம்பூநதத் தங்கக் கர்ணிகையுடன் கூடிய வெள்ளித் தாமரையை அர்ப்பணித்து, பிராமணர்களுக்கும் உரிய தக்ஷிணை வழங்க வேண்டும். பாசப் பந்தங்களை அவிழ்க்கும் பதியின்மேல் பக்தியுடன் செய்யப்படும் இத்தானம் தூய்மையும் மங்களப் புண்ணியமும் தரும்.

Verse 13

कामतो ऽपि कृतं पापं भ्रूणहत्यादिकं च यत् तत्सर्वं शूलदानेन भिन्द्यान्नारी न संशयः

வேண்டுமென்றே செய்த பாவமும்—கருவழிப்பு போன்ற மகாபாதகங்களும் கூட—சிவனின் சூல தானத்தால் அனைத்தும் சிதறி அழியும். இத்தானம் செய்கிற பெண் அந்தப் பாபங்களை முற்றிலும் உடைத்தெறிவாள்—சந்தேகம் இல்லை.

Verse 14

सायुज्यं चैवमाप्नोति भवान्या द्विजसत्तमाः कुर्याद्यद्वा नरः सो ऽपि रुद्रसायुज्यमाप्नुयात्

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவர்களே, இவ்விதமாக பவானியை வழிபட்டால் சாயுஜ்யம் (ஒன்றுபாடு) கிடைக்கும். இதை எந்த ஆணும் செய்தால் அவனும் ருத்ர-சாயுஜ்யம்—பகவான் ருத்ரனுடன் ஒன்றுபாடு—அடைவான்.

Verse 15

पौर्णमास्याममावास्यां वर्षमेकमतन्द्रिता उपवासरता नारी नरो ऽपि द्विजसत्तमाः

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவர்களே, பௌர்ணமி மற்றும் அமாவாசை நாள்களில் ஒரு ஆண்டு முழுவதும் எந்தப் பெண்—அதேபோல் ஆணும்—சோர்வின்றி உபவாசத்தில் ஈடுபட்டு இருப்பாளோ/இருப்பானோ.

Verse 16

नियोगादेव तत्कार्यं भर्तॄणां द्विजसत्तमाः जपं दानं तपः सर्वम् अस्वतन्त्रा यतः स्त्रियः

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவர்களே, அந்தக் கடமைகள் கணவரின் அனுமதி/ஆணையினாலேயே செய்யப்பட வேண்டும்; ஏனெனில் பெண்கள் சுயாதீனர்கள் அல்ல என்று கருதப்படுகிறது. ஆகவே ஜபம், தானம், தவம்—இவை அனைத்தும் கணவரின் வழிகாட்டுதலின்படி செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 17

वर्षान्ते सर्वगन्धाढ्यां प्रतिमां संनिवेदयेत् सा भवान्याश् च सायुज्यं सारूप्यं चापि सुव्रता

ஆண்டின் முடிவில் எல்லாச் சுகந்தங்களாலும் நிறைந்த பிரதிமையை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அத்தகைய சுவிரதை பக்தை பவானியுடன் சாயுஜ்யமும், அவளுக்கு ஒத்த சாரூப்யமும் பெறுவாள்।

Verse 18

लभते नात्र संदेहः सत्यं सत्यं वदाम्यहम् कार्तिक्यां वा तु या नारी एकभक्तेन वर्तते

அவள் அந்தப் பலனை நிச்சயமாகப் பெறுவாள்—இதில் ஐயமில்லை. உண்மை, உண்மை என்கிறேன்: கார்த்திக மாதத்தில் எகபக்தியுடன் பதி (பிரபு)யை வழிபடும் எந்தப் பெண்ணும் அந்த அருளைப் பெறுவாள்।

Verse 19

क्षमाहिंसादिनियमैः संयुक्ता ब्रह्मचारिणी दद्यात्कृष्णतिलानां च भारमेकम् अतन्द्रिता

பொறுமை, அஹிம்சை முதலிய நியமங்களுடன் கூடிய பிரம்மச்சாரிணி விரதத்தாள் அலட்சியமின்றி கருநெள்ளின் ஒரு பாரத்தை தானமாக அளிக்க வேண்டும்।

Verse 20

सघृतं सगुडं चैव ओदनं परमेष्ठिने दत्त्वा च ब्राह्मणेभ्यश् च यथा विभवविस्तरम्

நெய், வெல்லம் கலந்த ஓதனத்தை பரமேஷ்டிக்கு அர்ப்பணித்து, தன் வல்லமைக்கு ஏற்ப பிராமணர்களுக்கும் தானம் செய்தால் தர்மம் வளர்ந்து உள்ளம் தூய்மையடையும்।

Verse 21

अष्टम्यां च चतुर्दश्याम् उपवासरता च सा भवान्या मोदते सार्धं सारूप्यं प्राप्य सुव्रता

அஷ்டமி மற்றும் சதுர்தசி திதிகளில் உபவாசத்தில் ஈடுபடும் அந்தச் சுவிரதை பெண் பவானியுடன் சேர்ந்து மகிழ்ந்து, சாரூப்யம்—அவளுக்கு ஒத்த தெய்வநிலை—பெறுவாள்।

Verse 22

क्षमा सत्यं दया दानं शौचमिन्द्रियनिग्रहः सर्वव्रतेष्वयं धर्मः सामान्यो रुद्रपूजनम्

பொறுமை, உண்மை, கருணை, தானம், தூய்மை, புலனடக்கம்—இவை எல்லா விரதங்களிலும் பொதுவான தர்மம்; இதன் பரம நிறைவு ருத்ரபூஜை, பசு (ஜீவன்) பாசங்களை அவிழ்க்கும் பதி।

Verse 23

समासाद्वः प्रवक्ष्यामि प्रतिमासमनुक्रमात् मार्गशीर्षकमासादिकार्त्तिकान्तं यथाक्रमम्

சுருக்கமாக இப்போது உங்களுக்கு மாதந்தோறும் வரிசையாக விளக்குகிறேன்—மார்கசீர்ஷம் தொடங்கி கார்த்திகம் முடிவுவரை, முறையான ஒழுங்கில்।

Verse 24

व्रतं सुविपुलं पुण्यं नन्दिना परिभाषितम् मार्गशीर्षकमासे ऽथ वृषं पूर्णाङ्गमुत्तमम्

நந்தி மிக விரிவானதும் புண்ணியமிக்கதுமான விரதத்தை விளக்கினார். பின்னர் மார்கசீர்ஷ மாதத்தில் சிவபூஜைக்காக சிறந்த, முழு அங்கங்களுள்ள காளையை தானமாக/அர்ப்பணமாக அளிக்க வேண்டும்।

Verse 25

अलंकृत्य यथान्यायं शिवाय विनिवेदयेत् सा च सार्धं भवान्या वै मोदते नात्र संशयः

விதிப்படி அதை முறையாக அலங்கரித்து சிவனுக்கு நிவேதிக்க வேண்டும். அப்போது அவர் பவானியுடன் சேர்ந்து உறுதியாக மகிழ்வார்—இதில் ஐயமில்லை।

Verse 26

पुष्यमासे तु वै शूलं प्रतिष्ठाप्य निवेदयेत् पूर्वोक्तमखिलं कृत्वा भवान्या सह मोदते

புஷ்ய மாதத்தில் திரிசூலத்தை விதிப்படி பிரதிஷ்டை செய்து பூஜையில் நிவேதிக்க வேண்டும். முன் கூறிய அனைத்துச் சடங்குகளையும் நிறைவேற்றினால் அவர் பவானியுடன் சேர்ந்து மகிழ்வார்।

Verse 27

माघमासे रथं कृत्वा सर्वलक्षणलक्षितम् दद्यात् सम्पूज्य देवेशं ब्राह्मणांश्चैव भोजयेत्

மাঘ மாதத்தில் எல்லா நற்குறிகளும் உடைய தேரை அமைத்து, தேவேசனான சிவனை முறையாகப் பூஜித்து அதைத் தானமாக அளிக்க வேண்டும்; பின்னர் பிராமணர்களுக்கும் அன்னம் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 28

सा च देव्या महाभागा मोदते नात्र संशयः फाल्गुने प्रतिमां कृत्वा हिरण्येन यथाविधि

அந்த மகாபாக்ய தேவியார்—இதில் ஐயமில்லை—பால்குன மாதத்தில் பொன்னால் அவளுடைய பிரதிமையைச் செய்து, விதிப்படி வழிபாட்டு முறையை நிறைவேற்றினால் மகிழ்வாள்।

Verse 29

राजतेनापि ताम्रेण यथाविभवविस्तरम् प्रतिष्ठाप्य समभ्यर्च्य स्थापयेच्छङ्करालये

தன் வசதிக்கேற்ப வெள்ளியாலோ அல்லது செம்பாலோ (அந்த பிரதிமையை) செய்து, விதிப்படி பிரதிஷ்டை செய்து, முழு பக்தியுடன் அர்ச்சித்து, சங்கரன் ஆலயத்தில் நிறுவ வேண்டும்।

Verse 30

सा च सार्धं महादेव्या मोदते नात्र संशयः चैत्रे भवं कुमारं च भवानीं च यथाविधि

அவள் (பக்தை) மகாதேவியுடன் சேர்ந்து—இதில் ஐயமில்லை—மகிழ்வாள். சைத்ர மாதத்தில் விதிப்படி பவ (சிவன்), குமார (ஸ்கந்தன்), பவானி ஆகியோரைக் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 31

ताम्राद्यैर्विधिवत्कृत्वा प्रतिष्ठाप्य यथाविधि भवान्या मोदते सार्धं दत्त्वा रुद्राय शंभवे

செம்பு முதலியவற்றால் விதிப்படி (லிங்கத்தை) செய்து, முறையாக பிரதிஷ்டை செய்து, ருத்ரனாகிய சம்புவுக்கு அர்ப்பணித்தால் பக்தன் பவானியுடன் சேர்ந்து மகிழ்வான்।

Verse 32

कृत्वालयं हि कौबेरं राजतं रजतेन वै ईश्वरोमासमायुक्तं गणेशैश् च समन्ततः

குபேரனை ஒத்த வெள்ளி மாளிகையைத் தூய வெள்ளியால் அமைத்து, அதில் உமையுடன் கூடிய ஈசுவரனை ஆசனமாக நிறுவினர்; நாலாபுறமும் கணேச கணங்கள் சூழ்ந்திருந்தன।

Verse 33

सर्वरत्नसमायुक्तं प्रतिष्ठाप्य यथाविधि स्थापयेत्परमेशस्य भवस्यायतने शुभे

அனைத்து ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட அதனை விதிப்படி பிரதிஷ்டை செய்து, பரமேசுவரன் பவனின் திருநிலையத்தில் அதை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 34

वैशाखे वै चरेद् एवं कैलासाख्यं व्रतोत्तमम् कैलासपर्वतं प्राप्य भवान्या सह मोदते

வைசாக மாதத்தில் இவ்விதமாக ‘கைலாச’ எனப்படும் உத்தம விரதத்தை அனுசரிக்க வேண்டும்; கைலாச மலை அடைந்து, பக்தன் பவானியின் சன்னிதியில் மகிழ்கிறான்।

Verse 35

ज्येष्ठे मासि महादेवं लिङ्गमूर्तिमुमापतिम् कृताञ्जलिपुटेनैव ब्रह्मणा विष्णुना तथा

ஜ்யேஷ்ட மாதத்தில் லிங்கமூர்த்தியான உமாபதி மகாதேவனை அஞ்சலி கூப்பிய கைகளால் வணங்க வேண்டும்; பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் அவ்வாறே அவரை வழிபட்டனர்।

Verse 36

मध्ये भवेन संयुक्तं लिङ्गमूर्ति द्विजोत्तमाः हंसेन च वराहेण कृत्वा ताम्रादिभिः शुभाम्

ஓ த்விஜோத்தமர்களே! லிங்கமூர்த்தியை உருவாக்குங்கள்—நடுவில் பவனுடன் (சிவனுடன்) இணைந்ததாக; மேலும் ஹம்சம், வராஹம் ஆகிய ரூபங்களுடனும், செம்பு முதலான புனித உலோகங்களால் அதை மங்களமாகச் செய்யுங்கள்।

Verse 37

प्रतिष्ठाप्य यथान्यायं ब्राह्मणान् भोजयेत्ततः शिवाय शिवमासाद्य शिवस्थाने यथाविधि

சாஸ்திர விதிப்படி லிங்கத்தை பிரதிஷ்டை செய்து, பின்னர் பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளிக்க வேண்டும். அதன் பின் சிவபக்தியுடன் மங்கள சிவனை அணுகி, சிவஸ்தானத்தில் விதிப்படி கிரியையை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 38

ब्राह्मणैः सहितां स्थाप्य देव्याः सायुज्यमाप्नुयात् आषाढे च शुभे मासे गृहं कृत्वा सुशोभनम्

பிராமணர்களுடன் தேவியை நிறுவினால் சாதகன் தேவியின் சாயுஜ்யம்—அபேத ஒன்றுமை—பெறுவான். மேலும் மங்களமான ஆஷாட மாதத்தில் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆலயம்/இல்லம் அமைத்து இந்த விதியை நடத்த வேண்டும்.

Verse 39

पक्वेष्टकाभिर् विधिवद् यथाविभवविस्तरम् सर्वबीजरसैश्चापि सम्पूर्णं सर्वशोभनैः

விதிப்படி, தன் ஆற்றலுக்கேற்ப சுட்ட பிண்டம்/கேக் போன்றவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மேலும் எல்லா விதைகளின் சாறுகளுடன், அனைத்துச் சோபைகளும் நிறைந்த முழுமையான பொருட்களால் பூஜையை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 40

गृहोपकरणैश्चैव मुसलोलूखलादिभिः दासीदासादिभिश्चैव शयनैरशनादिभिः

உலக்கை, உரல் போன்ற இல்ல உபகரணங்களுடன், பணிப்பெண்-பணியாள் போன்ற சேவகர்களையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; மேலும் படுக்கை, அன்னம்-உணவு போன்ற தேவையான பொருட்களையும் தானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 41

सम्पूर्णैश् च गृहं वस्त्रैर् आच्छाद्य च समन्ततः देवं घृतादिभिः स्नाप्य महादेवमुमापतिम्

இல்லத்தை எல்லாத் திசைகளிலும் துணிகளால் முழுமையாக மூடி, நெய் முதலான புனிதப் பொருட்களால் தேவன்—உமாபதி மகாதேவன்—அபிஷேகம் செய்து ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 42

ब्राह्मणानां सहस्रं च भोजयित्वा यथाविधि विद्याविनयसम्पन्नं ब्राह्मणं वेदपारगम्

விதிப்படி ஆயிரம் பிராமணர்களுக்கு அன்னதானம் செய்து, கல்வி-வினயம் நிறைந்த வேதபாரங்கத பிராமணனை விசேஷமாகப் போற்றி ஆதரிக்க வேண்டும்; அப்பொழுது அந்த தானம் பசுவின் பாசத்தை அவிழ்க்கும் பதி ஸ்ரீசிவனுக்கு அர்ப்பணிக்கத் தகுதியானதாகும்।

Verse 43

प्रथमाश्रमिणं भक्त्या सम्पूज्य च यथाविधि कन्यां सुमध्यमां यावत् कालजीवनसंयुताम्

முதல் ஆசிரமத்தில் உள்ள பிரம்மச்சாரியை பக்தியுடன் விதிப்படி வழிபட்டு, பின்னர் அழகிய இடையுடைய, முழு ஆயுளால் யுக்தமான கன்னியைக் காணிக்கையாக அளிக்க வேண்டும்।

Verse 44

क्षेत्रं गोमिथुनं चैव तद्गृहे च निवेदयेत् सायनैर् विविधैर् दिव्यैर् मेरुपर्वतसन्निभैः

விளைநிலத்தையும் ஒரு மாடுச்சோடியையும் தானமாக அளித்து, பெறுபவரின் இல்லத்தில் பலவகை தெய்வீக படுக்கை-ஆசனங்களை மேருமலை போல் உயர்ந்து ஒளிருமாறு அர்ப்பணித்து அமைக்க வேண்டும்।

Verse 45

गोलोकं समनुप्राप्य भवान्या सह मोदते भवान्या सदृशीभूत्वा सर्वकल्पेषु साव्यया

கோலோகத்தை அடைந்து, அவன் பவானியுடன் சேர்ந்து மகிழ்கிறான்; பவானியைப் போன்றவனாகி, அழிவிலா தேவியுடன் எல்லாக் கல்பங்களிலும் தங்குகிறான்।

Verse 46

भवान्याश्चैव सायुज्यं लभते नात्र संशयः सर्वधातुसमाकीर्णं विचित्रध्वजशोभितम्

அவன் பவானியுடன் சாயுஜ்யம் (முழு ஒன்றுபாடு) நிச்சயமாக அடைகிறான்—இதில் ஐயமில்லை; மேலும் எல்லா உலோகங்களாலும் பதிக்கப்பட்ட, பலவண்ணக் கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அதிசய உலகை அடைகிறான்।

Verse 47

निवेदयीत शर्वाय श्रावणे तिलपर्वतम् वितानध्वजवस्त्राद्यैर् धातुभिश् च निवेदयेत्

ஸ்ராவண மாதத்தில் சர்வன் (சிவபெருமான்)க்கு எள்ளின் ‘மலை’யை நிவேதிக்க வேண்டும். விதானம், கொடி, ஆடை முதலியவற்றோடு உலோகங்களையும் சேர்த்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 48

ब्राह्मणान् भोजयित्वा च पूर्वोक्तमखिलं भवेत् कृत्वा भाद्रपदे मासि शोभनं शालिपर्वतम्

பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்தால் முன் கூறிய அனைத்தும் நிறைவேறும். பின்னர் பாத்ரபத மாதத்தில் அழகிய ‘சாலி (அரிசி) மலை’யை செய்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 49

वितानध्वजवस्त्राद्यैर् धातुभिश् च निवेदयेत् ब्राह्मणान् भोजयित्वा च दापयेच्च यथाविधि

விதானம், கொடி, ஆடை முதலியனவும் உலோகங்களும் சேர்த்து நிவேதிக்க வேண்டும். பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்து விதிப்படி தானமும் வழங்க வேண்டும்.

Verse 50

सा च सूर्यांशुसंकाशा भवान्या सह मोदते कृत्वा चाश्वयुजे मासि विपुलं धान्यपर्वतम्

அவள் சூரியக் கதிர்களைப் போல ஒளிவீசுபவள்; பவானியுடன் சேர்ந்து மகிழ்கிறாள்—ஆஸ்வயுஜ மாதத்தில் பெரும் தானிய ‘மலை’ தானமாகச் செய்தபோது.

Verse 51

सुवर्णवस्त्रसंयुक्तं दत्त्वा सम्पूज्य शङ्करम् ब्राह्मणान् भोजयित्वा च पूर्वोक्तमखिलं भवेत्

தங்கமும் ஆடையும் இணைந்த தானத்தை அளித்து, சங்கரனை முழுமையாகப் பூஜித்து, பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்தால்—முன் கூறிய அனைத்துப் பலன்களும் உறுதியாக நிகழும்.

Verse 52

सर्वधान्यसमायुक्तं सर्वबीजरसादिभिः सर्वधातुसमायुक्तं सर्वरत्नोपशोभितम्

அது எல்லா வகைத் தானியங்களாலும் நிறைந்தது; பலவகை விதைகள், சாறுகள் முதலியவற்றாலும் பூரணமாய்; எல்லா உலோகங்களாலும் செழித்தது; எல்லா ரத்தினங்களாலும் அழகுற அலங்கரிக்கப்பட்டது।

Verse 53

शृङ्गैश्चतुर्भिः संयुक्तं वितानच्छत्रशोभितम् गन्धमाल्यैस् तथा धूपैश् चित्रैश्चापि सुशोभितम्

அது நான்கு கொம்புபோன்ற உச்சிகளுடன் அமைந்து, விதானமும் குடைகளும் கொண்டு அழகுற்றது; நறுமணம், மாலைகள், தூபம், பலவகை அலங்காரச் சித்திரங்களாலும் மிகச் சோபித்தது—பசுவின் பாசத்தைத் தளர்த்தும் பதி, பரமசிவனின் பூஜைக்குத் தகுந்தது।

Verse 54

विचित्रैर्नृत्यगेयैश् च शङ्खवीणादिभिस् तथा ब्रह्मघोषैर्महापुण्यं मङ्गलैश् च विशेषतः

பலவகை நடன-பாடல்கள், சங்கம், வீணை முதலிய வாத்தியங்கள், மேலும் பிரம்மகோஷம் (வேத பாராயணம்) ஆகியவற்றால் இச்சடங்கு மகாபுண்யம் தருவது—குறிப்பாக மங்கள ஆசீர்வாதங்களுடன் நிகழ்த்தினால்।

Verse 55

महाध्वजाष्टसंयुक्तं विचित्रकुसुमोज्ज्वलम् नगेन्द्रं मेरुनामानं त्रैलोक्याधारमुत्तमम्

எட்டு உயர்ந்த கொடித்தூண்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பலவண்ண மலர்களால் ஒளிர்ந்து—‘மேரு’ எனப்படும் அந்த மலைராஜன் மூவுலகிற்கும் சிறந்த ஆதாரமாக நிற்கின்றான்।

Verse 56

तस्य मूर्ध्नि शिवं कुर्यान् मध्यतो धातुनैव तु दक्षिणे च यथान्यायं ब्रह्माणं च चतुर्मुखम्

அதன் உச்சியில் சிவனை நிறுவ வேண்டும்; நடுவில் தாதா (படைப்பாளர்) யை; மேலும் வலப்புறத்தில் விதிப்படி நான்முகப் பிரம்மாவை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 57

उत्तरे देवदेवेशं नारायणमनामयम् इन्द्रादिलोकपालांश् च कृत्वा भक्त्या यथाविधि

வட திசையில் முறையின்படி பக்தியுடன் தேவர்களின் தேவரான நோயற்ற நாராயணனையும், இந்திரன் முதலான லோகபாலர்களையும் வழிபட வேண்டும்।

Verse 58

प्रतिष्ठाप्य ततः स्नाप्य समभ्यर्च्य महेश्वरम् देवस्य दक्षिणे हस्ते शूलं त्रिदशपूजितम्

முதலில் பிரதிஷ்டை செய்து, பின்னர் அபிஷேகம் செய்து, மகேஸ்வரனை முறையாக அர்ச்சித்து, தேவர்களால் போற்றப்படும் திரிசூலத்தை இறைவனின் வலக்கையில் நிறுவ வேண்டும்।

Verse 59

वामे पाशं भवान्याश् च कमलं हेमभूषितम् विष्णोश् च शङ्खं चक्रं च गदामब्जं प्रयत्नतः

இடப்புறத்தில் பவானியின் பாசமும் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தாமரையும்; மேலும் விஷ்ணுவின் சங்கம், சக்கரம், கதையும் தாமரையும்—இவற்றை முயற்சியுடன் ஒழுங்காக நிறுவ வேண்டும்।

Verse 60

ब्रह्मणश्चाक्षसूत्रं च कमण्डलुमनुत्तमम् इन्द्रस्य वज्रम् अग्नेश् च शक्त्याख्यं परमायुधम्

பிரம்மனுக்குக் அக்‌ஷசூத்திரமும் ஒப்பற்ற கமண்டலமும்; இந்திரனுக்கு வஜ்ரமும்; அக்னிக்குச் ‘சக்தி’ எனப்படும் உத்தம ஆயுதமும்—இவை தெய்வச் சின்னங்களாக நிர்ணயிக்கப்பட்டன।

Verse 61

यमस्य दण्डं निरृतेः खड्गं निशिचरस्य तु वरुणस्य महापाशं नागाख्यं रुद्रमद्भुतम्

யமனின் தண்டம், நிர்ருதியின் வாள், நிசிசரனின் ஆயுதம்; வருணனின் மகாபாசம், மேலும் ‘நாக’ எனப்படும் அதிசய ருத்ரம்—இவை தெய்வச் சின்னங்களாக உரைக்கப்படுகின்றன।

Verse 62

वायोर् यष्टिं कुबेरस्य गदां लोकप्रपूजिताम् टङ्कं चेशानदेवस्य निवेद्यैवं क्रमेण च

முறையின்படி வாயுவின் யஷ்டி, உலகமெங்கும் போற்றப்படும் குபேரனின் கதா, மேலும் ஈசானதேவனின் டங்கம் (பரசு/கருவி) ஆகியவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 63

शिवस्य महतीं पूजां कृत्वा चरुसमन्विताम् पूजयेत्सर्वदेवांश् च यथाविभवविस्तरम्

சருவுடன் கூடிய மகத்தான சிவபூஜையைச் செய்து, பின்னர் தன் ஆற்றலுக்கேற்ப விரிவாக எல்லாத் தேவதைகளையும் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 64

ब्राह्मणान्भोजयित्वा च पूजां कृत्वा प्रयत्नतः महामेरुव्रतं कृत्वा महादेवाय दापयेत्

பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்து, முயற்சியுடன் பூஜையை நிறைவேற்றி, மகாமேரு விரதத்தை அனுஷ்டித்து மகாதேவருக்கு நியத தானத்தை அளிக்க வேண்டும்।

Verse 65

महामेरुमनुप्राप्य महादेव्या प्रमोदते चिरं सायुज्यम् आप्नोति महादेव्या न संशयः

மகாமேருவை அடைந்து மகாதேவியின் சன்னிதியில் மகிழ்கிறான்; காலப்போக்கில் மகாதேவியுடன் சாயுஜ்யம்—முழு ஒன்றுபாடு—என்றே சந்தேகமின்றி பெறுகிறான்।

Verse 66

कार्तिक्यामपि या नारी कृत्वा देवीमुमां शुभाम् सर्वाभरणसम्पूर्णां सर्वलक्षणलक्षिताम्

கார்த்திக மாதத்திலும் எந்தப் பெண் சுபமான தேவி உமாவின் உருவத்தைச் செய்கிறாளோ—எல்லா ஆபரணங்களாலும் நிறைந்ததும், அனைத்து மங்கல இலக்கணங்களாலும் குறியிடப்பட்டதும்—அவள் பெரும் புண்ணியம் பெறுகிறாள்।

Verse 67

हेमताम्रादिभिश्चैव प्रतिष्ठाप्य विधानतः देवं च कृत्वा देवेशं सर्वलक्षणसंयुतम्

பொன், செம்பு முதலியவற்றால் சாஸ்திர விதிப்படி லிங்கத்தை நிறுவி, எல்லா மங்கள லட்சணங்களும் உடைய தேவேசனை உருவாக்கி, விதிமுறையுடன் பூஜையைத் தொடங்க வேண்டும். இவ்வழிபாட்டில் பாசத்தை அறுக்கும் பதி-சிவன் பசு-ஜீவனின் விடுதலைக்காக ஆவாஹனம் செய்யப்படுகிறார்.

Verse 68

तयोरग्रे हुताशं च स्रुवहस्तं पितामहम् नारायणं च दातारं सर्वाभरणभूषितम्

அவ்விருவரின் முன்னிலையில் அவர்கள் ஹுதாசன அக்னியையும், ஸ்ருவம் (ஹோம கரண்டி) கையில் கொண்ட பிதாமஹ பிரம்மாவையும், எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட தாதா நாராயணனையும் கண்டனர்.

Verse 69

लोकपालैस् तथा सिद्धैः संवृतं स्थाप्य यत्नतः रुद्रालये व्रतं तस्मै दापयेद्भक्तिपूर्वकम्

லோகபாலர்களும் சித்தர்களும் காக்கும் புனித வளையத்தில் அவனை முயற்சியுடன் நிறுவி, ருத்ராலயத்தில் பக்தியுடன் அவனுக்கு விரதத்தை ஏற்கச் செய்ய வேண்டும். அந்த விரதம் பாசத்தை நீக்கும் பதி-சிவனுக்கே அர்ப்பணமான ஒழுக்கமாகிறது.

Verse 70

सा भवान्यास्तनुं गत्वा भवेन सह मोदते एकभक्तव्रतं पुण्यं प्रतिमासमनुक्रमात्

அவள் பவானியின் வடிவம் ஏற்று பவ (சிவன்) உடன் மகிழ்கிறாள். இவ்வாறு மாதந்தோறும் வரிசையாக செய்யப்படும் புண்ணியமான ஏகபக்த விரதம் பலன் தரும்.

Verse 71

मार्गशीर्षकमासादिकार्तिकान्तं प्रवर्तितम् नरनार्यादिजन्तूनां हिताय मुनिसत्तमाः

முனிவரே! மார்கசீர்ஷ மாதத்திலிருந்து தொடங்கி கார்த்திகையின் முடிவுவரை நடைபெறும் இவ்விரதங்கள், ஆண்-பெண் முதலிய எல்லா உயிர்களின் நலனுக்காக நிறுவப்பட்டவை.

Verse 72

नरः कृत्वा व्रतं चैव शिवसायुज्यमाप्नुयात् नारी देव्या न संदेहः शिवेन परिभाषितम्

ஆண் முறையாக இந்த விரதத்தை மேற்கொண்டால், சிவசாயுஜ்யம்—பரமசிவனுடன் முழு ஒன்றுபாடு—அடைவான். பெண்ணும் தேவியின் அருளால் அதே பயனை அடைவாள்; இதில் ஐயமில்லை—இதைச் சிவனே உரைத்தார்.