Adhyaya 16

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे पञ्चदशो ऽध्यायः व्यास उवाच न हिंस्यात् सर्वभूतानिनानृतं वावदेत् क्वचित् / नाहितं नाप्रियं वाक्यं न स्तेनः स्याद् कदाचन

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பின்வகுப்பில் பதினைந்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. வியாசர் கூறினார்—எந்த உயிரையும் காயப்படுத்தாதே; எப்போதும் பொய் பேசாதே; நன்மையற்ற அல்லது கேட்க இனிமையாக இருந்தாலும் தீங்கு தரும் சொற்களைச் சொல்லாதே; ஒருபோதும் திருடனாகாதே.

Verse 2

तृणं वा यदि वा शाकं मृदं वा जलमेव वा / परस्यापहरञ्जन्तुर्नरकं प्रतिपद्यते

புல்லின் தண்டு ஆகட்டும், கீரை ஆகட்டும், மண் ஆகட்டும், நீர் ஆகட்டும்—பிறருடையதை அபகரிக்கும் உயிர் நரகத்தை அடைகிறது.

Verse 3

न राज्ञः प्रतिगृह्णीयान्न शूद्रपतितादपि / न चान्यस्मादशक्तश्च निन्दितान् वर्जयेद् बुधः

அறிவுடையவன் அரசனிடமிருந்தும், சூத்ரனிடமிருந்தும், தவறிய நடத்தையுடையவனிடமிருந்தும், தகுதியற்ற தானதாரரிடமிருந்தும் தானம் பெறக்கூடாது; பழிக்கத்தக்கோரின் தானத்தை விலக்க வேண்டும்।

Verse 4

नित्यं याचनको न स्यात् पुनस्तं नैव याचयेत् / प्राणानपहरत्येवं याचकस्तस्य दुर्मतिः

மனிதன் எப்போதும் யாசகனாக இருக்கக் கூடாது; ஒரே நபரிடமே மீண்டும் மீண்டும் கேட்கவும் கூடாது; அத்தகைய தீய எண்ணமுள்ள யாசகர் அவனின் உயிர்மூச்சையே பறிப்பதுபோல் ஆகும்।

Verse 5

न देवद्रव्यहारी स्याद् विशेषेण द्विजोत्तमः / ब्रह्मस्वं वा नापहरेदापद्यपि कदाचन

மிகச் சிறந்த த்விஜன் குறிப்பாகத் தேவத்ரவ்யத்தை அபகரிப்பவனாக இருக்கக் கூடாது; பிராமணரின் சொத்தைத் துன்பநேரத்திலும் ஒருபோதும் கைப்பற்றக் கூடாது।

Verse 6

न विषं विषमित्याहुर्ब्रह्मस्वं विषमुच्यते / देवस्वं चापि यत्नेन सदा परिहरेत् ततः

சாதாரண நஞ்சே மிகக் கொடிய நஞ்சல்ல; பிராமணரின் செல்வமே பரம நஞ்சென கூறப்படுகிறது. ஆகவே தேவஸ்வத்தையும் மிகுந்த கவனத்துடன் எப்போதும் விலக்க வேண்டும்।

Verse 7

पुष्पे शाक्रोदके काष्ठे तथा मूले फले तृणे / अदत्तादानमस्तेयं मनुः प्राह प्रजापतिः

மலர், கீரை, நீர், மரக்கட்டை, வேர், பழம், புல்—இவற்றில் கொடுக்காமல் எடுத்தல் திருட்டே; பிரஜாபதி மனு இதையே ‘அஸ்தேய’ என அறிவித்தார்।

Verse 8

ग्रहीतव्यानि पुष्पाणि देवार्चनविधौ द्विजाः / नैकस्मादेव नियतमननुज्ञाय केवलम्

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே! தேவார்ச்சனை முறையில் மலர்களை விதிப்படி சேகரிக்க வேண்டும்; அனுமதி பெறாமல் ஒரே இடத்திலிருந்து மட்டும் நிரந்தரமாக எடுக்கக் கூடாது।

Verse 9

तृणं काष्ठं फलं पुष्पं प्रकाशं वै हरेद् बुधः / धर्मार्थं केवलं विप्रा ह्यन्यथा पतितो भवेत्

ஓ பிராமணர்களே! அறிவுடையவன் புல், மரக்கட்டை, பழம், மலர், சிறிதளவு ஒளி/எரிபொருள் ஆகியவற்றை தர்மத்திற்காக மட்டுமே எடுக்கலாம்; இல்லையெனில் அவன் வீழ்ச்சியடைவான்।

Verse 10

तिलमुद्गयवादीनां मुष्टिर्ग्राह्या पथि स्थितैः / क्षुधार्तैर्नान्यथा विप्रा धर्मविद्भिरिति स्थितिः

ஓ பிராமணர்களே! வழியில் பசியால் வாடும் பயணிகள் எள், பாசிப்பயறு, யவம் முதலியவற்றை ஒரு கைப்பிடி அளவாக மட்டுமே எடுக்க வேண்டும்; அதற்கு மேல் அல்ல—இதுவே தர்மவிதர்கள் நிறுவிய நியமம்।

Verse 11

न धर्मस्यापदेशेन पापं कृत्वा व्रतं चरेत् / व्रतेन पापं प्रच्छाद्य कुर्वन् स्त्रीशूद्रदम्भनम्

‘தர்மம்’ என்ற பெயரில் பாவம் செய்து பின்னர் விரதம் மேற்கொள்ளக் கூடாது; மேலும் விரதத்தின் மூலம் பாவத்தை மறைத்து பெண்கள், சூத்ரர்கள் முன் பக்தி வேடம் போட்டு வஞ்சிக்கவும் கூடாது।

Verse 12

प्रेत्येह चेदृशो विप्रो गर्ह्यते ब्रह्मवादिभिः / छद्मनाचरितं यच्च व्रतं रक्षांसि गच्छति

இத்தகைய பிராமணன் மறுமையிலும் இம்மையிலும் பிரம்மத்தைப் போதிப்பவர்களால் கண்டிக்கப்படுவான்; அவன் வஞ்சகமாக செய்த விரதம் ராட்சசர்களுக்கே சேரும் (புண்ணியம் அல்ல, ஆசுரப் பலன் தரும்)।

Verse 13

अलिङ्गी लिङ्गिवेषेण यो वृत्तिमुपजीवति / स लिङ्गिनां हरेदेनस्तिर्यग्योनौ च जायते

உண்மையில் துறவி அல்லாதவன் துறவியின் வேடம் பூண்டு வாழ்வாதாரம் நடத்தினால், அவன் உண்மைத்தபஸ்விகளின் புண்ணியத்தை அபகரிக்கிறான்; அந்தப் பாவத்தால் அவன் திர்யக்-யோனியிலும் (விலங்கு பிறப்பிலும்) பிறக்கிறான்.

Verse 14

बैडालव्रतिनः पापा लोके धर्मविनाशकाः / सद्यः पतन्ति पापेषु कर्मणस्तस्य तत् फलम्

‘பைடால விரதம்’ மேற்கொள்ளும் அந்தப் பாவிகள்—உலகில் தர்மத்தை அழிக்கும் கபடர்கள்—உடனே பாவத்தில் வீழ்கிறார்கள்; அத்தகைய செய்கையின் பலன் இதுவே.

Verse 15

पाषण्डिनो विकर्मस्थान् वामाचारांस्तथैव च / पञ्चरात्रान् पाशुपतान् वाङ्मात्रेणापि नार्चयेत्

பாஷண்டர்கள், தடைசெய்யப்பட்ட செயல்களில் நிலைபெற்றோர், வாமாசாரிகள்—அதேபோல் பாஞ்சராத்திரர், பாசுபதர் ஆகியோரையும்—இந்த விதிப்பூர்வ ஆராதனைச் சூழலில் சொற்களால்கூட வணங்க வேண்டாம்.

Verse 16

वेदनिन्दारतान् मर्त्यान् देवनिन्दारतांस्तथा / द्विजनिन्दारतांश्चैव मनसापि न चिन्तयेत्

வேத நிந்தையில், தேவர் நிந்தையில், இருபிறப்பினர் (த்விஜர்) நிந்தையிலும் ஈடுபடுவோரைக் மனத்தாலும் நினைக்க வேண்டாம்.

Verse 17

याजनं योनिसंबन्धं सहवासं च भाषणम् / कुर्वाणः पतते जन्तुस्तस्माद् यत्नेन वर्जयेत्

தகுதியற்றவர்களுக்காக யாஜனம் (யாகப் புரோகிதம்), யோனி-தொடர்பு, நெருங்கிய இணைவாழ்வு, நெருக்கமான உரையாடல்—இவற்றில் ஈடுபடுபவன் தர்மத்திலிருந்து வீழ்கிறான்; ஆகவே இவற்றை முயன்று விலக்க வேண்டும்.

Verse 18

देवद्रोहाद् गुरुद्रोहः कोटिकोटिगुणाधिकः / ज्ञानापवादो नास्तिक्यं तस्मात् कोटिगुणाधिकम्

தேவர்களைத் துரோகம் செய்வதைவிட குருவைத் துரோகம் செய்வது கோடி கோடி மடங்கு மிகப் பெரும் பாவம்; மேலும் உண்மை ஞானத்தை இகழ்தல்—அதாவது நாத்திக மறுப்பு—அதையும் விட கோடி மடங்கு மிகக் கொடியது।

Verse 19

गोभिश्च दैवतैर्विप्रैः कृष्या राजोपसेवया / कुलान्यकुलतां यान्ति यानि हीनानि धर्मतः

மாடுபாசனம், தேவசேவை (யாகாதி), பிராமணர் சங்கம், வேளாண்மை, அரசசேவை ஆகியவற்றால், தர்மத்தில் குறைந்த குடும்பங்களும் மதிப்பிழந்து ‘அகுல’ (சமூக அவமதிப்பு) நிலைக்கு வீழ்கின்றன।

Verse 20

कुविवाहैः क्रियालोपैर्वेदानध्ययनेन च / कुलान्यकुलतां यान्ति ब्राह्मणातिक्रमेण च

தவறான திருமணங்கள், விதிக்கப்பட்ட கிரியைகளை விட்டொழித்தல், வேதப் பயிலாமை, மேலும் பிராமணரை மீறுதல்—இவற்றால் குடும்பங்கள் உயர்வம்ச நிலையிலிருந்து வீழ்ந்து ‘அகுல’ (தாழ்நிலை) அடைகின்றன।

Verse 21

अनृतात् पारदार्याच्च तथाभक्ष्यस्य भक्षणात् / अश्रौतधर्माचरणात् क्षिप्रं नश्यति वै कुलम्

பொய், பிறர் மனைவியிடம் செல்லுதல், தடைசெய்யப்பட்டதை உண்ணுதல், மேலும் வேதம் ஒப்பாத நடத்தையும் தர்மமும்—இவற்றால் குடும்பம் நிச்சயமாக விரைவில் அழிகிறது।

Verse 22

अश्रोत्रियेषु वै दानाद् वृषलेषु तथैव च / विहिताचारहीनेषु क्षिप्रं नश्यति वै कुलम्

வேதம் பயிலாத அஶ்ரோத்ரியர்க்கும், தகுதியற்ற வ்ருஷலர்க்கும், விதிக்கப்பட்ட ஒழுக்கமற்றவர்க்கும் தானம் அளித்தால் குடும்பம் நிச்சயமாக விரைவில் சிதைகிறது।

Verse 23

नाधार्मिकैर्वृते ग्रामे न व्याधिबहुले भृशम् / न शूद्रराज्ये निवसेन्न पाषण्डजनैर्वृते

அதர்மர்கள் சூழ்ந்த கிராமத்திலும், மிகுந்த நோயால் பீடிக்கப்பட்ட இடத்திலும், சூத்ரர் ஆளும் நாட்டிலும், பாஷண்டர்கள் நிறைந்த இடத்திலும் வசிக்கக் கூடாது।

Verse 24

हिमवद्विन्ध्ययोर्मध्ये पूर्वपश्चिमयोः शुभम् / मुक्त्वा समुद्रयोर्देशं नान्यत्र निवसेद् द्विजः

இமயமும் விந்தியமும் இடைப்பட்ட, கிழக்கிலிருந்து மேற்குவரை விரிந்த புனிதப் பகுதியில் த்விஜன் வாழ வேண்டும்; இரு கடல்களின் கரையோரப் பகுதிகளை விட்டு வேறெங்கும் குடியிருக்கக் கூடாது।

Verse 25

कृष्णो वा यत्र चरति मृगो नित्यं स्वभावतः / पुण्याश्च विश्रुता नद्यस्तत्र वा निवसेद् द्विजः

இயல்பாக எப்போதும் கருமை மான் (கிருஷ்ணமிருகம்) உலாவும் இடத்திலோ, அல்லது புகழ்பெற்ற புனித நதிகள் ஓடும் இடத்திலோ த்விஜன் வாழ வேண்டும்।

Verse 26

अर्धक्रोशान्नदीकूलं वर्जयित्वा द्विजोत्तमः / नान्यत्र निवसेत् पुण्यं नान्त्यजग्रामसन्निधौ

உத்தம த்விஜன் நதிக்கரையிலிருந்து அரை குரோச அளவுக்குள் குடியிருக்காமல் விலக வேண்டும்; புனித இடமெனக் கருதப்பட்டாலும் அது அந்த்யஜர் குடியிருப்புக்கு அருகில் இருந்தால் அங்கும் வாழக் கூடாது।

Verse 27

न संवसेच्च पतितैर्न चण्डालैर्न पुक्कसैः / न मूर्खैर्नावलिप्तैश्च नान्त्यैर्नान्त्यावसायिभिः

பதிதர்களுடனும், சண்டாளர் மற்றும் புக்கசர் உடனும், மூடர்களுடனும் அகந்தையுடையோருடனும், மேலும் அந்த்யஜர் மற்றும் அந்த்யஜத் தொழிலால் வாழ்வோருடனும் நெருங்கி வாழக் கூடாது।

Verse 28

एकशय्यासनं पङ्क्तिर्भाण्डपक्वान्नमिश्रणम् / याजनाध्यापने योनिस्तथैव सहभोजनम्

ஒரே படுக்கை அல்லது ஆசனத்தைப் பகிர்தல், ஒரே பந்தியில் சேர்ந்து அமர்தல், பாத்திரங்களும் சமைத்த அன்னமும் கலத்தல், தடைப்பட்ட எல்லைகளை மீறி யாஜகப் பணியோ ஆசிரியப் பணியோ செய்தல், மேலும் சேர்ந்து உண்பது—இவை அனைத்தும் தவறான சாங்கர்யத்தின் காரணங்களாகக் கூறப்படுகின்றன.

Verse 29

सहाध्यायस्तु दशमः सहयाजनमेव च / एकादश समुद्दिष्टा दोषाः साङ्कर्यसंज्ञिताः

பத்தாவது குறை ‘சஹாத்யாயம்’ (தவறான கூட்டு ஓதல்) என்றும், ‘சஹயாஜனம்’ என்றும்; இவ்வாறு பதினொன்று குறைகள் கூறப்பட்டு, அவை அனைத்தும் சேர்ந்து ‘சாங்கர்யம்’ என அழைக்கப்படுகின்றன.

Verse 30

समीपे वा व्यवस्थानात् पापं संक्रमते नृणाम् / तस्मात् सर्वप्रयत्नेन साङ्कर्यं परिवर्जयेत्

அருகில் நின்றாலோ அருகாமையில் தங்கினாலோ கூட பாவம் மனிதருக்கு தொற்றுபோல் பரவலாம்; ஆகவே எல்லா முயற்சியாலும் சாங்கர்யம் எனும் தீங்கான கலப்பைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 31

एकपङ्क्त्युपविष्टा ये न स्पृशन्ति परस्परम् / भस्मना कृतमर्यादा न तेषां संकरो भवेत्

ஒரே பந்தியில் அமர்ந்திருந்தாலும் ஒருவரையொருவர் தொடாதவர்கள், விபூதியால் எல்லை நிர்ணயித்தவர்கள்—அவர்களிடத்தில் சாங்கர்யம் ஏற்படாது.

Verse 32

अग्निना भस्मना चैव सलिलेनावसेकतः / द्वारेण स्तम्भमार्गेण षड्भिः पङ्क्तिर्विभिद्यते

அக்னியால், விபூதியால், நீர் தெளிப்பதால்; மேலும் வாசலாலும் தூணுக்கு ஒத்த வழியாலும்—இந்த ஆறு முறைகளால் பந்தி (சடங்கு எல்லை) பிரிக்கப்படுகிறது.

Verse 33

न कुर्याच्छुष्कवैराणि विवादं च न पैशुनम् / परक्षेत्रे गां धयन्तीं न चाचक्षीत कस्यचित् / न संवदेत् सूतके च न कञ्चिन्मर्मणि स्पृशेत्

வீணான பகையை உண்டாக்காதே; சண்டையும் பழிச்சொல்லும் செய்யாதே. பிறரின் வயலில் கன்றுக்கு பால் ஊட்டும் பசுவை யாரிடமும் சுட்டிக் காட்டாதே. சூதகத்தில் பேசாதே; எவருடைய மర్మஸ்தானத்தையும் தொடாதே.

Verse 34

न सूर्यपरिवेषं वा नेन्द्रचापं शवाग्निकम् / परस्मै कथयेद् विद्वान् शशिनं वा कदाचन

ஞானி சூரியனைச் சுற்றிய வளையம், வானவில், சவதகனத்தின் தீ, அல்லது சந்திரனையும் (அமங்கலக் குறியென) எப்போதும் பிறரிடம் சொல்லிக் காட்டக் கூடாது.

Verse 35

न कुर्याद् बहुभिः सार्धं विरोधं बन्धुभिस्तथा / आत्मनः प्रतिकूलानि परेषां न समाचरेत्

பலருடன் பகைமையிலும் சச்சரவிலும் ஈடுபடாதே; உறவினருடனும் விரோதம் கொள்ளாதே. தமக்குப் பாதகமானதை பிறருக்கு செய்யாதே.

Verse 36

तिथिं पक्षस्य न ब्रूयात् न नक्षत्राणि निर्दिशेत् / नोदक्यामभिभाषेत नाशुचिं वा द्विजोत्तमः

மிகச் சிறந்த த்விஜன் திதி, பக்ஷத்தை அறிவிக்கக் கூடாது; நட்சத்திரங்களையும் சுட்டிக் காட்டக் கூடாது. மாதவிடாய் உள்ள பெண்ணுடன் பேசக் கூடாது; அசுசியுடனும் உரையாடக் கூடாது.

Verse 37

न देवगुरुविप्राणां दीयमानं तु वारयेत् / न चात्मानं प्रशंसेद् वा परनिन्दां च वर्जयेत् / वेदनिन्दां देवनिन्दां प्रयत्नेन विवर्जयेत्

தேவர்கள், குரு, பிராமணர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் தானத்தைத் தடுக்கக் கூடாது. தன்னைத் தானே புகழாதே; பிறரை இகழ்வதையும் விலக்கு. முயற்சியுடன் வேதநிந்தையும் தேவநிந்தையும் தவிர்.

Verse 38

यस्तु देवानृषीन् विप्रान्वेदान् वा निन्दति द्विजः / न तस्य निष्कृतिर्दृष्टा शास्त्रेष्विह मुनीश्वराः

முனீஸ்வரரே! தேவர்கள், ரிஷிகள், விப்ரர்கள் அல்லது வேதங்களை நிந்திக்கும் இருபிறப்பனுக்கு இங்கு சாஸ்திரங்களில் எந்தப் பிராயச்சித்தமும் காணப்படவில்லை।

Verse 39

निन्दयेद् वै गुरुं देवं वेदं वा सोपबृंहणम् / कल्पकोटिशतं साग्रं रौरवे पच्यते नरः

குரு, தெய்வம் அல்லது வேதத்தை—அதன் உபபிருஂஹணங்கள் (விளக்க-இணைப்புகள்) உடனும்—நிந்திப்பவன், நூறு கோடி கல்பங்களுக்கும் மேலாக ரௌரவ நரகத்தில் வேதனைப்படுவான்।

Verse 40

तूष्णीमासीत निन्दायां न ब्रूयात् किञ्चिदुत्तरम् / कर्णौ पिधाय गन्तव्यं न चैतानवलोकयेत्

நிந்தை நேர்ந்தால் மௌனமாக இருக்க வேண்டும்; எதுவும் பதில் சொல்லக் கூடாது. காதுகளை மூடி அங்கிருந்து விலகிச் செல்ல வேண்டும்; அவர்களை நோக்கியும் பார்க்கக் கூடாது।

Verse 41

वर्जयेद् वै रहस्यानि परेषां गूहयेद् बुधः / विवादं स्वजनैः सार्धं न कुर्याद् वै कदाचन

ஞானி பிறரின் ரகசியங்களை வெளிப்படுத்தாமல் தவிர்க்க வேண்டும்; அவர்களின் மறைபொருள்களை மறைத்தே காக்க வேண்டும். தன் சொந்த உறவினருடன் எந்நேரமும் சண்டை-வாதம் செய்யக் கூடாது।

Verse 42

न पापं पापिनां ब्रूयादपापं वा द्विजात्तमाः / सतेनतुल्यदोषः स्यान्मिथ्या द्विर्देषवान् भवेत्

இருபிறப்போரில் சிறந்தவரே! பாவிகளின் பாவத்தைப் பரப்பிக் கூறாதே; பாவமற்றவரை பாவி என்றும் சொல்லாதே. இவ்வாறு செய்தால் திருட்டுக்கு ஒப்பான குற்றம் உண்டாகும்; பொய்யாகச் செய்தால் குற்றம் இரட்டிப்பாகும்।

Verse 43

यानि मिथ्याभिशस्तानां पतन्त्यश्रूणि रोदनात् / तानिपुत्रान् पशून्घ्निन्ति तेषां मिथ्याभिशंसिनाम्

பொய்யாகக் குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர் அழுதொழுகும் கண்ணீர் துளிகள், அந்தப் பொய்நிந்தகர்களின் மக்களையும் மாடுமந்தையையும் அழிப்பவையாகின்றன।

Verse 44

ब्रिह्महत्यासुरापाने स्तेयगुर्वङ्गनागमे / दृष्टं विशोधनं वृद्धैर्नास्ति मिथ्याभिशंसने

பிராமணஹத்தி, மதுபானம், திருட்டு, குருபத்னி அணுகுதல்—இவற்றிற்கு மூத்தோர் சுத்திகரிக்கும் பரிகாரங்களைச் சொன்னார்கள்; ஆனால் பொய்நிந்தைக்கு அத்தகைய சுத்தி எதையும் அவர்கள் காணவில்லை।

Verse 45

नेक्षेतोद्यन्तमादित्यं शशिनं चानिमित्ततः / नास्तं यान्तं न वारिस्थं नोपसृष्टं न मघ्यगम् / तिरोहितं वाससा वा नादर्शान्तरगामिनम्

உதயிக்கும் சூரியனை நோக்காதே; காரணமின்றி சந்திரனையும் நோக்காதே. அஸ்தமிக்கும் சூரியன், நீரில் பிரதிபலிக்கும் சூரியன், கிரகணமடைந்தது, மதியநேரத்தில் நிற்பது—இவற்றை நோக்காதே; துணியால் மறைக்கப்பட்டதையும், கண்ணாடி/பிரதிபலிப்பில் காணப்படுவதையும் நோக்காதே।

Verse 46

न नग्नां स्त्रियमीक्षेत पुरुषं वा कदाचन / न च मूत्रं पुरीषं वा न च संस्पृष्टमैथुनम् / नाशुचिः सूर्यसोमादीन् ग्रहानालोकयेद् बुधः

நிர்வாணப் பெண்ணையோ நிர்வாண ஆணையோ ஒருபோதும் நோக்காதே; சிறுநீர், மலம், நிகழும் மைதுனத்தையும் நோக்காதே. மேலும் அசுசி நிலையில் உள்ள ஞானி சூரியன், சந்திரன் முதலிய கிரஹ ஜ்யோதிர்களை நோக்கக் கூடாது।

Verse 47

पतितव्यङ्गचण्डालानुच्छिष्टान् नावलोकयेत् / नाभिभाषेत च परमुच्छिष्टो वावगुण्ठितः

பதிதர், குறைபாடுடையோர், சாண்டாளர்—அவர்கள் உச்சிஷ்ட (அசுசி) நிலையில் இருந்தால் அவர்களை நோக்கவும் கூடாது; அவர்களுடன் பேசவும் கூடாது—குறிப்பாக தானே மிகுந்த உச்சிஷ்ட நிலையில் அல்லது ஆவகுண்டிதம் (மூடப்பட்ட/மறைக்கப்பட்ட) நிலையில் இருக்கும்போது।

Verse 48

न पश्येत् प्रेतसंस्पर्शं न क्रुद्धस्य गुरोर्मुखम् / न तैलोदकयोश्छायां न पत्नीं भोजने सति / नामुक्तबन्धनाङ्गां वा नोन्मत्तं मत्तमेव वा

பிணத் தொடர்பால் மாசுற்றவரை நோக்கக் கூடாது; கோபமுற்ற குருவின் முகத்தையும் நோக்கக் கூடாது. எண்ணெயிலும் நீரிலும் தன் பிரதிபலிப்பை நோக்கக் கூடாது; உணவு உண்ணும் வேளையில் மனைவியையும் நோக்கக் கூடாது. கட்டுகள் விடாத அங்கங்களுள்ளவரையும், பித்தனையும், மதமயக்கமுற்றவனையும் நோக்கக் கூடாது.

Verse 49

नाश्नीयात् भार्यया सार्धंनैनामीक्षेत चाश्नतीम् / क्षुवन्तीं जृम्भमाणां वा नासनस्थां यथासुखम्

மனைவியுடன் சேர்ந்து உணவு உண்ணக் கூடாது; அவள் உண்ணும் போது அவளை நோக்கக் கூடாது. அவள் தும்மும் போதும், கொட்டாவி விடும் போதும், அல்லது சௌகரியமாக அலட்சியமாக அமர்ந்திருக்கும் போதும் அவளை நோக்கக் கூடாது.

Verse 50

नोदके चात्मनो रूपं न कूलं श्वभ्रमेव वा / न लङ्घयेच्च मूत्रं वा नाधितिष्ठेत् कदाचन

நீரில் தன் உருவப் பிரதிபலிப்பை நோக்கக் கூடாது; ஆற்றங்கரை அல்லது குழியின் விளிம்பில் கால்வைத்து நடக்கக் கூடாது. சிறுநீரைத் தாண்டி குதிக்கக் கூடாது; அதன்மேல் ஒருபோதும் நிற்கக் கூடாது.

Verse 51

न शूद्राय मतिं दद्यात् कृशरं पायसं दधि / नोच्छिष्टं वा मधु घृतं न च कृष्णाजिनं हविः

சூத்ரருக்கு ரகசியமான அறிவுரை (மதி) அளிக்கக் கூடாது; க்ருஷர (அரிசி-பருப்பு உணவு), பாயசம், தயிர் ஆகியவற்றையும் அளிக்கக் கூடாது. உச்சிஷ்டம் (எஞ்சிய உணவு), தேன், நெய் ஆகியவற்றையும் அளிக்கக் கூடாது; கருப்புக் கலைமான் தோல் (கிருஷ்ணாஜினம்) மற்றும் ஹவிஸ் (யாக அஹுதி) ஆகியவற்றையும் அளிக்கக் கூடாது.

Verse 52

न चैवास्मै व्रतं दद्यान्न च धर्मं वदेद् बुधः / न च क्रोधवशं गच्छेद् द्वेषं रागं च वर्जयेत्

ஞானி அவனுக்கு விரதம் விதிக்கக் கூடாது; தர்மத்தையும் உபதேசிக்கக் கூடாது. கோபத்தின் வசப்படக் கூடாது; வெறுப்பும் ஆசையும்—இரண்டையும் விலக்க வேண்டும்.

Verse 53

लोभं दम्भं तथा यत्नादसूयां ज्ञानकुत्सनम् / ईर्ष्यां मदं तथा शोकं मोहं च परिवर्जयेत्

முயற்சியுடன் பேராசை, பாசாங்கு, பொறாமைமிகு தீமை மற்றும் மெய்ஞானத்தை இகழ்தலை விட்டு விடுக; அதுபோல் பொறாமை, அகந்தை, துயரம், மயக்கமும் துறக்கப்படுக।

Verse 54

न कुर्यात् कस्यचित् पीडां सुतं शिष्यं च ताडयेत् / न हीनानुपसेवेत न च तीक्ष्णमतीन् क्वचित्

யாருக்கும் துன்பம் செய்யாதே. மகன் அல்லது சீடனை ஒழுக்கப்படுத்தினாலும் கொடுமையாக அடிக்காதே. தாழ்ந்த மனப்பான்மையோருடன் பழகாதே; கடுமையான, குத்தும் அறிவுடையோரின் கூட்டத்தையும் எப்போதும் நாடாதே।

Verse 55

नात्मानं चावमन्येत दैन्यं यत्नेन वर्जयेत् / न विशिष्टानसत्कुर्यात् नात्मानं वा शपेद् बुधः

தன்னைத் தானே இகழாதே; தாழ்வு மனப்பான்மையை முயன்று விலக்கு. ஞானி உயர்ந்தோரைக் குறை கூறி அவமதிக்க மாட்டான்; தன்னையும் சபிக்க மாட்டான்।

Verse 56

न नखैर्विलिखेद् भूमिं गां च संवेशयेन्न हि / न नदीषु नदीं ब्रूयात् पर्वतेषु च पर्वतान्

நகங்களால் நிலத்தைச் சுரண்டாதே; பசுவை வலுக்கட்டாயமாக அடைத்து கட்டிவைக்காதே. நதிகளில் இருக்கும்போது நதியின் பெயரைச் சொல்லாதே; மலைகளில் இருக்கும்போது மலைகளைப் பற்றிப் பேசாதே।

Verse 57

आवासे भोजने वापि न त्यजेत् हसयायिनम् / नावगाहेदपो नग्नो वह्निं नातिव्रजेत् पदा

தங்குமிடத்திலும் உணவிலும், தன் பாதுகாப்பில் உள்ள படுக்கைத் துணையை விட்டுவிடாதே. நிர்வாணமாக நீரில் இறங்காதே; தீயை காலால் தாண்டிச் செல்லாதே।

Verse 58

शिरो ऽभ्यङ्गावशिष्टेन तैलेनाङ्गं न लेपयेत् / न सर्पशस्त्रैः क्रीडेत स्वानि खानि न संस्पृशेत् / रोमाणि च रहस्यानि नाशिष्टेन सह व्रजेत्

தலையில் அப்யங்கம் செய்த பின் மீதமுள்ள எண்ணெயை உடலெங்கும் பூசக்கூடாது. பாம்புகளோ ஆயுதங்களோடு விளையாடக்கூடாது; தன் உடல் துவாரங்களைத் தொடக்கூடாது. உச்சிஷ்டம் (ஜூதை) உடன் அலைக்கூடாது; மறைவில் அசுத்தமாக உடல் ரோமங்களைப் பறிக்கக்கூடாது।

Verse 59

न पाणिपादवाङ्नेत्रचापल्यं समुपाश्रयेत् / न शिश्नोदरचापल्यं न च श्रवणयोः क्वचित्

கைகள், கால்கள், பேச்சு, கண்கள் ஆகியவற்றின் அலைச்சலுக்கு இடம் தரக்கூடாது. பாலுறுப்பு மற்றும் வயிற்றின் சபலத்திற்கும் இடம் தரக்கூடாது; காதுகள் எப்போதும் அலைந்து திரிய விடக்கூடாது।

Verse 60

न चाङ्गनखवादं वै कुर्यान्नाञ्जलिना पिबेत् / नाभिहन्याज्जलं पद्भ्यां पाणिना वा कदाचन

உடலைக் கீறுதல் அல்லது நகங்களைச் சுரண்டுதல் செய்யக்கூடாது; அஞ்சலியால் (கூப்பிய கைகளால்) நீர் குடிக்கக்கூடாது. காலால் நீரை அடிக்கக்கூடாது; கையாலும் எப்போதும் தெளிக்கக்கூடாது।

Verse 61

न शातयेदिष्टकाभिः फलानि न फलेन च / न म्लेच्छभाषां शिक्षेत नाकर्षेच्च पदासनम्

செங்கலால் பழங்களைத் தட்டிக் கீழே வீழ்த்தக்கூடாது; பழத்தால் பழத்தையும் அடிக்கக்கூடாது. ம்லேச்ச மொழி (அசுத்த வாக்கு) கற்கக்கூடாது; பாதாசனம் அல்லது ஆசனத்தை இழுத்துச் செல்லக்கூடாது।

Verse 62

न भेदनमवस्फोटं छेदनं वा विलेखनम् / कुर्याद् विमर्दनं धीमान् नाकस्मादेव निष्फलम्

ஞானி அதை உடைக்கவும், அடித்து நொறுக்கவும், வெட்டவும், சுரண்டவும் கூடாது; கடுமையாக உரசவும் கூடாது—அவசரமாகச் செய்து வழிபாட்டு செயலைப் பயனற்றதாக்கக் கூடாது।

Verse 63

नोत्सङ्गेभक्षयेद् भक्ष्यं वृथा चेष्टां च नाचरेत् / न नृत्येदथवा गायेन्न वादित्राणि वादयेत्

மடியில் வைத்து உணவை உண்ணக் கூடாது; வீணான செயல்களில் ஈடுபடக் கூடாது. கட்டுப்பாடின்றி நடனம் ஆடவும், பாடவும், வாத்தியங்களை இசைக்கவும் கூடாது.

Verse 64

न संहताभ्यां पाणिभ्यां कण्डूयेदात्मनः शिरः / न लौकिकैः स्तवैर्देवांस्तोषयेद् बाह्यजैरपि

இரு கைகளையும் சேர்த்து தலையைச் சொறியக் கூடாது. மேலும் உலகியலான புகழ்ச்சிகளாலும், வெறும் வெளிப்புறச் சடங்குகளாலும் தேவர்களைத் திருப்திப்படுத்த முயலக் கூடாது.

Verse 65

नाक्षैः क्रीडेन्न धावेत नाप्सु विण्मूत्रमाचरेत् / नोच्छिष्टः संविशेन्नित्यं न नग्नः स्नानमाचरेत्

சூதாட்டக் காய்களால் விளையாடக் கூடாது; அலைந்து ஓடக் கூடாது; நீரில் மலம்-மூத்திரம் கழிக்கக் கூடாது. உச்சிஷ்ட நிலையில் ஒருபோதும் படுக்கக் கூடாது; நிர்வாணமாகக் குளிக்கக் கூடாது.

Verse 66

न गच्छेन्न पठेद् वापि न चैव स्वशिरः स्पृशेत् / न दन्तैर्नखरोमाणि छिन्द्यात् सुप्तं न बोधयेत्

அசுத்த/அனுசித நிலையில் நடக்கவும், (வேதாதி) பாராயணம் செய்யவும் கூடாது; தன் தலையை அவமதிப்பாகத் தொடவும் கூடாது. பற்களால் நகம் அல்லது முடியை கடித்து வெட்டக் கூடாது; உறங்குபவரை எழுப்பக் கூடாது.

Verse 67

न बालातपमासेवेत् प्रेतधूमं विवर्जयेत् / नैकः सुप्याच्छून्यगृहे स्वयं नोपानहौ हरेत्

கடுமையான வெயிலில் தன்னை ஆளாக்கக் கூடாது; சிதையின் புகையைத் தவிர்க்க வேண்டும். வெறுமை வீட்டில் தனியாக உறங்கக் கூடாது; தன் பாதுகைகளைத் தானே கழற்றக் கூடாது.

Verse 68

नाकारणाद् वा निष्ठीवेन्न बाहुभ्यां नदीं तरेत् / न पादक्षालनं कुर्यात् पादेनैव कदाचन

காரணமின்றி துப்பக் கூடாது. கைபலம் மட்டும் கொண்டு நீந்தி நதியைத் தாண்டக் கூடாது. ஒருபாதத்தால் மற்றொரு பாதத்தை ஒருபோதும் கழுவக் கூடாது.

Verse 69

नाग्नौ प्रतापयेत् पादौ न कांस्ये धावयेद् बुधः / नाभिप्रासरयेद् देवं ब्राह्मणान् गामथापि वा / वाय्वग्निगुरुविप्रान् वा सूर्यं वा शशिनं प्रति

ஞானி தீயில் கால்களைச் சூடாக்கக் கூடாது; வெண்கலப் பாத்திரத்தில் கால்களைத் துவைக்கக் கூடாது. தேவன், பிராமணர், பசு ஆகியோரின் முன் கால்களை நீட்டக் கூடாது; காற்று, அগ্নி, குரு, அறிஞர் பிராமணர், சூரியன், சந்திரன் நோக்கியும் கால்களை நீட்டக் கூடாது.

Verse 70

अशुद्धः शयनं यानं स्वाध्यायं स्नानवाहनम् / बहिर्निष्क्रमणं चैव न कुर्वोत कथञ्चन

அசுத்த நிலையில் எவ்விதத்திலும் படுத்து உறங்கக் கூடாது; பயணம்/சவாரி செய்யக் கூடாது; ஸ்வாத்யாயம் செய்யக் கூடாது; நீராடக் கூடாது; வாகனமேறக் கூடாது; வெளியே செல்லவும் கூடாது.

Verse 71

स्वप्नमध्ययनं स्नानमुद्वर्तं भोजनं गतिम् / उभयोः संध्ययोर्नित्यं मध्याह्ने चैव वर्जयेत्

விடியற்காலைச் சந்தி மற்றும் மாலைக் சந்தி—இரு சந்திக்காலங்களிலும், மேலும் மதியத்திலும், உறக்கம், படிப்பு, நீராடல், உடலில் உள்வர்த்தனம்/மர்த்தனம், உணவு, தேவையற்றச் சுற்றல் ஆகியவற்றை எப்போதும் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 72

न स्पृशेत् पाणिनोच्छिष्टो विप्रोगोब्राह्मणानलान् / न चासनं पदा वापि न देवप्रतिमां स्पृशेत्

கையில் உச்சிஷ்டம் (உணவுச்சேஷம்) படிந்த பிராமணன் பசு, பிராமணர், அগ্নி ஆகியவற்றைத் தொடக் கூடாது. காலால் ஆசனத்தையும் தொடக் கூடாது; தேவப் பிரதிமையையும் தொடக் கூடாது.

Verse 73

नाशुद्धो ऽग्निं परिचरेन्न देवान् कीर्तयेदृषीन् / नावगाहेदगाधाम्बु धारयेन्नानिमित्ततः

அசுத்த நிலையில் இருப்பவன் புனித அக்னியைப் பராமரிக்கக் கூடாது; தேவர்களை வழிபடக் கூடாது; ரிஷிகளின் நாமங்களைப் பாடக் கூடாது. ஆழ்ந்த நீரில் மூழ்கக் கூடாது; உரிய காரணமின்றி நோன்பும் மேற்கொள்ளக் கூடாது.

Verse 74

न वामहस्तेनोद्धत्य पिबेद् वक्त्रेण वा जलम् / नोत्तरेदनुपस्पृश्य नाप्सु रेतः समुत्सृजेत्

இடக்கையால் எடுத்து நீர் அருந்தக் கூடாது; பாத்திரத்தை வாயால் ஒட்ட வைத்து நீர் அருந்தவும் கூடாது. நீரைத் தொடாமல் மலமூத்திரம் கழிக்கக் கூடாது; நீரில் விந்தை வெளியிடக் கூடாது.

Verse 75

अमेध्यलिप्तमन्यद् वा लोहितं वा विषाणि वा / व्यतिक्रमेन्न स्त्रवन्तीं नाप्सु मैथुनमाचरेत् / चैत्यं वृक्षं न वै छिन्द्यान्नाप्सु ष्ठीवनमाचरेत्

அசுத்தம் படிந்தது, இரத்தம் அல்லது கொம்புகள் போன்றவற்றை மிதித்து/தாண்டிச் செல்லக் கூடாது. மாதவிடாய் நிலையில் உள்ள பெண்ணைத் தாண்டக் கூடாது; நீரில் புணர்ச்சி செய்யக் கூடாது. சைத்யத்துக்குரிய மரத்தை வெட்டக் கூடாது; நீரில் துப்பவும் கூடாது.

Verse 76

नास्थिभस्मकपालानि न केशान्न च कण्टकान् / तुषाङ्गारकरीषं वा नाधितिष्ठेत् कदाचन

எலும்புகள், சாம்பல், மண்டை ஓடுகள்—இவற்றின் மீது எப்போதும் கால்வைக்கக் கூடாது; முடி அல்லது முள்ளின் மீதும் அல்ல. உமி, எரியும் கரி, அல்லது சாணத்தின் மீதும் எப்போதும் மிதிக்கக் கூடாது.

Verse 77

न चाग्निं लङ्घयेद् धीमान् नोपदध्यादधः क्वचित् / न चैनं पादतः कुर्यान्मुखेन न धमेद् बुधः

ஞானி புனித அக்னியைத் தாண்டக் கூடாது; அதன் கீழே எதையும் எப்போதும் வைக்கக் கூடாது. காலால் அவமதிக்கக் கூடாது; விவேகி வாயால் ஊதவும் கூடாது.

Verse 78

न कूपमवरोहेत नावेक्षेताशुचिः क्वचित् / अग्नौ न च क्षिपेदग्निं नाद्भिः प्रशमयेत् तथा

கிணற்றில் இறங்கக் கூடாது; அசுத்தமானவன் எப்போதும் அதில் நோக்கக் கூடாது. அக்னியில் எதையும் எறியக் கூடாது; அதுபோல நீரால் அக்னியை அணைக்கக் கூடாது।

Verse 79

सुहृन्मरणमार्तिं वा न स्वयं श्रावयेत् परान् / अपण्यं कूटपण्यं वा विक्रये न प्रयोजयेत्

நண்பனின் மரணம் அல்லது துயரச் செய்தியைத் தானே பிறருக்குச் சொல்லக் கூடாது. விற்கத் தகாததும், போலி/ஏமாற்றுப் பொருளும் விற்பனையில் இடக் கூடாது।

Verse 80

न वह्निं मुखनिश्वासैर् ज्वालयेन्नाशुचिर्बुधः / पुण्यस्थानोदकस्थाने सीमान्तं वा कृषेन्न तु

அசுத்தமான ஞானி வாயால் ஊதி அக்னியைத் தூண்டக் கூடாது. புண்ணியஸ்தலம், தீர்த்தநீரின் இடம், அல்லது எல்லைவரியில் உழக்கூடாது।

Verse 81

न भिन्द्यात् पूर्वसमयमभ्युपेतं कदाचन / परस्परं पशून् व्यालान् पक्षिणो नावबोधयेत्

முன்னரே ஏற்றுக் கொண்ட உடன்பாட்டை எப்போதும் மீறக் கூடாது. மேலும் மாடுகள், காட்டு மிருகங்கள் அல்லது பறவைகளை ஒன்றுக்கொன்று எதிராகத் தூண்டக் கூடாது।

Verse 82

परबाधं न कुर्वोत जलवातातपादिभिः / कारयित्वा स्वकर्माणि कारून् पश्चान्न वञ्चयेत् / सायंप्रातर् गृहद्वारान् भिक्षार्थं नावघट्टयेत्

நீர், காற்று, வெப்பம், வெயில் முதலியவற்றால் பிறருக்கு துன்பம் செய்யக் கூடாது. கலைஞர்களால் தன் பணிகளைச் செய்து வைத்தபின் அவர்களை ஏமாற்றக் கூடாது. மேலும் மாலைவும் விடியற்காலமும் பிச்சைக்காக வீட்டு வாசல்களைத் தட்டக் கூடாது।

Verse 83

बहिर्माल्यं बहिर्गन्धं भार्यया सह भोजनम् / विगृह्य वादं कुद्वारप्रवेशं च विवर्जयेत्

வீட்டிற்கு வெளியே காட்டிக்கொள்ள மாலை, நறுமணம் அணியக் கூடாது; மனைவியுடன் அசிங்கமான முறையில் சேர்ந்து உண்பதும் வேண்டாம். சண்டை‑வாதம், கெட்ட வாசல்/ரகசிய வழி நுழைவு ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 84

न खादन्ब्राह्मणस्तिष्ठेन्न जल्पेद् वा हसन् बुधः / स्वमग्निं नैव हस्तेन स्पृशेन्नाप्सु चिरं वसेत्

உண்ணும் போது பிராமணன் நின்றுகொண்டிருக்கக் கூடாது; அறிவுடையவன் அப்போது வீண் பேச்சும் சிரிப்பும் செய்யக் கூடாது. தன் புனித அக்னியை கையால் தொடக்கூடாது; நீரில் நீண்ட நேரம் தங்கக்கூடாது.

Verse 85

न पक्षकेणोपधमेन्न शूर्पेण न पाणिना / मुखे नैव धमेदग्निं मुखादग्निरजायत

அக்னியை இறகால், சுளகால், கையால் விசிறக் கூடாது. வாயால் ஊதவும் கூடாது—அக்னி வாயிலிருந்தே பிறந்தது என்று சொல்லப்படுகிறது.

Verse 86

परस्त्रियं न भाषेत नायाज्यं याजयेद् द्विजः / नैकश्चरेत् सभां विप्रः समवायं च वर्जयेत्

இருமுறை பிறந்தவன் பிறருடைய மனைவியுடன் உரையாடக் கூடாது; யாகத்திற்குத் தகுதியற்றவருக்காகப் பிராமணன் யாகம் நடத்தக் கூடாது. அறிஞன் தனியாகச் சபைக்குச் செல்லக் கூடாது; குழுக்களாகச் சேரும் ரகசியக் கூட்டங்களையும் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 87

न देवायतनं गच्छेत् कदाचिद् वाप्रदक्षिणम् / न वीजयेद् वा वस्त्रेण न देवायतने स्वपेत्

கோவிலில் எப்போதும் முறையற்ற விதமாகப் பிரதட்சிணம் செய்யக் கூடாது. துணியால் விசிறக் கூடாது; கோவில் வளாகத்தில் உறங்கவும் கூடாது.

Verse 88

नैको ऽध्वानं प्रपद्येत नाधार्मिकजनैः सह / न व्याधिदूषितैर्वापि न शूद्रैः पतितेन वा

ஒருவன் தனியாகப் பயணம் தொடங்கக் கூடாது; அதர்மர்களுடன் கூடாது; நோயால் மாசுற்றவர்களுடனும் கூடாது; மேலும் பத்தித (வெளித்தள்ளப்பட்ட) சூத்ரனுடனும் கூடாது।

Verse 89

नोपानद्वर्जितो वाथ जलादिरहितस्तथा / न रात्रौ नारिणा सार्धं न विना च कमण्डलुम् / नाग्निगोब्राह्मणादीनामन्तरेण व्रजेत् क्वचित्

செருப்பு இன்றியும், நீர் முதலியவை இன்றியும் செல்லக் கூடாது. இரவில், பெண்ணுடன் சேர்ந்து, மேலும் கமண்டலு இன்றிப் பயணம் செய்யக் கூடாது. அக்னி, பசு, பிராமணர் முதலிய போற்றத்தக்கவர்களைப் புறக்கணித்து எங்கும் செல்லாதே.

Verse 90

न वत्सतन्त्रीं विततामतिक्रामेत् क्वचिद् द्विजः / न निन्देद् योगिनः सिद्धान् व्रतिनो वायतींस्तथा

இருபிறப்பன் எங்கும் விரிக்கப்பட்டுள்ள வத்ஸதந்திரி (எல்லை கயிறு) யை மீறக் கூடாது; மேலும் யோகிகள், சித்தர்கள், விரதம் அனுஷ்டிப்போர், யதிகள் (துறவிகள்) ஆகியோரைக் கண்டிக்கவும் கூடாது।

Verse 91

देवतायतनं प्राज्ञो देवानां चैव सत्रिणाम् / नाक्रामेत् कामतश्छायां ब्राह्मणानां च गोरपि

ஞானி தேவதைகளின் ஆலயம் (கோவில்) மற்றும் தேவர்களுக்கும் சத்திரயாகம் செய்பவர்களுக்கும் உரிய புனித வளாகத்தையும் அவமதிக்கக் கூடாது. மேலும் மனமோசையாக பிராமணரின், பசுவின் கூட, நிழல்மேல் கால்வைக்கக் கூடாது।

Verse 92

स्वां तु नाक्रमयेच्छायां पतिताद्यैर्न रोगिभिः / नाङ्गारभस्मकेशादिष्वधितिष्ठेत् कदाचन

பத்திதர் முதலியவர்களாலும் நோயாளிகளாலும் தன் நிழல் மிதிக்கப்படுமாறு விடக்கூடாது. மேலும் எரிகற்கள், சாம்பல், முடி முதலியவற்றின் மேல் எப்போதும் நிற்கக் கூடாது।

Verse 93

वर्जयेन्मार्जनीरेणुं स्नानवस्त्रघचोदकम् / न भक्षयेदभक्ष्याणि नापेयं च पिबेद् द्विजः

இருமுறை பிறந்தவன் துடைப்பால் எழும் தூசியையும், குளியல் மற்றும் ஆடைத் துவைப்பில் பயன்படுத்திய நீரையும் விலக்க வேண்டும். தடைசெய்யப்பட்டதை உண்ணாமலும், தடைசெய்யப்பட்டதைப் பருகாமலும் இருக்க வேண்டும்.