Adhyaya 17

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे षोडशो ऽध्यायः व्यास उवाच नाद्याच्छूद्रस्य विप्रो ऽन्नं मोहाद् वा यदि वान्यतः / स शूद्रयोनिं व्रजति यस्तु भुङ्क्ते ह्यनापदि

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பின்பகுதியில் பதினாறாம் அதிகாரம். வியாசர் கூறினார்—பிராமணன் மயக்கத்தாலோ வேறு காரணத்தாலோ சூத்ரனின் அன்னத்தை உண்ணக் கூடாது. அவசரம் இல்லாமல் உண்ணுபவன் சூத்ரயோனியை அடைவான்.

Verse 2

षण्मासान् यो द्विजो भुङ्क्ते शूद्रस्यान्नं विगर्हितम् / जीवन्नेव भवेच्छूद्रो मृतः श्वा चाभिजायते

எந்த இருமுறை பிறந்தவன் ஆறு மாதங்கள் சூத்ரனின் கண்டிக்கத்தக்க அன்னத்தை உண்ணுகிறானோ, அவன் உயிரோடிருக்கும்போதே சூத்ரனாகவே ஆகிறான்; இறந்தபின் நாயாகப் பிறக்கிறான்.

Verse 3

ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्रस्य च मुनीश्वराः / यस्यान्नेनोदरस्थेन मृतस्तद्योनिमाप्नुयात्

முனிவரே! பிராமணன், க்ஷத்திரியன், வைசியன் அல்லது சூத்ரன்—யாராயினும், மற்றொருவரின் அன்னம் வயிற்றில் ஜீரணமாவதற்கு முன் மரணம் அடைந்தால், அந்த அன்னம் யாருடையதோ அவருடைய யோனியிலேயே மறுபிறவி பெறுவான்.

Verse 4

राजान्नं नर्तकान्नं च तक्ष्णो ऽन्नं चर्मकारिणः / गणान्नं गणिकान्नं च षण्ढान्नं चैव वर्जयेत्

அரசனிடமிருந்து வரும் அன்னம், நடனக்காரரின் அன்னம், தச்சரின் அன்னம், தோல்தொழிலாளரின் அன்னம்; மேலும் கணர்கள் (கோவில் பணியாளர்கள்) அன்னம், கணிகையின் அன்னம், ஷண்டனின் அன்னம்—இவற்றை எல்லாம் விலக்க வேண்டும்.

Verse 5

चक्रोपजीविरजकतस्करध्वजिनां तथा / गान्धर्वलोहकारान्नं सूतकान्नं च वर्जयेत्

சக்கரம் செய்து வாழ்பவர், வண்ணார், திருடன், கொடிவாளன் இவர்களின் அன்னத்தை விலக்குக. அதுபோல பாடகர்-நடனக்காரர், இரும்புத் தொழிலாளர் அன்னமும், சூதகத்துடன் தொடர்புடைய அன்னமும் வर्जிக்கத்தக்கது.

Verse 6

कुलालचित्रकर्मान्नं वार्धुषेः पतितस्य च / पौनर्भवच्छत्रिकयोरभिशस्तस्य चैव हि

குயவன், ஓவிய-கலைஞன் அன்னமும், வட்டி வாங்குபவன் அன்னமும், பதிதன் அன்னமும் விலக்குக. அதுபோல மறுமணம் செய்த பெண் (புனர்பவா) மற்றும் சத்திரிகை என்பவளின் அன்னமும், பெருந்தவறால் பொதுவில் கண்டிக்கப்பட்டவனின் அன்னமும் வर्जிக்கத்தக்கது.

Verse 7

सुवर्णकारशैलूषव्याधबद्धातुरस्य च / चिकित्सकस्य चैवान्नं पुंश्चल्या दण्डिकस्य च

தங்கக் கலைஞன், நடிகன், வேடன், அடிமைப்படுத்தப்பட்டவன், நோயுற்றவன் இவர்களின் அன்னமும்; வைத்தியன் அன்னமும், புன்சலி (விபச்சாரிணி) அன்னமும், தண்டிக்கப்பட்ட குற்றவாளியின் அன்னமும் விலக்கத்தக்கது.

Verse 8

स्तेननास्तिकयोरन्नं देवतानिन्दकस्य च / सोमविक्रयिणश्चान्नं श्वपाकस्य विशेषतः

திருடன், நாஸ்திகன் அன்னமும், தேவர்களை இகழ்பவனின் அன்னமும் விலக்குக. சோமத்தை விற்குபவனின் அன்னமும்—சிறப்பாக சுவபாகன் (சாண்டாளன்) அன்னமும்—மிகவும் வर्जிக்கத்தக்கது.

Verse 9

भार्याजितस्य चैवान्नं यस्य चोपपतिर्गृहे / उत्सृष्टस्य कदर्यस्य तथैवोच्छिष्टभोजिनः

மனைவியால் ஆட்கொள்ளப்பட்டவனின் அன்னமும், வீட்டில் உபபதி (பரமோர்) இருப்பவனின் அன்னமும் விலக்குக. அதுபோல வெளியேற்றப்பட்டவன், கருமி, எஞ்சியதை உண்ணுபவன் ஆகியோரின் அன்னமும் வर्जிக்கத்தக்கது.

Verse 10

अपाङ्क्त्यान्नं च सङ्घान्नं शस्त्राजीवस्य चैव हि / क्लीबसंन्यासिनोश्चान्नं मत्तोन्मत्तस्य चैव हि / भीतस्य रुदितस्यान्नमवक्रुष्टं परिक्षुतम्

பந்தியில் அமரத் தகுதியில்லாதவரிடமிருந்து கிடைத்த உணவு, கூட்டத்திற்குப் பகிர்ந்த சங்க உணவு, ஆயுதத்தால் வாழ்பவரின் உணவு; நபுஞ்சகன் மற்றும் சந்நியாசியின் உணவு; மது மயக்கத்திலோ பித்திலோ உள்ளவரின் உணவு; அஞ்சியோ அழுதோ இருப்பவரின் உணவு; மேலும் பழிக்கப்பட்டதோ தும்மல் பட்டதோ ஆகிய உணவு—இவை அனைத்தும் தவிர்க்கத்தக்கவை।

Verse 11

ब्रह्मद्विषः पापरुचेः श्राद्धान्नं सूतकस्य च / वृथापाकस्य चैवान्नं शावान्नं श्वशुरस्य च

வேத-பிரம்மத்தை வெறுப்பவரின் உணவு, பாவத்தில் இன்பம் கொள்பவரின் உணவு, ஸ்ராத்தத்திற்காக சமைத்த உணவு, சூதக (பிறப்பு அசௌசம்) உள்ளவரின் உணவு; காரணமோ முறையோ இன்றி சமைத்த வீண்சமைப்பு உணவு, மரண அசௌசம் உள்ள வீட்டின் உணவு, மேலும் மாமனாரின் உணவு—இவை அனைத்தும் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்।

Verse 12

अप्रजानां तु नारीणां भृतकस्य तथैव च / कारुकान्नं विशेषेण शस्त्रविक्रयिणस्तथा

ஆண் பாதுகாவலர் இல்லாத பெண்களின் அன்னதானம்/உணவு, கூலியாளன்/வேலைக்காரனின் உணவு; குறிப்பாக கைவினைஞர்களின் உணவு; மேலும் ஆயுதங்களை விற்று வாழ்பவர்களின் உணவு—இவற்றை ஏற்கக் கூடாது।

Verse 13

शौण्डान्नं घाटिकान्नं च भिषजामन्नमेव च / विद्धप्रजननस्यान्नं परिवित्त्यन्नमेव च

மது குடிப்பவன் (சௌண்டன்) உணவு, சூதாட்டக்காரன் (காடிகன்) உணவு, வைத்தியரின் உணவு; மேலும் சந்தான உற்பத்தி ஒழுங்கை மீறியவனின் உணவு, மூத்தவன் இருக்க இளையவன் திருமணம் செய்த (பரிவித்தி) தொடர்பான உணவு—இவை அனைத்தும் தகாதவை எனக் கருதப்பட வேண்டும்।

Verse 14

पुनर्भुवो विशेषेण तथैव दिधिषूपतेः / अवज्ञातं चावधूतं सरोषं विस्मयान्वितम् / गुरोरपि न भोक्तव्यमन्नं संस्कारवर्जितम्

குறிப்பாக மறுமணம் செய்த பெண் (புனர்பூ) வழங்கும் உணவும், அவளுடைய கணவன் (திதிஷூபதி) தொடர்பான உணவும் உண்ணக் கூடாது. அவமதிப்புடன் கொடுக்கப்பட்ட, கீழே வீசி கொடுக்கப்பட்ட, கோபத்துடன் கொடுக்கப்பட்ட, அல்லது முறையற்ற ஆச்சரிய உணர்வுடன் கொடுக்கப்பட்ட உணவும் உண்ணத் தகாது. குருவின் உணவாக இருந்தாலும், சுத்திகரிப்பு/ஸம்ஸ்காரம் இன்றியிருந்தால் உண்ண வேண்டாம்।

Verse 15

दुष्कृतं हि मनुष्यस्य सर्वमन्ने व्यवस्थितम् / यो यस्यान्नं समश्नाति स तस्याश्नानि किल्बिषम्

மனிதனின் துஷ்கிருதி அவன் அன்னத்திலேயே நிலைத்திருப்பதுபோல் கூறப்படுகிறது. யாருடைய அன்னத்தை யார் உண்ணுகிறாரோ, அவர் அவருடைய பாவத்தையும் பங்கெடுக்கிறார்.

Verse 16

आर्धिकः कुलमित्रश्च स्वगोपालश्च नापितः / एते शूद्रेषु भोज्यान्ना यश्चात्मानं निवेदयेत्

ஆர்திகன் (பங்குச் சாகுபடி செய்பவன்), குலமித்ரன் (குடும்பத்தைப் புகழ்ந்து வாழ்வோர்), தன் கோபாலன், நாவிதன்—இவர்கள் சூத்ரர்களில் போஜ்யர்; மேலும் தன்னைச் சேவைக்கு அர்ப்பணிப்பவனும் போஜ்யன்.

Verse 17

कुशीलवः कुम्भकारः क्षेत्रकर्मक एव च / एते शूद्रेषु भोज्यान्ना दत्त्वा स्वल्पं पणं बुधैः

குசீலவன் (பாடகர்/நடிகன்), கும்பகாரன் (குயவன்), வயல் வேலைக்காரன்—இவர்கள் சூத்ரர்களில் போஜ்யர்; ஞானிகள் அவர்களுக்கு சிறிது கூலியும் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 18

पायसं स्नेहपक्वं यद् गोरसं चैव सक्तवः / पिण्याकं चैव तैलं च शूद्राद् ग्राह्यं द्विजातिभिः

நெய்யில் சமைத்த பாயசம், பால் மற்றும் சத்து போன்றவை, மேலும் எண்ணெய்க்கட்டி (பிண்யாகம்) மற்றும் எண்ணெய்—இவற்றை சூத்ரரிடமிருந்து த்விஜர்கள் ஏற்கலாம்.

Verse 19

वृन्ताकं नालिकाशाकं कुसुम्भाश्मन्तकं तथा / पलाण्डुं लशुनं शुक्तं निर्यासं चैव वर्जयेत्

கத்தரிக்காய், நாலிகா-சாகம், குசும்பம், அஷ்மந்தக-சாகம்; மேலும் வெங்காயம், பூண்டு, புளிப்பு/புளித்த உணவுகள், மரச்சாறு போன்ற நிர்யாசம்—இவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 20

छत्राकं विड्वराहं च शेलं पेयूषमेव च / विलयं सुमुखं चैव कवकानि च वर्जयेत्

சத்திராகம் (காளான்), விட்வராஹம் எனப்படும் பன்றி, சேலம், பேயூஷம், விலயம், சுமுகம் மற்றும் எல்லா கவகங்கள் (பூஞ்சைகள்) ஆகியவற்றையும் விலக்க வேண்டும்.

Verse 21

गृञ्जनं किंशुकं चैव ककुभाण्डं तथैव च / उदुम्बरमलाबुं च जग्ध्वा पतति वै द्विजः

கிருஞ்ஜனம், கிம்‌ஷுகம், ககுபாண்டம், உதும்பரம், அலாபு—இவற்றை உண்டால் த்விஜன் நிச்சயமாகத் தர்மநிலையிலிருந்து வீழ்வான்.

Verse 22

वृथा कृशरसंयावं पायसापूपमेव च / अनुपाकृतमांसं च देवान्नानि हवींषि च

முறையின்றி வீணாகக் கிருஷர-ஸம்யாவம், பாயசம், அபூபம் ஆகியவற்றை அர்ப்பணிக்கக் கூடாது; அதுபோலச் சமைக்காத மாம்சம், தேவான்னம் மற்றும் ஹவீம்ஷி ஆகியவற்றையும் தவறான முறையில் சமர்ப்பிக்கக் கூடாது.

Verse 23

यवागूं मातुलिङ्गं च मत्स्यानप्यनुपाकृतान् / नीपं कपित्थं प्लक्षं च प्रयत्नेन विवर्जयेत्

யவாகூ (மெல்லிய கஞ்சி), மாதுலிங்கம் (சிட்ரன்) மற்றும் முறையாகச் சமைக்காத மீன்கள்; அதுபோல நீபம், கபித்தம், ப்லக்ஷம் ஆகியவற்றையும் முயற்சியுடன் விலக்க வேண்டும்.

Verse 24

पिण्याकं चोद्धृतस्नेहं देवधान्य तथैव च / रात्रौ च तिलसंबद्धं प्रयत्नेन दधि त्यजेत्

பிண்யாகம் (எண்ணெய் பிண்ணாக்கு), கொழுப்பு எடுக்கப்பட்ட உணவு, தேவதானியம்; மேலும் இரவில் எள்ளுடன் சேர்ந்தவற்றையும், தயிரையும் முயற்சியுடன் விலக்க வேண்டும்.

Verse 25

नाश्नीयात् पयसा तक्रं न बीजान्युपजीवयेत् / क्रियादुष्टं भावदुष्टमसत्संसर्गि वर्जयेत्

பாலுடன் மோரைக் கலந்து அருந்தக் கூடாது; விதை வியாபாரத்தால் வாழ்வாதாரம் நடத்தக் கூடாது. செயலில் தீயவன், உள்ளத்தில் தீயவன், தீயோருடன் பழகுபவனை எப்போதும் விலக்க வேண்டும்.

Verse 26

केशकीटावपन्नं च सहृल्लेखं च नित्यशः / श्वाघ्रातं च पुनः सिद्धं चण्डालावेक्षितं तथा

முடி அல்லது பூச்சி விழுந்த உணவு, அடிக்கடி தொடுதலால் மாசுபடுவது; நாய் முகர்ந்தது; முன் சமைத்ததை மீண்டும் சமைத்தது; மேலும் சண்டாளன் பார்த்தது—இவை அசுத்தம் என விலக்க வேண்டும்.

Verse 27

उदक्यया च पतितैर्गवा चाघ्रातमेव च / अनर्चितं पुर्युं षितं पर्यायान्नं च नित्यशः

மாதவிடாய் உள்ள பெண், புறக்கணிக்கப்பட்டவர், அல்லது பசு தொடிந்த/முகர்ந்த உணவு; பூஜித்து அர்ப்பணிக்கப்படாதது; பழையது; அல்லது சமைத்து மறுநாளுக்காக வைத்தது—இவற்றை எப்போதும் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 28

काककुक्कुटसंस्पृष्टं कृमिभिश्चैव संयुतम् / मनुष्यैरप्यवघ्रातं कुष्ठिना स्पृष्टमेव च

காகம் அல்லது கோழி தொடிந்தது, புழுக்கள் கலந்தது, மனிதர் முகர்ந்தது, அல்லது குஷ்டரோகி தொடிந்தது—இத்தகையது அசுத்தம் என அறிய வேண்டும்.

Verse 29

न रजस्वलया दत्तं न पुंश्चाल्या सरोषया / मलबद्वाससा वापि परवासो ऽथ वर्जयेत्

மாதவிடாய் உள்ள பெண் அளிக்கும் தானத்தை ஏற்கக் கூடாது; கோபத்துடன் அளிக்கும் காமவழி பெண்ணின் பொருளையும் ஏற்கக் கூடாது. அழுக்கான ஆடை அணிந்தவர் தருவது, மேலும் பிறருடைய சொத்தும் விலக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 30

विवत्सायाश्च गोः क्षीरमौष्ट्रं वानिर्दशं तथा / आविकं सन्धिनीक्षीरमपेयं मनुरब्रवीत्

மனு கூறினார்—கன்று இறந்த பசுவின் பால், ஒட்டகப் பால், பத்து நாட்கள் நிறைவதற்கு முன் கறந்த பால், செம்மறியாட்டுப் பால், மேலும் ‘சந்தினீ’ நிலையிலுள்ள பசுவின் பால்—இவை அனைத்தும் அருந்தத் தகாதவை।

Verse 31

बलाकं हंसदात्यूहं कलविङ्कं शुकं तथा / कुररं च चकोरं च जालपादं च कोकिलम्

மேலும் (இப்பட்டியலில்)—நாரை, அன்னம் மற்றும் தாத்யூஹப் பறவை, கலவிங்கம், கிளி; அதுபோல கூரர, சகோரப் பறவை, வலைப்பாதம் (வலைப்போன்ற கால்களையுடைய நீர்ப்பறவை) மற்றும் குயில் ஆகியனவும் உள்ளன।

Verse 32

वायसं खञ्जरीटं च श्येनं गृध्रं तथैव च / उलूकं चक्रवाकं च भासं पारावतानपि / कपोतं टिट्टिभं चैव ग्रामकुक्कुटमेव च

“(இப்பறவைகளும் கணக்கில்:) காகம், கஞ்சரீடம், சேனன் (பருந்து) மற்றும் கழுகு; ஆந்தை, சக்ரவாகம், பாசம் (வேட்டைப் பறவை) மற்றும் புறாக்கள்; தாவரம்/தூது (கபோதம்), டிட்டிபம், மேலும் வீட்டுக் கோழியும்।”

Verse 33

सिंहव्याघ्रं च मार्जारं श्वानं शूकरमेव च / शृगालं मर्कटं चैव गर्दभं च न भक्षयेत्

சிங்கம், புலி, பூனை, நாய், பன்றி, நரி, குரங்கு, கழுதை—இவற்றின் மாம்சத்தை உண்ணக் கூடாது।

Verse 34

न भक्षयेत् सर्वमृगान् पक्षिणो ऽन्यान् वनेचरान् / जलेचरान् स्थलचरान् प्राणिनश्चेति धारणा

எந்த வகை விலங்குகளும், பிற பறவைகளும் வனச்சரங்களும், மேலும் நீரில் அல்லது நிலத்தில் இயங்கும் உயிர்களும்—இவற்றில் எதையும் உண்ணக் கூடாது; இதுவே விதிக்கப்பட்ட ‘தாரணா’ (கட்டுப்பாடு) ஆகும்।

Verse 35

गोधा कूर्मः शशः श्वाविच्छल्यकश्चेति सत्तमाः / भक्ष्याः पञ्चनखा नित्यं मनुराह प्रिजापतिः

அறத்தோரில் சிறந்தவரே! கோதா, கூர்மம், சசம், ச்வாவித் (முள்ளம்பன்றி) மற்றும் சல்யகம்—இப் பஞ்சநக உயிர்கள் எப்போதும் உண்ணத்தக்கவை என்று பிரஜாபதி மனு உரைத்தார்।

Verse 36

मत्स्यान् सशल्कान् भुञ्जीयान् मांसं रौरवमेवच / निवेद्य देवताभ्यस्तु ब्राह्मणेभ्यस्तु नान्यथा

அளவுகோல்கள் (சில்கம்) உள்ள மீன்களையே உண்ண வேண்டும்; மாம்சமும் விதியால் அனுமதிக்கப்பட்டதே. முதலில் தேவர்களுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் நைவேத்யம் அர்ப்பணித்த பின் மட்டுமே—வேறுவிதமாக அல்ல।

Verse 37

मयूरं तित्तिरं चैव कपोतं च कपिञ्जलम् / वाध्रीणसं बकं भक्ष्यं मीनहंसपराजिताः

மயில், தித்திரம், புறா, கபிஞ்சலம்; மேலும் வாத்ரீணசம் மற்றும் கொக்கு—இவை உண்ணத்தக்கவை; மீனும் அன்னமும் வெல்லும் (அதாவது குற்றமற்ற இயல்புடைய) பறவைகள் எனக் கூறப்பட்டன।

Verse 38

शफरं सिंहतुण्डं च तथा पाठीनरोहितौ / मत्स्याश्चैते समुद्दिष्टा भक्षणाय द्विजोत्तमाः

இருமுறை பிறந்தோரில் சிறந்தவரே! சபர, சிம்ஹதுண்ட, மேலும் பாதீன, ரோஹித—இம்மீன்கள் உண்ணுதற்கெனத் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டவை.

Verse 39

प्रोक्षितं भक्षयेदेषां मांसं च द्विजकाम्यया / यथाविधि नियुक्तं च प्राणानामपि चात्यये

இவற்றின் மாம்சம் ப்ரோட்சணச் சடங்கால் தூய்மையாக்கப்பட்டிருந்தால், இருமுறை பிறந்தோரின் தேவையை நிறைவேற்றும் நோக்கில் உண்ணலாம்; விதிப்படி கட்டளையிடப்பட்டால் உயிர் ஆபத்திலும் கூட.

Verse 40

भक्षयेन्नैव मांसानि शेषभोजी न लिप्यते / औषधार्थमशक्तौ वा नियोगाद् यज्ञकारणात्

எந்நிலையிலும் மாம்சம் உண்ணக்கூடாது. ஆனால் யாகத்தின் சேஷம்/பிரசாதம் மட்டும் உண்ணுபவன் பாவம் ஒட்டாது; மருந்துக்காக, இயலாமையில், அல்லது யாகக் காரணமாக விதிக்கப்பட்டால் அது குற்றமல்ல.

Verse 41

आमन्त्रितस्तु यः श्राद्धे दैवे वा मांसमुत्सृजेत् / यावन्ति पशुरोमाणि तावतो नरकान् व्रजेत्

ஸ்ராத்தம் அல்லது தேவர்க்கான யாகத்தில் அழைக்கப்பட்டபின் மாம்சப் படையலைத் தள்ளுபவன், விலங்கின் முடிகள் எத்தனை உள்ளனவோ அத்தனை நரகங்களை அடைவான்.

Verse 42

अदेयं चाप्यपेयं च तथैवास्पृश्यमेव च / द्विजातीनामनालोक्यं नित्यं मद्यमिति स्थितिः

இருமுறை பிறந்தோர்க்கு மதுபானம் எப்போதும் கொடுக்கத் தகாதது, குடிக்கத் தகாதது, தொடத் தகாதது; பார்க்கவும் கூட விலக்கத்தக்கது—இதுவே நிலையான விதி.

Verse 43

तस्मात् सर्वप्रकारेण मद्यं नित्यं विवर्जयेत् / पीत्वा पतति कर्मभ्यस्त्वसंभाष्यो भवेद् द्विजः

ஆகையால் எல்லாவிதத்திலும் மதுவை எப்போதும் விலக்க வேண்டும். அதை அருந்தினால் இருமுறை பிறந்தவன் தன் நியமக் கடமைகளில் இருந்து வீழ்ந்து, பேசத் தகாதவனாக (ஒதுக்கப்படுவான்).

Verse 44

भक्षयित्वा ह्यभक्ष्याणि पीत्वापेयान्यपि द्विजः / नाधिकारी भवेत् तावद् यावद् तन्न जहात्यधः

உண்ணத் தகாததை உண்டு, குடிக்கத் தகாததை குடித்த இருமுறை பிறந்தவன், கீழ்வழியாக அந்த அசுத்தத்தை வெளியேற்றும் வரை தகுதி பெறான்.

Verse 45

तस्मात् परिहरेन्नित्यमभक्ष्याणि प्रयत्नतः / अपेयानि च विप्रो वै तथा चेद् याति रौरवम्

ஆகையால் பிராமணன் எப்போதும் முயற்சியுடன் உண்ணத் தகாததும் குடிக்கத் தகாததும் விலக்க வேண்டும்; இல்லையெனில் ‘ரௌரவ’ நரகத்தை அடைவான்।