பிரம்மம் in the Rig Veda

மமதையின் புதல்வன் தீர்கதமஸ் பத்தாம் யுகத்தில் முதிர்ந்தான்; ‘அபாம்’—நீர்த்-தத்துவம்—தேடும் யதிகளின் நோக்கிற்காக பிரஹ்மா சாரதியாகிறான்.

உன் நடையிலும் நின்றிடுதலிலும், எழுந்த வலிமையின் அந்த மாபெரும் வேகத்தில், குதிகாலாலோ சாட்டையாலோ உனக்கு பட்ட எதுவாயினும்—அந்த எல்லா அடிகளையும் நான் அத்வர யாகங்களில் ஸ்ருசா (ஹவிர் கரண்டி) போல ஹவியாக்கி, ‘ப்ரஹ்ம’ (வாக்குச் சக்தி) மூலம்…

இதுவே அந்த சக்தி; இதனால் ‘கௌ’ (சித்தத்தின் ஒளிரும் கதிர்) மூடுபட்ட நிலையில் தன் ஏக்கக் குரலை அளந்து அமைக்கிறது; மேலும் ‘த்வஸனா’—இரு அரைப்பாறைகள்—மேல் ஆதரித்து நிற்கிறது. அவளே மின்னல்-ஒளிபோல் வெளிப்பட்டு, தன் ‘சித்தி’ (உணர்வெழுச்சி)களால்…

அசையாத ஆதாரத்தில் வேகமாகச் செல்லும் உயிர்—ஜீவன்—இருக்கிறது; அது அசைந்தாடினாலும், வாசஸ்தலங்களின் நடுவே திடமாக நிலைபெற்றது. ஜீவன் தன் ‘ஸ்வதா’ (சுய-நியமம்)களால் இறந்ததின் உள்ளே இயங்குகிறது; அமரன், மரணமுள்ளவனுடன் ஒரே ‘யோனி’யில்…

இந்த வேதி பூமியின் பரம எல்லை; இந்த யாகம் உலகத்தின் நாபி. இந்த சோமம் வृष்ணன்-ஆகிய அஸ்வத்தின் ரேதஸ் (வித்து); இந்த பிரஹ்மம் வாக்கின் பரம வ்யோமம் (உயர்ந்த ஆகாயம்).

஋ச் (மந்திரம்) அக்ஷர—அழியாதது—இல் நிறுவப்பட்டுள்ளது; பரமே வ்யோமன் எனும் உச்சமான விரிந்த ஆகாயத்தில், அங்கே எல்லா தேவரும் அமர்கின்றனர். அதை அறியாதவன்—஋சாவால் என்ன செய்ய முடியும்? ஆனால் அதை அறிந்தோர்—இங்கே சரியான ஒற்றுமையில் கூடுகின்றனர்.

எதிர்ப்பின்றி அவன் எல்லாச் செல்வங்களையும் வெல்லுகிறான்—பகைவருடையதையும், தன் சொந்த உறவினருடையதையும் கூட—தேவையில் பிராமணருக்குப் பரந்த இடம் (வரிவஃ) செய்து தருபவன். பிரஹ்மன்/பிராமணனைப் போற்றும் அந்த அரசனைத் தேவர்கள் காக்கின்றனர்.

சோமம் தாங்கியோர் வாக்கை அமைக்கின்றனர்—முழு பரிவத்ஸரத்திற்குரிய பிரஹ்மத்தை உருவாக்குகின்றனர். அத்வர்யுக்கள் உள்ள்தீயின் வெப்பத்தில் தகித்து, முயற்சியால் வியர்த்து, வெளிப்படுகின்றனர்—முன்பு யாவரிடமும் மறைந்திருந்தவர்கள்; ஊக்கத்தின் ऋது…

தக்ஷிணா—நல்ல அறிவும் யாக-தானத்தின் ஆற்றலும்—பாய்ச்சப்படுகிறது; சுஷ்மவான் (வல்லவன்) நிறைவு-ஆசனத்தை நோக்கி வருகின்றான். விழிப்புடன் இருந்து த்ருஹ், ரக்ஷஸ் ஆகியவற்றிலிருந்து காக்கின்றான். மஞ்சள்-பச்சை நிறச் சோமன் தன் ஒளிமிகு அலங்காரத்தை…

அவன் தூண்டும் வலத்துடன் முன்னே செல்கிறான்; மக்களுக்காக நிலத்தை வெல்லும் ஒருவனைப் போல. கர்ஜனை ஒலியுடன் அவன் தன்னில் ஒட்டியிருந்த அசுர நிறம்—இருள்—அதை அகற்றுகிறான். மூடிய உறைபோன்ற வவ்ரியைத் துறந்து தந்தையின் ஆயத்தமான இல்லத்திற்குச்…

அத்ரி (சோமப் பாறைகள்) கொண்டு பிழிந்தபின், அவர் (சோமன்) கபஸ்தி—பற்றிக் கொள்ளும் கரங்களில்—பவித்ரனாய் ஓடுகின்றான்; வृषபன் போல் வல்லமையடைந்து, நபஸ் (வான்வெளி/விரிவு) எனும் மகிமையால் மதி (உணர்வு) நடுங்கி விழிப்படையச் செய்கிறான். அவன்…

சஹஸ் (வலிமை) எனும் பர்வத-வலத்தால் வளர்ந்த த்யுக்ஷ (ஒளிமிகு) ஒருவனைச் சுற்றி, அவர்கள் மது (இனிய ரசம்/ஆனந்தம்) அவன் ஹர்ம்ய (இல்லம்) எனும் சக்ஷணி (தாங்கும் இடம்) யில் ஊற்றுகின்றனர். அவனுள், சுஹுத (நல்ல ஆஹுதி) யின் ஊதன் (பால்/மூலம்) இலிருந்து…

அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து, பூரிஜோஃ (மிகு வலிமை) உடைய ரதத்தைப் போல, அவனை முன்னே செலுத்துகின்றனர்—அதிதியின் மடியில் இருக்கும் பத்து ஸ்வஸாரஃ (பத்து சகோதரிகள்). அவன் வந்து, கோர் (கதிர்/பசு) எனும் ஒளியின் அபீச்யம் (மறைந்த) பதம் (இடம்/ஆசனம்)…

பருந்து (ஶ்யேன) தன் யோனி—தன் இருப்பிடத்தை—தேடுவது போல, அவன் தியா (உள்ளுணர்வு) கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட ஸதனம் (ஆசனம்) எனும் இருப்பிடத்தை நாடுகிறான்; பொன்னான ஓய்விடம்—அதைத் தேவன் விரும்புகிறான். பிரியமான கீரா (ஸ்துதி-வாக்கு) கொண்டு அவர்கள் அவனை…

வானத்தின் அருஷ (செம்மஞ்சள்) கவி—வலிமைமிகு வृषபன், திரிப்ருஷ்ட (மூன்று-பின்புறம்/மூன்று-ஆதாரமுடையவன்), கதிர்களை நாடி—தூரமெல்லாம் வெளிப்படையாகத் தோன்றுகிறான். ஆயிரம் நிதிகள் (வழிகாட்டல்கள்) உடன் அவன் முன்னே செல்கிறான்; ரேபன் (பாடகர்) போல…

அவன் தன்னிற்கே கூர்மையும் ஒளியும் நிறைந்த ரூபத்தை உருவாக்குகிறான்; அவன் வர்ணம் தீவிரமாகிறது. அவன் படுத்திருந்த இடத்தில், சம்ருதா (சரியான இணைப்பு) மூலம் முழுமை பெற்றவனாய், அங்கே அவன் ஸ்ரிதஃ (ஒற்றுமையைச் சிதைக்கும் தடையர்கள்) யைத் தடுத்து…

கூட்டங்களோடு சுற்றிச் செல்லும் காளைபோல் அவன் முழங்கினான்; தன் ஒளித் திகழ்வுகளைச் சூரியனில் நிறுவினான். தெய்வீகமான அழகிய சிறகுடைய (ஸுபர்ண) சக்தி கீழே பூமியை நோக்குகிறது; சோமன் தன் க்ரது (உணர்வுடனான சங்கல்பம்) கொண்டு சுற்றிலும்…

அவன்—தானத்திற்கும் அஜேயத்திற்கும் நோக்கி விரைந்து, முன்னே சென்று—செழுமையான ஹவிகளால் வேதியை அளந்து நிறுவினான். தூர்வயாணன் (வேகத்தால் உந்தப்பட்டவன்), கூர்தவசஸ் (சரியான-சத்திய வாக்குடையவன்) ஆகிய அவன், இவ்வுதவியிலிருந்தே இருளில் கர்மத்தின்…

மனம்போல் கூர்மையான வலிமை ஓடும் அந்த அழைப்புகளில், விப்ரர்கள் (ஊக்கமுற்ற ரிஷிகள்) ஶச்யா (செயலாற்றும் சக்தி) மூலம் வென்று வேகமாக முன்னே செல்கின்றனர். துவிந்ரும்ணன் (மிகு ஆண்மையுடையவன்) தன் ஶர்யா (உந்தும் கதிர்கள்) கொண்டு திசையைத் தன் கபஸ்த…

இதயம் வடித்த மனத்தின் வேகங்களில், பிராமணர்கள்—தோழர்கள்—ஒருமித்து யஜனம் செய்யும் போது, இங்கே நிச்சயமாக வேதம் அறிந்தோர் உன்னைப் பின்தள்ளுகின்றனர்; பிரஹ்ம-வாக்கைத் தாங்கும் ஆசாரியர்கள் உன்னுள் சுதந்திரமாகச் சஞ்சரிக்கின்றனர்.