Adhyaya 33

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसम्वादे ललितोपाख्याने श्रीनगरत्रिपुरासप्तकक्षापालकदेवताप्रकाशन कथनं नाम द्वात्रिंशो ऽध्यायः हयग्रीव उवाच कथितं सप्तशालानां लक्षणं शिल्पिभिः कृतम् / अथ रत्नमयाः शालाः प्रकीर्त्यन्ते ऽवधारय

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தின் உத்தரபாகத்தில், ஹயக்ரீவ–அகஸ்த்ய உரையாடலில் லலிதோபாக்யானத்தில் ‘ஸ்ரீநகர் திரிபுரையின் ஏழு கக்ஷாபாலக தேவதைகளின் வெளிப்பாடு’ எனப்படும் முப்பத்திரண்டாம் அதிகாரம். ஹயக்ரீவன் கூறினான்—சிற்பிகள் அமைத்த ஏழு சாலைகளின் இலக்கணங்கள் சொல்லப்பட்டன; இனி ரத்தினமய சாலைகள் கூறப்படுகின்றன, கவனமாகக் கேள்।

Verse 2

सुवर्णमयशालस्य पुष्परागमयस्य च / सप्तयोजनमात्रं स्यान्मध्येन्तरमुदात्दृतम्

சுவர்ணமய சாலைக்கும் புஷ்பராகமய சாலைக்கும் இடையிலான இடைவெளி ஏழு யோஜனை அளவு; அது உயர்ந்த மகிமையுடன் உயர்த்தப்பட்டதாகும்।

Verse 3

तत्र सिद्धाःसिद्धनार्यः खेलन्ति मदविह्वलाः / रसै रसायनैश्चापि खड्गैः पादाञ्जनैरपि

அங்கே சித்தர்களும் சித்தநாரிகளும் மதமயக்கத்தில் திளைத்து விளையாடுகின்றனர்—பல ரசங்கள், ரசாயனங்கள், வாள்கள், பாதாஞ்ஜனம் முதலியவற்றோடும்।

Verse 4

ललितायां भक्तियुक्तास्तर्पयन्तो महाजनान् / वसंति विविधास्तत्र पिबन्ति मदिरारसान्

அவர்கள் லலிதா தேவியின்மேல் பக்தியுடன் இருந்து, மகாஜனர்களைத் திருப்திப்படுத்தி, அங்கே பலவகையாக வாழ்ந்து, மதுரசமான மதுபானத்தை அருந்துகின்றனர்।

Verse 5

पुष्परागादिशालानां पूर्ववद्द्वारकॢप्तयः / पुष्परागादिशालेषु कवाटार्गलगोपुरम् / पुष्परागादिजं ज्ञेयमुच्चेन्द्वादित्यभास्वरम्

புஷ்பராக முதலிய சாலைகளின் வாயில் அமைப்பு முன்புபோலவே. புஷ்பராகாதி சாலைகளில் கதவுகள், தாழ்ப்பாள்கள், கோபுரங்களும் புஷ்பராகாதி ரத்தினங்களால் ஆனவை என அறிக; அவை உயர்ந்து நிலா-சூரியன் போல ஒளிவீசும்।

Verse 6

हेमप्राकारचक्रस्य पुष्परागमयस्य च / अन्तरे या स्वली सापि पुष्परागमयी स्मृता

பொன்னாலான பிராகாரச் சக்கரம் புஷ்பராக மணியால் ஆனது; அதன் உள்ளே உள்ள ‘ஸ்வலீ’ (உள்வளையம்) கூட புஷ்பராகமயமென்று ஸ்மிருதி கூறுகிறது.

Verse 7

वक्ष्यमाणमहाशालाकक्षासु निखिलास्वपि / तद्वर्णाः पक्षिणस्तत्र तद्वर्णानि सरांसि च

இனி கூறப்படவுள்ள எல்லா மகாசாலா-கக்ஷங்களிலும் அங்குள்ள பறவைகள் அந்த நிறத்தினவாகவும், அங்குள்ள சரஸ்களும் அந்த நிறத்தினவாகவும் இருக்கும்.

Verse 8

तद्वर्मसलिला नद्यस्तद्वर्णाश्च मणिद्रुमाः / सिद्धजातिषु ये देवीमुपास्य विविधैः क्रमै / त्यक्तवन्तो वपुः पूर्वं ते सिद्धास्तत्र सांगनाः

அங்கே நதிகளின் நீரும் அந்த நிறமே; மணியால் ஆன மரங்களும் அந்த நிறமே. பல விதமான முறைகளால் தேவியை உபாசித்து முன்பு உடலைத் துறந்த சித்தஜாதியினர், அவர்கள் சித்தர்கள் அங்கே தங்கள் துணைவியருடன் வாழ்கின்றனர்.

Verse 9

ललितामन्त्रजप्तारो ललिताक्रमतत्पराः / ते सर्वे ललितादेव्या नामकीर्तनकारिणः

அவர்கள் லலிதா மந்திரத்தை ஜபிப்பவர்கள்; லலிதா-கிரமத்தில் ஈடுபட்டவர்கள்; அவர்கள் அனைவரும் லலிதா தேவியின் நாமகீர்த்தனம் செய்பவர்கள்.

Verse 10

पुष्परागमहाशालान्तरे मारुतयोजने / पद्मरागमयः शालश्चतुरस्रः समन्ततः

புஷ்பராகமய மகாசாலையின் உள்ளே, ஒரு மாருத-யோஜன அளவில், எல்லாத் திசைகளிலும் சதுரமாகப் பத்மராகமய சாலை (மாளிகை) உள்ளது.

Verse 11

स्थली च पद्मरागढ्या गोपुराद्यं च तन्मयम् / तत्र चारणदेशस्थाः पूर्वदेहविनाशतः / सिद्धिं प्राप्ता महाराज्ञीचरमाम्भोजसेवकाः

அந்த நிலம் பத்மராக மணிகளால் செழித்திருந்தது; கோபுரம் முதலிய அனைத்தும் அதே ஒளியால் நிறைந்திருந்தன. அங்கே சாரணதேசத்தில் இருந்தோர், முன்தேகம் அழிந்த பின், மகாராணியின் திருவடித் தாமரையின் சேவகர்களாய் சித்தியை அடைந்தனர்.

Verse 12

चारणीनां स्त्रियश्चापि चार्वङ्ग्यो मदलालसाः / गायन्ति ललितादेव्या गीतिबन्धान्मुहुर्मुहुः

சாரணிகளின் பெண்களும், அழகிய அங்கங்களுடன் இனிய மயக்கத்தில் ஈடுபட்டு, லலிதா தேவியின் பாடல்-பந்தங்களை மீண்டும் மீண்டும் பாடுகின்றனர்.

Verse 13

तत्रैव कल्पवृक्षाणां मध्यस्थवेदिकास्थिताः / भर्तृभिः सहचारिण्यः पिबन्ति मधुरं मधु

அங்கேயே கற்பவிருட்சங்களின் நடுவில் உள்ள வேதிகையில் இருந்து, கணவர்களுடன் இணைந்த பெண்கள் இனிய மதுவை அருந்துகின்றனர்.

Verse 14

पद्मरागमहाशालान्तरे मरुतयोजने / गोमेदकमहाशालः पूर्वशालासमाकृतिः / अतितुङ्गो हीरशालस्तयोर्मध्ये च हीरभूः

பத்மராக மஹாசாலையின் உள்ளே, ஒரு மருத்-யோஜனை இடைவெளியில், முன்சாலையை ஒத்த வடிவமுடைய கோமேதக மஹாசாலை இருந்தது. மிக உயர்ந்த வைரச் சாலை இருந்தது; அவை இரண்டிற்கும் நடுவே வைரநிலம் இருந்தது.

Verse 15

तत्र देवीं समभ्यर्च्य पूर्वजन्मनि कुम्भज / वसन्त्यप्सरसां वृन्दैः साकं गन्धर्वपुङ्गवाः

ஓ கும்பஜா! அங்கே முன்ஜன்மத்தில் தேவியை முறையாக ஆராதித்த பின், கந்தர்வர்களில் சிறந்தோர் அப்சரா குழுக்களுடன் சேர்ந்து வாசம் செய்கின்றனர்.

Verse 16

महाराज्ञीगुणगणान्गायन्तो वल्लकीस्वनैः / कामभोजैकरसिकाः कामसन्निभविग्रहाः / सुकुमारप्रकृतयः श्रीदेवीभक्तिशालिनः

அவர்கள் வல்லகியின் இனிய ஒலியோடு மகாராணியின் குணக்கூட்டங்களைப் பாடினர்; காமபோகத்தில் ஒரே ரசம் கொண்டோர், காமனைப் போன்ற அழகிய உருவத்தோர், மென்மையான இயல்பினர், ஸ்ரீதேவியின் பக்தியால் நிறைந்தோர் ஆவர்।

Verse 17

गोमेदकस्य शालस्तुपूर्वशालसमाकृतिः / तदन्तरे योगिनीनां भैरवाणां च कोटयः / कालसङ्कर्षणीमंबां सेवन्ते तत्र भक्तितः

கோமேதகத்தின் அந்த மண்டபம் முன்னைய மண்டபத்தைப் போன்ற வடிவமுடையது; அதன் உள்ளே யோகினிகளும் பைரவங்களும் கோடிக்கணக்கில் இருந்து, அங்கே பக்தியுடன் காலஸங்கர்ஷிணி அம்பாளைச் சேவித்து வழிபடுகின்றனர்।

Verse 18

गोमेदकमहाशालान्तरे मारुतयोजने / उर्वशी मेनका चैव रम्भा चालंबुषा तथा

கோமேதக மகாசாலையின் உள்ளே, ஒரு மாருத-யோஜனை அளவுள்ள பரப்பில், ஊர்வசி, மேனகா, ரம்பா, ஆலம்புஷா ஆகியோரும் இருந்தனர்।

Verse 19

मञ्जुघोषा सुकेशी च पूर्वचित्तिर्घृताचिका / कृतस्थला च विश्वाची पुञ्जिकस्थलया सह

மஞ்சுகோஷா, சுகேசி, பூர்வசித்தி, க்ருதாசிகா, க்ருதஸ்தலா, விஸ்வாசி—இவர்கள் அனைவரும் புஞ்ஜிகஸ்தலையுடன் இருந்தனர்।

Verse 20

तिलोत्तमेति देवानां वेश्या एतादृशो ऽपराः / गन्धर्वैः सह नव्यानि कल्पवृक्षम धूनि च

திலோத்தமா தேவர்களின் ‘வேசியை’ (அப்சரா) எனப் புகழப்படுகிறாள்; அவளைப் போன்ற பிற அப்சரைகளும் கந்தர்வர்களுடன் சேர்ந்து புதிய கற்பவிருட்சத் தேனைப் பருகினர்।

Verse 21

पिबन्त्यो ललितादेवीं ध्यायन्त्यश्च मुहुर्मुहुः / स्वसौभाग्यविवृद्ध्यर्थं गुणयन्त्यश्च तन्मनुम्

அவர்கள் லலிதாதேவியை அமுதரசமாகப் பருகி, மீண்டும் மீண்டும் தியானித்து; தம் சௌபாக்கிய வளர்ச்சிக்காக அந்த தேவியின் மந்திரத்தை ஜபித்து புகழ்கின்றனர்।

Verse 22

चतुर्दशसुचोत्पन्ना स्थानेष्वप्सरसो ऽखिलाः / तत्रैव देवीमर्चन्त्यो वसंति मुदिताशयाः

பதினான்கு புனித இடங்களில் தோன்றிய எல்லா அப்சரஸ்களும் அங்கேயே தேவியை அர்ச்சித்து, மகிழ்ந்த உள்ளத்துடன் வாழ்கின்றனர்।

Verse 23

अगस्त्य उवाच चतुर्दशापि जन्मानि तासामप्सरसां विभो / कीर्तय त्वं महाप्राज्ञ सर्वविद्यामहानिधे

அகஸ்தியர் கூறினார்—ஓ விபோ! அந்த அப்சரஸ்களின் பதினான்கு பிறவிகளையும் கீர்த்தித்து உரையுங்கள்; ஓ மஹாப்ராஜ்ஞா, சர்வவித்யா மஹாநிதியே, நீர் விளக்குங்கள்।

Verse 24

हयग्रीव उवाच ब्राह्मणो हृदयं कामो मृत्युरुर्वी च मारुतः / तपनस्य कराश्चन्द्रकरो वेदाश्च पावकः

ஹயக்ரீவர் கூறினார்—பிராமணன், இதயம், காமம், மரணம், ஊர்வி (பூமி) மற்றும் மாருதன்; தபனன் (சூரியன்) கதிர்கள், சந்திரகதிர், வேதங்கள், பாவகன் (அக்னி)।

Verse 25

सौदामिनी च पीयूषं दक्षकन्या जलं तथा / जन्मनः कारणान्येतान्या मनन्ति मनीषिणः

சௌதாமினி, பீயூஷம் (அமுதம்), தக்ஷகன்னி, மேலும் நீர்—இவையே பிறப்பின் காரணங்கள் என ஞானிகள் கருதுகின்றனர்।

Verse 26

गीर्वाणगण्यनारीणां स्फुरत्सौभाग्यसंपदाम् / एताः समस्ता गन्धर्वैः सार्धमर्चन्ति चक्रिणीम्

தேவர்கணத்தில் மதிக்கப்படும் அந்த நாரிகளின் ஒளிவிடும் சௌபாக்யச் செல்வம் திகழ்ந்தது. அவர்கள் அனைவரும் கந்தர்வர்களுடன் சேர்ந்து சக்கரதாரிணி தேவியை வழிபட்டனர்.

Verse 27

किन्नराः सह नारीभिस्तथा किंपुरुषा मुने / स्त्रीभिः सह मदोन्मत्ता हीरकस्थलमाश्रिताः

முனிவரே! கின்னரர்கள் தங்கள் பெண்களுடன், அதுபோல கிம்புருஷர்களும் பெண்களுடன், மதத்தால் மயங்கி வைரநிலத்தை அடைந்திருந்தனர்.

Verse 28

महाराज्ञीमन्त्रजापैर्विधूताशेष कल्मषाः / नृत्यन्तश्चैव गायन्तो वर्तन्ते कुंभसंभव

கும்பசம்பவனே! மகாராணியின் மந்திரஜபத்தால் அவர்களின் எல்லாக் கல்மஷங்களும் நீங்கின; அவர்கள் நடனமாடி, பாடி மகிழ்ந்து இருந்தனர்.

Verse 29

तत्रैव हीरकक्षोण्यां वज्रा नाम नदी मुने / वज्रकारैर्निबिडिता भासमाना तटद्रुमैः

முனிவரே! அந்த வைரநிலத்திலேயே ‘வஜ்ரா’ என்னும் நதி உள்ளது; அது வைரம்போன்ற பாறைகளால் சூழப்பட்டு, கரையோர மரங்களால் அழகுபெற்றது.

Verse 30

वज्ररत्नैकसिकता वज्रद्रवमयोदका / सदा वहति सा सिंधुः परितस्तत्र पावनी

அந்நதியின் மணல் முழுதும் வைரரத்தினமே; அதன் நீர் வைரத் திரவம்போல் உள்ளது. அந்தப் புனித சிந்து அங்கே எங்கும் எப்போதும் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது.

Verse 31

ललितापरमेशान्यां भक्त ये मानवोत्तमाः / ते तस्या उदकं पीत्वा वज्ररूपकलेवराः / दीर्घायुषश्च नीरोगा भवन्ति कलशोद्भव

லலிதா-பரமேஸ்வரியைப் பக்தியுடன் வணங்கும் உயர்ந்த மனிதர்கள், அவளுடைய திருநீரை அருந்தி வைரம்போன்ற உடலைப் பெறுவர். ஹே கலசோத்பவா! அவர்கள் நீண்ட ஆயுளும் நோயற்ற நிலையுமடைவார்.

Verse 32

भण्डासुरेण गलिते मुक्ते वज्रे शतक्रतुः / तरयास्तीरे तपस्तेपे वज्रेशीं प्रति भक्तिमान्

பண்டாசுரனால் வஜ்ரம் உருகி விடுபட்டபோது, சதக்ரது இந்திரன் பக்தியுடன் தரயா நதிக்கரையில் வஜ்ரேசியை நோக்கித் தவம் செய்தான்.

Verse 33

तज्जलादुदिता देवी वज्रं दत्त्वा बलद्विषे / पुनरन्तर्दधेसो ऽपि कृतार्थःस्वर्गमेयिवान्

அந்த நீரிலிருந்து தோன்றிய தேவி, பலத்விஷ் இந்திரனுக்கு வஜ்ரத்தை அளித்து மீண்டும் மறைந்தாள்; இந்திரனும் நிறைவேறியவனாய் ஸ்வர்க்கம் சென்றான்.

Verse 34

अथ वज्राख्यशालस्यान्तरे मारुतयोजने / वैदूर्यशाल उत्तुङ्गः पूर्ववद्गोपुरान्वितः / स्थाली च तत्र वैदृर्यनिर्मिता भास्वराकृतिः

பின்பு ‘வஜ்ர’ எனப்படும் மண்டபத்தின் உள்ளே, ஒரு மாருத-யோஜனை இடைவெளியில், வைதூரிய மணியால் ஆன உயர்ந்த மண்டபம் இருந்தது; அது முன்புபோல் கோபுரங்களுடன் கூடியது. அங்கே வைதூரியத்தால் செய்யப்பட்ட ஒளிவீசும் வடிவுடைய ஸ்தாலியும் இருந்தது.

Verse 35

पातालवासिनो येये श्रीदेव्यर्चनसाधकाः / ते सिद्धमूर्तयस्तत्र वसन्ति सुखमेदुराः

பாதாளத்தில் வாழும் ஸ்ரீதேவியின் அர்ச்சனை சாதகர்கள், அங்கே சித்தரூபம் பெற்று இன்பச் செழிப்புடன் வாசம் செய்கின்றனர்.

Verse 36

शेषकर्केटकमहापद्मवासुकिशङ्खकाः / तक्षकः शङ्खचूडश्च महादन्तो महाफणः

அங்கே சேஷன், கர்கேடகன், மகாபத்மன், வாசுகி, சங்ககன்; மேலும் தக்ஷகன், சங்கசூடன், மகாதந்தன், மகாபணன் எனும் மகாநாகர்கள் உள்ளனர்.

Verse 37

इत्येवमादयस्तत्र नागा नागास्त्रयो ऽपि च / बलीन्द्रप्रमुखानां च दैत्यानां धर्मवर्तिनाम् / गणस्तत्र तथा नागैः सार्धं वसति सांगनाः

இவ்வாறாக அங்கே பல நாகர்கள் வாழ்கின்றனர்; மேலும் பலீந்திரன் முதலிய தர்மநெறி காக்கும் தைத்யர்கள். அந்தக் கூட்டம் அங்கே நாகர்களுடன் தம் மனைவியருடன் சேர்ந்து வசிக்கிறது.

Verse 38

ललितामन्त्र जप्तारो ललिताशास्त्रदीक्षिताः / ललितापूजका नित्यं वसन्त्यसुरभोगिनः

லலிதா மந்திரம் ஜபிப்போர், லலிதா சாஸ்திரத்தில் தீட்சை பெற்றோர், என்றும் லலிதா பூஜை செய்போர் ஆகிய அசுரபோகிகள் அங்கே வசிக்கின்றனர்.

Verse 39

तत्र वैदूर्यकक्षायां नद्यः शिशिरपाथसः / सरांसिविमलांभांसि सारसालङ्कृतानि च

அங்கே வைதூர்யக் கக்ஷத்தில் குளிர்ந்த நீருடைய நதிகள் ஓடுகின்றன; மேலும் தூய நீருடைய ஏரிகள், சாரஸ் பறவைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன.

Verse 40

भवनानि तु दिव्यानि वैदूर्यमणिमन्ति च / तेषु क्रीडन्ति ते नागा असुराश्च सहाङ्गनाः

அங்கே வைதூர்ய மணிகளால் நிறைந்த தெய்வீக மாளிகைகள் உள்ளன; அவற்றில் அந்த நாகரும் அசுரரும் தம் மனைவியருடன் சேர்ந்து விளையாடுகின்றனர்.

Verse 41

वैदूर्याख्यमहाशालान्तरे मारुतयोजने / इन्द्रनीलमयः शालश्चक्रवाल इवापरः

வைதூர்யம் எனப்படும் மகாசால வனத்தின் உள்ளே, ஒரு மாருத-யோஜனை அளவில், இந்திரநீல மணியால் ஆன சாலமரம் இன்னொரு சக்ரவாள மலைபோல் விளங்குகிறது.

Verse 42

तन्मध्यकक्षाभूमिश्च नीलरत्नमयी मुने / तत्र नद्यश्च मधुराः सरांसि शिशिराणि च / नानाविधानि भोग्यानि वस्तूनि सरसान्यपि

முனிவரே! அதன் நடுக்கட்சிப் பகுதி நீலரத்தினமயமாக உள்ளது. அங்கே இனிய நதிகள், குளிர்ந்த ஏரிகள், மேலும் பலவகை ரசமிகு, அனுபவிக்கத் தகுந்த பொருட்களும் உள்ளன.

Verse 43

ये भूलोकगता मर्त्या ललितामन्त्रसाधकाः / ते देहान्ते शक्रनीलकक्ष्यां प्राप्य वसंति वै

பூலோகத்தில் வாழும் மானிடர்களில் லலிதா மந்திரத்தை சாதிப்போர், உடல் முடிவுற்றபின் சக்ரநீலக் கக்ஷ்யையை அடைந்து நிச்சயமாக அங்கே வாசம் செய்கின்றனர்.

Verse 44

तत्र दिव्यानि वस्तूनि भुञ्जाना वनितासखाः / पिबन्तो मधुरं मद्यं नृत्यन्तो भक्तिनिर्भराः

அங்கே அவர்கள் தெய்வீகப் பொருட்களை அனுபவித்து, மகளிரின் தோழர்களாய் இருந்து, இனிய மதுவை அருந்தி, பக்தியால் நிறைந்து நடனம் செய்கின்றனர்.

Verse 45

सरस्सु तेषु सिंधूनां कुलेषु कलशोद्भव / लतागृहेषु रम्येषु मन्दिरेषु महर्द्धिषु

கலசோத்பவனே! அவர்கள் அந்த ஏரிகளில், நதிகளின் கரைகளில், அழகிய கொடிவீடுகளில், பெருஞ்செல்வம் நிறைந்த ஆலயங்களில் (வசித்து இன்புறுகின்றனர்).

Verse 46

सदा जपन्तः श्रीदेवी पठन्तश्चापि तद्गुणान् / निवसंति महाभागा नारीभिः परिवेष्टिताः

அவர்கள் எப்போதும் ஸ்ரீதேவியை ஜபித்து, அவளுடைய குணங்களைப் பாடியும் வாசித்தும், மகாபாக்யர்கள் பெண்களால் சூழப்பட்டு அங்கே வாசிக்கின்றனர்।

Verse 47

कर्मक्षये पुनर्यान्ति भूलोके मानुषीं तनुम् / पूर्ववासनया युक्ताः पुनरर्चन्ति चक्रिणीम् / पुनर्यान्ति श्रीनगरे शक्रनीलमहास्थलीम्

கர்மம் க்ஷயமானபோது அவர்கள் மீண்டும் பூலோகத்தில் மனித உடலை அடைகின்றனர்; முன்வாசனையுடன் கூடி மீண்டும் சக்கிரிணி தேவியை வழிபட்டு, மீண்டும் ஸ்ரீநகரத்தின் சக்ரநீல மகாஸ்தலத்திற்குச் செல்கின்றனர்।

Verse 48

तत्स्थलस्यैव संपर्काद्रागद्वेषसमुद्भवैः / नीलैर्भावैः सदा युक्ता वर्तन्ते मनुजा मुने

முனிவரே! அந்தத் தலத்தின் தொடர்பினால் ராக-த்வேஷத்திலிருந்து எழும் நீலமான உணர்வுகளுடன் எப்போதும் இணைந்து மனிதர்கள் நடந்து கொள்கிறார்கள்।

Verse 49

ये पुनर्ज्ञानिनो मर्त्या निर्द्वन्द्वा नियतेन्द्रियाः / ते मुने विस्मयाविष्टाः संविशन्ति महेश्वरीम्

ஆனால் ஞானமுடைய மர்த்தியர்கள், இருமைகளற்றவர்களாய், இந்திரியங்களை அடக்கி வைத்தவர்களாய் இருப்போர்—முனிவரே—வியப்பால் நிறைந்து மகேஸ்வரியில் பிரவேசிக்கின்றனர்।

Verse 50

इन्द्रनीलाख्यशालस्यान्तरे मारुतयोजने / मुक्ताफलमयःशालः पूर्ववद्गोपुरान्वितः

இந்திரநீலம் எனப்படும் மண்டபத்தின் உள்ளே, ஒரு மாருத-யோஜன இடைவெளியில், முன்புபோல கோபுரங்களுடன் கூடிய முத்துமயமான ஒரு மண்டபம் உள்ளது।

Verse 51

अत्यन्तभास्वरा स्वच्छा तयोर्मध्ये स्थली मुने / सर्वापि मुक्ताखचिताः शिशिरातिमनोहराः

முனிவரே! அவை இரண்டிற்கும் நடுவிலுள்ள நிலம் மிகப் பிரகாசமாய் தூய்மையாய் உள்ளது; எங்கும் முத்துகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, குளிர்ச்சியுடனும் மிக மனோகரமாயும் விளங்குகிறது.

Verse 52

ताम्रपर्णी महापर्णी सदा मुक्ताफलोदका / एवमाद्या महानद्यः प्रवरन्ति महास्थले

தாம்ரபர்ணீ, மஹாபர்ணீ, என்றும் முத்துப்பழம் போன்ற நீருடையவை—இவ்வாறான முதன்மை மகாநதிகள் அந்த மஹாஸ்தலத்தில் ஓடுகின்றன.

Verse 53

तासां तीरेषु सर्वे ऽपि देवलोकनिवासिनः / वसंति पूर्वजनुषि श्रीदेवीमन्त्रसाधकाः

அந்நதிகளின் கரைகளில் தேவருலக வாசிகள் அனைவரும் வாழ்கின்றனர்; அவர்கள் முன்ஜென்மத்தில் ஸ்ரீதேவியின் மந்திரங்களை சாதித்தவர்கள்.

Verse 54

पूर्वाद्यष्टसु भागेषु लोकाः शक्रादिगोचराः / मुक्ताशालस्य परितः संयुज्य द्वारदेशकान्

கிழக்கு முதலான எட்டு பகுதிகளில் இந்திரன் முதலியோருக்குரிய லோகங்கள் உள்ளன; அவை நீல முத்தாசாலையின் சுற்றிலும் வாயில்-பிரதேசங்களோடு இணைந்து அமைந்துள்ளன.

Verse 55

मुक्ताशालस्य नीलस्य द्वारयोर्मध्यदेशतः / पूर्वभागे शक्रलोकस्तत्कोणे वह्निलोकभूः

நீல முத்தாசாலையின் இரு வாயில்களுக்கிடையிலுள்ள நடுப்பகுதியிலிருந்து கிழக்குப் பகுதியில் சக்ரலோகம் உள்ளது; அதன் மூலையில் வஹ்னிலோகத்தின் நிலம் உள்ளது.

Verse 56

याम्यभागे यमपुरं तत्र दण्डधरः प्रभुः / सर्वत्र ललितामन्त्रजापी तीव्रस्वभाववान्

தெற்குப் பகுதியில் யமபுரம் உள்ளது, அங்கு தண்டதரன் (யமன்) பிரபுவாக உள்ளார். அவர் எங்கும் லலிதா மந்திரத்தை ஜபிப்பவர் மற்றும் தீவிர சுபாவம் கொண்டவர்.

Verse 57

आज्ञाधरो यमभटैश्चित्रगुप्तपुरोगमैः / सार्धं नियमयत्येव श्रीदेवीसमयं गुहः

கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியும் குஹன் (முருகன்), சித்திரகுப்தன் முதலான எமதூதர்களுடன் இணைந்து ஸ்ரீ தேவியின் நெறிமுறைகளை நிலைநாட்டுகிறார்.

Verse 58

गुहशप्तान्दुराचाराल्लंलिताद्वेषकारिणः / कूडभक्तिपरान्मूर्खांस्तब्धानत्यन्तदर्पितान्

குஹனால் சபிக்கப்பட்டவர்கள், தீய நடத்தை உடையவர்கள், லலிதா தேவியை வெறுப்பவர்கள், போலி பக்தர்கள், முட்டாள்கள், மந்தமானவர்கள் மற்றும் மிகுந்த ஆணவம் கொண்டவர்களை...

Verse 59

मन्त्रचोरान्कुमन्त्रांश्च कुविद्यानघसंश्रयान् / नास्तिकान्पापशीलांश्च वृथैव प्राणिहिंसकान्

மந்திரத்தைத் திருடுபவர்கள், தீய மந்திரங்களை உடையவர்கள், தீய வித்தைகளையும் பாவத்தையும் சார்ந்திருப்பவர்கள், நாத்திகர்கள், பாவிகள் மற்றும் வீணாக உயிரினங்களைத் துன்புறுத்துபவர்களை...

Verse 60

स्त्रीद्विष्टांल्लोकविद्विष्टान्पाषण्डानां हि पालिनः / कालसूत्रे रौरवे च कुम्भीपाके च कुम्भज

ஓ கும்பஜரே (அகத்தியரே)! பெண்களை வெறுப்பவர்கள், உலகத்தால் வெறுக்கப்படுபவர்கள் மற்றும் மதविरोதிகளைப் பாதுகாப்பவர்கள் காலசூத்திரம், ரௌரவம் மற்றும் கும்பிபாகம் ஆகிய நரகங்களில் தள்ளப்படுகிறார்கள்.

Verse 61

असिपत्रवने घोरे कृमिभक्षे प्रतापने / लालाक्षेपे सूचिवेधे तथैवाङ्गारपातने

அச்சமூட்டும் அசிபத்ரவனத்தில், கிருமிபக்ஷ நரகத்தில், எரிக்கும் பிரதாபனத்தில்; உமிழ்நீர் எறிதல், ஊசி குத்தல், மேலும் அங்கார வீழ்த்தலிலும்।

Verse 62

एवमादिषु कष्टेषु नरकेषु घटोद्भव / पातयत्याज्ञया तस्याः श्रीदेव्याः स महौजसः

ஓ கடோத்பவா! இவ்வாறான துன்பமிகு நரகங்களில், அந்த மகாதேஜஸ்வி, ஸ்ரீதேவியின் ஆணையால் (ஜீவர்களை) வீழ்த்துகிறான்।

Verse 63

तस्यैव पश्चिमे भागे निरृतिः खड्गधारकः / राक्षसं लोकमाश्रित्य वर्तते ललितार्चकः

அதன் மேற்குப் பகுதியில், வாள் தாங்கிய நிர்ருதி, ராக்ஷச லோகத்தைச் சார்ந்து, லலிதாதேவியை ஆராதிப்பவனாக நிலைகொள்கிறான்।

Verse 64

तस्य चोत्तरभागे तु द्वारयोरन्तस्यले / वारुणं लोकमाश्रित्य वरुणे वर्तते सदा

அதன் வடபகுதியில், வாயில்களின் உள்ளக இடத்தில், வாருண லோகத்தைச் சார்ந்து வருணன் எப்போதும் நிலைகொள்கிறான்।

Verse 65

वारुण्यास्वादनोन्मत्तः शुभ्राङ्गो झषवाहनः / सदा श्रीदेवतामं त्रजापी श्रीक्रमसाधकः

வாருணி ரசத்தை அருந்தி மயங்கியவன், வெண்மையான அங்கம் உடையவன், மீன்-வாகனன்; எப்போதும் ஸ்ரீதேவதா மந்திரத்தை ஜபித்து, ஸ்ரீக்ரமத்தை சாதிப்பவன்।

Verse 66

श्रीदेवतादर्शनस्य द्वेषिणः पाशबन्धनैः / बद्ध्वा नयत्यधोमार्गं भक्तानां बन्धमोचकः

திருதேவதையின் தரிசனத்தை வெறுப்பவனைப் பாசக் கட்டுகளால் கட்டி அவர் அதோமார்க்கத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறார்; பக்தர்களின் பந்தத்தை விடுவிப்பவரும் அவரே.

Verse 67

तस्य चोत्तरकोणेषु वायुलोको महाद्युतिः / तत्र वायुशरीराश्च सदानन्दमहोदयाः

அதன் வடக்குக் கோணங்களில் மாபெரும் ஒளியுடைய வாயுலோகம் உள்ளது; அங்கே வாயு-உடலுடையோர் எப்போதும் ஆனந்தத்தின் மாபெரும் உதயத்தில் திளைக்கின்றனர்.

Verse 68

सिद्धा दिव्यर्षयश्चैव पवनाभ्यासिनो ऽपरे / गोरक्षप्रमुखाश्चान्ये योगिनो योगतत्पराः

அங்கே சித்தர்களும் தெய்வ ரிஷிகளும் உள்ளனர்; மேலும் சிலர் பவனப் பயிற்சியாளர்கள்; கோரக்ஷர் முதலிய பிற யோகிகளும் யோகத்தில் முழுமையாக ஈடுபட்டுள்ளனர்.

Verse 69

एतैः सह महासत्त्वक्तत्र श्रीमारुतेश्वरः / सर्वथा भिन्नमूर्तिश्च वर्तते कुम्भसम्भव

அந்த மஹாசத்த்வங்களுடன் அங்கே ஸ்ரீமாருதேஸ்வரர் வீற்றிருக்கிறார்; கும்பசம்பவனான (அகஸ்த்யர்) எல்லாவிதமாகவும் வேறுபட்ட உருவங்களுடன் நிலைகொள்கிறார்.

Verse 70

इडा च पिङ्गला चैव सुषुम्णा तस्य शक्तयः / तिस्रो मारुतनाथस्य सदा मधुमदालसाः

இடா, பிங்கலா, சுஷும்னா—இவையே அவனுடைய சக்திகள்; மாருதநாதனுடைய இம்மூன்றும் எப்போதும் தேன் போன்ற மதத்தில் மயங்கி அமைதியாகத் திகழ்கின்றன.

Verse 71

ध्वजहस्तो मृगवरे वाहने महति स्थितः / ललितायजनध्यानक्रमपूजनतत्परः

கையில் கொடியைத் தாங்கி, அவர் சிறந்த மிருகவாகனமான மகத்தான வாகனத்தில் அமர்ந்துள்ளார். லலிதாதேவியின் யஜனம், தியானம், கிரமப் பூஜை ஆகியவற்றில் எப்போதும் ஈடுபட்டிருப்பார்॥

Verse 72

आनन्दपूरिताङ्गीभिरन्याभिः शक्तिभिर्वृतः / स मारुतेश्वरः श्रीमान्सदा जपति चक्रिणीम्

ஆனந்தம் நிறைந்த உடல்களையுடைய பிற சக்திகளால் சூழப்பட்ட அந்த ஸ்ரீமான் மாருதேஸ்வரர் எப்போதும் சக்ரிணீ தேவியை ஜபிக்கிறார்॥

Verse 73

तेन सत्त्वेन कल्पान्ते त्रैलोक्यं सचराचरम् / परागमयतां नीत्वा विनोदयति तत्क्षणात्

அந்த சத்துவத்தின் வலிமையால் கல்பாந்தத்தில் அவர் அசரசரங்களுடன் கூடிய மூவுலகையும் தூள்மயமாக்கி, அதே கணத்தில் விளையாட்டாக மாற்றுகிறார்॥

Verse 74

तस्य सत्त्वस्य सिद्ध्यर्थं तामेव ललितेश्वरीम् / पूजयन्भावयन्नास्ते सर्वाभरणभूषितः

அந்த சத்துவத்தின் சித்திக்காக அவர் அதே லலிதேஸ்வரியையே பூஜித்து, தியான-பாவத்தில் நிலைத்து, எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருப்பார்॥

Verse 75

तल्लोकपूर्वभागस्थे यक्षलोके महाद्युतिः / यक्षेन्द्रो वसति श्रीमांस्तद्द्वारद्वन्द्वमध्यगः

அந்த உலகின் கிழக்கு பகுதியில் உள்ள யக்ஷலோகத்தில் மகாதேஜஸுடைய ஸ்ரீமான் யக்ஷேந்திரன் வாசிக்கிறான்; அந்த இரட்டை வாயிலின் நடுவே இருப்பான்॥

Verse 76

निधिभिश्च नवाकारैरृद्धिवृद्ध्यादिशक्तिभिः / सहितो ललिताभक्तान्पूरयन्धनसम्पदा

ஒன்பது வகை நிதிகளும், ரித்தி‑விருத்தி முதலான சக்திகளும் உடன் இருந்து, அவர் லலிதா பக்தர்களை தன‑செல்வத்தால் நிறைவு செய்கிறார்.

Verse 77

यक्षीभिश्च मनोज्ञाभिरनुकूलप्रवृत्तिभिः / विविधैर्मधुभेदैश्च सम्पूजयति चक्रिणीम्

மனமகிழ்விக்கும், அனுகூல இயல்புடைய யக்ஷிணிகளாலும், பலவகை மதுப் பானங்களாலும், அவர் சக்ரிணீ தேவியை முறையாகப் பூஜிக்கிறார்.

Verse 78

मणिभद्रः पूर्णभद्रो मणिमान्माणिकन्धरः / इत्येवमादयो यक्षसेनान्यस्तत्र संति वै

மணிபத்ரன், பூர்ணபத்ரன், மணிமான், மாணிகந்தரன்—இவ்வாறான யக்ஷ சேனைகள் அங்கே நிச்சயமாக உள்ளன.

Verse 79

तल्लोकपूर्वभागे तु रुद्रलोको महोदयः / अनर्ध्यरत्नखचितस्तत्र रुद्रो ऽधिदेवता

அந்த உலகின் கிழக்குப் பகுதியில் ‘மஹோதய’ எனும் ருத்ரலோகம் உள்ளது; அது அரிய ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; அங்கே அதிதேவதையாக ருத்ரன் இருக்கிறார்.

Verse 80

सदैव मन्युना दीप्तः सदा बद्धमहेषुधिः / स्वसमानैर्महासत्त्वैलोङ्कनिर्वाहदक्षिणैः

அவர் எப்போதும் மன்யு (தீவிரத் தெய்வீக கோபம்) ஒளியால் பிரகாசித்து, எப்போதும் பெரிய அம்புத்தொகுப்பை அணிந்து, தம்மைப் போன்ற மகாவீரர்கள்—உலகை நடத்துவதில் திறமையுடையோர்—உடன் இருப்பார்.

Verse 81

अधिज्यकार्मुकैर्दक्षैः षोडशावरणस्थितैः / आवृतः सततं वक्त्रैर्जपञ्छीदेवतामनुम्

பதினாறு ஆவரணங்களில் நிலைபெற்ற, வில்லின் நாண் இழுத்துத் தயார் நிலையில் உள்ள திறமையுடைய கணங்களால் அவர் எப்போதும் சூழப்பட்டு, முகங்களால் ஸ்ரீதேவதையின் மந்திரத்தை ஜபிக்கின்றார்.

Verse 82

श्रीदेवीध्यानसम्पन्नः श्रीदेवीपूजनोत्सुकः / अनेककोटिरुद्राणीगणमण्डितपार्श्वभूः

அவர் ஸ்ரீதேவியின் தியானத்தில் நிறைந்தவர்; ஸ்ரீதேவியைப் பூஜிக்க ஆவலுடையவர்; அவரின் இருபுறங்களும் எண்ணற்ற கோடி ருத்ராணி கணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன.

Verse 83

ताश्च सर्वाः प्रदीप्ताङ्ग्यो नवयौवनगर्विताः / ललिताध्याननिरनाः सदासवमदालसाः

அவர்கள் அனைவரும் ஒளிவீசும் அங்கங்களையுடையவர்கள்; இளமையின் பெருமிதத்தில் திளைப்பவர்கள்; லலிதையின் தியானத்தில் ஈடுபட்டவர்கள்; எப்போதும் மதுவின் மயக்கத்தில் சோர்ந்தவர்கள்.

Verse 84

ताभिश्च साकं स श्रीमान्महारुद्रस्त्रिशूलभृत् / हिरण्यबाहुप्रमुशै रुद्रैरन्यैर्निषेवितः

அவர்களுடன் சேர்ந்து, அந்த ஸ்ரீமான் மகாருத்ரன் திரிசூலத்தைத் தாங்கியவன்; ஹிரண்யபாஹு முதலிய பிற ருத்ரர்களாலும் சேவிக்கப்படுகின்றான்.

Verse 85

ललितादर्शनभ्रष्टानुद्धतान्गुरुधिक्कृतान् / शूलकोट्या विनिर्भिद्य नेत्रोत्थैः कटुपावकैः

லலிதையின் தரிசனத்திலிருந்து விலகிய அகந்தையுடைய, குருவை இகழ்ந்தவர்களை அவர் சூலத்தின் முனையால் குத்திப் பிளந்து, கண்களிலிருந்து எழும் கடும் அக்கினியால் எரித்தழிக்கின்றார்.

Verse 86

दहंस्तेषा वधूभृत्यान्प्रजाश्चैव विनाशयन् / आज्ञाधरो महावीरो ललिताज्ञाप्रपालकः

அவன் அவர்களின் மனைவியர், பணியாளர்கள், குடிகளையும் எரித்து அழித்துக் கொண்டிருந்தான்; ஆணையைத் தாங்கிய மகாவீரன், லலிதாதேவியின் ஆணையைப் பாதுகாத்தவன்.

Verse 87

रुद्रलोके ऽतिरुचिरे वर्तते कुम्भसम्भव / महारुद्रस्य तस्यर्षे परिवाराः प्रमाथिनः

மிக அழகிய ருத்ரலோகத்தில் கும்பசம்பவன் (அகஸ்தியர்) வாழ்கிறார்; ஓ ரிஷியே, அந்த மகாருத்ரனின் பரிவாரங்கள் பிரமாதி கணங்களே.

Verse 88

ये रुद्रास्तानसंख्यातान्को वा वक्तुं पटुर्भवेत् / ये रुद्रा अधिभूम्यां तु सहस्राणां सहस्रशः

அந்த எண்ணற்ற ருத்ரர்களை யார் விவரிக்க வல்லவர்? பூமியிலும் அவர்கள் ஆயிரமாயிரமாகத் தோன்றுகின்றனர்.

Verse 89

दिविये ऽपि च वर्तन्ते सहस्राणां सहस्रशः / येषामन्नमिषश्चव येषां वातास्तथेषवः

அவர்கள் திவ்யலோகங்களிலும் ஆயிரமாயிரமாக உள்ளனர்; அவர்களின் உணவு மாம்சம், அவர்களின் காற்றே அம்புகள்போல்.

Verse 90

येषां च वर्षमिषवः प्रदीप्ताः पिङ्गलेक्षणाः / अर्णवे चान्तरिक्षे च वर्तमाना महौजसः

அவர்களின் மழைபோன்ற அம்புகள் தீப்பற்றிப் பிரகாசிக்கின்றன; பிங்கலக் கண்களையுடைய அந்த மகாதேஜஸ்விகள் கடலிலும் ஆகாயத்திலும் உலாவுகின்றனர்.

Verse 91

जटावन्तो मधुष्मन्तो नीलग्रीवा विलोहिताः / ये भूतानामधिभुवो विशिखासः कपर्दिनः

ஜடாதாரிகள், மதுமயர்கள், நீலகண்டர்கள், செந்நிறத்தவர்கள் ஆகிய அவர்கள்—பூதங்களின் அதிபதிகள், சிகையற்ற கபர்திகள் எனும் ருத்ரர்கள்।

Verse 92

ये अन्नेषु विविध्यन्ति पात्रेषु पिबतो जनान् / ये पथां रथका रुद्रा ये च तीर्थनिवासिनः

அன்னத்தில் உலாவுபவர்கள், பாத்திரங்களில் பருகும் மக்களிடமும் இருப்பவர்கள்; பாதைகளின் ரதக்கார ருத்ரர்கள், மேலும் தீர்த்தங்களில் வாசிப்பவர்கள்।

Verse 93

सहस्रसंख्या ये चान्ये सृकावन्तो निषङ्गिणः / ललिताज्ञाप्रणेतारो दिशो रुद्रा वितस्थिरे

ஆயிரக்கணக்கான மற்றவர்களும், ஸ்ருக் ஏந்தியவர்களும் நிஷங்கம் (அம்புத்தொட்டி) தாங்கியவர்களும்; லலிதா தேவியின் ஆணையை நடத்துவோர் ஆகிய ருத்ரர்கள் திசைகளில் பரவினர்।

Verse 94

ते सर्वे सुमहात्मानः क्षणाद्विश्वत्रयीवहाः / श्रीदेव्या ध्याननिषणाताञ्छ्रीदेवीमन्त्रजापिनः

அவர்கள் அனைவரும் மஹாத்மாக்கள்; கணநேரத்தில் திரிலோகத்தையும் தாங்கவல்லோர்; ஸ்ரீதேவியின் தியானத்தில் அமர்ந்தோர், ஸ்ரீதேவி மந்திரத்தை ஜபிப்போர்।

Verse 95

श्रीदेवतायां भक्ताश्च पालयन्ति कृपालवः / षोडशावरणं चक्रं मुक्ताप्राकारमण्डले

கருணைமிகு பக்தர்கள் ஸ்ரீதேவதையில் பக்தியுடன் நிலைத்து, முத்துப்பிராகார மண்டலத்தில் உள்ள ஷோடசாவரணச் சக்கரத்தைப் பாதுகாக்கின்றனர்।

Verse 96

आश्रित्य रुद्रास्ते सर्वे महारुद्रं महोदयम् / हिरण्यबाहुप्रमुखा ज्वलन्मन्युमुपासते

அந்த ருத்ரர்கள் அனைவரும் மகோதயமான மகாருத்ரனைச் சார்ந்து வழிபடுகின்றனர். ஹிரண்யபாஹு முதலியோர் ஜ்வலன்மன்யுவை ஆராதிக்கின்றனர்॥