Anuvaka 12
முதன்மை கரு: உடலோடு இணைந்த உயிர்வலிமையைப் பாதுகாப்பது—துரதிர்ஷ்டம்/அசுத்தத்தைத் தூய்மைப்படுத்துதல், பகைமையான சக்திகளைத் தடுத்தல், மேலும் ஆரோக்கியத்தையும் பாதுகாப்புத் தேஜஸையும் மீட்டெடுத்தல். துணைக் கருக்கள்: (1) பௌஷ்டிகச் செயல்—இல்லத்தில் இனப்பெருக்க உயிர்வலிமையை மறுவழிப்படுத்தல்/கட்டுப்படுத்தல். (2) பாபநாசனத் தூய்மை—த்யாவாப்ருதிவீ மற்றும் ஸப்த ஆபः (ஏழு நீர்கள்) மூலம். (3) அபிசார—அடையாளம் காணப்பட்ட பகைவரை செயலிழக்கச் செய்து அவமதித்து இழிவுபடுத்தல். (4) தேஜஸ்/வர்சஸ் மேலாண்மை—பகைவரிடமிருந்து கைப்பற்றி தன்னிடத்தில் வலுப்படுத்தல். (5) பாபி லக்ஷ்மீ (தீய அதிர்ஷ்டம்) மற்றும் பிறப்புடன் ஒட்டிய குறை/அமங்கலத்தை வெளியேற்றல்.
Suktas in Anuvaka 12
Sukta 111
இந்த ஒரே மந்திரச் சூக்தம், இந்திரியத்தில் உறையும் உயிர்ச் சக்தியான ஆத்மனை அழைக்கிறது; அது இந்திரனின் சோமம் தாங்கும் வயிற்றுடன் ஒன்றென அடையாளப்படுத்தப்பட்டு, இனப்பெருக்க ஆற்றலை உரிய இல்லறத் தளத்திற்கே திருப்பி நிலைநிறுத்துகிறது. இதன் வலிமை பௌஷ்டிகமும் ஸ்த்ரீகர்மாணியும்: ‘இங்கே’ சட்டப்பூர்வ சந்ததியை நிறுவி, ஒருமுகப்படுத்தி, நிலைப்படுத்துதல்; மேலும் ‘வேறிடத்தில்’ உள்ள எந்த உர்பத்தி/பிணைப்பும் வேறிடத்திலேயே இருக்க விடுதல்—இனப்பெருக்க சாரம் சிதறாமல் தடுக்குதல்.
Sukta 112
இந்தச் சுருக்கமான பாபநாசன ஸூக்தம், த்யாவாப்ருதிவீ (வானும்–பூமியும்) மற்றும் சப்த ஆபः (ஏழு நீர்கள்) ஆகியவற்றை ஒளிமிக்கத் தூய்மைப்படுத்திகளாக அழைக்கிறது; அவை அம்ʼஹஸ் (பாவம்/இறுக்கம்) எனும் கட்டுப்பாடுகளைத் தளர்த்த வல்லவை. குறிப்பாக சத்தியம்/உறுதிமொழியால் உண்டான பாவம், வருணனின் தண்டனைக்குரிய குற்றப்பாரம், யமனின் கட்டுப்பாட்டு நாண் (பாசம்), மேலும் தெய்வங்களால் நிகழ்ந்த எந்தக் குற்றமும்—இவற்றிலிருந்து விடுதலை வேண்டப்படுகிறது; தூய்மை என்பது இங்கு நீரால் செய்யும் லுஸ்த்ரேஷன்/புனிதக் கழுவல் (ஆபः) மற்றும் பாச-பிம்பத்தின் வழி கட்டவிழ்த்தல்—இரண்டாகவும் வடிவமைக்கப்படுகிறது.
Sukta 113
அதர்வவேதம் 7.113 என்பது சுருக்கமான அபிசாரிக (மந்திரவாத) ஸூக்தம். இதில் த்ருஷ்டிகா ‘வெட்டிப் பிணைக்கும்/செயலிழக்கச் செய்யும்’ தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சக்தியாக அழைக்கப்படுகிறாள்; குறிக்கப்பட்ட பகைவனை “வெட்டி அறுத்து” அவமானமும் உதவியின்மையும் நோக்கித் தள்ள வேண்டும் என்பதே நோக்கம். இரண்டு மந்திரங்களிலும் ‘வெட்டு!’ (chindhi) என்ற கத்தி‑உருவகமும் ‘விஷம்’ (viṣa) என்ற உருவகமும் ஒன்றிணைந்து, பகைவன் ஒரே நேரத்தில் காயமடைந்து, விஷமூட்டப்பட்டு, விரட்டப்பட்டு/தோற்கடிக்கப்பட்டு, அடக்கப்பட்டவனாக ஆக்கப்படுகிறான்.
Sukta 114
இந்தச் சுருக்கமான இரு-மந்திர ஸூக்தம், பகைவரின் வர்சஸ்/தேஜஸ்-ஐ ஆக்கிரமமாகப் பறிக்கும் (தேஜஸ்-ஹரண) செயலை, நோய், ஒடுக்குமுறைத் துரத்தல், மற்றும் பகைமையான பேச்சு ஆகியவற்றைத் துரத்தும் அபோத்ரோபாயிக (அபசார) நீக்கத்துடன் இணைக்கிறது. இலக்கின் முக்கியத் தளங்கள்—தோள்கள், இதயம், முகம்—இவற்றிலிருந்து ஒளிவீச்சை வாக்கால் “உயர்த்தி” எடுத்துக்கொண்டு, பின்னர் அக்னி மற்றும் சோமரை தீய சக்திகளைத் தண்டிக்கும்/அடிக்கும் தெய்வங்களாக அழைத்து, எல்லா உபத்திரவங்களையும் விரட்டி இந்தப் பெறுபேற்றை உறுதிப்படுத்துகிறது.
Sukta 115
இந்தச் சுருக்கமான ஆத்தர்வணிக ஸூக்தம், பிறப்பிலிருந்தே ஒருவரை ஒட்டிக்கொள்ளும், காணத்தக்க/அனுபவிக்கத்தக்க களங்கமாகப் புரியப்படும் “பாபி லக்ஷ்மீ” (தீய அதிர்ஷ்டம்) என்பதை கண்டறிந்து, பிரித்து, வெளியேற்றும் அபோட்ரோபாயிக் (அபசகுன-நிவாரண) மந்திரமாகும். இதில் அமங்கலப் பகுதி எல்லைப்புறக் கைவிடப்பட்ட/குப்பை நிலத்திற்குத் துரத்தி அனுப்பப்படுகிறது; மேலும் கூர்மையான அபிசாரச் செயலில் அந்தத் துரதிர்ஷ்டம் பகைவர் போட்டியாளர்மீது கட்டிப் பொருத்தப்படுகிறது. அதே நேரத்தில் அக்னி ஜாதவேதஸின் மூலம் “புண்யாஃ லக்ஷ்மீஃ” (சுப லக்ஷ்மிகள்/சுப அதிர்ஷ்டங்கள்) நிலைபெற்று பாதுகாக்கப்படுகின்றன.
Sukta 116
இந்தச் சுருக்கமான பைஷஜ்ய (மருத்துவ) ஸூக்தம் ஜ்வரத்தை (காய்ச்சலை) மனிதரூபப் படுத்தப்பட்ட சக்தியாகக் கொண்டு உரையாடி, அதைச் சமாதானப்படுத்த வேண்டுகிறது; குறிப்பாக ஶீத-ஜ்வரம் (குளிர்/நடுக்கக் காய்ச்சல்) மற்றும் இடைவிடைத் திரும்பத் திரும்ப வரும் வடிவங்கள் குறித்து கவனம் செலுத்துகிறது. இதில் ‘நமோ’ எனும் வணக்கத்தால் மரியாதையுடன் சமரசப்படுத்துதல் (appeasement) மற்றும் அதர்வண மரபின் வெளியேற்றம்/இடமாற்றம் என்ற யுக்தி இணைகிறது—மீண்டும் மீண்டும் வரும் காய்ச்சல் நோயாளியிடமிருந்து விலகிப் போய், மாற்றுப் பாத்திரமாகக் கருதப்படும் தவளையின் மீது சென்று அமருமாறு கட்டளையிடப்படுகிறது. ஆகவே இந்த ஸூக்தத்தின் வலிமை இருமடங்கு: காய்ச்சலின் பெயர்களை மதித்து அதை அமைதிப்படுத்துதல், மேலும் அதன் போக்கை நோயாளியிலிருந்து திருப்பி வேறிடத்துக்கு மாற்றி அகற்றுதல்.
Sukta 117
இந்த ஒற்றை-மந்திர ரக்ஷோக்ன ஸூக்தம், இன்றனை விரைவான போர்க் காவலனாக அழைத்து, கட்டுப்பாடுகளை உடைத்து, பகைவரின் கட்டுபடுத்துவோரை (பாஶினः) செயலிழக்கச் செய்யுமாறு வேண்டுகிறது. தடைகளை ‘தாண்டிச் செல்ல’வும் பகைவரைத் தாக்கவும் இன்றனைத் தூண்டுவதால், இது பகைத் தடுப்பு, கட்டுப்படுத்தும் மந்திரவாதம், மறைந்திருந்து தாக்குதல் ஆகியவற்றுக்கு எதிரான சுருக்கமான எதிர்முறையாக இருந்து, பாதுகாப்பான முன்னேற்றத்தையும் வெற்றியையும் அளிக்கிறது.
Sukta 118
இந்த ஒரே-மந்திர ரக்ஷா (பாதுகாப்பு) ஸூக்தம் சடங்குச் “வர்மதாரணம்” (கவசம் அணிதல்) செய்கிறது; பாதிப்புக்குரிய மర్మாணி (உயிர்முனைகள்/முக்கியப் புள்ளிகள்) பாதுகாப்புச் சக்தியால் மூடப்படுகின்றன. ஸோமன், பெறுபவரை அம்ருதம்—அதாவது மரணமற்ற காவல்—எனும் ஆடையால் போர்த்துமாறு வேண்டப்படுகிறார்; வருணன், சுற்றியுள்ள வெளி/பரப்பை விரிவாக்கி உறுதியாகக் காக்குமாறு வேண்டப்படுகிறார்; மேலும் விஶ்வே தேவாஃ, உடனிருந்து பெறுபவரின் வெற்றியில் மகிழ்ந்து துணைபுரியுமாறு வேண்டப்படுகின்றனர்.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.