Sukta 17

Mantra 1

ब्रह्मजाया। तेऽवदन् प्रथ॒मा ब्र॑ह्मकिल्बि॒षेऽकू॑पारः सलि॒लो मा॑त॒रिश्वा॑ । वी॒डुह॑रा॒स्तप॑ उ॒ग्रं म॑यो॒भूरापो॑ दे॒वीः प्र॑थम॒जा ऋ॒तस्य॑

‘பிரஹ்மஜாயா’—என்று அவர்கள் கூறினர். முதலில், பிரஹ்ம-சக்திக்கு எதிரான பாவத்தில், மாதரிஷ்வன் போன்ற கரையற்ற வெள்ளம் உள்ளது. வெட்கத்தை அகற்றுவோர்; உக்கிரமான தபஸ்; நலன் தருவோர்—ருதத்தின் முதற்பிறவி, தேவியரான ஆபः (நீர்) ஆகும்.

Mantra 2

सोमो॒ राजा॑ प्रथ॒मो ब्र॑ह्मजा॒यां पुनः॒ प्राय॑च्छ॒दहृ॑णीयमानः । अ॒न्व॒र्ति॒ता वरु॑णो मि॒त्र आ॑सीद॒ग्निर्होता॑ हस्त॒गृह्या नि॑नाय

அரசன் சோமன் முதலில் பிரஹ்மஜாயாவை மீண்டும் ஒப்படைத்தான்—தானே சினமின்றி. முறையாகத் தொடர்ந்தவர்களாய் வருணனும் மித்ரனும் இருந்தனர்; ஹோதா அக்னி அவளின் கையைப் பிடித்து அவளை அழைத்துச் சென்று நிறுவினான்.

Mantra 3

हस्ते॑नै॒व ग्रा॒ह्यऽआ॒धिर॑स्या ब्रह्मजा॒येति॒ चेदवो॑चत्। न दू॒ताय॑ प्र॒हेया॑ तस्थ ए॒षा तथा॑ रा॒ष्ट्रं गु॑पि॒तं क्ष॒त्रिय॑स्य

‘இவள் பிரஹ்மஜாயா’ என்று ஒருவர் உரைத்தால், அவளின் பிணை/உறுதி (ஆதி) கைப்பிடிப்பினாலேயே கொள்ளப்பட வேண்டும். தூதரிடம் அனுப்பி அவளைத் துறக்கக் கூடாது; அவள் அப்படியே நிலைத்திருந்தாள். இவ்வாறே க்ஷத்ரியனின் இராச்சியம் காக்கப்பட்டு நிற்கிறது.

Mantra 4

यामा॒हुस्तार॑कै॒षा वि॑के॒शीति॑ दु॒च्छुनां॒ ग्राम॑मव॒पद्य॑मानाम्। सा ब्र॑ह्मजा॒या वि दु॑नोति रा॒ष्ट्रं यत्र॒ प्रापा॑दि श॒श उ॑ल्कु॒षीमा॑न्

அவர்கள் ‘தாரகா’ என்று அழைப்பவள்—‘சிதறிய கூந்தலுடையவள்’—துச்சுனா (தீய வேதனை/அபிசாரம்) உடன் கிராமத்தின் மீது இறங்கிவருகிறாள்; அவள், பிராமணனின் மனைவி, அரசாட்சியைப் பிளந்து சிதைக்கிறாள்—உல்குஷ-அடையாளமுடைய சச (முயல்) நுழைந்த இடத்தில்.

Mantra 5

ब्र॒ह्म॒चा॒री च॑रति॒ वेवि॑ष॒द् विषः॒ स दे॒वानां॑ भव॒त्येक॒मङ्ग॑म्। तेन॑ जा॒या मन्व॑विन्द॒द् बृह॒स्पतिः॒ सोमे॑न नी॒तां जु॒ह्वं१ न दे॑वाः

பிரம்மச்சாரி நடுங்கியபடி உலாவுகிறான், விஷத்தைத் தாங்கியவனாய்; அவன் தேவர்களின் ஒரு அங்கமாகிறான். அதனால் மனு மனைவியைப் பெற்றான்; ப்ருஹஸ்பதி—சோமத்தின் மூலம்—அவளை, தேவர்கள் யாகத்தின் ஜுஹூ (ஆஹுதி கரண்டி)யை நடத்துவது போல, நடத்திச் சென்றார்.

Mantra 6

दे॒वा वा ए॒तस्या॑मवदन्त॒ पूर्वे॑ सप्तऋ॒षय॒स्तप॑सा॒ ये नि॑षे॒दुः । भी॒मा जा॒या ब्रा॑ह्म॒णस्याप॑नीता दु॒र्धां द॑धाति पर॒मेव्योऽमन्

இந்த விஷயத்தில் தேவர்கள் உரைத்தனர்; தவத்தால் அமர்ந்து (சபையில்) நிஷீதித்த பழைய சப்தரிஷிகளும் உரைத்தனர். பிராமணனின் ஜாயா (மனைவி) அபகரிக்கப்படும்போது அவள் பயங்கரமாவாள்; அவள் பரமர்கள்மீதும் ‘துர்தா’—தீய விதி—பிணைக்கிறாள்—என்று அவர்கள் கருதினர்.

Mantra 7

ये गर्भा॑ अव॒पद्य॑न्ते॒ जग॒द् यच्चा॑पलु॒प्यते॑ । वी॒रा ये तृ॒ह्यन्ते॑ मि॒थो ब्र॑ह्मजा॒या हि॑नस्ति॒ तान्

எந்தக் கருக்கள் சிதறி விழுகின்றனவோ, எந்த உலக-ஒழுங்கு (ஜகத்) குலைகிறதோ, எது அழிந்து அடித்துச் செல்லப்படுகிறதோ; எந்த வீரப் புதல்வர்கள் ஒருவரையொருவர் மோதலில் நசுங்குகிறார்களோ—அவர்களைப் பிரஹ்மஜாயா (பிராமணனின் மனைவி) தாக்குகிறாள்.

Mantra 8

उत यत् पत॑यो॒ दश॑ स्त्रि॒याः पूर्वे॒ अब्रा॑ह्मणाः । ब्र॒ह्माचेद्धस्त॒मग्र॑ही॒त् स ए॒व पति॑रेक॒धा

மேலும்: பழங்காலத்தில் ஒரு பெண்ணுக்கு பத்து கணவர்கள் இருந்தாலும்—அவர்கள் பிராமணர் அல்லாதவர்களாயினும்; பிராமணன் அவளது கையைப் பற்றிக் கொண்டால், அவனே—அவனே மட்டும்—ஒரே கணவன், பிளவில்லாமல்.

Mantra 9

ब्रा॒ह्म॒ण ए॒व पति॒र्न रा॑ज॒न्यो॒३ न वैश्यः॑ । तत् सूर्यः॑ प्रब्रु॒वन्ने॑ति प॒ञ्चभ्यो॑ मान॒वेभ्यः॑

பிராமணனே கணவன்—ராஜன்யனும் அல்ல, வைசியனும் அல்ல. இதைச் சூரியன் அறிவித்துக் கொண்டே, மனுவின் ஐவகை மனிதர்களிடையே பரப்புகிறான்.

Mantra 10

पुन॒र्वै दे॒वा अ॑ददुः॒ पुन॑र्मनु॒ष्या अददुः । राजा॑नः स॒त्यं गृ॑ह्णा॒ना ब्र॑ह्मजा॒यां पुन॑र्ददुः

உண்மையாகவே தேவர்கள் அவளை மீண்டும் அளித்தனர்; மனிதர்களும் அவளை மீண்டும் அளித்தனர். அரசர்கள் சத்தியத்தைப் பற்றிக் கொண்டு, பிராமணனின் மனைவியை மீண்டும் ஒப்படைத்தனர்.

Mantra 11

पु॒न॒र्दाय॑ ब्रह्मजा॒यां कृ॒त्वा दे॒वैर्नि॑किल्बि॒षम्। ऊर्जं॑ पृथि॒व्या भ॒क्त्वोरु॑गा॒यमुपा॑सते

பிராமணனின் மனைவியை மீண்டும் ஒப்படைத்து, தேவர்களுடன் பாவத்தை அடக்கி ஆழ்த்தி, அவர்கள் பூமியின் போஷண-வலத்தில் பங்குபெற்று, விரிந்த-புகழுடைய உருகாயனை அணுகி அமர்ந்து வழிபடுகின்றனர்.

Mantra 12

नास्य॑ जा॒या श॑तवा॒ही क॑ल्या॒णी तल्प॒मा श॑ये । यस्मि॑न् रा॒ष्ट्रे नि॑रु॒ध्यते॑ ब्रह्मजा॒याचि॑त्त्या

பிராமணனின் மனைவியை நோக்கிய எண்ணம்/நோக்கத்தினால் ஒருவன் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு அடக்கப்படுகிற அந்த நாட்டில், அவனுடைய மங்களமான, நூறு வரம் தருவாள் எனப் போற்றப்படும் மனைவியும் மணவறை-படுக்கையில் படுத்துக் கொள்ளாள்.

Mantra 13

न वि॑क॒र्णः पृ॒थुशि॑रा॒स्तस्मि॒न् वेश्म॑नि जायते । यस्मि॑न् रा॒ष्ट्रे नि॑रु॒ध्यते॑ ब्रह्मजा॒याचि॑त्त्या

எந்த வீட்டிலும், எந்த நாட்டிலும்—பிரஹ்மஜாயா (பிராமணனின் மனைவி) மீது துஷ்சித்தம் கொண்டதற்காக ஒருவன் நிருத்த (தடுத்து தண்டிக்க)ப்படுகிறானோ—அங்கே பிளந்த காது உடைய, அகன்ற தலை உடைய (குற்றமுடைய) பிறப்பு உண்டாகாது.

Mantra 14

नास्य॑ क्ष॒त्ता नि॒ष्कग्री॑वः सू॒नाना॑मेत्यग्र॒तः । यस्मि॑न् रा॒ष्ट्रे नि॑रु॒ध्यते॑ ब्रह्मजा॒याचि॑त्त्या

எந்த வீட்டிலும், எந்த நாட்டிலும்—பிரஹ்மஜாயா மீது துஷ்சித்தத்தால் ஒருவன் நிருத்தப்படுகிறானோ—அங்கே அவன் மகன்களின் முன்னால், கழுத்தில் நிஷ்கம் அணிந்த அவன் க்ஷத்தா (பணியாளர்/உதவியாளர்) முன்னே செல்லமாட்டான்.

Mantra 15

नास्य॑ श्वे॒तः कृ॑ष्ण॒कर्णो॑ धु॒रि यु॒क्तो म॑हीयते । यस्मि॑न् रा॒ष्ट्रे नि॑रु॒ध्यते॑ ब्रह्मजा॒याचि॑त्त्या

எந்த வீட்டிலும், எந்த நாட்டிலும்—பிரஹ்மஜாயா மீது துஷ்சித்தத்தால் ஒருவன் நிருத்தப்படுகிறானோ—அங்கே அவனுடைய வெள்ளை, கருங்காது உடைய மிருகம், நுகத்தில்/துரியில் பூட்டப்பட்டிருந்தாலும், உயர்வடையாது; செழிக்கவும் மாட்டாது.

Mantra 16

नास्य॒ क्षेत्रे॑ पुष्क॒रिणी॒ नाण्डीकं॑ जायते॒ बिस॑म्। यस्मि॑न् रा॒ष्ट्रे नि॑रु॒ध्यते॑ ब्रह्मजा॒याचि॑त्त्या

பிரம்மஜாயாசித்த்யா—பிரம்மனின் மனைவியைத் தொடும் தீய நோக்கம்/செயல்—என்ற கட்டுப்பாட்டால் அடைக்கப்பட்டு நிறுத்தப்பட்டிருக்கும் அந்த அரசில், அவன் நிலத்தில் தாமரைத் தடாகம் (புஷ்கரிணி) இல்லை; நாண்டீகம் இல்லை; தாமரையின் நார் (பிஸம்) கூட பிறப்பதில்லை.

Mantra 17

नास्मै॒ पृश्निं॒ वि दु॑हन्ति॒ येऽस्या॒ दोह॑मु॒पास॑ते । यस्मि॑न् रा॒ष्ट्रे नि॑रु॒ध्यते॑ ब्रह्मजा॒याचि॑त्त्या

அவளைப் பால் கறக்கக் காத்திருப்போர்க்கு அந்தச் சிதறிய நிறமுள்ள (புள்ளி) பசு பால் தராது—பிராமணனின் மனைவியைத் தொடும் தீய நோக்கத்தால் அடக்கப்பட்டு கட்டுண்டு நிற்கும் அந்த நாட்டில்.

Mantra 18

नास्य॑ धे॒नुः क॑ल्या॒णी नान॒ड्वान्त्स॑हते॒ धुर॑म्। विजा॑नि॒र्यत्र॑ ब्रह्म॒णो रात्रिं॒ वस॑ति पा॒पया॑

அவனுக்கு வளமளிக்கும் பால் தரும் பசு இல்லை; நுகத்தைச் சுமக்கும் எருதும் இல்லை—எங்கே பிளவு/பகை உண்டோ, எங்கே பிராமணன் பாவமான முறையில் இரவை கழிக்கிறானோ அங்கே.