Opening the text

Rishi: Atharvanic tradition (Aṅgiras/Atharvan attribution typical for apamṛtyu material; exact r̥ṣi to be verified against Anukramaṇī for AV 4.35).
Devata: Brahman/Brāhmaṇaspati principle embodied in brahma-odana; life-breath (Prāṇa) and death-transcendence motif.
Chandas: Triṣṭubh-like cadence (to be confirmed by metrical scan; Saunaka AV often mixes triṣṭubh/jagatī in such stanzas).
அதர்வவேதம் 4.35 என்பது ம்ருத்யு-ஸந்தாரண (மரணத்தைத் தாண்டச் செய்யும்) பைஷஜ்ய/அபம்ருத்யு குணமருத்துவ ஸூக்தம். இதில் பிரஹ்ம-ஓதன (சம்ஸ்காரம்செய்யப்பட்ட வேகவைத்த அரிசி) ஒரு பிரபஞ்சமயமான, உயிர்தாங்கும் தத்துவமாகப் புனிதப்படுத்தப்படுகிறது; அதனால் உச்சரிப்பவன் அகால மரணத்தை ‘தாண்டி’ செல்கிறான். ஓதனம், பிரஜாபதியின் தபஸால் பிறந்த படைப்புச் செயல் என்றும், ஒளிமிக்கவும் எல்லாத் திசைகளையும் காக்கும் பிரஹ்மன்/ப்ராஹ்மணஸ்பதி தத்துவத்தின் உருவாக்கம் என்றும் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; அது பிராணனை மீட்டெடுத்து, காலத்தின் சக்கரங்கள் (மாதங்கள், ஆண்டு, பகல்-இரவு) என்பவற்றையும் மீறி நிலைத்திருக்கும். ‘தேன ஓதனேன அதி தராணி ம்ருத்யும்’ என்ற மறுமொழிபோன்ற வேண்டுதல், ஸூக்தத்தின் செயல்திறனை உறுதிப்படுத்தும் ‘முத்திரை’ (operative seal) ஆக இயங்குகிறது.
Mantra 1
मृत्युसंतरणम्। बयमो॑द॒नं प्र॑थम॒जा ऋ॒तस्य॑ प्र॒जाप॑ति॒स्तप॑सा ब्र॒ह्मणेऽप॑चत्। यो लो॒कानां॒ विधृ॑ति॒र्नाभि॒रेषा॒त् तेनौ॑द॒नेनाति॑ तराणि मृ॒त्युम्
இது ‘மருத்த்யு-சந்தரணம்’—மரணத்தைத் தாண்டச் செய்யும் மந்திரம். இந்த ஓதனம் (சமைத்த அன்னம்)—‘ருத’ (ṛtasya) எனும் ஒழுங்கின் முதற்பிறவி—பிரஜாபதி தபஸ் (tapasā) எனும் வெப்ப-தவத்தால் பிரஹ்ம-தேஜஸ்/பிரஹ்ம-சக்திக்காகச் சமைத்தார். இதுவே உலகங்களின் தாங்குதல் (வித்ருதி), இதுவே அவற்றின் நாபி, மையம்; அந்த ஓதனத்தினாலே நான் மரணத்தைத் தாண்டுவேனாக.
Mantra 2
येनात॑रन् भूत॒कृतोऽति॑ मृ॒त्युं यम॒न्ववि॑द॒न् तप॑सा॒ श्रमे॑ण । यं प॒पाच॑ ब्र॒ह्मणे॒ ब्रह्म॒ पूर्वं॒ तेनौ॑द॒नेनाति॑ तराणि मृ॒त्युम्
எதனால் உயிர்களை உருவாக்கியவர்கள் (bhūtakṛtaḥ) மரணத்தைத் தாண்டினரோ—அதை அவர்கள் தபஸ் மற்றும் கடும் முயற்சியால் பின்னர் கண்டடைந்தார்களோ; ஆதியில் பிரஹ்மன் பிரஹ்ம-சக்திக்காகச் சமைத்ததோ—அந்த ஓதனத்தினாலே நான் மரணத்தைத் தாண்டுவேனாக.
Mantra 3
यो दा॒धार॑ पृथि॒वीं वि॒श्वभो॑जसं॒ यो अ॒न्तरि॑क्ष॒मापृ॑णा॒द् रसे॑न । यो अस्त॑भ्ना॒द् दिव॑मू॒र्ध्वो म॑हि॒म्ना तेनौ॑द॒नेनाति॑ तराणि मृ॒त्युम्
யார் பூமியை—‘விச்வபோஜஸம்’ (அனைவருக்கும் ஊட்டமளிப்பவள்)—தாங்கினாரோ; யார் அந்தரிக்ஷத்தை ரசத்தால் நிரப்பினாரோ; யார் தம் மகிமையால் தியௌ (வானுலகம்) உயர்ந்து நிலைக்கச் செய்தாரோ—அந்த ஓதனத்தினாலே நான் மரணத்தைத் தாண்டுவேனாக.
Mantra 4
यस्मा॒न्मासा॒ निर्मि॑तास्त्रिं॒शद॑राः संवत्स॒रो यस्मा॒न्निर्मि॑तो॒ द्वाद॑शारः । अ॒हो॒रा॒त्रा यं प॑रि॒यन्तो॒ नापुस्तेनौ॑दनेनाति॑ तराणि मृ॒त्युम्
யாரிடமிருந்து மாதங்கள் உருவாக்கப்பட்டன—முப்பது அரங்கள் (சக்கரத் தண்டுகள்) உடையவை; யாரிடமிருந்து ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டது—பன்னிரண்டு அரங்கள் உடையது; யாரை நாள்-இரவு சுற்றிச் சுற்றியும் அடையவில்லை—அதே ஓதன (புனித அன்ன-அர்ப்பணம்) மூலம் நான் மரணத்தைத் தாண்டிச் செல்வேன்.
Mantra 5
यः प्रा॑ण॒दः प्रा॑ण॒दवा॑न् ब॒भूव॒ यस्मै॑ लो॒का घृ॒तव॑न्तः॒ क्षर॑न्ति । ज्योति॑ष्मतीः प्र॒दिशो॒ यस्य॒ सर्वा॒स्तेनौ॑द॒नेनाति॑ तराणि मृ॒त्युम्
யார் பிராணதாதாவாக, பிராணம் அளிப்பவராக வெளிப்பட்டாரோ; யாருக்காக நெய்-செழித்த உலகங்கள் தங்கள் ஓடைகளைச் சுரக்கின்றனவோ; யாருடைய எல்லாத் திசைகளும் ஒளிமயமோ—அந்த ஓதனத்தின் (புனித அன்னத்தின்) துணையால் நான் மரணத்தைத் தாண்டுவேனாக.
Mantra 6
यस्मा॑त् प॒क्वाद॒मृतं॑ संब॒भूव॒ यो गा॑य॒त्र्या अधि॑पतिर्ब॒भूव॑ । यस्मि॒न् वेदा॒ निहि॑ता वि॒श्वरू॑पा॒स्तेनौ॑द॒नेनाति॑ तराणि मृ॒त्युम्
பக்குவமான ஹவி (பக்வ-ஆஹுதி) யிலிருந்து அமிர்தம் பிறந்தது; அது காயத்ரியின் அதிபதியாக ஆனது; அதில் பல்வகை ரூபங்களுடைய வேதங்கள் நிக்ஷேபமாக வைக்கப்பட்டுள்ளன—அந்த ஓதனன் (புனிதமாக சமைத்த அன்னம்) மூலம் நான் மரணத்தைத் தாண்டிச் செல்லட்டும்.
Mantra 7
अव॑ बाधे द्वि॒षन्तं॑ देवपी॒युं स॒पत्ना॒ ये मेऽप॒ ते भ॑वन्तु । ब्र॒ह्मौ॒द॒नं वि॑श्व॒जितं॑ पचामि शृ॒ण्वन्तु॑ मे श्र॒द्दधा॑नस्य दे॒वाः
வெறுப்பாளனையும், தேவரசம் அருந்துபவனையும் நான் அகற்றி அடக்குகிறேன்; எனக்குரிய போட்டியாளர்கள்—அவர்கள் என்னை விட்டு அகலட்டும், போய்விடட்டும். நான் பிரஹ்ம-ஓதனன், விஷ்வஜித், சமைக்கிறேன்; நம்பிக்கையுடன் செயல்வோனான எனது வேண்டுதலை தேவர்கள் கேட்கட்டும்.
It is boiled rice/gruel ritually identified with Brahman-power—treated as a cosmic, life-bearing food that can carry the reciter beyond the grasp of untimely death.
In Atharvanic usage it primarily targets apamṛtyu (premature/inauspicious death) and severe peril, aiming to restore prāṇa and extend life within the ordered span, rather than denying mortality altogether.
By cooking odana with ghee, reciting the verses over it, and having the beneficiary consume it; the repeated refrain ‘by that odana may I pass beyond Death’ functions as the operative intention.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.