Sukta 21

Mantra 1

गावः। आ गावो॑ अग्मन्नु॒त भ॒द्रम॑क्र॒न्त्सीद॑न्तु गो॒ष्ठे र॒णय॑न्त्व॒स्मे। प्र॒जाव॑तीः पुरु॒रूपा॑ इ॒ह स्यु॒रिन्द्रा॑य पू॒र्वीरु॒षसो॒ दुहा॑नाः

பசுக்கள்—இங்கே பசுக்கள் வந்துவிட்டன; மேலும் அவை நன்மையை நிகழ்த்தின. அவை கோட்டிலில் அமரட்டும்; எங்களிடையே மகிழட்டும். குட்டிகளுடன் வளமுடைய, பல வடிவங்களுடைய அவை இங்கே இருக்கட்டும்—உஷஸ்களைப் போலப் பல—இந்திரனுக்காகப் பால் கறந்து கொண்டே.

Mantra 2

इन्द्रो॒ यज्व॑ने गृण॒ते च॒ शिक्ष॑त॒ उपेद् द॑दाति॒ न स्वं मु॑षायति । भूयो॑भूयो र॒यिमिद॑स्य व॒र्धय॑न्नभि॒न्ने खि॒ल्ये नि द॑धाति देव॒युम्

இந்திரன் யஜமானனுக்கும் புகழ்ந்து பாடும் பாடகருக்கும் அறிவுரை/வழிகாட்டுதல் அளிக்கிறான்; அவன் உண்மையிலேயே அளிப்பவன், ஒருவனுடைய சொந்தத்தைத் திருடுவதில்லை. இம்மனிதனின் செல்வத்தை மீண்டும் மீண்டும் பெருக்கி, தேவபக்தனை உடையாத மேய்ச்சல் நிலத்தில் உறுதியாக நிலைநிறுத்துகிறான்.

Mantra 3

न ता न॑शन्ति॒ न द॑भाति॒ तस्क॑रो॒ नासा॑मामि॒त्रो व्य॒थिरा द॑धर्षति । दे॒वांश्च याभि॒र्यज॑ते॒ ददा॑ति च॒ ज्योगित् ताभिः॑ सचते॒ गोप॑तिः स॒ह

அவை அழிவதில்லை; திருடன் அவற்றுக்கு தீங்கு செய்ய முடியாது; அச்சம் விளைவிக்கும் எந்தப் பகைவரும் அவற்றைத் தாக்கத் துணியமாட்டான். அவற்றினாலேயே அவன் தேவர்களை யஜித்து தானம் செய்கிறான்; நீண்ட காலம் அவற்றோடு சேர்ந்து ‘கோபதி’ (மாடுகளின் அதிபதி)வும் உடனிருப்பான்.

Mantra 4

न ता अर्वा॑ रे॒णुक॑काटोऽश्नुते॒ न सं॑स्कृत॒त्रमुप॑ यन्ति॒ ता अ॒भि। उ॒रु॒गा॒यमभ॑यं॒ तस्य॒ ता अनु॒ गावो॒ मर्त॑स्य॒ वि च॑रन्ति॒ यज्व॑नः

ரேணுககாட எனும் குதிரையும் அவற்றை எட்டிப் பிடிக்க முடியாது; நன்றாக அமைக்கப்பட்ட வலை/கண்ணியும் அவற்றுக்கு எதிராக அணுகாது. ‘உருகாய’ (விரிந்துச் செல்லும்) ஒருவனின் அச்சமின்மையின் கீழ், அவனைத் தொடர்ந்து, யஜமான மானிடனின் மாடுகள் தடையின்றி அலைந்து திரிகின்றன.

Mantra 5

गावो॒ भगो॒ गाव॒ इन्द्रो॑ म इच्छा॒द् गावः॒ सोम॑स्य प्रथ॒मस्य॑ भ॒क्षः । इ॒मा या गावः॒ स ज॑नास॒ इन्द्र॑ इ॒च्छामि॑ हृ॒दा मन॑सा चि॒दिन्द्र॑म्

பசுக்களே பகன் (செல்வ-தெய்வம்); பசுக்கள்—இந்திரன்—என்னை விரும்பட்டும். பசுக்கள் சோமத்தின் முதற்பங்கு (பக்ஷம்). இப் பசுக்கள்—நான் வெல்ல விரும்புபவை—மக்களிடையே அவனே இந்திரன். இதயத்தாலும் மனத்தாலும்—ஆம், இந்திரனையே நான் விரும்புகிறேன்.

Mantra 6

यू॒यं गा॑वो मेदयथ कृ॒शं चि॑दश्री॒रं चि॑त् कृणुथा सु॒प्रती॑कम्। भ॒द्रं गृ॒हं कृ॑णुथ भद्रवाचो बृ॒हद् वो॒ वय॑ उच्यते स॒भासु॑

ஓ பசுக்களே! நீங்கள் என் மெலிந்தவனையும் கொழுப்பாக்குகிறீர்கள்; அதிர்ஷ்டமற்றவனையும் (அஶ்ரீரன்) சு-ப்ரதீகம் (அழகிய/சுப முகம்) உடையவனாக்குகிறீர்கள். வீட்டை பத்திரம் (மங்களம்) ஆக்குங்கள்; பேச்சை பத்திரம் ஆக்குங்கள். சபைகளில் சொல்லப்படுகிறது—உங்கள் உயிரளிக்கும் வலிமை மிகப் பெரியது.

Mantra 7

प्र॒जाव॑तीः सू॒यव॑से रु॒शन्तीः॑ शु॒द्धा अ॒पः सु॑प्रपा॒णे पिब॑न्तीः । मा व॑ स्ते॒न ई॑शत॒ माघशं॑सः॒ परि॑ वो रु॒द्रस्य॑ हे॒तिर्वृ॑णक्तु

பிரஜை வளம் தருவோர்களே, ஒளிர்வோர்களே, நல்ல மேய்ச்சலுக்குச் செல்லுவோர்களே, தூய்மையுடையவர்களே—நன்கு அமைந்த நீர்ப்பான இடத்தில் (ஸுப்ரபாணே) நீரைப் பருகுவோர்களே (மாடுகள்/பசுக்கள்)! உங்கள்மேல் திருடன் ஆதிக்கம் செலுத்தாதிருக்கட்டும்; தீய பழிப்பவன் (மாகஶம்ஸ) ஆளாதிருக்கட்டும். உங்களைச் சுற்றிலும் ருத்ரனின் ஆயுதம் (ஹேதி) காவல் வேலியாக உங்களை மூடட்டும்.