Sukta 4

Mantra 1

प्रजाभी राज्ञः संवरणम्। आ त्वा॑ गन् रा॒ष्ट्रं स॒ह वर्च॒सोदि॑हि प्रा॑ङ्वि वि॒शां पति॑रेक॒राट् त्वं वि रा॑ज । सर्वा॑स्त्वा राजन् प्र॒दिशो॑ ह्वयन्तूप॒सद्यो॑ नम॒स्योऽ भवे॒ह

மக்களே அரசனின் சூழ்ந்த காவல்-வட்டம். அரசனே, அரசாட்சி ஒளிவளத்துடன் உன்னிடம் வருக; நீ உயர்ந்து எழு, முன்னே செல். நீயே ஒரே சக்கரவர்த்தி (ஏகராட்), குலங்களின் தலைவனாய் வெளிப்படையாக ஆட்சி செய். அரசனே, எல்லாத் திசைகளும் உன்னை அழைக்கட்டும்; இங்கே நீ அணுகத்தக்கவன் (உபஸத்ய) என்றும் வணங்கத்தக்கவன் (நமஸ்ய) என்றும் ஆகுக.

Mantra 2

त्वां विशो॑ वृणतां रा॒ज्याऽय॒ त्वामि॒माः प्र॒दिशः॒ पञ्च॑ दे॒वीः । वर्ष्म॑न् रा॒ष्ट्रस्य॑ क॒कुदि॑ श्रयस्व॒ ततो॑ न उ॒ग्रो वि भ॑जा॒ वसू॑नि

மக்கள் உன்னை அரசாட்சிக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கட்டும்; இந்த ஐந்து தேவித் திசைகளும் உன்னைத் தேர்ந்தெடுக்கட்டும். நாட்டின் உயரத்தில், அதன் உச்சி (ககுத்) மீது நீ நிலைபெறு. அங்கிருந்து, வலிமைமிக்கவனே (உக்ர), எங்களுக்கு செல்வங்களை (வஸூனி) பகிர்ந்து அளி.

Mantra 3

अच्छ॑ त्वा यन्तु ह॒विनः॑ सजा॒ता अ॒ग्निर्दू॒तो अ॑जि॒रः सं च॑रातै । जा॒याः पु॒त्राः सु॒मन॑सो भवन्तु ब॒हुं ब॒लिं प्रति॑ पश्यासा उ॒ग्रः

ஓ உக்ரனே (இல்லத்தலைவனே/அரசனே), ஹவிஸ் அர்ப்பணிப்போர் உன்னிடம் வருக; உன் சஜாத (ஒரே குல) உறவினர் காணிக்கைகளுடன் வருக. வேகமிகு தூதன் அக்னி, ஒற்றுமையுடன் இங்கும் அங்கும் நடமாடுக. மனைவிகளும் மகன்களும் சுமனஸ் (நல்ல மனம்) உடையவர்களாக இருப்பார்களாக; மேலும், பதிலளிப்பாக வரும் மிகுந்த பலி/வரி-காணிக்கையை நீ காண்பாயாக।

Mantra 4

अ॒श्विना॒ त्वाग्रे॑ मि॒त्रावरु॑णो॒भा विश्वे॑ दे॒वा म॒रुत॑स्त्वा ह्वयन्तु । अधा॒ मनो॑ वसु॒देया॑य कृणुष्व॒ ततो॑ न उ॒ग्रो वि भ॑जा॒ वसू॑नि

அஷ்வினர்கள் உன்னை முன்னே நடத்தட்டும்; மித்ரனும் வருணனும் இருவரும், எல்லாத் தேவர்களும், மருத்களும் உன்னை இங்கே அழைக்கட்டும். பின்னர் வஸு-தானத்திற்காக (வசுதேய) உன் நோக்கத்தை உறுதிசெய்; அதன் பின், ஓ உக்ரா, எங்களுக்கு செல்வங்களைப் பகிர்ந்தளி.

Mantra 5

आ प्र द्र॑व पर॒मस्याः॑ परा॒वतः॑ शि॒वे ते॒ द्यावा॑पृथि॒वी उ॒भे स्ता॑म्। तद॒यं राजा॒ वरु॑ण॒स्तथा॑ह॒ स त्वा॒यम॑ह्व॒त् स उपे॒दमेहि॑

மிகத் தொலைவான பராவதத்திலிருந்து இங்கே ஓடிவா. ஹே சிவே (கல்யாணி), உனக்காக த்யாவா-பிருதிவீ—வானமும் பூமியும்—இரண்டும் உறுதியாக நிலைத்திருக்கட்டும். இவ்வாறு இந்த அரசன் வருணன் கூறினான்; அவனே உன்னை அழைத்தான்—நீ இந்த இடத்தருகே வா.

Mantra 6

इन्द्रे॑न्द्र मनु॒ष्याः॒३ परे॑हि॒ सं ह्यज्ञा॑स्था॒ वरु॑णैः संविदा॒नः । स त्वा॒यम॑ह्व॒त् स्वे स॒धस्थे॒ स दे॒वान् य॑क्ष॒त् स उ॑ कल्पया॒द् विशः॑

ஹே இந்திரா, இந்திரா! மனிதர்களே, முன்னே செல்லுங்கள். ஏனெனில் நீ வருணனின் பந்தன சக்திகளுடன் (வருணைः) ‘சம்விதான’—ஒற்றுமை/உடன்பாட்டில் நிலைத்து—யஜ்ஞங்களை அறிந்தவன். அவனே உன்னை தன் சதஸ்த (ஆசனம்/தாமம்) நோக்கி அழைத்தான்; அவன் தேவர்களை யஜித்தான்—அவன் மக்களையும் (விசः) முறையாக ஒழுங்குபடுத்தட்டும்.

Mantra 7

प॒थ्याऽ रे॒वती॑र्बहु॒धा विरू॑पाः॒ सर्वाः॑ सं॒गत्य॒ वरी॑यस्ते अक्रन्। तास्त्वा॒ सर्वाः॑ संविदा॒ना ह्व॑यन्तु दश॒मीमु॒ग्रः सु॒मना॑ वशे॒ह

பாதை அமைக்கும், செல்வமிக்க சக்திகள்—பலவகை, பலரூபம் உடையவை—அனைத்தும் ஒன்றுகூடி உனக்காக இன்னும் சிறந்த வழியை உருவாக்கின. அவை அனைத்தும் ஒற்றுமையுடன் உன்னை இங்கே அழைக்கட்டும். ஹே உக்ரா (வல்லவன்), சுமனா (அருள்மிகு மனத்துடன்) இருந்து, தசமீ (பத்தாம் படி/நிலை)யில் எங்கள் வசத்தில் இங்கே நிலைபெறு.