Sukta 89

Mantra 1

अस्ते॑व॒ सु प्र॑त॒रं लाय॒मस्य॒न् भूष॑न्निव॒ प्र भ॑रा॒ स्तोम॑मस्मै । वा॒चा वि॑प्रास्तरत॒ वाच॑म॒र्यो नि रा॑मय जरितः॒ सोम॒ इन्द्र॑म्

வீட்டில் இருப்பவன் போல மகிழ்ந்த வேகத்துடன் வழியை அமைத்து முன்னே செல்பவன் போல்—பூஷன் போன்ற பாதை-காட்டியாக—இவனுக்காக ஸ்தோமத்தை முன்னே கொண்டு வா, அர்ப்பணிக்க. ஊக்கமுற்ற (விப்ர)ர்களே, வாக்கினால் வாக்கை முன்னே செலுத்துங்கள். ஆர்யனே (உதார யஜமானனே), ஜரிதாவே (பாடகரே), சோமத்துடன் இந்திரனை அமைதிப்படுத்து; அவருக்கு ஓய்வு அளி.

Mantra 2

दोहे॑न॒ गामुप॑ शिक्षा॒ सखा॑यं॒ प्र बो॑धय जरितर्जा॒रमिन्द्र॑म्। कोशं॒ न पू॒र्णं वसु॑ना॒ न्यृ॑ष्ट॒मा च्या॑वय मघ॒देया॑य॒ शूर॑म्

கறப்பதினால் பசுவை அடை; நண்பன் (சகா) அருகே செல். பாடகரே, அன்பான நெருங்கிய இந்திரனை எழுப்பி விழிப்பூட்டு. செல்வம் நிறைந்த களஞ்சியப் பாத்திரம் போல, வளத்தால் நிரப்பி வைத்து—தானம் வழங்கும் பொருட்டு வீரனை இங்கே கொண்டு வா.

Mantra 3

किम॒ङ्ग त्वा॑ मघवन् भो॒जमा॑हुः शिशी॒हि मा॑ शिश॒यं त्वा॑ शृणोमि । अप्न॑स्वती॒ मम॒ धीर॑स्तु शक्र वसु॒विदं॒ भग॑मि॒न्द्रा भ॑रा नः

மகவனே, மக்கள் உன்னை ‘போஜ’ (உபகாரி/தானதர்மன்) என்று ஏன் சொல்கிறார்கள்? எனக்காக நீ உன்னைத் தீட்டிக்கொள்; நான் உன்னைச் சாணை போடுகிறேன், உன் வாக்கை நான் கேட்கிறேன். சக்ரனே, என் ‘தீ’ (அறிவு/வேண்டுதல்) லாபம் நிறைந்ததாக இருக்கட்டும். இந்திரனே, செல்வத்தைத் தேடி கண்டுபிடிக்கும் ‘பக’ (சௌபாக்யம்), வஸுவித் ஆகிய அதைப் எங்களிடம் கொண்டு வா.

Mantra 4

त्वां जना॑ ममस॒त्येष्वि॑न्द्र संतस्था॒ना वि ह्व॑यन्ते समी॒के। अत्रा॒ युजं॑ कृणुते॒ यो ह॒विष्मा॒न्नासु॑न्वता स॒ख्यं व॑ष्टि॒ शूरः॑

இந்திரனே! என் சத்திய விரதங்களில், நேர்முகப் போர்க்களச் சந்திப்பில், கூடிய மக்கள் உன்னை அழைக்கின்றனர். இங்கே ஹவிஸ் (ஆஹுதி) உடையவன் உன்னைத் தன் ‘யுக்த’ (இணைக்கப்பட்ட) துணையாக ஆக்குகிறான்; சோமத்தைப் பிழியாதவனுடன், வீரனே, நீ நட்பை விரும்புவதில்லை.

Mantra 5

धनं॒ न स्प॒न्द्रं ब॑हु॒लं यो अ॑स्मै ती॒व्रान्त्सोमां॑ आसु॒नोति॒ प्रय॑स्वान्। तस्मै॒ शत्रू॑न्त्सु॒तुका॑न् प्रा॒तरह्नो॒ नि स्वष्ट्रा॑न् यु॒वति॒ हन्ति॑ वृ॒त्रम्

அவனுக்காகக் கூர்மையான சோமரசத்தைப் பிழியும் புஷ்டியுள்ள மனிதனுக்கு, இந்திரன் அசையும் செல்வம்போல் மிகுந்த வளத்தை அளிக்கிறான். அவனுக்காகவே விடியற்காலம் முதல் நாள் முழுதும் நன்கு அணிவகுத்த பகைவர்களைத் தாழ்த்தி, தடையிடும் வ்ருத்ரனைச் சாய்க்கிறான்.

Mantra 6

यस्मि॑न् व॒यं द॑धि॒मा शंस॒मिन्द्रे॒ यः शि॒श्राय॑ म॒घवा॒ काम॑म॒स्मे। आ॒राच्चि॒त् सन् भ॑यतामस्य॒ शत्रु॒र्न्यऽस्मै द्यु॒म्ना जन्या॑ नमन्ताम्

எவரில்—இந்திரனில்—நாம் எங்கள் புகழ்ச்சியை நிறுவினோம்; அந்தப் பெருந்தானி (மக்வா) எங்கள் விருப்பத்தை எங்களிடமே சாய்த்தருள்கிறான். தூரத்திலிருந்தாலும் அவன் பகைவன் அஞ்சட்டும்; மக்களின் புகழ்-ஒளிகள் அவனுக்கு முன் தலைவணங்கட்டும்.

Mantra 7

आ॒राच्छत्रु॒मप॑ बाधस्व दू॒रमु॒ग्रो यः शम्बः॑ पुरुहूत॒ तेन॑ । अ॒स्मे धे॑हि॒ यव॑म॒द् गोमदिन्द्र कृ॒धी धियं॑ जरि॒त्रे वाज॑रत्नाम्

தூரத்திலிருந்தே பகைவரை அகற்று—அவனை மிகத் தூரம் துரத்தி அடக்கு—அருளும் உக்கிரனே, புருஹூத! அதே வலிமையால். இந்திரா, எங்களுக்கு யவம் நிறைந்ததும் மாடுகள் நிறைந்ததும் ஆன செல்வத்தை அருள்வாயாக; பாடுபவனுக்குப் பரிசும் ரத்தினமும் உடைய சிந்தனையை உருவாக்குவாயாக.

Mantra 8

प्र यम॒न्तर्वृ॑षस॒वासो॒ अग्म॑न् ती॒व्राः सोमा॑ बहु॒लान्ता॑स॒ इन्द्र॑म्। नाह॑ दा॒मानं॑ म॒घवा॒ नि यं॑स॒न् नि सु॑न्व॒ते व॑हति॒ भूरि॑ वा॒मम्

உள்ளே காளை-வலிமை கொண்ட, தீவிரமான சோமப் பானங்கள், மிகுந்த ஓடைகளாய் இந்திரனிடம் முன்னே சென்றன. தானவான் (மகவா) ‘இல்லை’ என்று சொல்லான்; தானத்தைத் தடுக்கான்; சோமத்தைப் பிழிபவரிடம் மிகுந்த நன்மை/செல்வத்தை அவர் கொண்டு சேர்க்கிறான்.

Mantra 9

उ॒त प्र॒हामति॑दीवा जयति कृ॒तमि॑व श्व॒घ्नी वि चि॑नोति काले। यो दे॒वका॑मो॒ न धनं॑ रु॒णद्धि॒ समित् तं रा॒यः सृ॑जति स्व॒धाभिः॑

மேலும் பகலில் தாக்கி முன்னேறுபவன், தயார் லாபம் போலவே வெற்றி பெறுகிறான்; நாய்-கொல்லி போல காலத்திற்கேற்றவாறு சேர்த்துக் கொள்கிறான். தேவரை விரும்பி செல்வத்தைத் தடுக்காதவனை—செல்வங்கள் தங்கள் ‘ஸ்வதா’ (உள்ளார்ந்த சக்தி) மூலம் அவிழ்த்து விடுகின்றன, விடுவிக்கின்றன.

Mantra 10

गोभि॑ष्टरे॒माम॑तिं दु॒रेवां॒ यवे॑न वा॒ क्षुधं॑ पुरुहूत॒ विश्वे॑ । व॒यं राज॑सु प्रथ॒मा धना॒न्यरि॑ष्टासो वृज॒नीभि॑र्जयेम

ஓ புருஹூதா! மாடுகளுடன் நாம் துன்பத்தையும் தீய நிலையையும் கடந்து செல்லுவோமாக; மேலும் யவம் (பார்லி) உடன் எல்லாவிதமாகவும் பசியையும் கடந்து செல்லுவோமாக. அரசர்களிடையே நாம் காயமின்றி முதன்மையாய் இருந்து, எங்கள் போர்க் குழுக்களுடன் செல்வங்களை வெல்வோமாக.

Mantra 11

बृह॒स्पति॑र्नः॒ परि॑ पातु प॒श्चादु॒तोत्त॑रस्मा॒दध॑रादघा॒योः । इन्द्रः॑ पु॒रस्ता॑दु॒त म॑ध्य॒तो नः॒ सखा॒ सखि॑भ्यो॒ वरी॑यः कृणोतु

பிரஹஸ்பதி எங்களைச் சுற்றிலும் காக்கட்டும்—பின்புறத்திலிருந்து, வடதிசையிலிருந்து, மேலும் கீழிருந்து—தீமை செய்பவனிடமிருந்து. இந்திரன் முன்புறத்திலிருந்தும் நடுவிலிருந்தும், எங்கள் நண்பனாக இருந்து, எங்கள் நண்பர்களுக்குச் சிறந்த (பாதுகாப்பான) நிலையை ஏற்படுத்தட்டும்.