Sukta 2

Mantra 1

(१६ ककुम्मती पराबृहती, १८ निचृत् ४० पुरस्तात् ककुम्मती), ३ आस्तारपङ्क्तिः, ६ भुरिगार्षी पङ्क्तिः, न॒डमा रो॑ह॒ न ते॒ अत्र॑ लो॒क इ॒दं सीसं॑ भाग॒धेयं॑ त॒ एहि॑ । यो गोषु॒ यक्ष्मः॒ पुरु॑षेषु॒ यक्ष्म॒स्तेन॒ त्वं सा॒कम॑ध॒राङ् परे॑हि

நாணல் (reed) மீது ஏறு; இங்கே உனக்கு இடமில்லை. இந்த சீசம் (lead) உன் பாகதேயம்—வா, அதை எடுத்துக்கொள். மாடுகளில் உள்ள யக்ஷ்ம, மனிதர்களில் உள்ள யக்ஷ்ம—அதனுடன் நீ ஒன்றாகக் கீழ்நோக்கி, அப்பால் அகன்று போ.

Mantra 2

अ॒घ॒शं॒स॒दुः॒शं॒साभ्यां॑ क॒रेणा॑नुक॒रेण॑ च । यक्ष्मं॑ च॒ सर्वं॒ तेने॒तो मृ॒त्युं च॒ निर॑जामसि

அக-ஶம்ஸ (தீய பேச்சு) மற்றும் துஃ-ஶம்ஸ (அமங்கல சாபம்) ஆகியவற்றால், கை மற்றும் எதிர்கை (அனுகை) ஆகியவற்றால்—இதனால் இங்கிருந்து எல்லா யக்ஷ்மத்தையும், மரணத்தையும் கூட, வெளியேற்றித் துரத்துகிறோம்.

Mantra 3

निरि॒तो मृ॒त्युं निरृ॑तिं॒ निररा॑तिमजामसि । यो नो॒ द्वेष्टि॒ तम॑द्ध्यग्ने अक्रव्या॒द् यमु॑ द्वि॒ष्मस्तमु॑ ते॒ प्र सु॑वामसि

இங்கிருந்து நாம் மரணத்தை விரட்டுகிறோம்; நிர்ருதியை விரட்டுகிறோம்; பகைமையால் வரும் தீய அனர்த்தத்தையும் விரட்டுகிறோம். எங்களை வெறுப்பவன் யாரோ—அக்னியே, அக்‌ரவ்யாத் (பச்சை மாமிசம் உண்ணாதவன்), அவனைச் சுட்டழி; மேலும் எவரை நாம் வெறுக்கிறோமோ, அவரையும் நிச்சயமாக உன்னிடமே அனுப்புகிறோம்.

Mantra 4

यद्य॒ग्निः क्र॒व्याद् यदि॑ वा व्या॒घ्र इ॒मं गो॒ष्ठं प्र॑वि॒वेशान्यो॑काः । तं माषा॑ज्यं कृ॒त्वा प्र हि॑णोमि दू॒रं स ग॑च्छत्वप्सु॒षदोऽप्य॒ग्नीन्

க்ரவ்யாத் அக்னி, அல்லது வேறு இடத்தில் வாழும் புலி ஒன்று இந்த கோஷ்டத்தில் (மாட்டுத்தொழுவத்தில்) நுழைந்திருந்தால், நான் மாஷ-ஆஜ்யம் (மாஷ/உளுந்து மற்றும் நெய்) செய்து அவனைத் தொலைவில் விரட்டுகிறேன்; அவன் அப்ஸு-ஷத் (நீரில் அமர்ந்த) அக்னிகளிடம் போகட்டும்.

Mantra 5

यत् त्वा॑ क्रु॒द्धाः प्र॑च॒क्रुर्म॒न्युना॒ पुरु॑षे मृ॒ते। सु॒कल्प॑मग्ने॒ तत् त्व॒या पुन॒स्त्वोद् दी॑पयामसि

இறந்த மனிதனைச் சார்ந்து, கோபத்தாலும் மன்யுவாலும் மக்கள் உனக்கு எதிராகச் செய்த எதுவாயினும்—அக்னியே, அதை உன் துணையால் சு-கல்பம் (சரியான ஒழுங்கு) ஆக மீண்டும் நிறுவுகிறோம்; உன்னையும் புதிதாக மீண்டும் ஏற்றுகிறோம்.

Mantra 6

पुन॑स्त्वादि॒त्या रु॒द्रा वस॑वः॒ पुन॑र्ब्र॒ह्मा वसु॑नीतिरग्ने । पुन॑स्त्वा॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॒राधा॑द् दीर्घायु॒त्वाय॑ श॒तशा॑रदाय

மீண்டும் ஆதித்யர்கள், ருத்ரர்கள், வசுக்கள் உன்னை நிறுவட்டும்; மீண்டும் நல்வழி நடத்தும் பிரம்மா, ஓ அக்னியே, உன்னை நிறுவட்டும். மீண்டும் பிரஹ்மணஸ்பதி உன்னை உறுதியாக நிறுவினார்—நீண்ட ஆயுளுக்காக, நூறு சரத்காலங்கள் வரை.

Mantra 7

यो अ॒ग्निः क्र॒व्यात् प्र॑वि॒वेश॑ नो गृ॒हमि॒मं पश्य॒न्नित॑रं जा॒तवे॑दसम्। तं ह॑रामि पितृय॒ज्ञाय॑ दू॒रं स घ॒र्ममि॑न्धां पर॒मे स॒धस्थे॑

எங்கள் இந்த இல்லத்தில் புகுந்து, மற்ற ஜாதவேதஸை நோக்கிக் கொண்டிருக்கும் கிரவ்யாத்—சவம் உண்ணும்—அக்னியை நான் பித்ருயஜ்ஞத்திற்காகத் தொலைவில் கொண்டு செல்கிறேன். அவன் பரம சதஸ்தத்தில் க்ஹர்மம் (வெப்பம்) எரியச் செய்யட்டும்.

Mantra 8

क्र॒व्याद॑म॒ग्निं प्र हि॑णोमि दू॒रं य॒मरा॑ज्ञो गच्छतु रिप्रवा॒हः । इ॒हायमित॑रो जा॒तवे॑दा दे॒वो दे॒वेभ्यो॑ ह॒व्यं व॑हतु प्रजा॒नन्

மாம்சம் உண்ணும் அக்னியை நான் தூரம் தள்ளுகிறேன்; மாசை ஏந்துபவன் யமராஜனிடம் செல்வானாக. இங்கே இந்த மற்ற ஜாதவேதஸ் தேவன், பிரஜானன் (அறிந்த மனத்துடன்), தேவர்களுக்குப் ஹவியை எடுத்துச் செல்லட்டும்.

Mantra 9

क्र॒व्याद॑म॒ग्निमि॑षि॒तो ह॑रामि॒ जना॑न् दृं॒हन्तं॒ वज्रे॑ण मृ॒त्युम्। नि तं शा॑स्मि॒ गार्ह॑पत्येन वि॒द्वान् पि॑तृ॒णां लो॒केऽपि॑ भा॒गो अ॑स्तु

தூண்டப்பட்டால் மாம்சம் உண்ணும் அக்னியை நான் அகற்றுகிறேன்; மனிதரைப் பிணைக்கும் மரணத்தை வஜ்ரத்தால் நான் தாக்குகிறேன். அறிந்தவனாய், கார்ஹபத்ய அக்னியால் அவனை நான் கட்டுப்படுத்துகிறேன்; பித்ருலோகத்திலும் அவனுக்குப் பங்கு இருக்கட்டும்.

Mantra 10

क्र॒व्याद॑म॒ग्निं श॑शमा॒नमु॒क्थ्यं॑१ हि॑णोमि प॒थिभिः॑ पितृ॒याणैः॑ । मा दे॑व॒यानैः॒ पुन॒रा गा॒ अत्रै॒वैधि॑ पि॒तृषु॑ जागृहि॒ त्वम्

மாம்சம் உண்ணும் அக்னியை—இப்போது அமைதிப்படுத்தப்பட்ட, ஸ்துதி-தகுதியானவனை—பித்ருயானப் பாதைகளால் நான் அனுப்புகிறேன். தேவயானப் பாதைகளால் மீண்டும் இங்கே திரும்பி வராதே; அங்கேயே, அங்கேயே பித்ருக்களிடையே நீ எரியச் செயற்படு; பித்ருக்களிடையே நீ விழித்துக் காவல் காப்பாயாக.

Mantra 11

समि॑न्धते॒ संक॑सुकं स्व॒स्तये॑ शु॒द्धा भव॑न्तः॒ शुच॑यः पाव॒काः । जहा॑ति रि॒प्रमत्येन॑ एति॒ समि॑द्धो अ॒ग्निः सु॒पुना॑ पुनाति

நலனுக்காக அவர்கள் ‘ஸங்கஸுக’த்தை ஏற்றுகின்றனர்; தூய்மையடைந்து அவர்கள் ஒளிரும் பாவகர்களாகின்றனர். அவன் களங்கத்தை விட்டுவிட்டு முன்னே செல்கிறான்; ஏற்றப்பட்ட அக்னி நல்ல சுத்திகரிப்பால் தூய்மைப்படுத்துகிறது.

Mantra 12

दे॒वो अ॒ग्निः संक॑सुको दि॒वस्पृ॒ष्ठान्यारु॑हत्। मु॒च्यमा॑नो॒ निरेण॒सोऽमो॑ग॒स्मां अश॑स्त्याः

தேவனான அக்னி—ஸங்கஸுக—வானின் உச்சச் சிகரங்களை ஏறிச் சென்றான். குற்றத்தின் கட்டிலிருந்து விடுபட்டு, தவறாதவனாய், அவன் எங்களைத் தீய பழிச்சொல்லிலிருந்து விடுவிக்கிறான்.

Mantra 13

अ॒स्मिन् व॒यं संक॑सुके अ॒ग्नौ रि॒प्राणि॑ मृज्महे । अभू॑म य॒ज्ञियाः॑ शु॒द्धाः प्र ण॒ आयूं॑षि तारिषत्

இந்த ஸங்கஸுக-அக்னியில், அக்னிக்குள், நாங்கள் எங்கள் களங்கங்களைத் தேய்த்து அகற்றுகிறோம். நாங்கள் தூய்மையடைந்து யாகத்திற்குத் தகுதியானவர்களானோம்; அவர் (அக்னி) எங்கள் ஆயுள்களைப் பாதுகாப்பாக முன்னே கடத்துவாராக।

Mantra 14

संक॑सुको॒ विक॑सुको निरृ॒थो यश्च॑ निस्व॒रः । ते ते॒ यक्ष्मं॒ सवे॑दसो दू॒राद् दू॒रम॑नीनशन्

ஸங்கஸுகன், விகஸுகன், நிர்ருதன், நிஸ்வரன்—அந்த அந்த அறிவுடையோர்—யக்ஷ்மத்தைத் தொலைவில் இருந்து மிகத் தொலைவிற்கு விரட்டினர்.

Mantra 15

यो नो॒ अश्वे॑षु वी॒रेषु॒ यो नो॒ गोष्व॑जा॒विषु॑ । क्र॒व्यादं॒ निर्णु॑दामसि॒ यो अ॒ग्निर्ज॑न॒योप॑नः

எங்கள் குதிரைகளில், எங்கள் வீரர்களில்; எங்கள் பசுக்களில், ஆடு-செம்மறியாடுகளில்—அந்த கிரவ்யாதன் (மாமிசபட்சன்) என்பதை நாம் தள்ளி அகற்றுகிறோம்; மக்களிடம் அணுகி உதவும் அக்னியே அதுவாகும்.

Mantra 16

अन्ये॑भ्यस्त्वा॒ पुरु॑षेभ्यो॒ गोभ्यो॒ अश्वे॑भ्यस्त्वा । निः क्र॒व्यादं॑ नुदामसि॒ यो अ॒ग्निर्जी॑वित॒योप॑नः

மற்ற மனிதர்களிடமிருந்து, மாடுகளிடமிருந்து, குதிரைகளிடமிருந்து—அவர்களிடமிருந்து உன்னை நாம் காக்கிறோம்; கிரவ்யாதன் (மாமிசபட்சன்) என்பதை நாம் வெளியே விரட்டுகிறோம்—உயிருடன் அணுகி வரும் அக்னி.

Mantra 17

यस्मि॑न् दे॒वा अमृ॑जत॒ यस्मि॑न् मनु॒ष्याऽ उ॒त। तस्मि॑न् घृत॒स्तावो॑ मृ॒ष्ट्वा त्वम॑ग्ने॒ दिवं॑ रुह

எதில் தேவர்கள் சுத்தி செய்தார்களோ, எதில் மனிதரும் சுத்தி செய்கிறார்களோ—அதிலே, நெய்-தாரையால் சுத்தி செய்து, ஓ அக்னியே, நீ விண்ணுலகத்திற்கு ஏறு.

Mantra 18

समि॑द्धो अग्न आहुत॒ स नो॒ माभ्यप॑क्रमीः । अत्रै॒व दी॑दिहि॒ द्यवि॒ ज्योक् च॒ सूर्यं॑ दृ॒शे

ஓ அக்னியே, நீ எரியவைக்கப்பட்டு ஆஹுதியால் அழைக்கப்பட்டவன்; எங்களை விட்டு விலகாதே, பின்வாங்காதே. இங்கேயே நிச்சயமாக ஒளிர்; த்யுலோகத்தில் நீண்ட காலம் பிரகாசித்து, எங்களுக்கு சூரியனைப் பார்க்கும் அருளை அளி.

Mantra 19

सीसे॑ मृड्ढ्वं न॒डे मृ॑ड्ढ्वम॒ग्नौ संक॑सुके च॒ यत्। अथो॒ अव्यां॑ रा॒मायां॑ शी॒र्षक्तिमु॑प॒बर्ह॑णे

ஈயத்தில் அருள் புரிவீராக; நடே (நாணல்/சர்க்கண்டில்) அருள் புரிவீராக; அக்னியிலும், மேலும் ஸங்கஸுகத்தில் உள்ளதிலும் அருள் புரிவீராக. மேலும் அவ்யா (பெண் ஆடு) யின் மென்மையான மயிரிலும், சிரோபந்தம் (ஶீர்ஷக்தி) இலும், தலையணையின் தாங்குதளத்திலும் அருள் புரிவீராக.

Mantra 20

सीसे॒ मलं॑ सादयि॒त्वा शी॑र्ष॒क्तिमु॑प॒बर्ह॑णे । अव्या॒मसि॑क्न्यां मृ॒ष्ट्वा शु॒द्धा भ॑वत य॒ज्ञियाः॑

ஈயத்தில் அழுக்கை அமரச் செய்து, தலையணையில் சிரோபந்தம் (ஶீர்ஷக்தி) வை (வைத்து); அவ்யா (பெண் ஆடு) யின் கரிய மயிரால் துடைத்து—நீங்கள் தூய்மையடைந்து, யாகத்திற்குத் தகுதியானவர்களாக ஆகுங்கள்.

Mantra 21

परं॑ मृत्यो॒ अनु॒ परे॑हि॒ पन्थां॒ यस्त॑ ए॒ष इत॑रो देव॒याना॑त्। चक्षु॑ष्मते शृण्व॒ते ते॑ ब्रवीमी॒हेमे वी॒रा ब॒हवो॑ भवन्तु

மரணத்திலிருந்து வெகுதூரம்—உன் பாதையில் முன்னே செல்; இது உனக்கான பாதை, தேவர்கள் செல்லும் தேவயானத்திலிருந்து வேறான இந்த மற்றப் பாதை. பார்வையுள்ளவனுக்கும் கேட்பவனுக்கும் நான் சொல்கிறேன்: இங்கே இவ்வீரர்கள் இருக்கட்டும்; அவர்கள் பலராக ஆகட்டும்.

Mantra 22

इ॒मे जी॒वा वि मृ॒तैराव॑वृत्र॒न्नभू॑द् भ॒द्रा दे॒वहु॑तिर्नो अ॒द्य। प्राञ्चो॑ अगाम नृ॒तये॒ हसा॑य सु॒वीरा॑सो वि॒दथ॒मा व॑देम

இவ்வுயிருள்ளோர் இறந்தவர்களிலிருந்து விலகி அவர்களைத் தள்ளிவிட்டனர்; இன்று தேவர்களுக்கு நம் ஆஹுதி மங்களமாகியுள்ளது. நாம் முன்னே சென்றோம்—ஆடவும், சிரிக்கவும்; வீரப் புதல்வர்களால் செழித்து, மீண்டும் விதத (சபை) யில் உரையாடுவோமாக.

Mantra 23

इ॒मं जी॒वेभ्यः॑ परि॒धिं द॑धामि॒ मैषां॒ नु गा॒दप॑रो॒ अर्थ॑मे॒तम्। श॒तं जीव॑न्तः श॒रदः॑ पुरू॒चीस्ति॒रो मृ॒त्युं द॑धतां॒ पर्व॑तेन

உயிருள்ளோருக்காக இந்தப் பரிதி—இந்தக் காவல் வட்டத்தை—நான் நிறுவுகிறேன்; இவர்களுக்கு இப்போதே அந்தப் பிந்தைய முடிவு, இந்த விதி, வந்து சேராததாகட்டும். இவர்கள் வாழ்ந்தபடியே பலவாகிய நூறு சரத்காலங்களை அடையட்டும்; மலைப்போன்ற தடையால் போல, மரணத்தைத் தாண்டி தங்களை நிலைநிறுத்தட்டும்.

Mantra 24

आ रो॑ह॒तायु॑र्ज॒रसं॑ वृणा॒ना अ॑नुपू॒र्वं यत॑माना॒ यति॒ स्थ। तान् व॒स्त्वष्टा॑ सु॒जनि॑मा स॒जोषाः॒ सर्व॒मायु॑र्नयतु॒ जीव॑नाय

ஆயுளை நோக்கி ஏறிச் செல்லுங்கள், முதுமையைத் தேர்ந்து கொண்டு; ஒழுங்கான வரிசையில் முயன்று, செல்லும் போதே எவ்வாறு இருக்கிறீர்களோ அவ்வாறே நிலைத்திருங்கள். அவர்களை வாஸ்து-த்வஷ்ட்ரு, நல்ல பிறப்புடன், ஒற்றுமையாய், வாழ்விற்காக முழு ஆயுள் வரை நடத்திச் செல்லட்டும்.

Mantra 25

यथाहा॑न्यनुपूर्वं भव॑न्ति॒ यथ॒र्तव॑ ऋ॒तुभि॒र्यन्ति॑ सा॒कम्। यथा॒ न पूर्व॒मप॑रो॒ जहा॑त्ये॒वा धा॑त॒रायूं॑षि कल्पयै॒षाम्

நாட்கள் ஒழுங்கான வரிசையில் வருவது போல; பருவங்கள் பருவங்களோடு சேர்ந்து நகர்வது போல; பிந்தையது முன்னையதை விட்டு விடாதது போல—அவ்வாறே, ஹே தாத்ரு, இவர்களுக்கான ஆயுள் அளவுகளை அமைத்தருள்வாயாக.

Mantra 26

अश्म॑न्वती रीयते॒ सं र॑भध्वं वी॒रय॑ध्वं॒ प्र त॑रता सखायः । अत्रा॑ जहीत॒ ये अस॑न् दु॒रेवा॑ अनमी॒वानुत्त॑रेमा॒भि वाजा॑न्

கற்கள் பரவிய இந்த (நதி) ஓடுகிறது—எல்லோரும் ஒன்றாகப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள்; உங்கள் வீரத்தைக் காட்டுங்கள்; முன்னேறுங்கள், தோழர்களே, கடந்து செல்லுங்கள். இங்கே இருந்த தீமைகள்/அனர்த்தங்கள் எதுவாயினும் அவற்றை விட்டுவிடுங்கள்; நோயற்றவர்களாய் நாம் மேலே மேலே கடந்து, ‘வாஜ’ (பரிசு/வெற்றி) நோக்கி அடையட்டும்.

Mantra 27

उत् ति॑ष्ठता॒ प्र त॑रता सखा॒योऽश्म॑न्वती न॒दी स्य॑न्दत इ॒यम्। अत्रा॑ जहीत॒ ये अस॒न्नशि॑वाः शि॒वान्त्स्यो॒नानुत्त॑रेमा॒भि वाजा॑न्

எழுங்கள், நின்று முன்வாருங்கள்; முன்னே கடந்து செல்லுங்கள், தோழர்களே—இந்தக் கற்பாறை நதி இங்கே ஓடுகிறது. இங்கே இருந்த அசிவம்/அமங்கலம் எதுவாயினும் அதை விட்டுவிடுங்கள்; சிவமான, பாதுகாப்பான தங்குமிடங்களுக்குள் நாம் மேலே மேலே கடந்து, ‘வாஜ’ (பரிசு/வெற்றி) நோக்கி அடையட்டும்.

Mantra 28

वै॒श्व॒दे॒वीं वर्च॑स॒ आ र॑भध्वं शु॒द्धा भव॑न्तः॒ शुच॑यः पाव॒काः । अ॒ति॒क्राम॑न्तो दुरि॒ता प॒दानि॑ श॒तं हिमाः॒ सर्व॑वीरा मदेम

வைஶ்வதேவீய வर्चஸ் (ஒளிமாட்சி) மற்றும் தேஜஸை உறுதியாகப் பற்றிக் கொள்ளுங்கள்; நீங்கள் தூயவர்களாக ஆகுங்கள்—ஓ தூயோரே, ஓ பாவகர்களே (தூய்மைப்படுத்துவோரே). தீவினையின் அடிச்சுவடுகளையும் அபாயமான தங்குமிடங்களையும் கடந்து, எல்லா வீரர்களுடனும் நாம் நூறு குளிர்காலங்கள் மகிழ்ந்து வாழ்வோமாக.

Mantra 29

उ॒दी॒चीनैः॑ प॒थिभि॑र्वायु॒मद्भि॑रति॒क्राम॒न्तोऽव॑रान् प॑रेभिः । त्रिः स॒प्त कृत्व॒ ऋष॑यः॒ परे॑ता मृ॒त्युं प्रत्यौ॑हन् पद॒योप॑नेन

வடக்கு நோக்கிய பாதைகளால், காற்று நிறைந்த வழிகளால்—தாழ்வை உயர்வால் மீறிக் கடந்து—ரிஷிகள் அப்பால் சென்றனர். மூன்று-ஏழு முறை (இருபத்தொன்று முறை) செய்து, ‘பதயோபன’ (பாத-நடத்தல்) விதியால் அவர்கள் மரணத்தைத் திருப்பித் தள்ளினர்.

Mantra 30

मृ॒त्योः प॒दं यो॒पय॑न्त॒ एत॒ द्राघी॑य॒ आयुः॑ प्रत॒रं दधा॑नाः । आसी॑ना मृ॒त्युं नु॑दता स॒धस्थेऽथ॑ जी॒वासो॑ वि॒दथ॒मा व॑देम

மரணத்தின் இந்த அடிச்சுவடைக் மறைத்து, மேலும் நீளமும் முன்னே செல்லும் ஆயுளை நிறுவி—சதஸ்த (பொது அமர்வு) இடத்தில் அமர்ந்து நீங்கள் மரணத்தைத் தள்ளி அகற்றுங்கள்; அப்போது நாம், உயிரோடிருப்போர், சபையில் உரையாடுவோமாக.

Mantra 31

इ॒मा नारी॑रविध॒वाः सु॒पत्नी॒राञ्ज॑नेन स॒र्पिषा॒ सं स्पृ॑शन्ताम्। अ॒न॒श्रवो॑ अनमी॒वाः सु॒रत्ना॒ आ रो॑हन्तु॒ जन॑यो॒ योनि॒मग्रे॑

இந்த பெண்கள்—விதவையல்லாதவர்கள், நல்ல மனைவியர்—அஞ்சனம் மற்றும் ஸர்பிஷ் (நெய்) கொண்டு தம்மைத் தாமேத் தொடுவார்களாக. பழிச்சொல்லின்றி, நோயின்றி, நல்ல ரத்தின-செல்வம் நிறைந்த இம்மாதர்கள் முதன்மையாக யோனி (கருப்பை) நோக்கி ஏறிச் சேர்வார்களாக.

Mantra 32

व्याक॑रोमि ह॒विषा॒हमे॒तौ तौ ब्रह्म॑णा॒ व्य॑१हं क॑ल्पयामि । स्व॒धां पि॒तृभ्यो॑ अ॒जरां॑ कृ॒णोमि॑ दी॒र्घेणायु॑षा॒ समि॒मान्त्सृ॑जामि

ஹவிஷ் (அர்ப்பணம்) கொண்டு நான் இவ்விரண்டையும் ஒழுங்குபடுத்துகிறேன்; ப்ரஹ்ம (புனித மந்திர-வலிமை) கொண்டு விதிப்படி அவற்றை அமைத்துச் செய்கிறேன். பித்ருக்களுக்காக ஸ்வதாவை அஜர (அழியாத)தாகச் செய்கிறேன்; நீண்ட ஆயுளுடன் இவற்றை இங்கே முழுமையுடன் அனுப்பி விடுகிறேன்.

Mantra 33

यो नो॑ अ॒ग्निः पि॑तरो हृ॒त्स्व॑१न्तरा॑वि॒वेशा॒मृतो॒ मर्त्ये॑षु । मय्य॒हं तं परि॑ गृह्णामि दे॒वं मा सो अ॒स्मान् द्वि॑क्षत॒ मा व॒यं तम्

ஓ பித்ருக்களே! அமரனாய் இருந்து மர்த்தியர்களின் இதயங்களுக்குள் புகுந்த நம் அக்‌னி—அந்த தேவனை நான் என்னுள் சுற்றி அணைத்து, தாங்கிக் கொள்கிறேன். அவர் எங்களை வெறுக்காதிருக்கட்டும்; நாமும் அவருக்கு விரோதமாயிராதிருப்போம்.

Mantra 34

अ॒पा॒वृत्य॒ गार्ह॑पत्यात् क्र॒व्यादा॒ प्रेत॑ दक्षि॒णा। प्रि॒यं पि॒तृभ्य॑ आ॒त्मने॑ ब्र॒ह्मभ्यः॑ कृणुता प्रि॒यम्

கார்ஹபத்ய அக்னியிலிருந்து விலகி, ஹே க்ரவ்யாத (மாமிசம் உண்ணும்) சக்தியே, தெற்குத் திசை நோக்கிச் செல். பித்ருக்களுக்கு இனியதையும், தன் ஆத்மாவிற்கு இனியதையும், பிராமணர்களுக்கு இனியதையும்—நீங்கள் இனியதாகச் செய்க.

Mantra 35

द्वि॒भा॒ग॒ध॒नमा॒दाय॒ प्र क्षि॑णा॒त्यव॑र्त्या । अ॒ग्निः पु॒त्रस्य॑ ज्ये॒ष्ठस्य॒ यः क्र॒व्यादनि॑राहितः

இரு பங்கான செல்வப் பங்கைக் கொண்டு, மீண்டும் திரும்பி வருவதால் அதை முற்றிலும் வீணாக்குகிறான். —அந்த அக்னியே க்ரவ்யாத (மாமிசம் உண்ணும்), விதிப்படி நிறுவப்படாதவன்; அவன் மூத்த மகனைப் பிடித்துக்கொள்ளும்.

Mantra 36

यत् कृ॒षते॒ यद् व॑नु॒ते यच्च॑ व॒स्नेन॑ वि॒न्दते॑ । सर्वं॒ मर्त्य॑स्य॒ तन्नास्ति॑ क्र॒व्याच्चेदनि॑राहितः

உழவால் அவன் பெறுவது, முயற்சியால் அவன் வெல்வது, விலையளித்து வாங்கி அவன் கண்டடைவது—இவை அனைத்தும் மானவனுக்குச் நிலைத்துப் பாதுகாப்பாக இருப்பதில்லை, க்ரவ்யாத (மாமிசம் உண்ணும்) அக்னி விதிப்படி நிறுவப்படாவிட்டால்.

Mantra 37

अ॒य॒ज्ञि॒यो ह॒तव॑र्चा भवति॒ नैने॑न ह॒विरत्त॑वे । छि॒नत्ति॑ कृ॒ष्या गोर्धना॒द् यं क्र॒व्याद॑नु॒वर्त॑ते

அவன் யாகத்திற்குத் தகுதியற்றவனாகி, அவனுடைய ஒளி/தேஜஸ் அடக்கப்பட்டு விடுகிறது. அவனால் ஹவிஸ் (அர்ப்பணம்) உண்ணத்தக்கதல்ல. யாரைத் தொடர்ந்து ‘க்ரவ்யாத்’ (மாமிசம் உண்ணும் பேய்/பிசாசு) செல்கிறதோ, அவன் அவனை உழவிலிருந்தும் மாடு-செல்வத்திலிருந்தும் துண்டித்து விலக்கிவிடுகிறது.

Mantra 38

मुहु॒र्गृध्यैः॒ प्र व॑द॒त्यार्तिं मर्त्यो॒ नीत्य॑ । क्र॒व्याद् यान॒ग्निर॑न्ति॒काद॑नुवि॒द्वान् वि॒ताव॑ति

மீண்டும் மீண்டும், இழுத்துச் செல்லப்படுகிறவன் போல, இந்த மர்த்தியன் பேராசை/கொடுமையுடையவர்களிடையே தன் துயரை உரைக்கிறான்; ஆனால் அக்னி, அருகிலிருந்தே அவர்களைத் தடம் பிடித்து அறிந்து, அந்தக் கிரவ்யாத் (மாமிசம் உண்ணுவோர்) யாவரையும் விரட்டிவிடுகிறான்.

Mantra 39

ग्राह्या॑ गृ॒हाः सं सृ॑ज्यन्ते स्त्रि॒या यन्म्रि॒यते॒ पतिः॑ । ब्र॒ह्मैव वि॒द्वाने॒ष्यो॒३ यः क्र॒व्यादं॑ निरा॒दध॑त्

பெண்ணின் கணவன் இறந்தபோது, வீடுகள் பிடிக்கத்தக்கவையாக—நிலையற்ற, சிதறியவையாக—ஆகின்றன; ஆனால் அறிந்த பிராமணன் (ப்ரஹ்மன்) ஒருவனே தேடத்தக்கவன்—அவன் கிரவ்யாத் (மாமிசம் உண்ணுவோர்) என்பதை அகற்றி அப்புறப்படுத்தினான்.

Mantra 40

यद् रि॒प्रं शम॑लं चकृ॒म यच्च॑ दुष्कृ॒तम्। आपो॑ मा॒ तस्मा॑च्छुम्भन्त्व॒ग्नेः संक॑सुकाच्च॒ यत्

நாம் செய்த களங்கமும், மாசும், மேலும் செய்த எந்தத் துஷ்க்ருதமும் (தீய செயலும்)—ஆபः (நீர்) என்னை அதிலிருந்து தூய்மைப்படுத்தட்டும்; அஃதோடு அக்னியுடன் தொடர்புடைய எதுவானாலும் (தோஷம்) மற்றும் எதுவானாலும் ‘ஸங்கஸுக’ (sankasuka) இருப்பின் அதிலிருந்தும் (தூய்மைப்படுத்தட்டும்).

Mantra 41

ता अ॑ध॒रादुदी॑ची॒राव॑वृत्रन् प्रजान॒तीः प॒थिभि॑र्देव॒यानैः॑ । पर्व॑तस्य वृष॒भस्याधि॑ पृ॒ष्ठे नवा॑श्चरन्ति स॒रितः॑ पुरा॒णीः

அவை (நீரோடைகள்), அறிந்தவையாக, கீழிருந்து வடக்குத் திசை நோக்கி உருண்டு வெளிப்பட்டன; தேவர்கள் செல்லும் ‘தேவயான’ பாதைகளின் வழியாக. காளைபோன்ற மலைக்குப் பின்புறத்தின் மீது பழமையான நதிகள் ஓடுகின்றன—எப்போதும் புதிதாய் புதிதாய் பிறந்தவையாக.

Mantra 42

अग्ने॑ अक्रव्या॒न्निः क्र॒व्यादं॑ नु॒दा दे॑व॒यज॑नं वह

அக்னியே, நீ கிரவ்ய-பக்ஷகன் (மாமிசம் உண்ணுபவன்) அல்லாதவன்—கிரவ்யாதன் (மாமிசம் விழுங்குபவன்) ஐ வெளியே தள்ளிவிடு; மேலும் தேவ-யஜனம் (தேவர்களின் யாக/பூஜை) முன்னே செல்லுமாறு ஏந்திச் செல்.

Mantra 43

इ॒मं क्र॒व्यादा वि॑वेशा॒यं क्र॒व्याद॒मन्व॑गात्। व्या॒ग्रौ कृ॒त्वा ना॑ना॒नं तं ह॑रामि शिवाप॒रम्

இந்த கிரவ்யாதன் (மாம்ச-பட்சகன்) உள்ளே புகுந்தான்; இந்த கிரவ்யாதனை நான் பின்தொடர்ந்தேன். புலி-வெறியை ஏற்று, அந்தப் பல்வகை உருவுடையவனை நான் எடுத்துச் செல்கிறேன்—சிவமான, அப்பாலுள்ள நல்வழிக்குத் தள்ளி.

Mantra 44

अ॒न्त॒र्धिर्दे॒वानां॑ परि॒धिर्म॑नु॒ष्याऽणाम॒ग्निर्गार्ह॑पत्य उ॒भया॑नन्त॒रा श्रि॒तः

தேவர்களுக்கு மறைவு, மனிதர்க்கு வேலி/சுற்றுப்புறம்—கார்ஹபத்யமான இல்லத்தீயாகிய அக்னியே. இருவருக்கும் நடுவில் அவர் நடுத்தூணாய் நிலைபெற்றுள்ளார்.

Mantra 45

जी॒वाना॒मायुः॒ प्र ति॑र॒ त्वम॑ग्ने पितॄ॒णां लो॒कमपि॑ गच्छन्तु॒ ये मृ॒ताः । सु॒गा॒र्ह॒प॒त्यो वि॒तप॒न्नरा॑तिमुषामु॑षां॒ श्रेय॑सीं धेह्य॒स्मै

அக்னியே, உயிரோடிருப்போரின் ஆயுளை நீ இடையறாது முன்னே செலுத்து; இறந்தோர் பித்ருலோகத்தை அடையட்டும். நற்கார்ஹபத்யனே, தீமையைச் சுட்டழிப்பவனே, இவனுக்கு உஷா-உஷா (ஒவ்வொரு விடியலிலும்) மேலும் மேலும் உயர்ந்த நலனை அருள்வாயாக.

Mantra 46

सर्वा॑नग्ने॒ सह॑मानः स॒पत्ना॒नैषा॒मूर्जं॑ र॒यिम॒स्मासु॑ धेहि

அக்னியே, எங்கள் எல்லாப் போட்டியாளர்களையும் அடக்கி, அவர்களின் வலிமை, அவர்களின் பொருள், அவர்களின் செல்வம்—இவற்றை எங்களுள் நிறுவுவாயாக.

Mantra 47

इ॒ममिन्द्रं॒ वह्निं॒ पप्रि॑म॒न्वार॑भध्वं॒ स वो॒ निर्व॑क्षद् दुरि॒ताद॑व॒द्यात्। तेनाप॑ हत॒ शरु॑मा॒पत॑न्तं॒ तेन॑ रु॒द्रस्य॒ परि॑ पाता॒स्ताम्

இந்த இந்திரனை—வஹ்னி (ஏந்துபவன்) மற்றும் காவலன்—உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள்; அவர் உங்களைத் தீவினையிலும் பழியிலும் இருந்து வெளியே நடத்துவார். அவராலேயே உங்களை நோக்கி பறந்து வரும் அம்பைத் துண்டித்து வீழ்த்துங்கள்; அவராலேயே ருத்ரனின் வல்லமையிலிருந்து நாலாபுறமும் நீங்கள் காக்கப்படுவீராக—அப்படியே ஆகுக.

Mantra 48

अ॒न॒ड्वाहं॑ प्ल॒वम॒न्वार॑भध्वं॒ स वो॒ निर्व॑क्षद् दुरि॒ताद॑व॒द्यात्। आ रो॑हत सवि॒तुर्नाव॑मे॒तां ष॒ड्भिरु॒र्वीभि॒रम॑तिं तरेम

அனட்வாஹ (உழவு இழுக்கும் காளை)—இந்த ப்லவம் (மிதக்கும் சாதனம்) பற்றிக்கொள்ளுங்கள்; அது உங்களைத் துன்பத்திலும் பழியிலும் இருந்து வெளியே கொண்டு செல்லட்டும். சவிதாவின் இந்த நாவில் ஏறுங்கள்; ஆறு அகன்ற ஆதாரங்களுடன் நாம் அமதி (அறிவின்மை/அவிவேகம்) யைத் தாண்டுவோம்.

Mantra 49

अ॒हो॒रा॒त्रे अन्वे॑षि॒ बिभ्र॑त् क्षे॒म्यस्तिष्ठ॑न् प्र॒तर॑णः सु॒वीरः॑ । अना॑तुरान्त्सु॒मन॑सस्तल्प॒ बिभ्र॒ज्ज्योगे॒व नः॒ पुरु॑षगन्धिरेधि

பகலும் இரவும் நீ தேடிச் செல்கிறாய், க்ஷேமம் (பாதுகாப்பு) தாங்கி; உறுதியாக நின்று நீ கடத்துபவன், சு-வீர (நல்ல வீரர்கள்) நிறைந்தவன். எங்களுக்கு அநாதுர (அவசரமற்ற/அமைதியான) மற்றும் சு-மனஸ் (நல்ல மனம் கொண்ட)வர்களுக்கான படுக்கையைத் தாங்கி—யோகம் (இணைப்புக் கட்டு/யோகம்) போல—ஹே புருஷ-கந்தி, மனிதரின் மணம் சூழ நீ செழிப்பாயாக.

Mantra 50

ते दे॒वेभ्य॒ आ वृ॑श्चन्ते पा॒पं जी॑वन्ति सर्व॒दा। क्र॒व्याद् यान॒ग्निर॑न्ति॒कादश्व॑ इवानु॒वप॑ते न॒डम्

அவர்கள் தேவர்களுக்காகத் தங்கள் பாபத்தை வெட்டி அகற்றுகின்றனர்; அவர்கள் எப்போதும் வாழ்வர். கிரவ்யாத் (மாமிசம் உண்ணுவோர்) யாரை அக்னி அருகிலிருந்தே தாக்கி வீழ்த்துகிறானோ—அது குதிரை நாணல்/கம்புகளை மிதிப்பதுபோல் ஆகும்.

Mantra 51

येऽश्र॒द्धा ध॑नका॒म्या क्र॒व्यादा॑ स॒मास॑ते । ते वा अ॒न्येषां॑ कु॒म्भीं प॒र्याद॑धति सर्व॒दा

அश्रத்தையுடன், செல்வ ஆசையுடன், கிரவ்யாத் (மாமிசம் உண்ணுவோர்) ஆகக் கூட்டமாக அமர்வோர்—அவர்கள் உண்மையாகவே எப்போதும் பிறர்மேல் ‘கும்பீ’ (குடம்/கட்டுப்பாடு) ஒன்றைச் சுற்றி வைக்கின்றனர்.

Mantra 52

प्रेव॑ पिपतिषति॒ मन॑सा॒ मुहु॒रा व॑र्तते॒ पुनः॑ । क्र॒व्याद् यान॒ग्निर॑न्ति॒काद॑नुवि॒द्वान् वि॒ताव॑ति

அவன் முன்னே பாய்வான் போல—மனத்தால் அலைபாய்கிறான்; மீண்டும் மீண்டும் திரும்பிவிடுகிறான். கிரவ்யாத் (மாமிசம் உண்ணுவோர்) யாரை அக்னி அருகிலிருந்தே தடம் பிடித்து கண்டுபிடிக்கிறானோ, அவர்களைப் பிரித்து சிதறடித்து விடுகிறான்.

Mantra 53

अविः॑ कृ॒ष्णा भा॑ग॒धेयं पशू॒नां सीसं॑ क्रव्या॒दपि॑ च॒न्द्रं त॑ आहुः । माषाः॑ पि॒ष्टा भा॑ग॒धेयं॑ ते ह॒व्यम॑रण्या॒न्या गह्व॑रं सचस्व

கரிய ஆடு (அவி) மிருகங்களில் உனக்குரிய நியதிப் பங்கு; மேலும் ஈயமும்—என்று மக்கள் சொல்கின்றனர்—உன் பங்காகும், ஹே கிரவ்யாத (மாமிசம் உண்ணும்) தேவனே; ஆம், அந்த ஒளிரும் பங்கும். அரைத்த மாஷா (உளுந்து) உனக்குரிய நியத ஹவ்ய-பங்கு, அர்ப்பணிக்கத் தகுந்த ஆஹுதி. ஹே அரண்யானீ, ஆழ்ந்த காட்டின் குகைபோன்ற பள்ளத்தில் நீ இணைந்திரு.

Mantra 54

इ॒षीकां॒ जर॑तीमि॒ष्ट्वा ति॒ल्पिञ्जं॒ दण्ड॑नं न॒डम्। तमिन्द्र॑ इ॒ध्मं कृ॒त्वा य॒मस्या॒ग्निं नि॒राद॑धौ

வாடிய ஈஷீகா (நாணல்) ஒன்றை அவன் வழிபட்டு, தில்பிஞ்ஜப் புல்லையும், நள் (நடு) தண்டாகவும் எடுத்தான். அதை இந்திரன் இध்மம் (எரிவிறகு) ஆக்கி, யமனின் அக்னியாக முறையாக நிறுவி வைத்தான்.

Mantra 55

प्र॒त्यञ्च॑म॒र्कं प्र॑त्यर्पयि॒त्वा प्र॑वि॒द्वान् पन्थां॒ वि ह्याऽवि॒वेश॑ । परा॒मीषा॒मसू॑न् दि॒देश॑ दी॒र्घेणायु॑षा॒ समि॒मान्त्सृ॑जामि

எதிர்முகமாகிய சூரியக் கதிரைத் திருப்பி வைத்து, ஞானி நிச்சயமாகப் பாதையில் நுழைந்தான். அவன் அந்த எதிரிகளின் உயிர்களை அப்புறம் தள்ளி வழிநடத்தினான். நீண்ட ஆயுளுடன் இவர்கள் இங்கே முழுமையாக விடுதலை பெறட்டும்—ஆம், உயிருடன் கூடியவர்களாக இவர்களை நான் முன்னே அனுப்புகிறேன்.