Mantra 10
Sukta 2
क्रव्यादमग्निं शशमानमुक्थ्यं१ हिणोमि पथिभिः पितृयाणैः । मा देवयानैः पुनरा गा अत्रैवैधि पितृषु जागृहि त्वम्
kravyā́dam agníṃ śaśamānáṃ ukthyàṃ hiṇomi pathíbhiḥ pitṛyā́naiḥ | mā́ devayā́naiḥ púnar ā́ gā́ḥ átraiváidhí pitṛ́ṣu jāgṛhi tvám ||
The flesh-devouring Agni, now laid to rest, hymn-worthy, I send by the Fathers’ paths. By the Gods’ paths come not thou back again: there, even there, among the Fathers be thou kindled; among the Fathers keep watch, thou.
மாம்சம் உண்ணும் அக்னியை—இப்போது அமைதிப்படுத்தப்பட்ட, ஸ்துதி-தகுதியானவனை—பித்ருயானப் பாதைகளால் நான் அனுப்புகிறேன். தேவயானப் பாதைகளால் மீண்டும் இங்கே திரும்பி வராதே; அங்கேயே, அங்கேயே பித்ருக்களிடையே நீ எரியச் செயற்படு; பித்ருக்களிடையே நீ விழித்துக் காவல் காப்பாயாக.
Rishi: Atharvanic funerary tradition (anukramaṇī-dependent).
Devata: Agni (kravyād); pitṛs as locus; implicit contrast with devas/devayāna.
Chandas: Mixed/triṣṭubh-like (varies by metrical reading).
{"primary_rasa":"shanta","secondary_rasa":"bhayankara","emotional_arc":"From controlled dread of death-contact to calm closure through firm injunction.","listener_experience":"A sense of sealing and safety—‘it is sent; it will not come back.’","intensity":6}