Varaha Purana - Adhyaya 201
Varaha PuranaAdhyaya 20159 Shlokas

Adhyaya 201: The Battle between the Rākṣasas and Yama’s Attendant-Messengers

Rākṣasa-kiṅkara-yuddham

Mythic-Administration (Yama’s Justice) / Conflict-Narrative

वराह–पृथिवीसंवादेऽस्मिन्नध्याये धर्मव्यवस्थापनस्य दृष्टान्तो वर्ण्यते। विविधवेषधारिणो यमदूताः श्रान्ताः सन्तः पुनर्नियोजनं याचन्ते; तदाकर्ण्य चित्रगुप्तः सर्वभूतहितैषी निष्पक्षोऽध्यक्ष इव क्रुद्धः सैन्यं समाह्वयति। ततः मन्देहराक्षसैः सह महायुद्धं प्रवर्तते; ते नानावाहनैः शस्त्रैश्च तामसीं मायां प्रयुञ्जते। पराजयासन्ना राक्षसाः ज्वरं भयङ्करं व्यक्तरोगरूपं शरणं यान्ति; स च दण्डार्थं दूतान् प्रेषयति ये अपराधिनः ‘पचन्ति’ इव। अनन्तरं यमः स्वयम् आगत्य ज्वरं शमयति, व्यवस्थाṃ स्थापयति, तथा देहधारिणां जीवनशासनस्य उत्तरदायित्वं संयमं च समतां च उपदिशति।

Primary Speakers

VarāhaPṛthivīṚṣiputraDūtāḥCitraguptaMandehā rākṣasāḥJvaraYama (Dharmarāja)

Key Concepts

Dharma-rājya (cosmic jurisprudence under Yama)Citragupta as karmic record-keeper and administratorKiṅkara/dūta as enforcement agents of moral orderTāmasī māyā (concealment/illusion as tactical and ethical motif)Jvara as personified disease/affliction and punitive forceConflict as a metaphor for restoring systemic equilibrium

Shlokas in Adhyaya 201

Verse 1

अथ राक्षसकीङ्करयुद्धम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ ततस्ते सहिताः सर्वे चान्योऽन्याभिरताः सदा ॥ नानावेषधरा दूताः कृताञ्जलिपुटास्तदा ॥

अथ राक्षसकीङ्करयुद्धम् । ऋषिपुत्र उवाच—ततः ते सर्वे दूताः सहिताः सन्तः सदा परस्परानुरक्ताः, नानावेषधारिणः, तदा कृताञ्जलिपुटाः स्थिताः ।

Verse 2

दूता ऊचुः ॥ वयं श्रान्ताश्च क्षीणाश्च ह्यन्यान् योजितुमर्हसि ॥ वयमन्यत्करिष्यामः स्वामिन्कार्यं सुदुष्करम् ॥

दूता ऊचुः—वयं श्रान्ताश्च क्षीणाश्च; ह्यन्यान् योजितुमर्हसि। वयमन्यत्करिष्यामः, स्वामिन्, कार्यं सुदुष्करम्।

Verse 3

अन्ये हि तावत्तत्कुर्युर्यथेष्टं तव सुव्रत ॥ भगवन्स्म परिक्लिष्टाः त्राहि नः परमेश्वर ॥

अन्ये हि तावत् तत्कुर्युः यथेष्टं तव सुव्रत। भगवन्, स्म परिक्लिष्टाः; त्राहि नः परमेश्वर।

Verse 4

ततो विवृत्तरक्ताक्षस्तेन वाक्येन रोषितः ॥ विनिःश्वस्य यथा नागो ह्यपश्यत्सर्वतो दिशम् ॥

ततो विवृत्तरक्ताक्षः तेन वाक्येन रोषितः। विनिःश्वस्य यथा नागः, अपश्यत् सर्वतो दिशम्।

Verse 5

अदूरे दृष्टवान्कञ्चित्पुरुषं स ह्यनाकृतिम् ॥ स तु वेगेन सम्प्राप्त इङ्गितज्ञो दुरात्मवान् ॥

अदूरे दृष्टवान् कञ्चित् पुरुषं स ह्यनाकृतिम्। स तु वेगेन सम्प्राप्तः, इङ्गितज्ञो दुरात्मवान्।

Verse 6

निःसृतः स च रोषेण चित्रगुप्तेन धीमता ॥ ततः स त्वरितं गत्वा मन्देहा नाम राक्षसाः ॥

स चित्रगुप्तस्य धीमतः रोषेण निःसृतः। ततः स त्वरितं गत्वा मन्देहा नाम राक्षसान् उपाजगाम॥

Verse 7

नानारूपधरा घोरा नानाभरणभूषिताः ॥ विनाशाय महासत्त्वो यत्र तिष्ठन्महायशाः ॥

ते नानारूपधराः घोराः नानाभरणभूषिताः। विनाशाय यत्र तिष्ठन् महासत्त्वो महायशाः तत्र जग्मुः॥

Verse 8

चित्रगुप्तो महाबाहुः सर्वलोकार्थचिन्तकः ॥ समः सर्वेषु भूतेषु भूतानां च समादिशत् ॥

चित्रगुप्तो महाबाहुः सर्वलोकार्थचिन्तकः। समः सर्वेषु भूतेषु भूतानां च समादिशत्॥

Verse 9

ततस्ते विविधाकाराः राक्षसाः पिशिताशनाः ॥ उपरुह्य तथा सर्वे मातङ्गांश्च हयं तथा ॥

ततस्ते विविधाकाराः राक्षसाः पिशिताशनाः। उपरुह्य तथा सर्वे मातङ्गान् च हयान् तथा॥

Verse 10

ब्रुवन्तश्च पुनर्हृष्टाः शीघ्रमाज्ञापय प्रभो ॥ तव सन्देशकर्त्तारः कस्य कृन्तामजीवितम् ॥

ब्रुवन्तश्च पुनर्हृष्टाः—शीघ्रमाज्ञापय प्रभो। तव सन्देशकर्त्तारः कस्य कृन्तामजीवितम्॥

Verse 11

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा चित्रगुप्तो ह्यभाषत ॥ रोषगद्गदया वाचा निःश्वसन् वै मुहुर्मुहुः ॥

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा चित्रगुप्तो ह्यभाषत । रोषगद्गदया वाचा निःश्वसन् वै मुहुर्मुहुः ॥

Verse 12

भो भो मन्देहका वीराः मम चित्तानुपालकाः ॥ एतान्बध्नीत गृह्णीत भूताराक्षसपुङ्गवाः ॥

भो भो मन्देहका वीराः मम चित्तानुपालकाः । एतान्बध्नीत गृह्णीत भूताराक्षसपुङ्गवाः ॥

Verse 13

एवं हत्वा च बद्ध्वा च ह्यागच्छत पुनर्यथा ॥ हन्तारः सर्वभूतानां कृतज्ञा दृढ विक्रमा ॥

एवं हत्वा च बद्ध्वा च ह्यागच्छत पुनर्यथा । हन्तारः सर्वभूतानां कृतज्ञा दृढ विक्रमा ॥

Verse 14

हत्वा वै पापकानेतान्मम विप्रियकारिणः ॥ एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य वचनं चेदमब्रुवन् ॥

हत्वा वै पापकानेतान्मम विप्रियकारिणः । एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य वचनं चेदमब्रुवन् ॥

Verse 15

राक्षसाः ऊचुः ॥ श्रान्ता वा क्षुधिता वापि दुःखिता वा तपोधनाः ॥ अमात्याः एव ज्ञातव्याः भृत्याः शतसहस्रशः ॥

राक्षसाः ऊचुः । श्रान्ता वा क्षुधिता वापि दुःखिता वा तपोधनाः । अमात्याः एव ज्ञातव्याः भृत्याः शतसहस्रशः ॥

Verse 16

एते वधार्थं निर्दिष्टास्त्वयैव च महात्मना ॥ न युक्तं विविधाकाराः ह्यस्माकं नाशनाय वै ॥

एते वधार्थं त्वयैव महात्मना निर्दिष्टाः। अस्माकं नाशनाय विविधाकाराणां नियोजनं न युक्तमेव॥

Verse 17

यथा ह्येते समुत्पन्नाः सर्वधर्मानुचिन्तकाः ॥ तथा वयं समुत्पन्नास्तदर्थं हि भवानपि ॥

यथा ह्येते समुत्पन्नाः सर्वधर्मानुचिन्तकाः। तथा वयमपि समुत्पन्नाः; तदर्थं भवानपि॥

Verse 18

मा च मिथ्या प्रतिज्ञातं धर्मिष्ठस्य भवत्विति ॥ अस्माकं विग्रहे वीर मुच्यन्तां यदि मन्यसे ॥

मा च मिथ्या प्रतिज्ञातं धर्मिष्ठस्य भवत्विति। अस्माकं विग्रहे वीर, मुच्यन्तां यदि मन्यसे॥

Verse 19

एवमुक्त्वा ततो घोरा व्याधयः कामरूपिणः ॥ सन्नद्धास्त्वरितं शूरा भीमरूपा भयानकाः ॥

एवमुक्त्वा ततो घोरा व्याधयः कामरूपिणः। सन्नद्धास्त्वरितं शूरा भीमरूपा भयानकाः॥

Verse 20

गजैरन्ये तथा चाश्वै रथैश्चापि महाबलाः ॥ कण्टकैस्तुरगैर्हंसैरन्ये सिंहैस्तथापरे ॥

गजैरन्ये तथा चाश्वै रथैश्चापि महाबलाः। कण्टकैस्तुरगैर्हंसैरन्ये सिंहैस्तथापरे॥

Verse 21

मृगैः सृगालैर्महिषैर्व्याघ्रैर्मेषैस्तथापरे ॥ गृध्रैः श्येनैर्मयूरैश्च सर्पगर्दभकुक्कुटैः ॥

अपरे मृगैः सृगालैर्महिषैर्व्याघ्रैर्मेषैश्च समाययुः। गृध्रैः श्येनैर्मयूरैश्च सर्पैर्गर्दभकुक्कुटैश्च सह॥

Verse 22

एवं वाहनसंयुक्ता नानाप्रहरणोद्यताः ॥ समागताः महासत्त्वा अन्योन्यमभिकाङ्क्षिणः ॥

एवं वाहनसंयुक्ता नानाप्रहरणोद्यताः। समागताः महासत्त्वा अन्योन्यमभिकाङ्क्षिणः॥

Verse 23

तूर्यक्श्वेडितसंघुष्टैर्बलितास्फोटितैरपि ॥ जयार्थिनो द्रुतं वीराश्चालयन्तश्च मेदिनीम् ॥

तूर्यक्श्वेडितसंघुष्टैर्बलितास्फोटितैरपि। जयार्थिनो द्रुतं वीराश्चालयन्तश्च मेदिनीम्॥

Verse 24

ततः समभवद्युद्धं तस्मिंस्तमसि सन्तते ॥ मुकुटैरङ्गदैश्चित्रैः केयूरैः पट्टिशासिकैः ॥

ततः समभवद्युद्धं तस्मिंस्तमसि सन्तते। मुकुटैरङ्गदैश्चित्रैः केयूरैः पट्टिशासिकैः॥

Verse 25

सकुण्डलैः शिरोभिश्च भ्राजते वसुधातलम् ॥ बहुभिश्च सकेयूरैश्छत्रैश्च मणिभूषणैः

सकुण्डलैः शिरोभिश्च भ्राजते वसुधातलम्। बहुभिश्च सकेयूरैश्छत्रैश्च मणिभूषणैः॥

Verse 26

शूलशक्तिप्रहारीश्च यष्टितोमरपट्टिशैः ॥ असिखड्गप्रहारीश्च बलप्राणसमीritaiḥ

शूलशक्तिभिः प्रहाराः, यष्टितोमरपट्टिशैश्च; असिखड्गैश्च प्रहाराः—बलप्राणसमीरिताः।

Verse 27

अभवद्दारुणं युद्धं तुमुलं लोमहर्षणम् ॥ नखैर्दन्तैश्च पादैश्च तेऽन्योऽन्यमभिजघ्निरे

ततो दारुणं युद्धमभवत्, तुमुलं लोमहर्षणम्; नखैर्दन्तैश्च पादैश्च तेऽन्योऽन्यमभिजघ्निरे।

Verse 28

ततस्ते राक्षसा भग्ना दूतैर्घोरपराक्रमैः ॥ देहि देहि वदन्त्येव भिन्धि गृह्णीष्व तिष्ठ च

ततः ते राक्षसा भग्ना दूतैर्घोरपराक्रमैः; ‘देहि देहि’ इति वदन्तः ‘भिन्धि, गृह्णीष्व, तिष्ठ’ चेति च।

Verse 29

वध्यमानाः पिशाचास्ते ये निवृत्ता रणार्दिताः ॥ आहूयन्त प्रतिबयात्क्रोधसंरक्तलोचनाः

वध्यमानाः पिशाचास्ते ये निवृत्ता रणार्दिताः; प्रतिबयात् पुनराहूयन्त, क्रोधसंरक्तलोचनाः।

Verse 30

तिष्ठ तिष्ठ क्व यासीति न गच्छामि दृढो भव ॥ मया मुक्तमिदं शस्त्रं तव देहविनाशनम्

‘तिष्ठ तिष्ठ, क्व यासि?’ इति; ‘न गच्छामि, दृढो भव। मया मुक्तमिदं शस्त्रं तव देहविनाशनम्।’

Verse 31

किन्तु मूढ त्वया शस्त्रं न मुक्तं मे रुजाकरम् ॥ मया क्षिप्तास्तु इषवः प्रतीच्छ क्व पलायसे

किन्तु मूढ! त्वया यत् शस्त्रं मुक्तं तन्मे न रुजाकरम्। मया क्षिप्तान् इषून् प्रतीच्छ; क्व पलायसे?

Verse 32

किं त्वं वदसि दुर्बुद्धे एषोऽहं पारगो रणे ॥ मम बाहु विमुक्तस्तु यदि जीवस्यतो वद

किं त्वं वदसि दुर्बुद्धे? एषोऽहं रणे पारगः। मम बाहुर्विमुक्तः; यदि जीवितुमिच्छसि तदा वद।

Verse 33

तत्र ते सहसा घोरा राक्षसाः पिशिताशनाः ॥ मन्देहा नाम नाम्ना ते वध्यमानाः सहस्रशः

तत्र सहसा घोराः पिशिताशना राक्षसाः प्रादुरभवन्। मन्देहा इति नाम्ना ते सहस्रशो वध्यमानाः।

Verse 34

ततो भग्ना यदा ते तु राक्षसाः कामरूपिणः ॥ प्रत्यपद्यन्त ते मायां तामसीं तमसावृताः

ततो भग्नाः ते कामरूपिणो राक्षसाः तमसावृताः। तामसीं मायां प्रत्यपद्यन्त।

Verse 35

अदृश्याश्चैव दृश्याश्च तद्बलं तमसावृताः ॥ ततस्ते शरणं जग्मुर्ज्वरं परमभीषणम् ॥

अदृश्याश्चैव दृश्याश्च तद्बलं तमसावृतम्। ततस्ते शरणं जग्मुः ज्वरं परमभीषणम्।

Verse 36

शूलपाणिं विरूपाक्षं सर्वप्राणिप्रणाशनम् ॥ मन्देहा नाम नाम्ना वै राक्षसाः पिशिताशनाः ॥

शूलपाणिं विरूपाक्षं सर्वप्राणिविनाशनम् । तथा ‘मन्देहा’ इति नाम्ना प्रसिद्धान् पिशिताशनान् राक्षसान् अपि (ते) अवर्णयन् ॥

Verse 37

वयमद्य महाभाग त्रायस्व जगतः पते ॥ ततस्तेषां वचः श्रुत्वा दूतानां कामरूपिणाम् ॥

वयम् अद्य महाभाग त्रायस्व जगतः पते । ततस्तेषां कामरूपिणां दूतानां वचः श्रुत्वा … ॥

Verse 38

ज्वरः क्रुद्धो महातेजा योधानां तु सहस्रशः ॥ कालो मुण्डः केकराक्षो लोहयष्टिपरिग्रहः ॥

ज्वरः क्रुद्धो महातेजा योधानां तु सहस्रशः (समाह्वयत्) । कालो मुण्डः केकराक्षो लोहयष्टिपरिग्रहः ॥

Verse 39

विविधान्सन्दिदेशात्र पुरुषानग्निवर्चसः ॥ बद्धाञ्जलिपुटान्सर्वानिदमाह सुरेश्वरः ॥

विविधान् सन्दिदेशात्र पुरुषान् अग्निवर्चसः । बद्धाञ्जलिपुटान् सर्वान् इदमाह सुरेश्वरः ॥

Verse 40

पच शीघ्रमिमान्पापान्योगेन च बलेन च ॥ ततस्ते त्वरितं गत्वा यत्र ते पिशिताशनाः ॥

पच शीघ्रमिमान् पापान् योगेन च बलेन च । ततस्ते त्वरितं गत्वा यत्र ते पिशिताशनाः ॥

Verse 41

ज्वराज्ञया च ते सर्वे जीमूतघननिःस्वनाः ॥ बहूंस्ते राक्षसान्घोरान्दर्पोत्सिक्तान् सहस्रशः ॥

ज्वरस्याज्ञया ते सर्वे जीमूतघननिःस्वनाः सहस्रशो दर्पोत्सिक्तान् घोरान् बहून् राक्षसान् अभ्यपतन्।

Verse 42

बहुशस्त्रप्रहारैश्च शस्त्रैश्च विविधोज्ज्वलैः ॥ तरसा राक्षसा विग्ना रुधिरेण परिप्लुताः ॥

बहुशस्त्रप्रहारैश्च विविधोज्ज्वलशस्त्रैश्च तरसा राक्षसा विघ्ना रुधिरेण परिप्लुताः।

Verse 43

मोचयामास संग्रामं स्वयमेव यमस्ततः ॥ राक्षसान्मोचयित्वाऽथ हन्यमानान्समन्ततः ॥

ततः स्वयमेव यमः संग्रामं मोचयामास; समन्ततो हन्यमानान् राक्षसान् मोचयित्वाऽथ।

Verse 44

गत्वा ज्वरं महाभागं विनयात्सान्त्वयन्मुहुः ॥ पूजयन् वै ज्वरं दिव्यं गृहीय हस्ते महायशाः ॥

गत्वा ज्वरं महाभागं विनयात् सान्त्वयन् मुहुः; दिव्यं ज्वरं पूजयन् महायशाः हस्ते गृहीत्वा।

Verse 45

प्रविवेश गृहं स्वं तु सम्भ्रमेणेदृशेन तु ॥ आननं तु समुत्प्रोष्छ्य सङ्ग्रामे स्वेदबिन्दुवत् ॥

स सम्भ्रमेण तादृशेन स्वगृहं प्रविवेश; आननं समुत्प्रोष्छ्य संग्रामे स्वेदबिन्दुवदिवाभात्।

Verse 46

रोषायासकरं चैव सर्वलोकनमस्कृतः ॥ अहं त्वं चैव देवेश इमं लोकं चराचरम् ॥

रोषायासकरश्चैव सर्वलोकनमस्कृतः। अहं त्वं चैव देवेश इमं लोकं चराचरम्॥

Verse 47

शासेमहि यथाकामं यथादृष्टं यथाश्रुतम् ॥ त्वया ग्राह्यो ह्यहं देव मृत्युना च सुसंवृतः ॥

शासेमहि यथाकामं यथादृष्टं यथाश्रुतम्। त्वया ग्राह्यो ह्यहं देव मृत्युना च सुसंवृतः॥

Verse 48

लोकान्सर्वानहं हन्मि सर्वघाती न संशयः ॥ गच्छ गच्छ यथास्थानं युद्धं च त्यजतु स्वयम् ॥

लोकान्सर्वानहं हन्मि सर्वघाती न संशयः। गच्छ गच्छ यथास्थानं युद्धं च त्यजतु स्वयम्॥

Verse 49

राक्षसानां हतास्तत्र षष्टिकोट्यो रणाजिरे ॥ अमराश्चाक्षयाश्चैव न हि त्वां प्रापयन्ति वै ॥

राक्षसानां हतास्तत्र षष्टिकोट्यो रणाजिरे। अमराश्चाक्षयाश्चैव न हि त्वां प्रापयन्ति वै॥

Verse 50

ततो ह्युपरतं युद्धं धर्मराजो यमः स्वयम् ॥ दूतानां चित्रगुप्तेन सख्यमेकमकारयत् ॥

ततो ह्युपरतं युद्धं धर्मराजो यमः स्वयम्। दूतानां चित्रगुप्तेन सख्यमेकमकारयत्॥

Verse 51

सम्भाषन्ते ततो दूताश्चित्रगुप्तं तथैव च ॥ नियुञ्जस्व मया पूर्वं सर्वकर्माणि जन्तुषु ॥

ततः दूताः चित्रगुप्तेन सह सम्भाषन्ते स्म— “मया पूर्वं यथा नियोजितं तथा सर्वेषु जन्तुषु सर्वकर्माणि नियुञ्जस्व (लेखयस्व)॥”

Verse 52

स्वकर्मगुणभूतानि ह्यशुभानि शुभानि च ॥ रुद्रं दूताः समागम्य चित्रगुप्तस्य पार्श्वतः ॥

स्वकर्मजन्यगुणरूपाणि हि शुभान्यशुभानि च (कर्माणि) परिगृह्य, दूताः रुद्रं समागम्य चित्रगुप्तस्य पार्श्वे तस्थुः॥

Verse 53

उपस्थानं च कुर्वन्ति कालचिन्तकमब्रुवन् ॥ यथा लोका यथा राजा यथा मृत्युḥ सनातनः ॥

ते उपस्थानं चक्रुः, कालचिन्तकं च अब्रुवन्— “यथा लोकाः, यथा राजा, तथा मृत्युः सनातनः॥”

Verse 54

तदैवोत्तिष्ठ तिष्ठेति क्षम्यतां क्षम्यतां प्रभो

तदैव— “उत्तिष्ठ, तिष्ठ” इति (ऊचुः); “क्षम्यतां, क्षम्यतां प्रभो” इति च॥

Verse 55

बद्धगोधाङ्गुलित्राणा नानायुधधरास्तथा ॥ अग्रतः किंकराः कृत्वा तिष्ठन्पादाभिवन्दनम् ॥

बद्धगोधाङ्गुलित्राणान् नानायुधधरान् तथा; अग्रतः किंकरान् कृत्वा, पादाभिवन्दने तिष्ठन्॥

Verse 56

परित्रायस्व नो वीर किंकराणां महाबलान् ॥ हन्यमानान्हि रक्षोभिरस्मानद्य रणाजिरे ॥

परित्रायस्व नो वीर, किंकरान् महाबलान्; रक्षोभिरद्य रणाजिरे हन्यमानानस्मान् रक्ष।

Verse 57

बाहुभिः समनुप्राप्तः केशाकेशि ततः परम् ॥ अयुक्तमतुलं युद्धं तेषां वै समजायत ॥

बाहुभिः समनुप्राप्ताः; ततः परं केशाकेशि अभवत्। तेषां मध्ये अयुक्तमतुलं युद्धं समजायत।

Verse 58

खादन्ति चैव घ्नन्ति स्म चित्रगुप्तेन चोदिताः ॥ व्याधीनां च सहस्राणि दूतानां च महाबलाः ॥

चित्रगुप्तेन चोदिताः खादन्ति चैव घ्नन्ति स्म; व्याधीनां सहस्राणि दूतानां च महाबलाः सन्ति।

Verse 59

धर्मराजोऽथ विश्रान्तं कालभूतं महाज्वरम् ॥ किंकिं वृत्तमिदं देव व्यापिनस्त्वं महातपाः ॥

अथ धर्मराजः विश्रान्तं कालभूतं महाज्वरं उवाच—“किं किं वृत्तमिदं देव? व्यापिनस्त्वं महातपाः।”

Frequently Asked Questions

The narrative models cosmic governance as an accountability system: agents (dūtāḥ/kiṅkarāḥ) enforce order, Citragupta functions as an impartial administrator, and Yama ultimately restrains escalation. The text’s internal logic frames violence and punishment as instruments to re-stabilize dharmic order when predatory forces (rākṣasas) disrupt communal well-being.

No tithi, nakṣatra, māsa, or seasonal markers are specified in this adhyāya; it is structured as a continuous mythic episode rather than a ritual calendar instruction.

Although Pṛthivī is not explicitly foregrounded through ecological sites in this passage, the chapter frames “balance” as systemic regulation of harm across beings. By depicting Citragupta’s even-handed stance toward bhūtas and Yama’s de-escalation, the text can be read as extending an ethic of restraint and maintenance of a stable living order—an indirect analogue to preserving terrestrial equilibrium.

The chapter references primarily mythic-administrative figures: Citragupta, Yama (Dharmarāja), and Jvara. A narrator figure, Ṛṣiputra, appears, but no royal dynasties, historical kings, or named sage lineages are developed within this adhyāya’s content.

Read Varaha Purana in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.

Continue reading in the Vedapath app

Open in App