Adhyaya 14
Uttara BhagaAdhyaya 1489 Verses

Adhyaya 14

Brahmacārin-Dharma: Guru-Sevā, Daily Vedic Study, Gāyatrī-Japa, and Anadhyāya Regulations

पूर्वोक्तस्य शास्त्राध्ययन-तैयार्याः अनुक्रमेऽस्मिन्नध्याये ब्रह्मचर्यं जीवित-शिक्षा-रूपेण व्यवस्थित्यते। गुरोः सन्निधौ देहाचारः, वाक्संयमः, आसन-गमन-नियमाश्च वेद-परम्परायाः मूलं भवन्ति। ततः गुरुसेवा—जल-कुश-पुष्प-समिधादि-आनयनम्, शौचाचारः, भिक्षाटनम्—तथा त्याग-नीतिः, शुद्धि-एकाग्रता-रक्षणार्थं सामाजिक-सीमाः च निरूप्यन्ते। अनन्तरं अध्ययन-विधिः—उत्तराभिमुखता, आचार्यं प्रति औपचारिक-याचनाः, प्राणायामः, प्रणव-चिन्तनम्, गायत्री-जपयज्ञस्य प्रधानता च, या चतुर्वेद-तुल्य-फल-भारत्वेन स्तूयते। अन्ते अनध्याय-नियमाः विस्तरेण—काल-निमित्त-लक्षणैः सह—उच्यन्ते; एते ‘छिद्राणि’ इव, येषु हानिः सम्भवति, इति व्याख्यायते; किन्तु वेदाङ्ग-इतिहासपुराण-धर्मशास्त्राणां अध्ययनं तत्रापि अनुमन्यते। एवं बाह्य-नियमात् शुद्ध-जीवन-समर्थितं योग-वेदान्त-ध्यानं प्रति गमनं, तथा शुभ-अमृत-पद-प्राप्तिः सूच्यते।

All Adhyayas

Shlokas

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे त्रयोदशो ऽध्यायः व्यास उवाच एवं दण्डादिभिर्युक्तः शौचाचारसमन्वितः / आहूतो ऽध्ययनं कुर्याद् वीक्षमाणो गुरोर्मुखम्

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायाम् उपरिविभागे त्रयोदशोऽध्यायः। व्यास उवाच—एवं दण्डादिभिर्युक्तः शौचाचारसमन्वितः। आहूतोऽध्ययनं कुर्याद् वीक्षमाणो गुरोर्मुखम्॥

Verse 2

नित्यमुद्यतपाणिः स्यात् साध्वाचारः सुसंयतः / आस्यतामिति चोक्तः सन्नासीताभिमुखं गुरोः

नित्यं उद्यतपाणिः स्यात् साध्वाचारः सुसंयतः। ‘आस्यताम्’ इति चोक्तः सन् आसीताभिमुखं गुरोः॥

Verse 3

प्रतिश्रवणसंभाषे शयानो न समाचरेत् / नासीनो न च भुञ्जानो न तिष्ठन्न पराङ्मुखः

प्रतिश्रवणसंभाषे शयानः न समाचरेत्। न आसीनः, न च भुञ्जानः, न तिष्ठन् पराङ्मुखः॥

Verse 4

नीचं शय्यासनं चास्य सर्वदा गुरुसन्निधौ / गुरोस्तु चक्षुर्विषये न यथेष्टासनो भवेत्

गुरुसन्निधौ सर्वदा शय्यासनं नीचं स्थापयेत्। गुरोश्चक्षुर्विषये तु यथेष्टं नोपविशेत्॥

Verse 5

नोदाहरेदस्य नाम परोक्षमपि केवलम् / न चैवास्यानुकुर्वोत गतिभाषणचेष्टितम्

परोक्षमपि केवलं नाम नोदाहरेत्। न चास्यानুকुर्यात् गतिं भाषणं चेष्टितं च॥

Verse 6

गुरोर्यत्र परीवादो निन्दा चापि प्रवर्तते / कर्णैं तत्र पिधातव्यौ गन्तव्यं वा ततो ऽन्यतः

यत्र गुरोः परीवादो निन्दा च प्रवर्तते। तत्र कर्णौ पिधायेत, अथवा ततोऽन्यतो व्रजेत्॥

Verse 7

दूरस्थो नार्चयेदेनं न क्रुद्धो नान्तिके स्त्रियाः / न चैवास्योत्तरं ब्रूयात् स्थितो नासीत सन्निधौ

दूरस्थो नाऽर्चयेत् तं न क्रुद्धो न स्त्रीसमीपतः। न चोत्तरं ब्रूयात्; सन्निधौ नातिनिकटे स्थितो नासीत॥

Verse 8

उदकुम्भं कुशान् पुष्पं समिधो ऽस्याहरेत् सदा / मार्जनं लेपनं नित्यमङ्गानां वै समाचरेत्

उदकुम्भं कुशान् पुष्पं समिधश्च सदा हरेत्। मार्जनं लेपनं चैव नित्यं देहाङ्गेषु समाचरेत्॥

Verse 9

नास्य निर्माल्यशयनं पादुकोपानहावपि / आक्रमेदासनं चास्य छायादीन् वा कदाचन

निर्माल्ययुक्तेऽपि शयने गुरोः कदाचन नाक्रमेत्। पादुकोपानहौ नास्य, न चासनं, न छायादीनपि लङ्घयेत्॥

Verse 10

साधयेद् दन्तकाष्ठादीन् लब्धं चास्मै निवेदयेत् / अनापृच्छ्य न गन्तव्यं भवेत् प्रियहिते रतः

दन्तकाष्ठादिकं साधयेत्, यच्च लभते तत् सर्वं तस्मै निवेदयेत्। अनापृच्छ्य न गच्छेत्; गुरोः प्रियहिते रतः स्यात्॥

Verse 11

न पादौ सारयेदस्य संनिधाने कदाचन / जृम्भितं हसितं चैव कण्ठप्रावरणं तथा / वर्जयेत् सन्निधौ नित्यमवस्फोचनमेव च

गुरोः संनिधौ पादौ न प्रसारयेत् कदाचन। जृम्भितं हसितं च, कण्ठप्रावरणं तथा; अवस्फोचनं च नित्यं सन्निधौ वर्जयेत्॥

Verse 12

यथाकालमधीयीत यावन्न विमना गुरुः / आसीताधो गुरोः कूर्चे फलके वा समाहितः

यथाकालं समधीयीत यावन्न विमना गुरुः। गुरोः अधो कूर्चे फलके वा आसीतः समाहितो भवेत्॥

Verse 13

आसने शयने याने नैव तिष्ठेत् कदाचन / धावन्तमनुधावेत गच्छन्तमनुगच्छति

गुरौ आसने शयने याने च स्थिते न कदाचन तिष्ठेत्। धावन्तमनुधावेत्, गच्छन्तमनुगच्छेत्॥

Verse 14

गो ऽश्वोष्ट्रयानप्रासादप्रस्तरेषु कटेषु च / आसीत गुरुणा सार्धं शिलाफलकनौषु च

गोऽश्वोष्ट्रयानेषु, प्रासादप्रस्तरेषु, कटेषु, शिलाफलकेषु, नौषु च—यत्र यत्रोपवेशनं स्यात्, तत्र तत्र गुरुणा सह संयताचारः सहोपविशत्, तस्य सन्निधिं सेवेत।

Verse 15

जितेन्द्रियः स्यात् सततं वश्यात्माक्रोधनः शुचिः / प्रयुञ्जीत सदा वाचं मधुरां हितभाषिणीम्

जितेन्द्रियः स्यात् सततं वश्यात्मा अक्रोधनः शुचिः। सदा मधुरां हितभाषिणीं वाचं प्रयुञ्जीत्, कल्याणमेव वदेत्।

Verse 16

गन्धमाल्यं रसं कल्यां शुक्तं प्राणिविहिंसनम् / अभ्यङ्गं चाञ्चनोपानच्छत्रधारणमेव च

गन्धमाल्यं रसं कल्यं शुक्तं च प्राणिविहिंसनम्। अभ्यङ्गं चाञ्जनोपानच्छत्रधारणमेव च॥

Verse 17

कामं लोभं भयं निद्रां गीतवादित्रनर्तनम् / आतर्जनं परीवादं स्त्रीप्रेक्षालम्भनं तथा / परोपघातं पैशुन्यं प्रयत्नेन विवर्जयेत्

कामं लोभं भयं निद्रां गीतवादित्रनर्तनम्। आतर्जनं परीवादं स्त्रीप्रेक्षालम्भनं तथा। परोपघातं पैशुन्यं प्रयत्नेन विवर्जयेत्॥

Verse 18

उदकुम्भं सुमनसो गोशकृन्मृत्तिकां कुशान् / आहरेद् यावदर्थानि भैक्ष्यं चाहरहश्चरेत्

उदकुम्भं सुमनसो गोशकृन्मृत्तिकां कुशान्। आहरेद् यावदर्थानि, भैक्ष्यं चाहरहश्चरेत्॥

Verse 19

कृतं च लवणं सर्वं वर्ज्यं पर्युषितं च यत् / अनृत्यदर्शो सततं भवेद् गीतादिनिः स्पृहः

कृतं च लवणं सर्वं पर्युषितं च यद् वर्जयेत् । नृत्यदर्शनं सदा त्यजेद् गीतादिषु च निःस्पृहः भवेत् ॥

Verse 20

नादित्यं वै समीक्षेत न चरेद् दन्तधावनम् / एकान्तमशुचिस्त्रीभिः शूद्रान्त्यैरभिभाषणम्

नादित्यं वै समीक्षेत न चरेद् दन्तधावनम् । एकान्तमशुचिस्त्रीभिः शूद्रान्त्यैरभिभाषणम् ॥

Verse 21

गुरूच्छिष्टं भेषजार्थं प्रयुञ्जीत न कामतः / कलापकर्षणस्नानं नाचरेद्धि कदाचन

गुरूच्छिष्टं भेषजार्थं प्रयुञ्जीत न कामतः । कलापकर्षणस्नानं नाचरेद्धि कदाचन ॥

Verse 22

न कुर्यान्मानसं विप्रो गुरोस्त्यागे कदाचन / मोहाद्वा यदि वा लोभात् त्यक्तेन पतितो भवेत्

न कुर्यान्मानसं विप्रो गुरोस्त्यागे कदाचन । मोहाद्वा यदि वा लोभात् त्यक्तेन पतितो भवेत् ॥

Verse 23

लौकिकं वैदिकं चापि तथाध्यात्मिकमेव च / आददीत यतो ज्ञानं न तं द्रुह्येत् कदाचन

लौकिकं वैदिकं चापि तथाध्यात्मिकमेव च । आददीत यतो ज्ञानं न तं द्रुह्येत् कदाचन ॥

Verse 24

गुरोरप्यवलिप्तस्य कार्याकार्यमजानतः / उत्पथप्रतिपन्नस्य मनुस्त्यागं समब्रवीत्

गुरोरप्यहङ्कारिणोऽकार्यकार्यविवेकशून्यस्य, कुपथगामिनश्च—तादृशं गुरुमित्याह मनुः परित्याज्यम्।

Verse 25

गुरोर्गुरौ सन्निहिते गुरुवद् भक्तिमाचरेत् / न चातिसृष्टो गुरुणा स्वान् गुरूनबिवादयेत्

गुरोर्गुरौ सन्निहिते तस्मिन्गुरुवदेव भक्तिं समाचरेत्; गुरुणा चातिसृष्टोऽपि स्वान् गुरून् न कदाचनावमान्य नमस्कुर्यात्।

Verse 26

विद्यागुरुष्वेतदेव नित्या वृत्तिः स्वयोनिषु / प्रतिषेधत्सु चाधर्माद्धितं चोपदिशत्स्वपि

एषैव विद्यागुरूणां स्वयोनिषु नित्या वृत्तिः—अधर्मात् प्रतिषेधन्तो हितं चोपदिशन्ति।

Verse 27

श्रेयःसु गुरुवद् वृत्तिं नित्यमेव समाचरेत् / गुरुपुत्रेषु दारेषु गुरोश्चैव स्वबन्धुषु

श्रेयःसु सर्वेषु गुरुवद् वृत्तिं नित्यमेव समाचरेत्—गुरुपुत्रेषु, गुरुदारेषु, गुरोः स्वबन्धुषु च।

Verse 28

बालः समानजन्मा वा शिष्यो वा यज्ञकर्मणि / अध्यापयन् गुरुसुतो गुरुवन्मानमर्हति

बालोऽपि समानजन्मा वा शिष्यो वा यज्ञकर्मणि, अध्यापयन् गुरुसुतो गुरुवन्मानमर्हति।

Verse 29

उत्सादनं वै गात्राणां स्नापनोच्छिष्टभोजने / न कुर्याद् गुरुपुत्रस्य पादयोः शौचमेव च

गुरुपुत्रस्य तु गात्रोत्सादनं स्नापनं चोच्छिष्टभोजनं न कुर्यात्; पादयोः शौचमपि न कर्तव्यम्।

Verse 30

गुरुवत् परिपूज्यास्तु सवर्णा गुरुयोषितः / असवर्णास्तु संपूज्याः प्रत्युत्थानाभिवादनैः

गुरुयोषितः सवर्णाः गुरुवत् परिपूज्याः; असवर्णास्तु प्रत्युत्थानाभिवादनैः सम्यक् संपूज्याः।

Verse 31

अभ्यञ्जनं स्नापनं च गात्रोत्सादनमेव च / गुरुपत्न्या न कार्याणि केशानां च प्रसाधनम्

गुरुपत्न्याः अभ्यञ्जनं स्नापनं गात्रोत्सादनमेव च, केशप्रसाधनं च—एतानि न कार्याणि।

Verse 32

गुरुपत्नी तु युवती नाभिवाद्येह पादयोः / कुर्वोत वन्दनं भूम्यामसावहमिति ब्रुवन्

गुरुपत्नी तु युवती चेत्, इह पादयोः स्पृष्ट्वा नाभिवाद्या; भूमौ प्रणिपत्य ‘असावहम्’ इति ब्रुवन् वन्दनं कुर्यात्।

Verse 33

विप्रोष्य पादग्रहणमन्वहं चाभिवादनम् / गुरुदारेषु कुर्वोत सतां धर्ममनुस्मरन्

विप्रोष्य प्रत्यागत्य गुरोः पादग्रहणं कुर्यात्, नित्यं चाभिवादनम्; गुरुदारेषु सतां धर्ममनुस्मरन् शीलं समाचरेत्।

Verse 34

मातृष्वसा मातुलानी श्वश्रूश्चाथ पितृष्वसा / संपूज्या गुरुपत्नीव समास्ता गुरुभार्यया

मातृष्वसा मातुलानी श्वश्रूः पितृष्वसा च—एताः सर्वाः गुरुपत्नीवत् सम्यक् संपूज्याः; गुरुभार्यया सह तुल्यया श्रद्धया माननीयाः।

Verse 35

भ्रातुर्भार्योपसंग्राह्या सवर्णाहन्यहन्यपि / विप्रोष्य तूपसंग्राह्या ज्ञातिसंबन्धियोषितः

भ्रातुर्भार्या सवर्णा अपि नित्यं नोपसंग्राह्या; विप्रोषिते तु भ्रातरि ज्ञातिसम्बन्धिनी योषित् शास्त्रविधिना उपसंग्राह्या।

Verse 36

पितुर्भगिन्यां मातुश्च ज्यायस्यां च स्वसर्यपि / मातृवद् वृत्तिमातिष्ठेन्मात् ताभ्यो गरीयसी

पितुर्भगिन्यां मातुर्भगिन्यां ज्यायस्यां स्वसरी च मातृवद् वृत्तिमातिष्ठेत्; माता ताभ्यः अपि गरीयसीति।

Verse 37

एवमाचारसंपन्नमात्मवन्तमदाम्भिकम् / वेदमध्यापयेद् धर्मं पुराणाङ्गानि नित्यशः

एवं आचारसंपन्नम् आत्मवन्तम् अदाम्भिकं च शिष्यं प्रति गुरुर्वेदं धर्मं पुराणाङ्गानि च नित्यशः अध्यापयेत्।

Verse 38

संवत्सरोषिते शिष्ये गुरुर्ज्ञानमनिर्दिशन् / हरते दुष्कृतं तस्य शिष्यस्य वसतो गुरुः

संवत्सरं वसति शिष्ये, गुरुर्ज्ञानमनिर्दिशन्नपि; शिष्यस्य गुरुवासमात्रेण तस्य दुष्कृतं हरति गुरुः।

Verse 39

आचार्यपुत्रः शुश्रूषुर्ज्ञानदो धार्मिकः शुचिः / शक्तो ऽन्नदोर्ऽथो स्वःसाधुरध्याप्या दश धर्मतः

आचार्यपुत्रः शुश्रूषुः ज्ञानदः धार्मिकः शुचिः। शक्तोऽन्नदः अर्थवान् स्वःसाधुः—एते दश धर्मतः अध्याप्याः॥

Verse 40

कृतज्ञश्च तथाद्रोही मेधावी शुभकृन्नरः / आप्तः प्रियो ऽथ विधिवत् षडध्याप्या द्विजातयः / एतेषु ब्रह्मणो दानमन्यत्र तु यथोदितान्

कृतज्ञोऽद्रोही मेधावी शुभकृन्नर एव च। आप्तः प्रियो विधिवत् षडध्याप्यो द्विजातयः॥ एतेषु ब्रह्मदानं स्यात् अन्यत्र यथोदितम्॥

Verse 41

आचम्य संयतो नित्यमधीयीत उदङ्मुखः / उपसंगृह्य तत्पादौ वीक्षमाणो गुरोर्मुखम् / अधीष्व भो इति ब्रूयाद् विरामो ऽस्त्विति चारमेत्

आचम्य संयतो नित्यमुदङ्मुखोऽधीयीत वै। उपसंगृह्य तत्पादौ वीक्षमाणो गुरोर्मुखम्॥ ‘अधीष्व भो’ इति ब्रूयाद् विरामोऽस्त्विति चारमेत्॥

Verse 42

प्राक्कूलान् पर्युपासीनः पवित्रैश्चैव पावितः / प्राणायामैस्त्रिभिः पूतस्तत ओङ्कारमर्हति

प्राक्कूलान् पर्युपासीनः पवित्रैश्चैव पावितः। प्राणायामैस्त्रिभिः पूतस्ततो ओङ्कारमर्हति॥

Verse 43

ब्राह्मणः प्रणवं कुर्यादन्ते च विधिवद् द्विजः / कुर्यादध्ययनं नित्यं स ब्रह्माञ्जलिपूर्वतः

ब्राह्मणः प्रणवं कुर्यादन्ते च विधिवद् द्विजः। नित्यमध्ययनं कुर्यात् स ब्रह्माञ्जलिपूर्वतः॥

Verse 44

सर्वेषामेव भूतानां वेदश्चक्षुः सनातनम् / अधीयीताप्ययं नित्यं ब्राह्मण्याच्च्यवते ऽन्यथा

सर्वेषां भूतानां वेद एव सनातनं चक्षुः। तस्मादेनं नित्यं अधीयीत; अन्यथा ब्राह्मण्यात् च्यवते॥

Verse 45

यो ऽधीयीत ऋचो नित्यं क्षीराहुत्या स देवताः / प्रीणाति तर्पयन्त्येनं कामैस्तृप्ताः सदैव हि

यो नित्यं ऋचोऽधीयीत क्षीराहुत्या च देवताः प्रीणाति। ताः तृप्ताः सदा तं कामैः प्रत्युपतर्पयन्ति॥

Verse 46

यजूंष्यधीते नियतं दध्ना प्रीणाति देवताः / सामान्यधीते प्रीणाति घृताहुतिभिरन्वहम्

यो यजूंषि नियतं अधीयीत दध्ना देवताः प्रीणाति। यः साम्नामध्ययनं करोति स घृताहुतिभिरन्वहं ताः प्रीणाति॥

Verse 47

अथर्वाङ्गिरसो नित्यं मध्वा प्रीणाति देवताः / धर्माङ्गानि पुराणानि मांसैस्तर्पयते सुरान्

अथर्वाङ्गिरसो नित्यं मध्वा देवताः प्रीणाति। धर्माङ्गानि पुराणानि मांसैः सुरान् तर्पयन्ति॥

Verse 48

अपां समीपे नियतो नैत्यकं विधिमाश्रितः / गायत्रीमप्यधीयीत गत्वारण्यं समाहितः

अपां समीपे नियतः नैत्यकविधिमाश्रित्य नित्यकर्म समाचरेत्। ततः समाहितः अरण्यं गत्वा गायत्रीमपि अधीयीत॥

Verse 49

सहस्रपरमां देवीं शतमध्यां दशावराम् / गायत्रीं वै जपेन्नित्यं जपयज्ञः प्रकीर्तितः

सहस्रपरमां देवीं शतमध्यां दशावराम् । गायत्रीं वै जपेन्नित्यं जपयज्ञः प्रकीर्तितः ॥

Verse 50

गायत्रीं चैव वेदांश्च तुलयातोलयत् प्रभुः / एकतश्चतुरो वेदान् गायत्रीं च तथैकतः

गायत्रीं चैव वेदांश्च तुलयातोलयत् प्रभुः । एकतश्चतुरो वेदान् गायत्रीं च तथैकतः ॥

Verse 51

ओङ्कारमादितः कृत्वा व्याहृतीस्तदनन्तरम् / ततो ऽधीयीत सावित्रीमेकाग्रः श्रद्धयान्वितः

ओङ्कारमादितः कृत्वा व्याहृतीस्तदनन्तरम् । ततोऽधीयीत सावित्रीमेकाग्रः श्रद्धयान्वितः ॥

Verse 52

पुराकल्पे समुत्पन्ना भूर्भुवःस्वः सनातनाः / महाव्याहृतयस्तिस्त्रः सर्वाशुभनिबर्हणाः

पुराकल्पे समुत्पन्ना भूर्भुवःस्वः सनातनाः । महाव्याहृतयस्तिस्त्रः सर्वाशुभनिबर्हणाः ॥

Verse 53

प्रधानं पुरुषः कालो विष्णुर्ब्रह्मा महेश्वरः / सत्त्वं रजस्तमस्तिस्त्रः क्रमाद् व्याहृतयः स्मृताः

प्रधानं पुरुषः कालो विष्णुर्ब्रह्मा महेश्वरः । सत्त्वं रजस्तमस्तिस्त्रः क्रमाद् व्याहृतयः स्मृताः ॥

Verse 54

ओङ्कारस्तत् परं ब्रह्म सावित्री स्यात् तदक्षरम् / एष मन्त्रो महायोगः सारात् सार उदाहृतः

ओङ्कार एव तत् परं ब्रह्म; सावित्री तदक्षरं नित्यं प्रोच्यते। एष मन्त्रो महायोगः, सारात् सार इति कीर्तितः॥

Verse 55

यो ऽधीते ऽहन्यहन्येतां गायत्रीं वेदमातरम् / विज्ञायार्थं ब्रह्मचारी स याति परमां गतिम्

योऽहन्यहनि एतां गायत्रीं वेदमातरम् अधीते, अर्थं च विज्ञाय ब्रह्मचारी स परमां गतिं याति॥

Verse 56

गायत्री वेदजननी गायत्री लोकपावनी / न गायत्र्याः परं जप्यमेतद् विज्ञाय मुच्यते

गायत्री वेदजननी, गायत्री लोकपावनी। न गायत्र्याः परं जप्यं—एतद् विज्ञाय मुच्यते॥

Verse 57

श्रावणस्य तु मासस्य पौर्णमास्यां द्विजोत्तमाः / आषाढ्यां प्रोष्ठपद्यां वा वेदोपाकरणं स्मृतम्

श्रावणमासस्य पौर्णमास्यां, हे द्विजोत्तमाः, वेदोपाकरणं स्मृतम्। आषाढ्यां पौर्णमास्यां वा प्रोष्ठपद्यां वा तदपि विधीयते॥

Verse 58

उत्सृज्य ग्रामनगरं मासान् विप्रोर्ऽद्धपञ्चमान् / अधीयीत शुचौ देशे ब्रह्मचारी समाहितः

ग्रामनगरं उत्सृज्य मासान् अर्धपञ्चमान्, विप्रो ब्रह्मचारी समाहितः शुचौ देशे वेदमधीयीत॥

Verse 59

पुष्ये तु छन्दसां कुर्याद् बहिरुत्सर्जनं द्विजः / माघशुक्लस्य वा प्राप्ते पूर्वाह्ने प्रथमे ऽहनि

पुष्यनक्षत्रे द्विजः स्वाध्यायस्य बहिरुत्सर्जनं कुर्यात्; अथवा माघशुक्लपक्षे प्राप्ते प्रथमाह्नि पूर्वाह्ने तदाचरेत्।

Verse 60

छन्दांस्यूर्ध्वमथोभ्यस्येच्छुक्लपक्षेषु वै द्विजः / वेदाङ्गानि पुराणानि कृष्णपक्षे च मानवम्

शुक्लपक्षेषु द्विजः छन्दांसि सम्यगधीयीत; कृष्णपक्षे तु वेदाङ्गानि पुराणानि चाधीयीत—एवं मानवः शास्त्राध्ययने युञ्जीत।

Verse 61

इमान् नित्यमनध्यायानदीयानो विवर्जयेत् / अध्यापनं च कुर्वाणो ह्यभ्यस्यन्नपि यत्नतः

इमान् नित्यमनध्यायान् स्वाध्यायपरः सदा विवर्जयेत्; अध्यापनं कुर्वन्नपि यत्नतः अभ्यासन्नपि तेषु पाठं न कुर्यात्।

Verse 62

कर्णश्रवे ऽनिले रात्रौ दिवा पांशुसमूहने / विद्युत्स्तनितवर्षेषु महोल्कानां च संप्लवे / आकालिकमनध्यायमेतेष्वाह प्रजापतिः

रात्रौ कर्णश्रवेऽनिले, दिवा पांशुसमूहने; विद्युत्स्तनितवर्षेषु, महोल्कानां च संप्लवे—एतेष्वाकालिकमनध्यायं प्रजापतिराह।

Verse 63

एतानभ्युदितान् विद्याद् यदा प्रादुष्कृताग्निषु / तदा विद्यादनध्यायमनृतौ चाभ्रदर्शने

एतान् अभ्युदितान् विद्याद् यदा प्रादुष्कृताग्निषु; तदा विद्यादनध्यायम्, अनृतौ चाभ्रदर्शने।

Verse 64

निर्घाते भूमिचलने ज्योतिषां चोपसर्जने / एतानाकालिकान् विद्यादनध्यायानृतावपि

निर्घाते भूमिचलने ज्योतिषां चोपसर्जने—एतान् अकालिकान् विद्याद् अनध्यायान् ऋतावपि।

Verse 65

प्रादुष्कृतेष्वग्निषु तु विद्युत्स्तनितनिस्वने / सज्योतिः स्यादनध्यायः शेषरात्रौ यथा दिवा

प्रादुष्कृतेष्वग्निषु तु विद्युत्स्तनितनिस्वने। सज्योतिः स्यादनध्यायः शेषरात्रौ यथा दिवा॥

Verse 66

नित्यानध्याय एव स्याद् ग्रामेषु नगरेषु च / धर्मनैपुण्यकामानां पूतिगन्धे च नित्यशः

नित्यानध्याय एव स्याद् ग्रामेषु नगरेषु च। धर्मनैपुण्यकामानां पूतिगन्धे च नित्यशः॥

Verse 67

अन्तः शवगते ग्रामे वृषलस्य च सन्निधौ / अनध्यायो रुद्यमाने समवाये जनस्य च

अन्तः शवगते ग्रामे वृषलस्य च सन्निधौ। अनध्यायो रुद्यमाने समवाये जनस्य च॥

Verse 68

उदके मध्यरात्रे च विण्मूत्रे च विसर्जने / उच्छिष्टः श्राद्धबुक् चैव मनसापि न चिन्तयेत्

उदके मध्यरात्रे च विण्मूत्रे च विसर्जने। उच्छिष्टः श्राद्धभुक् चैव मनसापि न चिन्तयेत्॥

Verse 69

प्रतिगृह्य द्विजो विद्वानेकोदिष्टस्य केतनम् / त्र्यहं न कीर्तयेद् ब्रह्म राज्ञो राहोश्च सूतके

एकोदिष्टकृत्ये दत्तं केतनं प्रतिगृह्य विद्वान् द्विजः त्र्यहं ब्रह्म न कीर्तयेत्; तथा राज्ञः मरणसूतके राहोश्च ग्रहणे सूतके च।

Verse 70

यावदेको ऽनुदिष्टस्य स्नेहो गन्धश्च तिष्ठति / विप्रस्य विदुषो देहे तावद् ब्रह्म न कीर्तयेत्

यावदनुदिष्टस्य स्नेहस्य गन्धोऽपि विदुषो विप्रस्य देहे तिष्ठति, तावद् ब्रह्म न कीर्तयेत्।

Verse 71

शयानः प्रौढपादश्च कृत्वा चैवावसक्थिकाम् / नाधीयीतामिषं जग्ध्वा सूतकान्नाद्यमेव च

शयानः प्रौढपादो वा अवसक्थिकां कृत्वा नाधीयीत; आमिषं जग्ध्वा सूतकान्नाद्यं च भुक्त्वा तत्क्षणं नाधीयीत।

Verse 72

नीहारे बाणशब्दे च संध्ययोरुभयोरपि / अमावास्यां चतुर्दश्यां पौर्णमास्यष्टमीषु च

नीहारे बाणशब्दे च संध्ययोः उभयोरपि; अमावास्यायां चतुर्दश्यां पौर्णमास्याम् अष्टमीषु च (अध्ययनं न कुर्यात्)।

Verse 73

उपाकर्मणि चोत्सर्गे त्रिरात्रं क्षपणं स्मृतम् / अष्टकासु त्वहोरात्रं ऋत्वन्त्यासु च रात्रिषु

उपाकर्मणि चोत्सर्गे त्रिरात्रं क्षपणं स्मृतम्; अष्टकासु त्वहोरात्रं ऋत्वन्त्यासु च रात्रिषु।

Verse 74

मार्गशीर्षे तथा पौषे माघमासे तथैव च / तिस्त्रो ऽष्टकाः समाख्याता कृष्णपक्षेतु सूरिभिः

मार्गशीर्षे तथा पौषे माघमासे तथैव च । कृष्णपक्षे तु सूरिभिः तिस्रोऽष्टकाः समाख्याताः ॥

Verse 75

श्लेष्मातकस्य छायायां शाल्मलेर्मधुकस्य च / कदाचिदपि नाध्येयं कोविदारकपित्थयोः

श्लेष्मातकच्छायायां शाल्मलेर्मधुकस्य च । कोविदारकपित्थयोः कदाचिदपि नाध्ययेत् ॥

Verse 76

समानविद्ये च मृते तथा सब्रह्मचारिणि / आचार्ये संस्थिते वापि त्रिरात्रं क्षपणं स्मृतम्

समानविद्ये च मृते तथा सब्रह्मचारिणि । आचार्ये संस्थिते वापि त्रिरात्रं क्षपणं स्मृतम् ॥

Verse 77

छिद्राण्येतानि विप्राणांये ऽनध्यायः प्रकीर्तिताः / हिंसन्ति राक्षसास्तेषु तस्मादेतान् विवर्जयेत्

छिद्राण्येतानि विप्राणां येऽनध्यायः प्रकीर्तिताः । हिंसन्ति राक्षसास्तेषु तस्मादेतान् विवर्जयेत् ॥

Verse 78

नैत्यके नास्त्यनध्यायः संध्योपासन एव च / उपाकर्मणि कर्मान्ते होममन्त्रेषु चैव हि

नैत्यके नास्त्यनध्यायः संध्योपासन एव च । उपाकर्मणि कर्मान्ते होममन्त्रेषु चैव हि ॥

Verse 79

एकामृचमथैकं वा यजुः सामाथवा पुनः / अष्टकाद्यास्वधीयीत मारुते चातिवायति

मारुतेऽतिवायति एकामृचं वा एकं यजुः वा एकं साम वा एवाधीयीत; अष्टकादिषु च पर्वसु अल्पमेव पाठभागं नियम्य पठेत्।

Verse 80

अनध्यायस्तु नाङ्गेषु नेतिहासपुराणयोः / न धर्मशास्त्रेष्वन्येषु पर्वण्येतानि वर्जयेत्

अनध्यायो न वेदाङ्गेषु, न इतिहासपुराणयोः, नान्येषु धर्मशास्त्रेषु; पर्वण्यपि एतानि न वर्जयेत्।

Verse 81

एष धर्मः समासेन कीर्तितो ब्रह्मचारिणाम् / ब्रह्मणाभिहितः पूर्वमृषीणां भावितात्मनाम्

एष ब्रह्मचारिणां धर्मः समासेन कीर्तितः; पूर्वं ब्रह्मणा भावितात्मभ्य ऋषिभ्यः अभिहितः।

Verse 82

यो ऽन्यत्र कुरुते यत्नमनधीत्य श्रुतिं द्विजः / स संमूढो न संभाष्यो वेदबाह्यो द्विजातिभिः

यो द्विजः श्रुतिमनधीत्य अन्यत्र यत्नं करोति, स संमूढः; द्विजातिभिः स न संभाष्यः, वेदबाह्यत्वात्।

Verse 83

न वेदपाठमात्रेण संतुष्टो वै भवेद् द्विजः / पाठमात्रावसन्नस्तु पङ्के गौरिव सीदति

न द्विजः वेदपाठमात्रेण संतुष्टो भवेत्; पाठमात्रावसन्नस्तु पङ्के गौरिव सीदति।

Verse 84

यो ऽधीत्य विधिवद् वेदं वेदार्थं न विचारयेत् / ससान्वयः शूद्रकल्पः पात्रतां न प्रपद्यते

योऽधीत्य विधिवद्वेदं वेदार्थं न विचारयेत् । ससान्वयः शूद्रकल्पः पात्रतां न प्रपद्यते ॥

Verse 85

यदि त्वात्यन्तिकं वासं कर्तुमिच्छति वै गुरौ / युक्तः परिचरेदेनमाशरीरविमोक्षणात्

यदि त्वात्यन्तिकं वासं कर्तुमिच्छति वै गुरौ । युक्तः परिचरेदेनमाशरीरविमोक्षणात् ॥

Verse 86

गत्वा वनं वा विधिवज्जुहुयाज्जातवेदसम् / अधीयीत सदा नित्यं ब्रह्मनिष्ठः समाहितः

गत्वा वनं वा विधिवज्जुहुयाज्जातवेदसम् । अधीयीत सदा नित्यं ब्रह्मनिष्ठः समाहितः ॥

Verse 87

सावित्रीं शतरुद्रीयं वेदान्तांश्च विशेषतः / अभ्यसेत् सततं युक्ते भस्मस्नानपरायणः

सावित्रीं शतरुद्रीयं वेदान्तांश्च विशेषतः । अभ्यसेत् सततं युक्ते भस्मस्नानपरायणः ॥

Verse 88

एतद् विधानं परमं पुराणं वेदागमे सम्यगिहेरितं वः / पुरा महर्षिप्रवराभिपृष्टः स्वायंभुवो यन्मनुराह देवः

एतद्विधानं परमं पुराणं वेदागमे सम्यगिहेरितं वः । पुरा महर्षिप्रवराभिपृष्टः स्वायंभुवो यन्मनुराह देवः ॥

Verse 89

एवमीश्वरसमर्पितान्तरो यो ऽनुतिष्ठति विधिं विधानवित् / मोहजालमपहाय सो ऽमृतो याति तत् पदमनामयं शिवम्

एवमीश्वरसमर्पितान्तरो यः विधानवित् विधिमनुतिष्ठति। स मोहजालमपहाय अमृतो भूत्वा तत् पदमनामयं शिवं याति॥

← Adhyaya 13Adhyaya 15

Frequently Asked Questions

Reverent bodily etiquette (lower seat/bed, controlled speech, no imitation), constant readiness to serve, offering whatever is obtained, not departing without permission, and protecting the guru’s honor by leaving places of slander—along with daily study only in ways that do not displease the teacher.

Gāyatrī is proclaimed the Mother of the Vedas and the supreme japa; its recitation is a sacrifice (japa-yajña), and it is said to be ‘weighed’ as equal to the four Vedas, leading the disciplined student toward the supreme state.

Anadhyāya is the mandatory suspension of Vedic recitation during impure conditions, social disruptions, death-pollution contexts, and ominous natural phenomena (thunder, meteors, earthquakes, abnormal seasons). These times are called ‘breaches’ for brāhmaṇas, when harmful forces may afflict them, hence strict avoidance is prescribed.

Yes. The chapter states anadhyāya does not apply to Vedāṅgas, Itihāsas, Purāṇas, and other Dharma-śāstras; these may be studied even on parvan (festival) days.

Conduct is presented as the prerequisite for effective transmission and realization: mere recitation without living discipline is condemned, and study without inquiry into meaning is said to fail in producing true eligibility and fruit.