Adhyaya 107

Verse 1

ऋषय ऊचुः । अष्टषष्टिरियं प्रोक्ता या त्वया सूतनन्दन । क्षेत्राणां देवदेवस्य कथं सा तत्र संस्थिता । एतत्सर्वं समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः

Os sábios disseram: “Ó filho de Sūta, falaste destes ‘sessenta e seis’—os campos sagrados do Deus dos deuses. Como foram ali estabelecidos? Conta-nos tudo, pois grande é a nossa curiosidade.”

Verse 2

सूत उवाच । प्रश्नभारो महानेष यो भवद्भिः प्रकीर्तितः । तथापि कीर्तयिष्यामि नमस्कृत्वा पिनाकिनम्

Sūta disse: “Grande, em verdade, é o peso das perguntas que levantastes. Ainda assim, eu o narrarei—após inclinar-me em reverência a Pinākin (Śiva), o portador do arco.”

Verse 3

चमत्कारपुरेऽवासीत्पूर्वं ब्राह्मणसत्तमः । वत्सस्यान्वयसंभूतश्चित्रशर्मा महायशाः

Antigamente, na cidade chamada Cāmatkāra, vivia um brāhmaṇa excelso. Era o ilustre Citraśarman, nascido na linhagem de Vatsa.

Verse 4

तस्य बुद्धिरियं जाता पाताले हाटकेश्वरम् । अत्रानीय ततो भक्त्या पूजयामि दिवानिशम्

Então surgiu nele esta resolução: “Trazendo Hāṭakeśvara de Pātāla (o mundo subterrâneo) para este lugar, eu O adorarei com devoção, dia e noite.”

Verse 5

एवं स निश्चयं कृत्वा तपश्चके ततः परम् । नियतो नियताहारः परां निष्ठां समाश्रितः

Tendo assim firmado sua determinação, empreendeu então austeridades. Disciplinado e regrado na alimentação, refugiou-se na mais alta firmeza.

Verse 6

तस्यापि भगवाञ्छंभुः कालेन महता ततः । संतुष्टो ब्राह्मण श्रेष्ठास्ततः प्रोवाच सादरम्

Depois de muito tempo, Bhagavān Śambhu também se agradou dele. Então, dirigindo-se àquele melhor dos brāhmaṇas, falou com graciosa benevolência.

Verse 7

वरं प्रार्थय विप्रेन्द्र यत्ते मनसि वर्तते । अपि त्रैलोक्यराज्यं ते तुष्टो दास्याम्यसंशयम्

Pede uma dádiva, ó melhor dos brâmanes, aquilo que habita em tua mente. Se o desejares, conceder-te-ei sem dúvida a soberania sobre os três mundos, pois estou satisfeito.

Verse 8

तस्मात्प्रार्थय ते नित्यं यत्र चित्ते व्यवस्थितम् । दुर्लभं सर्वदेवानां मनुष्याणां विशेषतः

Portanto, pede sempre aquilo que está firmemente estabelecido em teu coração—algo raro mesmo entre todos os deuses, e ainda mais entre os homens.

Verse 9

चित्रशर्मोवाच । यदि तुष्टोसि मे देव वरं चेन्मे प्रयच्छसि । तदत्रागच्छ पातालाल्लिंगरूपी सुरेश्वर

Citraśarman disse: “Se estás satisfeito comigo, ó Senhor, e se me concederás uma dádiva, então vem aqui desde Pātāla na forma de liṅga, ó Soberano dos deuses.”

Verse 10

यत्पाताले स्थितं लिंगं ब्रह्मणा संप्रतिष्ठितम् । हाटकेश्वरसंज्ञं तु तदिहायातु सत्व रम्

Que o liṅga que está em Pātāla—instalado por Brahmā e conhecido como Hāṭakeśvara—venha aqui com presteza.

Verse 11

श्रीभगवानुवाच । अचलं सर्वलिंगं स्यात्सर्वत्रापि द्विजोत्तम । कि पुनः प्रथमं यच्च ब्रह्मणा निर्मितं स्वयम्

O Senhor Bem-aventurado disse: “Todo liṅga é imóvel em toda parte, ó melhor dos brâmanes. Quanto mais aquele primordial, moldado pelo próprio Brahmā!”

Verse 12

तस्मात्थापय लिंगं तद्धाटकेन द्विजोत्तम । हाटकेश्वरसंज्ञं तु लोके ख्यातं भविष्यति

Portanto, ó melhor dos brāhmaṇas, estabelece esse liṅga com hāṭaka (ouro). Em verdade, ele será célebre no mundo pelo nome de Hāṭakeśvara.

Verse 15

चित्रशर्माऽपि कृत्वाथ प्रासादं सुमनोहरम् । तत्र हेममयं लिंगं स्थापयामास भक्तितः

Então Citraśarman também construiu um templo sumamente encantador; e ali, com devoção, instalou um liṅga de ouro.

Verse 16

शास्त्रोक्तेन विधानेन पूजां चक्रे च नित्यशः । ततस्त्रैलोक्य विख्यातं तल्लिंगं तत्र वै द्विजाः

Segundo o rito enunciado nas śāstras, ele realizava a adoração diariamente e servia esse Liṅga. Então, ó brāhmaṇas, esse mesmo Liṅga tornou-se célebre pelos três mundos.

Verse 17

दूरादभ्येत्य लोकाश्च पूजयंति ततः परम् । अथ तत्र द्विजा येऽन्ये संस्थिता गुणवत्तराः

As pessoas vinham até de longe e o adoravam com ainda mais fervor. Então, ali residiam também outros brāhmaṇas, homens de maiores méritos.

Verse 18

तेषां स्पर्धा ततो जाता दृष्ट्वा तस्य विचेष्टितम् । एकस्थानप्रसूतानां सर्वेषां गुणशालिनाम्

Ao verem sua conduta, surgiu então rivalidade entre eles—todos homens virtuosos, nascidos do mesmo lugar e da mesma comunidade de linhagem.

Verse 19

अयं गुणविहीनोऽपि प्रख्यातो भुवनत्रये । हराराधनमासाद्य यस्मात्तस्माद्वयं हरम् । तदर्थे तोषयिष्यामः साम्यं येन प्रजायते

«Embora desprovido de méritos, tornou-se célebre nos três mundos, pois alcançou o culto de Hara. Por isso, também nós propiciaremos Hara com esse mesmo propósito, para que surja a igualdade de condição espiritual.»

Verse 20

अष्टषष्टिः स्मृता लोके क्षेत्राणां शूलपाणिनः । यत्र सान्निध्यमभ्येति त्रिकालं परमेश्वरः

«No mundo, recordam-se sessenta e oito campos sagrados do Portador do Tridente; lugares onde o Senhor Supremo se aproxima em presença nos três tempos do dia.»

Verse 22

अष्टषष्टिश्च गोत्राणामस्माकं चात्र संस्थिता । एतेन मूढमनसा सार्धं सामान्यलक्षणा

«E aqui também estão estabelecidos sessenta e oito clãs (gotras) dos nossos; juntamente com este homem de mente iludida, partilham os mesmos sinais exteriores (da comunidade).»

Verse 23

तथा सर्वैश्च सर्वाणि क्षेत्रलिंगानि कृत्स्नशः । आनेतव्यानि चाराध्य तपःशक्त्या महेश्वरम्

«Por isso, por todos eles, todos os kṣetra-liṅgas deveriam ser trazidos em sua totalidade; e, pelo poder da austeridade, Mahēśvara deveria ser adorado.»

Verse 24

एतेषां सर्वगोत्राणामानेष्यति च शंकरः । यद्गोत्रं क्षेत्रसंयुक्तं यच्चान्यद्वा भविष्यति

«E Śaṅkara reunirá os gotras de todos estes—qualquer gotra ligado a um kṣetra, e qualquer outro que venha a existir.»

Verse 25

ततस्ते शर्मसंयुक्ताः सर्व एव द्विजोत्तमाः । चक्रुस्तपःक्रियां सर्वे दुष्करां सर्वजन्तुभिः

Então, aqueles brâmanes excelentíssimos, cheios de firme propósito e de fé auspiciosa, empreenderam todos a prática das austeridades — uma observância difícil de ser realizada por qualquer ser.

Verse 26

जपैर्होमोपवासैश्च नियमैश्च पृथग्विधैः । बलिपूजोपहारैश्च स्नानदानादिभिस्तथा

Eles o realizaram por meio de japa (recitação), homa (oferta ao fogo), upavāsa (jejum) e diversos niyamas (disciplinas); por meio de bali, pūjā e upahāra (oferendas, culto e dádivas); e também com snāna (banhos rituais), dāna (doações) e o restante — assim cumpriram suas observâncias.

Verse 27

लिंगं संस्थाप्य देवस्य नाम्ना ख्यातं द्विजेश्वरम् । मनोहरतरे प्रोच्चे प्रासादे पर्वतोपमे

Tendo instalado um liṅga do Senhor, célebre pelo nome divino de Dvijeśvara, eles o consagraram num templo belíssimo e altíssimo, grandioso como uma montanha.

Verse 28

त्यक्त्वा गृहक्रियाः सर्वास्तथा यज्ञसमुद्भवाः । अन्याश्च लोकयात्रोत्थास्तोषयंति महेश्वरम्

Abandonando todos os deveres domésticos, bem como os ritos oriundos dos sacrifícios, e até outras ações ligadas ao sustento mundano, buscaram agradar somente a Maheśvara.

Verse 29

एवमाराध्यमानोऽपि सन्तोषं परमेश्वरः । नाभ्यगच्छत्परां तुष्टिं कथंचिदपि स द्विजाः

E, embora assim fosse adorado, Parameśvara não alcançou plena satisfação; de modo algum chegou ao júbilo supremo, ó duas-vezes-nascidos.

Verse 30

ततो वर्षसहस्रांते समाराध्य महेश्वरम् । न च किञ्चित्फलं प्राप्ता यावत्क्रुद्धास्ततोऽखिलाः

Então, mesmo após mil anos de adoração correta a Maheśvara, não obtiveram fruto algum; até que, por isso, todos se encheram de ira.

Verse 31

अस्य मूर्खतमस्याऽपि त्वं शूलिंश्चित्रशर्मणः । सुस्तोकेनाऽपि कालेन सन्तोषं परमं गतः

«Até por este homem tão tolo, ó Śūlin, ficaste supremamente satisfeito com Citraśarman em tão pouco tempo!»

Verse 32

वयं वार्धक्यमापन्ना बाल्यात्प्रभृति शंकरम् । पूजयन्तोऽपि नो दृष्टस्तथाऽपि परमेश्वर

«Chegamos à velhice, adorando Śaṅkara desde a infância; e, ainda assim, ó Parameśvara, não te contemplamos.»

Verse 33

तस्मात्सर्वे प्रकर्तव्यं हव्यवाहप्रवेशनम् । अस्माभिर्निश्चयो ह्येष तवाग्रे सांप्रतं कृतः

«Portanto, entremos todos no fogo. Esta é, de fato, a nossa decisão, tomada agora mesmo na tua presença.»

Verse 34

ततश्चाहृत्य काष्ठानि सर्वे ते द्विजसत्तमाः । ईश्वरं मनसि ध्यात्वा चिताश्चक्रुः पृथग्विधाः

Então aqueles melhores dentre os duas-vezes-nascidos trouxeram lenha; meditando o Senhor no coração, prepararam piras funerárias separadas, de diversos tipos.

Verse 35

तथा सर्वं क्रियाकल्पं स्नानदानादिकं च यत् । कृत्वा ते ब्राह्मणाः सर्वे सुसमिद्धहुताशनम्

Do mesmo modo, após realizarem todo o conjunto de ritos prescritos—banho sagrado, doações e afins—todos aqueles brāhmaṇas acenderam devidamente o fogo do sacrifício, em chama fulgurante.

Verse 36

यावत्कृत्वा सुतैः सार्धं प्रविशंति समाहिताः । तावत्स भगवांस्तुष्टस्तेषां संदर्शनं ययौ

E quando—tendo assim procedido—estavam prestes a entrar (no fogo) juntamente com seus filhos, serenos e concentrados, naquele exato momento o Senhor Bem-aventurado, satisfeito, apareceu diante deles.

Verse 37

अब्रवीच्च विहस्योच्चैर्मेघगम्भीरया गिरा । सर्वांस्तान्ब्राह्मणश्रेष्ठान्मृतान्संजीवयन्निव

Então falou, rindo em voz alta, com voz profunda como o trovão das nuvens; tão comovente que parecia reanimar todos aqueles brāhmaṇas excelsos, caídos como mortos.

Verse 38

भो भो ब्राह्मणशार्दूला मा मैवं साहसं महत् । यूयं कुरुत मद्वाक्यात्संतुष्टस्य विशेषतः

“Ó brāhmaṇas, tigres entre os homens, não cometais assim tamanha temeridade. Antes, fazei segundo a minha palavra—sobretudo agora, quando estou plenamente satisfeito.”

Verse 39

तस्माद्वदत यच्चित्ते युष्माकं चैव संस्थितम् । येन दत्त्वा प्रगच्छामि स्वमेव भुवनं पुनः

“Portanto, dizei-me o que está firmemente assentado em vossos corações; concedendo isso, partirei de novo para a minha própria morada.”

Verse 40

ब्राह्मणा ऊचुः । अस्मिन्क्षेत्रे सुरश्रेष्ठ पुरस्यास्य च संनिधौ । क्षेत्राणामष्टषष्टिर्या धन्या संकीर्त्यते जनैः

Os brāhmaṇas disseram: «Ó melhor entre os deuses, neste kṣetra sagrado, junto desta cidade, há sessenta e oito recintos santos e bem-aventurados que o povo celebra e recita.»

Verse 41

सदाभ्यैतु समं लिंगैस्तैराद्यैः सुरसत्तम । येनामर्षप्रशांतिर्नः सर्वेषामिह जायते

«Ó melhor entre os deuses, que esses liṅgas primordiais permaneçam aqui para sempre, juntos, para que neste lugar se apaziguem a ira e a rivalidade de todos nós.»

Verse 42

एष संस्पर्धतेऽस्माभिः सर्वैर्गुणविवर्जितः । त्वल्लिंगस्य प्रभावेन तस्मादेतत्समाचर

«Este homem, embora desprovido de virtudes, compete com todos nós; portanto, pelo poder do teu liṅga, realiza este remédio para apaziguar nossa contenda.»

Verse 43

सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे विप्रो ज्ञात्वा तं वरदं हरम् । उवाच स्पर्धया युक्तश्चित्रशर्मा महेश्वरम्

Sūta disse: Nesse ínterim, o brāhmaṇa Citraśarmā—sabendo que Hara é o concedente de dádivas—dirigiu-se a Maheśvara, tomado de rivalidade.

Verse 44

चित्रशर्मोवाच । एतैः प्राणपरित्यागमारभ्य तदनतरम् । तुष्टिं नीतोऽसि देवश कृत्वा च सुमहत्तपः

Citraśarmā disse: «Desde o momento em que هؤلاء começaram a abandonar a própria vida, imediatamente depois, ó Senhor dos deuses, foste levado à satisfação pela realização de uma austeridade imensamente grandiosa.»

Verse 46

मया स्पर्द्धमानैश्च केवलं गुणगर्वितैः । तस्मादेषो न दातव्यत्वं त्वया किंचित्सुरेश्वर

“E, como competem comigo, apenas orgulhosos de suas próprias qualidades, por isso, ó Senhor dos deuses, não lhes concedas absolutamente nada.”

Verse 47

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा भगवाञ्छशिशेखरः । चिन्तयामास चित्तेन किमत्र सुकृतं भवेत्

Sūta disse: Ao ouvir aquelas palavras, o Bem-aventurado—Śaśiśekhara—refletiu no coração: “Que conduta aqui seria verdadeiramente meritória e justa?”

Verse 48

एते ब्राह्मणशार्दूला विनाशं यांति मत्कृते । एषोऽपि सर्वसंसिद्धो गणतुल्यो द्विजोत्तमः

“Estes brāhmaṇas, como tigres, caminham para a ruína por minha causa. E este brāhmaṇa excelso também—plenamente realizado—tornou-se comparável a um gaṇa de Śiva.”

Verse 49

तस्माद्द्वाभ्यां मया कार्यं क्षेत्रे सौख्यं यथा भवेत् । ब्राह्मणानां विशेषेण तथा चात्र निवासिनाम्

“Portanto, por meio de vós dois, devo fazer com que o bem-estar prevaleça neste kṣetra sagrado—especialmente para os brāhmaṇas, e também para os que aqui residem.”

Verse 50

ममापि सर्वदा चित्ते कृत्यमेतद्धि वर्तते । एक स्थाने करोम्येव सर्वक्षेत्राणि यानि मे

“Esta tarefa está sempre presente em minha mente: reunirei, de fato, num só lugar todos os campos sagrados que são meus.”

Verse 51

भविष्यति तथा कालो रौद्रः कलिसमुद्भवः । तत्र क्षेत्राणि तीर्थानि नाशं यास्यंति भूतले

Surgirá um tempo feroz, nascido da era de Kali; então, sobre a terra, os kṣetra sagrados e os tīrtha, vados santos, cairão em declínio e destruição.

Verse 52

सत्तीर्थैस्तद्भयात्सर्वैः क्षेत्रमेतत्समाश्रितम् । आनयिष्याम्यहमपि स्वानि क्षेत्राणि कृत्स्नशः

Por isso, todos os tīrtha verdadeiros, temendo esse perigo nascido de Kali, refugiaram-se neste kṣetra. Eu também trarei para cá, por inteiro, os meus próprios campos sagrados.

Verse 53

ततस्तं चित्रशर्माणं प्राह चेदं महेश्वरः । शृणु मद्वचनं कृत्स्नं कुरुष्व तदनंतरम्

Então Maheśvara disse a Citraśarman: «Ouve por inteiro a minha instrução e, em seguida, cumpre-a sem demora».

Verse 54

अत्र क्षेत्राणि सर्वाणि मदीयानि द्विजोत्तम । समागच्छंतु विप्राश्च प्रभवंतु प्रहर्षिताः

«Ó melhor dos duas-vezes-nascidos, que todos os meus kṣetra sagrados se reúnam aqui; e que os brāhmaṇa também se congreguem e floresçam com júbilo».

Verse 55

तवापि योग्यतां श्रेष्ठां करिष्यामि महामते । यदि मे वर्तसे वाक्ये मुक्त्वा स्पर्द्धां द्विजोद्भवाम्

«Ó grande de ânimo, também te concederei a mais alta aptidão e autoridade—se permaneceres na minha palavra, abandonando a rivalidade nascida do orgulho brāhmânico».

Verse 56

तुरीयमपि ते गोत्रं वेदोक्तेन क्रमेण च । आद्यतां चापि ते सर्वे कीर्तयिष्यंति ते द्विजाः

Até mesmo um quarto gotra será estabelecido para ti, segundo a ordem ensinada pelos Vedas; e todos esses brâmanes proclamarão também a tua primazia.

Verse 57

तथान्यदपि सन्मानं तव यच्छामि च द्विज । आचन्द्रार्कमसंदिग्धं पुत्रपौत्रादिकं च यत्

E, ó brâmane, concedo-te ainda maior honra—infalível enquanto perdurarem a lua e o sol—bem como bênçãos seguras de descendência, começando por filhos e netos.

Verse 58

त्वदन्वये भविष्यंति पुत्रपौत्रास्तथा परे । कृत्ये श्राद्धे तर्पणे वा क्रियमाणे विधानतः

Em tua linhagem haverá, de fato, filhos, netos e outros descendentes. Quando os ritos prescritos—seja o śrāddha ou o tarpaṇa—forem realizados segundo a regra, serão cumpridos devidamente e em perfeita forma.

Verse 59

आद्यस्य वत्ससंज्ञस्य नाम उच्चार्य गोत्रजम् । ततो नामानि चाप्येवं कीर्तयिष्यंति भक्तितः

Primeiro, pronunciarão o nome do ancestral mais antigo—designado como “Vatsa”—junto com o nome do gotra. Depois, do mesmo modo, recitarão também os demais nomes com devoção.

Verse 60

ततः संतर्पयिष्यंति पितॄनथ पितामहान् । तथान्यानपि बंधूंश्च सुहृत्संबंधिबांधवान्

Então oferecerão tarpaṇa aos pais e aos avós; e do mesmo modo também a outros parentes—amigos, relacionados e familiares.

Verse 61

त्वदन्वये विना नाम्ना त्वदीयेन विमोहिताः । ये पितॄंस्तर्पयिष्यंति तेषां व्यर्थं भविष्यति

Mas aqueles de tua linhagem que, iludidos, realizam o tarpaṇa aos ancestrais sem pronunciar o teu Nome—tal tarpaṇa tornar-se-á infrutífero para eles.

Verse 62

श्राद्धं वा यदि वा दानं तर्पणं वा त्वदुद्भवम् । तस्मादहंकृतिं मुक्त्वा मामाराधय केवलम्

Seja śrāddha, seja caridade, seja tarpaṇa—tudo o que surge por teu intermédio—por isso abandona o ego e adora somente a Mim.

Verse 63

येन सिद्धोऽपि संसिद्धिं परामाप्नोषि शाश्वतीम् । एवं संबोध्य तं विप्रं कृत्वाद्यमपि पश्चिमम्

Por isso, ainda que já realizado, alcanças a perfeição suprema e eterna. Tendo assim instruído aquele brāhmaṇa, fez com que o primeiro se tornasse também o último, isto é, concluiu o assunto.

Verse 64

ततस्तान्ब्राह्मणानाह प्रासादः क्रियतामिति । गोत्रंगोत्रं पुरस्कृत्य स्थाप्यं लिंगमनुत्तमम् । येन संक्रमणं तेषु मम संजायतेद्विजाः

Então ele disse àqueles brāhmaṇas: “Construa-se um templo.” Honrando cada gotra na devida ordem, deve-se instalar um liṅga insuperável—para que, ó duas-vezes-nascidos, surja entre eles a minha ‘passagem’ salvadora, o meu vínculo de graça.

Verse 65

अथ ते ब्राह्मणास्तत्र भूमिभागान्मनोहरान् । दृष्ट्वादृष्ट्वा प्रचक्रुश्च प्रासादान्हर्षसंयुताः

Então aqueles brāhmaṇas, vendo repetidas vezes as encantadoras porções de terra ali, cheios de júbilo puseram-se a construir os templos.

Verse 66

अष्टषष्टिमितान्दिव्यान्कैलासशिखरोपमान् । तेषु संस्थापयामासु लिङ्गानि विविधानि च । क्षेत्रेक्षत्रे च यन्नाम तत्तत्संज्ञां प्रचक्रिरे

Ergueram sessenta e oito templos divinos, semelhantes aos picos do Kailāsa. Neles instalaram liṅgas de muitas formas; e, em cada kṣetra e localidade, o nome que ali prevalecia, esse mesmo foi dado como designação do liṅga/santuário.

Verse 67

अथ तेषां पुनर्दृष्टिं गत्वा देवस्त्रिलोचनः । प्रोवाच मधुरं वाक्यं कस्मिंश्चित्कालपर्यये । आराधितस्तपःशक्त्या लिंगसंस्थापनादनु

Então, passado algum tempo, o Senhor de três olhos voltou a aparecer diante deles e proferiu palavras doces—pois fora aplacado pela força de sua austeridade, após a instalação dos liṅgas.

Verse 68

श्रीभगवानुवाच । परितुष्टोऽस्मि विप्रेंद्रा युष्माकमहमद्य वै । एतन्मम कृतं कृत्यं भवद्भिरखिलं ततः

O Senhor Bem-aventurado disse: “Ó melhores dentre os brāhmaṇas, hoje estou plenamente satisfeito convosco. Por vosso intermédio, tudo o que Eu devia realizar foi de fato realizado por completo.”

Verse 69

अस्मदीयानि लिंगानि क्षेत्राणि च कलेर्भयात् । ततो मान्याश्च मे यूयं नान्यैरेतद्भविष्यति

“Por temor à era de Kali, os Meus liṅgas e os Meus lugares sagrados dependerão de vós. Por isso sereis honrados por Mim—tal condição não vos será concedida por outros.”

Verse 70

तस्माच्चित्तस्थितं शीघ्रं प्रार्थयंतु द्विजोत्तमाः । संप्रयच्छामि येनाशु यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

“Portanto, ó melhores entre os duas-vezes-nascidos, pedi depressa o que tendes no coração. Eu o concederei de pronto, ainda que seja algo extremamente difícil de alcançar.”

Verse 71

ब्राह्मणा ऊचुः । यदि देव प्रसन्नस्त्वमस्माकं च सुरेश्वर । पश्चिमश्चित्रशर्मा च यथाद्यो भवता कृतः

Os brâmanes disseram: “Ó Deva, se estás satisfeito conosco, ó Senhor dos deuses, faze também de nós como o anterior, assim como por ti foi feito Citraśarman.”

Verse 72

अस्मदीयं सदा नाम कीर्तनीयमसंशयम् । श्राद्धकृत्येषु सर्वेषु यथा तेन समा वयम् । भवामस्त्वत्प्रसादेन सांप्रतं चित्रशर्मणा

“Que também o nosso nome seja sempre recitado, sem dúvida. E em todos os ritos de śrāddha, por tua graça, que agora nos tornemos iguais a Citraśarman.”

Verse 73

श्रीभगवानुवाच । युष्माकमपि ये केचिद्वशं यास्यंति मानवाः । युवानः शास्त्रसंयुक्ता वेदविद्याविशारदाः

O Senhor Bem-aventurado disse: “Também entre vós, quaisquer homens que venham a submeter-se à vossa disciplina—jovens, unidos aos śāstras e muito versados no saber védico—”

Verse 74

आनयिष्यथ तान्यूयमामुष्यायणसंज्ञितान् । नित्यं स्थिताश्च ते क्षेत्रे श्राद्धस्याक्षय्यकारकाः

“Vós os trareis—conhecidos pela designação ‘Āmuṣyāyaṇa’. Permanecendo sempre nesse kṣetra sagrado, tornarão inesgotáveis os frutos do śrāddha.”

Verse 75

एवमुक्त्वाथ देवेशस्ततश्चादर्शनं गतः । तेऽपि विप्राः सुसंतुष्टास्तत्र स्थाने व्यवस्थिताः

Tendo dito isso, o Senhor dos deuses desapareceu da vista. E aqueles brâmanes, muito satisfeitos, permaneceram firmes naquele mesmo lugar.

Verse 76

एवं तत्र समस्तानि क्षेत्राण्यायतनानि च । कलिभीतानि विप्रेंद्रा निवसंति सदैव हि

Assim, ali todos os lugares sagrados e santuários—temerosos do Kali—de fato permanecem sempre, ó o melhor dos brāhmaṇas.

Verse 77

एवं ते ब्राह्मणाः प्राप्य सिद्धिं चेश्वरपूजनात् । ख्याताः सर्वत्र भुवने श्राद्धस्याक्षय्यकारकाः

Assim, aqueles brāhmaṇas, tendo alcançado siddhi pela adoração do Senhor, tornaram-se célebres em todo o mundo como os que tornam inesgotáveis os frutos do śrāddha.

Verse 107

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये ब्राह्मणचित्रशर्मलिंगस्थापनवृत्तांतवर्णनंनाम सप्तोत्तरशततमोऽध्यायः

Assim termina o capítulo centésimo sétimo do Śrī Skanda Mahāpurāṇa, na Ekāśītisāhasrī Saṃhitā, dentro da sexta divisão chamada Nāgara Khaṇḍa—no Tīrtha-māhātmya que exalta a glória do kṣetra sagrado de Hāṭakeśvara—intitulado: “Relato do estabelecimento (sthāpana) de um Śiva-liṅga pelo brāhmaṇa Citraśarmā”.