Adhyaya 197: The Division of the Gates of Yama’s City and the Description of the Tribunal Hall

Verse 1

ऋषिपुत्र उवाच ॥ दशयोजनविस्तारं ततो द्विगुणमायतम् ॥ प्राकारेण परिक्षिप्तं प्रासादशतशोभितम् ॥

Risziputra rzekł: „Jest on dziesięć jodżan szeroki i dwukrotnie tyle długi; otoczony murem obronnym, przyozdobiony jest setką świątyń.”

Verse 2

समालिखदिवाकाशं प्रदीप्तमिव तेजसा ॥ गोपुरं तूत्तमं तत्र प्रासादशतशोभितम् ॥

Zdawał się wyznaczać niebo za dnia, jakby płonący blaskiem; stała tam wspaniała gopura, upiększona przez setkę świątyń.

Verse 3

नानायन्त्रैः समाकीर्णं ज्वालामालासमायुतम् ॥ देवतानामृषीणां च ये चान्ये शुभकारिणः ॥

Był on wypełniony różnorodnymi urządzeniami i przyozdobiony girlandami płomieni. Należał do bogów i mędrców, a także do innych, którzy pełnią pomyślne czyny.

Verse 4

प्रवेशस्तत्र तेषां हि विहितो धर्मदर्शिनाम् ॥ राजते गोपुरं सर्वं शारदाभ्रचयप्रभम् ॥

Zaprawdę, wejście tam jest przeznaczone dla tych, którzy poznają dharmę. Cała gopura lśni, mając blask mas jesiennych chmur.

Verse 5

मानुषाणां सुकृतिनां प्रवेशस्तत्र निर्मितः ॥ अग्निघर्मसमाकीर्णं सर्वदोषसमन्वितम् ॥

Dla cnotliwych ludzi zostało tam ustanowione wejście. Inny region jest wypełniony ogniem i spiekotą, obarczony wszelką winą.

Verse 6

आयसಂ गोपुरं तत्र दक्षिणं भीमदर्शनम् ॥ रौद्रं प्रतिभयाकारं सुतप्तं दुर्निरीक्षणम् ॥

Tam południowa wieża bramna była z żelaza, straszna na widok: groźna, ukształtowana jak samo strach, rozpalona do białości i trudna do oglądania.

Verse 7

प्रवेशो हि ततस्तेन विहितो रविसूनुना ॥ पापिष्ठानां नृशंसानां क्रव्यादानां दुरात्मनाम् ॥

Zaprawdę, wejście tą drogą zostało wyznaczone przez Syna Słońca dla najbardziej grzesznych: ludzi okrutnych, jedzących ciało i o zepsutym umyśle.

Verse 8

पापानां चैव सर्वेषां ये चान्ये घातकारकाः ॥ औदुम्बरमवीचीकमुच्चावचमनःकृतम् ॥

I dla wszystkich grzeszników, oraz dla innych, którzy popełniają czyny przemocy: są Audumbara i Awici, stworzone by w różny sposób mącić umysł.

Verse 9

गोपुरं पश्चिमं तच्च दुर्निरीक्षं समन्ततः ॥ महता वह्निजालेन समालिप्तं भयानकम् ॥

A ta zachodnia wieża bramna była ze wszystkich stron trudna do oglądania: pokryta wielką siecią ognia, przerażająca.

Verse 10

सर्वरत्नमयी दिव्या वैवस्वतनियोजिता ॥ सभा परमसंपन्ना धार्मिकैः सत्यवादिभिः ॥

Boskie zgromadzenie, jakby utkane z wszelkich klejnotów i ustanowione pod władzą Waiwaswaty (Jamy), było niezwykle kompletne i bogato obdarzone, wypełnione sprawiedliwymi ludźmi, którzy mówią prawdę.

Verse 11

जितक्रोधैरलुब्धैश्च वीतरागैस्तपस्विभिः ॥ सा सभा धर्मयुक्तानां सा सभा पापकाणिराम् ॥

Jest to zgromadzenie tych, którzy zwyciężyli gniew, są wolni od chciwości, bez przywiązania i oddani dyscyplinie ascetycznej; jest to zgromadzenie dla tych, którzy są zgodni z dharmą, a także zgromadzenie zajmujące się tymi, którzy popełniają występki.

Verse 12

सा सभा सर्वलोकस्य शुभस्यैवाशुभस्य च ॥ कर्मणा सूचितस्याथ सा सभा धर्मसंहिता ॥

To zgromadzenie odnosi się do wszystkich światów, zarówno pomyślnych, jak i niepomyślnych, oraz do czynów wskazanych przez własne działania; tak więc jest to zgromadzenie ustanowione zgodnie z uporządkowanymi zasadami dharmy.

Verse 13

अनिर्वर्त्यं यथा कर्म शास्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ निर्विशङ्का निराक्षेपा धर्मज्ञा धर्मपाठकाः ॥

Tak jak czyn musi być należycie wykonany zgodnie z trybem działania uznanym w śastrach, tak znawcy dharmy i nauczyciele dharmy deliberują, wolni od wątpliwości i wolni od nagany czy sprzeciwu.

Verse 14

चिन्तयन्ति च कार्याणि सर्वलोकहिताय ते ॥ यथादृष्टं यथाशास्त्रं यथाकालनिवेदकाः ॥

Rozważają sprawy dla dobra wszystkich istot, przedstawiając swoje wnioski zgodnie z tym, co jest obserwowane, z tym, czego uczą śastry, oraz z tym, co jest odpowiednie dla danego czasu.

Verse 15

ततः सर्वे च तत्सर्वं चिन्तयन्ति सुयन्त्रिताः ॥ मनुः प्रजापतिश्चैव पाराशर्यो महामुनिः ॥

Wtedy wszyscy oni, całkowicie zdyscyplinowani, rozważają to wszystko: Manu, Prajapati oraz wielki mędrzec Paraszarja.

Verse 16

अत्रिरौद्दालकिश्चैव आपस्तम्बश्च वीर्यवान् ॥ बृहस्पतिश्च शुक्रश्च गौतमश्च महातपाः ॥

Obecni byli Atri i Auddalaki, oraz Apastamba pełen mocy; oraz Bhaspati i Śukra; i Gautama, wielki asceta.

Verse 17

शङ्खश्च लिखितश्चैव ह्यङ्गिरा भृगुरेव च ॥ पुलस्त्यः पुलहश्चैव ये चान्ये धर्मपाठकाः ॥

Obecni byli Śankha i Likhita, a także Angiras i Bhrygu; Pulastja i Pulaha również, oraz inni poza nimi, którzy recytują i nauczają dharmy.

Verse 18

यमेन सहिताः सर्वे चिन्तयन्ति प्रतिक्रियााम् ॥ सर्वे च कामप्रचुरा ये दिव्या ये च मानुषाः ॥

Wszyscy oni, razem z Jamą, deliberują nad odpowiednią reakcją lub środkiem zaradczym; a wszyscy, czy to boscy, czy ludzcy, są obfitujący w pragnienia i tym samym podlegają ocenie.

Verse 19

तेजसा वचसा चैव दुर्निरीक्ष्यो महाबलः ॥ एकस्थमिव सर्वेषां तेजस्तेजस्विनां तदा ॥

Przez swój blask i mowę był trudny do oglądania, obdarzony wielką mocą; w tym czasie blask wszystkich promiennych istot zdawał się zgromadzony w jednym miejscu.

Verse 20

तस्य पार्श्वे महादिव्या ऋषयो ब्रह्मवादिनः ॥ दीप्यमानाः स्ववपुषा वेदवेदाङ्गपारगाः ॥

U jego boku stali wielcy, promienni widcy, wykładnicy Brahmana, lśniący własnym blaskiem, w pełni doskonali w Wedach i Wedangach.

Verse 21

वेदार्थानां विचारज्ञाः सत्यधर्मपुरस्कृताः ॥ छन्दःशिक्षाविकल्पज्ञाः सर्वशास्त्रविकल्पकाः ॥

Byli oni przenikliwymi badaczami znaczeń Wed, stawiającymi prawdę i dharmę na pierwszym miejscu; biegłymi w tradycjach analitycznych metryki i fonetyki oraz kompetentnymi w metodach interpretacyjnych wszystkich shastr.

Verse 22

निरुक्तमतिवादाश्च सामगान्धर्वशोभिताः ॥ धातुवादाश्च विविधा निरुक्ताश्चैव नैगमाः ॥

Przyozdobieni dyskusjami opartymi na nirukcie i wyrafinowaną debatą; upiększeni śpiewem Saman i sztuką muzyczną gandharwa; zajmowali się różnorodnymi analizami pierwiastków słownych wraz z interpretacjami opartymi na nirukcie w sensie tradycyjnym.

Verse 23

तत्र चैव मया दृष्टा ऋषयः पितरस्तथा ॥ भवने धर्मराजस्य प्रगायन्तः कथाः शुभाः ॥

Tam również ujrzałem widców i przodków w siedzibie Dharmaradży, śpiewających pomyślne opowieści.

Verse 24

तस्य पार्श्वे मया दृष्टः कृष्णवर्णो महाहनुः ॥ उत्तमः प्रकृताकार ऊर्ध्वरोमा निराकृतिः ॥

U jego boku ujrzałem postać o ciemnej karnacji, o potężnych szczękach, imponującą postacią, o naturalnym wyglądzie, z włosami zjeżonymi na końcu i o uderzającym wyglądzie.

Verse 25

वामबाहुश्च दण्डेन प्रवरेण समन्वितः ॥ विकृतास्यो महादंष्ट्रो नित्यक्रुद्धो भयानकः ॥

Jego lewe ramię zaopatrzone było w doskonały kostur; jego twarz była zniekształcona, kły ogromne, zawsze gniewny i przerażający.

Verse 26

शिक्षार्थे धर्मराजेन सन्दिष्टः स पुनः पुनः ॥ शृणोति चैव कालोऽसौ नित्ययुक्तः सनातनः ॥

Dla zachowania dyscypliny był on wielokrotnie instruowany przez Dharmaradżę; a ten Kala, Czas, istotnie słucha, zawsze zaangażowany, wieczny.

Verse 27

तथान्ये चापरे तत्र शासनॆषु समाहिताः ॥ दृष्टास्तत्र मया तात सर्वतेजोमयी शुभा ॥

Także inni tam byli, skupieni na poleceniach; i tam ujrzałem, drogi, pomyślną obecność złożoną całkowicie z blasku.

Verse 28

अतः परं न कर्त्तव्यं साधनं कथितं बुधैः ॥ बिभ्यन्ति ह्यसुरास्तत्र ऋषयश्च तपोधनाः ॥

Dlatego poza tym nie należy podejmować żadnej dalszej praktyki, tak oświadczyli mędrcy; gdyż tam nawet asurowie i widcy bogaci w ascezę odczuwają lęk.

Verse 29

असुराश्च सुराश्चैव योगिनश्च महौजसः ॥ नमस्कार्या च पूज्या च मोहिनी सर्वसाधनी ॥

Asurowie i dewowie alike, oraz jogini o wielkiej mocy, powinni być pozdrawiani i czczeni; a Mohini, skuteczna we wszystkich przedsięwzięciach, jest również godna czci.

Verse 30

तस्याङ्गेभ्यः समुद्भूता व्याधयः क्लेशसम्भवाः ॥ अपराश्च महाघोराः व्याधयः कालनिर्मिताः

Z jego członków powstały choroby zrodzone z udręki; i inne nadzwyczaj straszliwe choroby, ukształtowane przez Czas (Kāla), również się pojawiły.

Verse 31

पौरुषेण समायुक्ताः सर्वलोकनयायताः ॥ प्रकृत्या दुर्विनीतश्च महाक्रोधः सुदारुणः

Obdarzeni gwałtowną mocą i rozciągający swoje panowanie nad wszystkimi światami; z natury niezdyscyplinowani i nieokiełznani, był tam Wielki Gniew, nadzwyczaj straszliwy.

Verse 32

महासत्त्वो महातेजाः जरामरणवर्जितः ॥ मृत्युर्दृष्टा दुराधर्षो दिव्यगन्धानुलेपनः

Ujrzałem Śmierć (Mṛtyu), o wielkiej istocie i wielkim blasku, wolną od starzenia się i od umierania; nie do pokonania, namaszczoną boskimi wonnościami.

Verse 33

गायकाः हासकाश्चैव सर्वजीवप्रबोधकाः ॥ मृत्युनासहिता नित्यं कालज्ञा कालसम्मताः

Byli tam śpiewacy i kuglarze, którzy budzą wszystkie istoty żywe; zawsze towarzyszący Śmierci, znawcy Czasu i zgodni z prawem Czasu.

Verse 34

दिव्याभरणशोभाभिः शोभमानाः सुतेजसः ॥ सवालयवजनच्छन्नैः केचित्तत्र महौजसः

Niektórzy tam, o wielkiej witalności, lśniali blaskiem boskich ozdób i promienną świetlistością, i byli okryci szatami oraz wachlarzami jako insygniami.

Verse 35

पर्यास्तरणसंछन्नेष्वासनेषु तथा परे ॥ पूज्यमाना मया दृष्टाः केचित्तत्र महौजसः

Innych tam ujrzałem, zasiadających na łożach i siedziskach okrytych narzutami, będących czczonymi, niektórzy obdarzeni wielką witalnością i blaskiem.

Verse 36

अनेकाश्च नरास्तत्र वेदनाश्च सुदारुणाः ॥ नारीनरसवरूपाश्च मया दृष्टास्त्वनेकशः

Wielu ludzi tam było, i bóle nadzwyczaj straszliwe; i ujrzałem również wiele istot o postaciach zarówno kobiecych, jak i męskich.

Verse 37

तासां हलहलाशब्दः सर्वासां च समन्ततः ॥ धर्मराजसमीपे तु दारयन्ति धरामिमाम्

Ze wszystkich nich, z każdej strony, wznosił się krzyk „halahalā”; a blisko Dharmarāji zdawali się rozdzierać tę samą ziemię.

Verse 38

कूष्माण्डा यातुधानाश्च राक्षसाः पिशिताशनाः ॥ एकपादा द्विपादाश्च त्रिपादा बहुपादकाः

Byli tam Kūṣmāṇḍowie, Yātudhanowie i Rākṣasowie, pożeracze ciał, niektórzy jednoodni, niektórzy dwuodni, niektórzy trójodni i niektórzy wieloodni.

Verse 39

एकबाहुर्द्विबाहुश्च त्रिबाहुर्बहुबाहुकः ॥ शङ्कुकर्णा महाकर्णा हस्तिकर्णास्तथाऽपरे

Niektórzy byli jednoramienni, niektórzy dwuramienni, niektórzy trójramienni i niektórzy wieloramienni; niektórzy mieli uszy jak muszle, niektórzy wielkie uszy, a inni mieli też uszy słoniowe.

Verse 40

केचित्तु तत्र पुरुषाः सर्वशोभाविशोभिताः ॥ केयूरैर्मुकुटैश्चान्ये चित्रैरङ्गैस्तथाऽपरे ॥

Tam niektórzy mężowie byli przyozdobieni wszelkiego rodzaju wspaniałością; inni byli zdobieni naramiennikami i diademami, a jeszcze inni mieli ciała oznaczone różnorodnymi ozdobami.

Verse 41

स्रग्विणो बद्धपादाश्च सर्वाभरणभूषिताः ॥ सकुठाराः सकुद्दालाः सचक्राः शूलपाणयः ॥

Niektórzy nosili girlandy, niektórzy mieli związane stopy, a wszyscy byli przyozdobieni ozdobami; niektórzy nieśli topory i łopaty, niektórzy nosili dyski, a niektórzy trzymali włócznie w swych dłoniach.

Verse 42

सशक्तितोमराः केचित्सधनुष्का दुरासदाः ॥ असिहस्तास्तथा चान्ये तथा मुद्गरपाणयः ॥

Niektórzy nieśli włócznie i oszczepy; niektórzy byli łucznikami, trudnymi do podejścia. Inni trzymali miecze, a inni podobnie nosili buławy w swych dłoniach.

Verse 43

सज्जिता दधिहस्ताश्च गन्धहस्ता ह्यनेकशः ॥ विचित्रभक्षहस्ताश्च वस्त्रहस्तास्तथैव च ॥

Byli przygotowani; niektórzy trzymali jogurt w swych dłoniach, a wielu trzymało perfumy. Niektórzy nieśli różnorodne pokarmy w swych dłoniach, a podobnie inni nieśli szaty.

Verse 44

धूपान्प्रगृह्य विविधान्वासांसि शुभदर्शनाः ॥ शिबिकाश्च महाशोभा यानानि विविधानि च ॥

Trzymając różnorodne kadzidła i szaty, miłe do oglądania, były tam również palankiny o wielkiej wspaniałości i pojazdy wielu rodzajów.

Verse 45

वाजिकुञ्जरयुक्तानि हंसयुक्तानि चापरे ॥ शरभैरृषभैश्चापि हस्तिभिश्च सुदर्शनैः ॥

Niektóre pojazdy były zaprzężone w konie i słonie; inne były zaprzężone w łabędzie. Niektóre były również ciągnięte przez śarabhy i byki, oraz przez słonie o uderzającym wyglądzie.

Verse 46

उज्ज्वला मलिनाश्चैव जीर्णवस्त्रा नवांशुकाः ॥ सुमनाभिमना मूका मारकाः शतमारकाः ॥

Niektórzy byli promienni, a inni zabrudzeni; niektórzy nosili zużyte szaty, inni nowe odzienie. Byli tam dobrze usposobieni i zarozumiali, niemi, zabójcy i setni zabójcy.

Verse 47

समार्जारी काचवर्णा कृष्णा चैव कलिस्तथा ॥ धर्महस्ता यशोहस्ता कीर्त्तिहस्तास्तथापरे ॥

Były tam postacie o imionach Samārjārī, Kāca-varṇā, Kṛṣṇā i podobnie Kali; oraz inne o imionach Dharma-hastā, Yaśo-hastā i Kīrti-hastā.

Verse 48

एते पुरोगमास्तत्र कृतान्तस्य महात्मनः ॥ यद्येतानि यजेद्विप्रो नास्ति तस्य पराभवः ॥

Ci byli tam poprzednikami wielkodusznego Kṛtānty; jeśli bramin oddawałby im cześć, nie byłoby dla niego żadnej klęski.

Verse 49

नमस्कार्याश्च पूज्याश्च आपन्नेन हि नित्यशः ॥ परितुष्य कृता नित्यं विहिताः सार्वलौकिकाः ॥

Należy im oddawać pokłony i czcić ich codziennie ten, kto znajduje się w ucisku; będąc należycie zadowoleni, są oni nieustannie wyznaczani do działania w sprawach wspólnego świata.

Verse 50

दुष्कृतिनां प्रवेशार्थं यमेन विहितं स्वयम् ॥ तस्मिन् पुरवरे रम्ये रम्या परम शोभना

Dla wejścia złoczyńców, Yama sam je ustanowił. W tym rozkosznym i wzniosłym mieście, była postać o niezwykłym, promiennym pięknie.

Verse 51

कुण्डलाभ्यां पिनद्धाभ्यामङ्गदाभ्यां महातपाः ॥ भ्राजते मुकुटस्तस्य ब्रह्मदत्तो महाद्युतिः

O wielki asceco, on jest przyozdobiony mocno przymocowanymi kolczykami i naramiennikami. Na nim lśni korona, darowana przez Brahmę, o wielkiej świetności.

Verse 52

यमेन पूज्यमाना सा दिव्यगन्धानुलेपनैः ॥ संहारः सर्वलोकानां गतीनां च महागतिः

Jest ona czczona przez Yamę namaszczeniami o boskich zapachach. Jest ona rozpuszczeniem wszystkich światów i wielką drogą, najwyższym celem wszystkich ścieżek.

Verse 53

कामक्रोधविचारिण्यो नानारूपधराः स्त्रियः ॥ जीवभक्षकरा घोरास्तीव्ररोषा भयानकाः

Były tam kobiety o wielu postaciach, poruszające się w sferze pożądania i gniewu, przerażające, o srogim gniewie, straszliwe i powodujące pożeranie istot żywych.

Verse 54

मयूरैः सारसैश्चैव चक्रवाकैश्च वाजिभिः ॥ एवम्रूपा मया दृष्टास्तत्र चान्ये भयानकाः

Z pawiami, żurawiami sārasa, ptakami cakravāka i końmi, takie postacie ujrzałem tam; i inne również, straszliwe w swoim wyglądzie.