Narayana

Verse 1

ॐ अथ पुरुषो ह वै नारायणोऽकामयत प्रजाः सृजेयेति। नारायणात् प्राणो जायते। मनः सर्वेन्द्रियाणि च। खं वायुर्ज्योतिरापः पृथिवी विश्वस्य धारिणी। नारायणाद् ब्रह्मा जायते। नारायणाद् रुद्रो जायते। नारायणाद् इन...

Om. Wtedy zaprawdę Narajana, Purusza, pragnął: "Niech stworzę potomstwo." Z Narajany rodzi się prana; z Niego umysł i wszystkie zmysły również. Eter, powietrze, światło, wody i ziemia - podtrzymująca wszechświat - powstają. Z Narajany rodzi się Brahma; z Narajany rodzi się Rudra; z Narajany rodzi się Indra; z Narajany powstają Prajapatiowie. Z Narajany zaprawdę powstają dwunastu Aditjów, Rudrowie, Wasuowie i wszystkie wedyjskie miary metryczne. Z samej Narajany się wyłaniają; w Narajanie trwają; w Narajanie się rozpuszczają. (To jest recytowane jako "głowa" Rigwedy.)

Verse 2

ॐ अथ नित्यो नारायणः। ब्रह्मा नारायणः। शिवश्च नारायणः। शक्रश्च नारायणः। द्यावापृथिव्यौ च नारायणः। कालश्च नारायणः। दिशश्च नारायणः। ऊर्ध्वश्च नारायणः। अधश्च नारायणः। अन्तर्बहिश्च नारायणः। नारायण एवेदं सर...

Om. Teraz, Narajana jest wieczny. Brahma jest Narajana; Siwa też jest Narajana; Śakra też jest Narajana. Niebo i ziemia są Narajana; czas też jest Narajana; kierunki też są Narajana; to, co jest powyżej, jest Narajana; to, co jest poniżej, jest Narajana; to, co jest wewnątrz i na zewnątrz, jest Narajana. Sama Narajana jest tym wszystkim - cokolwiek było i cokolwiek ma być. Bezczęściowa, nieskazitelna, wolna od konceptualnych alternatyw, nieopisywalna, czysta - jedyna boska Narajana. Nie ma żadnej drugiej bynajmniej. Kto tak poznaje - ten staje się samym Wisznu; ten staje się samym Wisznu. (To jest recytowane jako "głowa" Jadżurwedy.)

Verse 3

ॐ ओमित्यग्रे व्याहरेत्। नम इति पश्चात्। नारायणायेति उपरिष्टात्। ओमित्येकाक्षरम्। नम इति द्वे अक्षरे। नारायणायेति पञ्चाक्षराणि। एतद्वै नारायणस्याष्टाक्षरं पदम्। यो ह वै नारायणस्याष्टाक्षरं पदमध्येत। अन...

Om. Należy wypowiedzieć "Om" najpierw; "namah" potem; a następnie "Narajanie" powyżej. "Om" jest jedną sylabą; "namah" to dwie sylaby; "narajanaja" to pięć sylab. To zaprawdę jest ośmiosylabowa formuła Narajany. Ktokolwiek studiuje/recytuje ośmiosylabową formułę Narajany - bez pominięcia - osiąga pełną długość życia. Uzyskuje pradźapatję, wzrost bogactwa i panowanie nad bydłem. Następnie osiąga nieśmiertelność; następnie osiąga nieśmiertelność - tak. Kto tak poznaje. (To jest recytowane jako "głowa" Samawedy: "om namo narajanaja".)

Verse 4

प्रत्यगानन्दं ब्रह्मपुरुषं प्रणवस्वरूपम्। अकार उकार मकार इति। तानेकधा समभरत्तदेतदोमिति। यमुक्त्वा मुच्यते योगी जन्मसंसारबन्धनात्। ॐ नमो नारायणायेति मन्त्रोपासकः वैकुण्ठभुवनलोकं गमिष्यति। तदिदं परं पुण...

On jest wewnętrzną błogością, Brahmanem-Puruszą, którego samą formą jest pranawa. To są "a", "u", "m" - tak. On połączył je w jedno; to zaprawdę jest "Om". Wypowiedziawszy to, jogin zostaje wyzwolony z więzów narodzin i samsary. Czciciel mantry "Om, cześć Narajanie" uda się do świata Waikunthy. To jest najwyższy lotos, zwarta masa świadomości. Dlatego to jest tylko o wymiarze "tyle" - bezpośrednia, samooczywista Rzeczywistość. Syn Dewaki jest oddany Brahmanowi; Madhusudana jest oddany Brahmanowi. Jedyna Narajana przebywająca we wszystkich istotach jest formą przyczynową: litera "a" - Najwyższy Brahman - Om. Ktokolwiek studiuje to nauczanie Atharwasziras, osiąga jego owoc.

Verse 5

प्रातरधीयानो रात्रिकृतं पापं नाशयति। सायमधीयानो दिवसकृतं पापं नाशयति। माध्यन्दिनमादित्याभिमुखोऽधीयानः पञ्चपातकोपपातकात् प्रमुच्यते। सर्ववेदपारायणपुण्यं लभते। नारायणसायुज्यमवाप्नोति नारायणसायुज्यमवाप्न...

Recytując to rano, niszczy grzech popełniony w nocy. Recytując to wieczorem, niszczy grzech popełniony w dzień. Recytując to w południe, zwrócony ku słońcu, zostaje uwolniony od pięciu wielkich grzechów i grzechów pobocznych. Zyskuje zasługę recytacji wszystkich Wed. Osiąga zjednoczenie z Narajaną - osiąga zjednoczenie z Narajaną. Kto tak poznaje. Takończy się Upaniszada.