Verse 3.1
एको देवो बहुधा निविष्ट अजायमानो बहुधा विजायते । तमेतमग्निरित्यध्वर्यव उपासते । यजुरित्येष हीदं सर्वं युनक्ति । सामेति छन्दोगाः । एतस्मिन्हीदं सर्वं प्रतिष्ठितम् । विषमिति सर्पाः । सर्प इति सर्पविदः । ...
Jedno Bóstwo, wniknąwszy na wiele sposobów, choć nienarodzone, rodzi się na wiele sposobów. Jego, tego Jednego, kapłani Adhwarju czczą jako „Agni". Jako „Jadżus", gdyż On łączy i spaja to wszystko. Jako „Saman", czczą Go śpiewacy Czandoga. W Nim, zaprawdę, to wszystko jest ugruntowane. Jako „Truciznę", uważają Go węże. Jako „Węża", uważają Go znawcy węży. Jako „Moc życiową (urdż)", uważają Go bogowie. Jako „Bogactwo (raji)", uważają Go ludzie. Jako „Maję", uważają Go asurowie. Jako „Swadhę", uważają Go przodkowie. Jako „Dewadżanę", uważają Go znawcy zastępów boskich. Jako „Postać", uważają Go Gandharwowie. Jako „Gandharwę", uważają Go Apsary. Jak kto Go czci, takim się staje. Dlatego bramin powinien rozważać: „Jam jest najwyższe Brahman, o postaci Osoby (purusza)." Staje się takiej postaci, kto tak poznaje.
