Sukta 6.22
अया ह त्यं मायया वावृधानं मनोजुवा स्वतवः पर्वतेन । अच्युता चिद्वीळिता स्वोजो रुजो वि दृळ्हा धृषता विरप्शिन् ॥
ayā́ ha tyáṃ māyáyā vāvṛdhānáṃ manó-juvā sva-taváḥ párvatena | ácyutā cid vīḷitā́ svòjo rújo ví dṛḷhā́ dhṛṣatā́ ví-rapśin ||
Tą zaiste mocą, jego, który wzrasta przez twórczą potęgę, szybki jak myśl, silny własną energią, on górą skruszył nawet nieruchome, przymocowane; rodzimą siłą rozbił mocno trzymane więzy, śmiało, o władco szeroko działającej mocy.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.