Sukta 33

Mantra 1

महि महे तवसे दीध्ये नॄनिन्द्रायेत्था तवसे अतव्यान् । यो अस्मै सुमतिं वाजसातौ स्तुतो जने समर्यश्चिकेत ॥

Rozpalam potężny hymn dla wielkiej Mocy, dla Indry, tak dla siły, której nie można przewyższyć. On, chwalony wśród ludzi, budzi w zdobywaniu pełni dobry umysł dla szukającego, prawdziwie staje się znany jako walczący w bitwie.

Mantra 2

स त्वं न इन्द्र धियसानो अर्कैर्हरीणां वृषन्योक्त्रमश्रेः । या इत्था मघवन्ननु जोषं वक्षो अभि प्रार्यः सक्षि जनान् ॥

Ty zaiste, o Indro, zamyślony naszymi oświecającymi pieśniami, zaprzęgasz jarzmo swoich dwóch sił, byku siły. Wtedy, o szczodry, w ten właśnie sposób i z radosną zgodą, niesiesz nas naprzód na swojej piersi, prowadź dążące ludy do zwycięstwa.

Mantra 3

न ते त इन्द्राभ्यस्मदृष्वायुक्तासो अब्रह्मता यदसन् । तिष्ठा रथमधि तं वज्रहस्ता रश्मिं देव यमसे स्वश्वः ॥

Nie od nas, o Indro, pochodziły te źle zaprzężone impulsy, gdy były bez kształtującego Słowa. Stań na swoim rydwanie, o dzierżący piorun; weź cugle, o bogu, ty o dobrych koniach, kieruj energiami we właściwym ruchu.

Mantra 4

पुरू यत्त इन्द्र सन्त्युक्था गवे चकर्थोर्वरासु युध्यन् । ततक्षे सूर्याय चिदोकसि स्वे वृषा समत्सु दासस्य नाम चित् ॥

Liczne są twoje hymny, o Indro, gdyż uczyniłeś miejsce dla Sił Światła, krów, nawet walcząc na szerokich polach. Wyżłobiłeś miejsce nawet dla Słońca w jego własnym domu; jako Byk w zmaganiach sprawiasz, że nawet imię Ciemnego odpada.

Mantra 5

वयं ते त इन्द्र ये च नरः शर्धो जज्ञाना याताश्च रथाः । आस्माञ्जगम्यादहिशुष्म सत्वा भगो न हव्यः प्रभृथेषु चारुः ॥

My i ci ludzie, o Indro, twoje nowo narodzone zastępy i twoje rydwany, które przybyły, niech ta moc miażdżąca węża przyjdzie do nas. Jak Bhaga, pożądany dla ofiary, bądź łaskawy w darach, piękny w dawaniu.

Mantra 6

पपृक्षेण्यमिन्द्र त्वे ह्योजो नृम्णानि च नृतमानो अमर्तः । स न एनीं वसवानो रयिं दाः प्रार्यः स्तुषे तुविमघस्य दानम् ॥

O Indro, ty jesteś tym, którego należy szukać i wypełniać; albowiem w tobie są siła i moce męstwa, ty, który prowadzisz człowieka do właściwego działania, nieśmiertelny. Tak więc, bogato odziany w dobro, daj nam teraz rayi, pełnię bytu; ja, dążący Arja, chwalę dar szeroko szczodrego.

Mantra 8

उत त्ये मा पौरुकुत्स्यस्य सूरेस्त्रसदस्योर्हिरणिनो रराणाः । वहन्तु मा दश श्येतासो अस्य गैरिक्षितस्य क्रतुभिर्नु सश्चे ॥

I niech te złote, radujące się moce Trasadasyu, bohaterskiego potomka Purukutsy, mnie niesią - niech dziesięć białych koni mnie niesie; i niech teraz będę połączony z siłami woli tego górskiego władcy.

Mantra 9

उत त्ये मा मारुताश्वस्य शोणाः क्रत्वामघासो विदथस्य रातौ । सहस्रा मे च्यवतानो ददान आनूकमर्यो वपुषे नार्चत् ॥

I niech ci czerwoni, silnej woli dawcy Marutāśvy mnie niesą w darze zgromadzenia. Cyavatāna, dając mi tysiąc, sprawił, że Arya zajaśniał na jego czele - jak hymn wzniesiony dla piękna postaci.

Mantra 10

उत त्ये मा ध्वन्यस्य जुष्टा लक्ष्मण्यस्य सुरुचो यतानाः । मह्ना रायः संवरणस्य ऋषेर्व्रजं न गावः प्रयता अपि ग्मन् ॥

I niech ci promienni, mili Dhvaniemu i Lakṣmaṇyi, postępujący z dobrym światłem, mnie niesą. Przez wielkość bogactwa widza Saṃvaraṇy przyszli do niego jak krowy wchodzące do zagrody - gotowe i skierowane do ich prawdziwej obory.