Sukta 57

Mantra 1

मा प्र गाम पथो वयं मा यज्ञादिन्द्र सोमिनः । मान्त स्थुर्नो अरातयः ॥

Niech nie zbaczamy z Drogi; ani, o Indro, my, którzy jesteśmy nosicielami Somy, z ofiary. Niech wrogie moce nie stają między nami a prawdziwą drogą.

Mantra 2

यो यज्ञस्य प्रसाधनस्तन्तुर्देवेष्वाततः । तमाहुतं नशीमहि ॥

Tę nić ofiary, która jest jej prawdziwym dopełnieniem, rozpostartą pośród bogów, niech osiągniemy i posiądziemy to, co jest dobrze ofiarowane.

Mantra 3

मनो न्वा हुवामहे नाराशंसेन सोमेन । पितॄणां च मन्मभिः ॥

Teraz przyzywamy z powrotem Umysł za pomocą Somy Narāśaṃsy oraz natchnionymi myślami Ojców.

Mantra 4

आ त एतु मनः पुनः क्रत्वे दक्षाय जीवसे । ज्योक्च सूर्यं दृशे ॥

Niech twój Umysł powróci do ciebie, powróci dla woli i prawego rozeznania, dla życia i dla długiego widzenia Słońca, wewnętrznego światła.

Mantra 5

पुनर्नः पितरो मनो ददातु दैव्यो जनः । जीवं व्रातं सचेमहि ॥

Niech Ojcowie oddadzą nam Umysł; niech lud boski, bogowie, go udzielą. Niech poruszamy się w harmonii z żywym zgromadzeniem naszych mocy.

Mantra 6

वयं सोम व्रते तव मनस्तनूषु बिभ्रतः । प्रजावन्तः सचेमहि ॥

O Somo, w twoim prawie działania, niosąc Umysł w naszych ciałach, niech będziemy w harmonii, bogaci w potomstwo, twórcze moce.