Sukta 170

Mantra 1

न नूनमस्ति नो श्वः कस्तद्वेद यदद्भुतम् । अन्यस्य चित्तमभि संचरेण्यमुताधीतं वि नश्यति ॥

Nie teraz, nie jutro, kto może poznać ten cud? Umysł innego jest polem, po którym można się poruszać, lecz to, co zostało nauczone, może zniknąć; dlatego szukający musi ugruntować wiedzę w stabilnej prawdzie, a nie w zmiennej grze mentalności.

Mantra 2

किं न इन्द्र जिघांससि भ्रातरो मरुतस्तव । तेभिः कल्पस्व साधुया मा नः समरणे वधीः ॥

Dlaczego chciałbyś nas uderzyć, o Indro, gdy Marutowie są twoimi braćmi? Zharmonizuj się z nimi we właściwy sposób; nie uderzaj nas w zderzeniu dążenia, lecz uczyń naszą walkę zgodą mocy.

Mantra 3

किं नो भ्रातरगस्त्य सखा सन्नति मन्यसे । विद्मा हि ते यथा मनोऽस्मभ्यमिन्न दित्ससि ॥

Dlaczego, o bracie Agastjo, choć jesteś przyjacielem, myślisz ponad miarę? Znamy rzeczywiście, jak stoi twój umysł; nie chciałbyś prawdziwie dać nam siebie. Dlatego niech przyjaźń stanie się przejrzysta, a wola niech zostanie wyprostowana.

Mantra 4

अरं कृण्वन्तु वेदिं समग्निमिन्धतां पुरः । तत्रामृतस्य चेतनं यज्ञं ते तनवावहै ॥

Niech przygotują ołtarz; niech rozpalą Ogień na przedzie. Tam, w tym miejscu, obyśmy rozciągnęli dla ciebie ofiarę, która jest przebudzeniem nieśmiertelności, budując w ciele świadomy rytuał, który otwiera się ku bezśmiertelności.

Mantra 5

त्वमीशिषे वसुपते वसूनां त्वं मित्राणां मित्रपते धेष्ठः । इन्द्र त्वं मरुद्भिः सं वदस्वाध प्राशान ऋतुथा हवींषि ॥

Ty rządzisz, o panie mocy Wasu, nad bogactwami bytu; ty jesteś najsilniejszym panem przyjaźni. O Indro, przemawiaj w zgodzie z Marutami; wtedy uczestnicz, w rytmie rty, w ofiarach, aby właściwy porządek mógł zostać w nas ustanowiony.