Wisznu in the Atharvaveda

Somę Króla dla pomocy i Agniego naszymi hymnami wzywamy, Aditję, Wisznu, Surję i Brahmę, i Bṛhaspatiego.

Aryamana, Bṛhaspatiego, Indrę popychaj ku dawaniu; Vātę, Viṣṇu, Sarasvatī i Savitara oraz zdobywającą nagrody Moc.

Niezmienny jest Kierunek: Wisznu jest jego Panem; Kalmaszagriwa jest jego Stróżem; Rośliny są jego Strzałami. Im cześć - Panom cześć, Stróżom cześć, Strzałom cześć; tym cześć - niech tak będzie. Kto nas nienawidzi, a kogo my nienawidzimy…

Moi, na to wezwanie, niech będą wszyscy Bogowie, Indrze towarzyszący Marutowie, Wisznu, Agni. Moje niech będzie powietrze, szeroka swobodna przestrzeń; dla mnie niech Wiatr wieje, by oczyścić, dla tej oto tęsknoty.

Niech Wisznu należycie ułoży łono; niecz Twasztar kształtuje formy. Niech Pradżapati wleje to; niecz Dhatar umocni dla ciebie zarodek.

Niech Wisznu zaprzęgnie, na wiele sposobów, żary w tej ofierze - dobrze zaprzęgnięte: swaha.

Samostrzegające: Niechaj Indra i Puszan nas chronią; niechaj Aditi chroni; niechaj Marutowie chronią. Niechaj Apam Napat chroni; wy siedmio Rzeki, chrońcie! Niechaj Wisznu nas chroni, i Niebo również.

Niech Dhatri i Dar, niech Sawitri znajdą upodobanie w tym; niech Prajapati, Pan skarbu, nasz Agni. Twasztr i Wisznu, radując się razem z potomstwem, niech obdarzą ofiarodawcę majątkiem i bogactwem.

Wisznu: czyją dwiema potęgami regiony są utwierdzone, te dwie bohaterskie moce, najmężniejsze, najpotężniejsze; którzy, nieoparci, rządzą swymi siłami, do Wisznu i Waruny udała się dawna inwokacja.

Czyje jest to, co w stronach świata jaśnieje, co wychodzi i szeroko rozproszone ogląda swymi mocami; z dawna, przez prawo boga, swymi siłami, do Wisznu i Waruny udała się dawna inwokacja.

Wisznu: teraz jakie bohaterskie czyny Wisznu mam głosić, który wymierzył ziemskie regiony; który podparł wyższą stację, krocząc trójako, Szeroko-kroczący.

Ku chwale występuje ta bohaterska moc Wisznu: jak straszna dzika bestia, swobodnie wędrująca, góry zamieszkująca; z dalekiej odległości - tak, z najdalszej - niech przybędzie tutaj.

Na których szerokich trzech krokach wszystkie światy spoczywają ustanowione - szeroko stąpaj, o Wisznu; uczyń dla nas szerokie mieszkanie. Pij ty klarowane masło, o Źródło klarowanego masła; pędź naprzód - tak, pędź naprzód - przeprowadź…

Ten Wisznu wyruszył krokiem; w trójaki sposób złożył swoje stopy; utwierdził to, to dzieło swoje, w zakurzonej ziemi.

Trzy kroki uczynił Wisznu, Stróż, niezwiedziony; stąd podtrzymuje prawa i nakazy święte.

Patrzcie na czyny Wisznu, od którego prawa były strzeżone i ustanowione: przyjaciel i towarzysz Indry, godny złączenia w jarzmie.

To najwyższe miejsce Wisznu mędrcy zawsze oglądają, jak oko wyciągnięte, jakby w niebie.

Z nieba, o Wisznu, lub z ziemi; z Wielkiego, o Wisznu, z szerokiego powietrza, napełnij nasze ręce wieloma drogocennymi skarbami; daj je stąd z prawej i z lewej strony.

Agni i Wisznu - potężna jest ta wasza potęga: łyk klarowanego masła, którego imię jest tajemne. W domu i w domu dźwigacie siedem skarbów: ku wam niech język przyniesie klarowane masło do skosztowania.

Agni i Wisznu, wielki jest wasz drogi blask; drogę klarowanego masła - jego ukryte moce - wy obaj używacie. W domu i w domu, wzrastając przez dobrą chwałę, ku wam niech język wyśle klarowane masło w górę.