Dewi in the Mudgala Purana

„Ty jesteś Mahamają, a Ja bez wątpienia Panem Iluzji. Stwórz tutaj mędrców i bogów, a Ja tu odprawię ofiarę”.

Mahamaya była obserwowana przez wielkodusznego Puruszę; stała tam z gestami i wyrazami twarzy, pełna oddania.

Będziesz bez wątpienia nazywana Śakti, Wielką Mają (Mahamaya). Dajesz złudzenie na dwa sposoby, poprzez pomieszanie używania świata i wyzwolenia.

Dobrze ci przypomniałem; pamiętaj o wszystkim, o słodko uśmiechnięta. Jesteś Mahamają; ujrzyj Ganapę w swoim sercu.

Powiedziawszy to, Śankara, ocean współczucia, zamilkł. Wtedy Mahadewi, dusza wszechświata, ponownie przemówiła do niego.

Najpierw oddał cześć Dhundhiemu, potem Vishveshvarze, o Mędrcze; następnie Jagadambie, Kashi i Manikarnice.

O Daksho, do krainy potężnego blasku wspieranej przez Mahamayę, udają się jogini wolni od pragnień, będący czcicielami Śakti.

Purany: Ganesha, Naradiya, Narasimha, Kapila, Nandikeya, Varunya, Durvasa i Ambika.

Mada rzekł: Kłaniam się Tobie, o Mahamajo, obdarzona wszelkimi mocami; cały ten wszechświat, wspierany przez Ciebie, działa dzięki Twojej potędze.

Z powodu stronniczości wobec bogów nie przybyła z nimi. Lecz dla naszej zagłady, o Danavowie, Ona jest Mahamayą.

Jeśli Mahamaja Śakti stanie po naszej stronie, wtedy będziemy ją czcić z szacunkiem jako nasze bóstwo rodowe.

Rzekł do Taraki: Idź, o potężny, do Bogini. O wielki Asuro, przemów szybko do Mahamaji pojednawczymi słowami.

Kłaniając się Śakti Mahamaji ze złożonymi rękami, niegodziwy asura Taraka rzekł do niej te pojednawcze słowa.

Tarakasura rzekł: Słuchaj, o Śakti Mahamajo, ów Madasura przybył, by Cię ujrzeć, o Matko; zostałem teraz przez niego posłany.

Siakti rzekła: Moje imię „Jagadamba” jest objawione w Wedach. Jaką drogą, o Panie Daityów, miałabym opowiedzieć się tylko po jednej stronie?

Wtedy, wznosząc okrzyk trwogi, zastępy bogów w bitwie, dręczone wielkim strachem, schroniły się u Dżagadamby, Matki Wszechświata.

Słysząc ten niezwykły opis czynów demonów, Mahamaja, pełna gniewu, udała się na pole bitwy.

Wiedząc, że przybyła Dżagadamba, sam Madasura wystąpił naprzód, otoczony przez swych synów, głównych ministrów i różnych bohaterów.

Widząc, że przybył wielki demon, Dżagadamba, pełna gniewu w tej bitwie, przygotowała swój łuk.

Beradne i drżące ze strachu, te prowadzone przez Kali uciekły; stanąwszy przy Mahamayi, opowiedziały o tym, co się stało.