Sukta 37

Mantra 1

शापनाशनम्। उप॒ प्रागा॑त् सहस्रा॒क्षो यु॒क्त्वा श॒पथो॒ रथ॑म्। श॒प्तार॑मन्वि॒छन् मम॒ वृक॑ इ॒वावि॑मतो गृ॒हम्

Niszczenie klątwy. Przybył tu tysiącoki; Przysięga (moc klątwy), zaprzęgnąwszy swój rydwan, poszukuje tego, kto mnie przeklął, jak wilk dom tego, który ma owce.

Mantra 2

परि॑ णो वृङ्ग्धि शपथ ह्र॒दम॒ग्निरि॑वा॒ दह॑न्। श॒प्तार॒मत्र॑ नो जहि दि॒वो वृ॒क्षमि॑वा॒शनिः॑

Wyrwij z nas, O Klątwo, żal serca, jak ogień spala; i tutaj poraż dla nas tego, kto przeklina, jak niebiański piorun drzewo.

Mantra 3

यो नः॒ शपा॒दश॑पतः॒ शप॑तो॒ यश्च॑ नः॒ शपा॑त्। शुने॑ पेष्ट्र॑मि॒वाव॑क्षामं॒ तं प्रत्य॑स्यामि मृ॒त्यवे॑

Kto, choć sam nieprzeklęty, nas przeklina, i ktokolwiek nas przeklina, tego człowieka odrzucam ku Śmierci, jak rzuca się psu kęs zmielonych odpadków.