Sukta 29

Mantra 1

अरिष्टक्षयणम्। अ॒मून् हे॒तिः प॑त॒त्रिणी॒ न्येऽतु॒ यदुलू॑को॒ वद॑ति मो॒घमे॒तत्। यद् वा॑ क॒पोत॑ प॒दम॒ग्नौ कृ॒णोति॑

Odwracanie zła. Niech tamten skrzydlaty pocisk przeminie i opadnie: gdy sowa krzyczy, próżne niech to będzie; albo gdy, O gołębiu, czynisz swój ślad w ogniu.

Mantra 2

यौ ते॑ दू॒तौ नि॑रृत इ॒दमे॒तोऽप्र॑हितौ॒ प्रहि॑तौ वा गृ॒हं नः॑ । क॒पो॒तो॒लू॒काभ्या॒मप॑दं॒ तद॑स्तु

Którzy dwaj posłańcy twoi, o Nirṛti, przybywają tutaj, nieposłani czy posłani, do naszego domu: od gołębia i od sowy niechaj to będzie bez śladu, niechaj nie znajdzie oparcia.

Mantra 3

अ॒वै॒र॒ह॒त्याये॒दमा प॑पत्यात् सुवी॒रता॑या इ॒दमा स॑सद्यात्। परा॑ङे॒व परा॑ वद॒ परा॑ची॒मनु॑ सं॒वत॑म्। यथा॑ य॒मस्य॑ त्वा गृ॒हेऽर॒सं प्र॑ति॒चाक॑शाना॒भूकं॑ प्रति॒चाक॑शान्

Dla wolności od nienawiści niechaj to przyleci tutaj; dla szlachetnego męstwa niechaj to tutaj osiądzie. Jako odwrócony na zewnątrz, mów ty precz, precz przez cały rok. Jak w domu Jamy, bez radości, spoglądając w tył, tak spoglądając w tył, odejdź ty nieszkodliwie.