Sukta 20

Mantra 1

यक्ष्मनाशनम्। अ॒ग्नेरि॑वास्य॒ दह॑त एति शु॒ष्मिण॑ उ॒तेव॑ म॒त्तो वि॒लप॒न्नपा॑यति । अ॒न्यम॒स्मदि॑च्छतु॒ कं चि॑दव्र॒तस्तपु॑र्वधाय॒ नमो॑ अस्तु त॒क्मने॑

Niszczyciel wyniszczającej choroby. Jak ogień, paląc, wychodzi od niego, od gwałtownego; i jak od pijanego człowieka, skomląc, się wycofuje. Niech szuka innego niż nas - kogoś, kimkolwiek by był, człowieka bez ślubów - by gorączka uderzyła. Cześć niech będzie Takmanowi.

Mantra 2

नमो॑ रु॒द्राय॒ नमो॑ अस्तु त॒क्मने॒ नमो॒ राज्ञे॒ वरु॑णाय॒ त्विषी॑मते । नमो॑ दि॒वे नमः॑ पृथि॒व्यै नम॒ ओष॑धीभ्यः

Hołd Rudrze; hołd niech będzie Gorączce; hołd Królowi, Warunie o potężnym blasku. Hołd Niebu, hołd Ziemi, hołd Roślinom.

Mantra 3

अ॒यं यो अ॑भिशोचयि॒ष्णुर्विश्वा॑ रू॒पाणि॒ हरि॑ता कृ॒णोषि॑ । तस्मै॑ तेऽरु॒णाय॑ ब॒भ्रवे॒ नमः॑ कृणोमि॒ वन्या॑य त॒क्मने॑

Ta Gorączka, która, paląc, barwisz wszystkie posty na żółto, tobie, rumianej, brązowej, oddaję pokłon: hołd dziko zrodzonej Gorączce.