
Rishi: Atharvanic tradition (anukramaṇī-dependent)
Devata: The binding god (often generalized; can be aligned with Savitṛ/Prajāpati/Br̥haspati in later identifications)
Chandas: Mixed; broadly triṣṭubh/jagatī-like expansion
Ten krótki hymn atharwawedyjski uświęca mekhalā (pas ślubny) jako więź, która chroni, dyscyplinuje i umacnia noszącego, zwłaszcza w kontekście brahmaćarji i wstrzemięźliwości konsekrującej. Przypisując akt wiązania boskiemu "spowiadaczowi" i pradawnemu precedensowi ryszi, przekształca pas w apotropaiczne okrążenie, które odstrasza pociąg śmierci ku Jamie i zapewnia bezpieczne dopełnienie ślubu oraz pomyślne uwolnienie.
Mantra 1
मेखलाबन्धनम्। य इ॒मां दे॒वो मेख॑लामाब॒बन्ध॒ यः सं॑न॒नाह॒ य उ॑ नो यु॒योज॑ । यस्य॑ दे॒वस्य॑ प्र॒शिषा॒ चरा॑मः॒ स पा॒रमि॑च्छा॒त् स स उ॑ नो॒ वि मु॑ञ्चात्
Przewiązanie pasa. Bóg, który przewiązał ten pas, który go mocno zawiązał, który nas zaprzęgnął: pod którego rozkazem kroczymy: niech ten bóg pragnie dalszego brzegu; niech on, tak on, nas uwolni dla naszego dobra.
Mantra 2
आहु॑तास्य॒भिहु॑त॒ ऋषी॑णाम॒स्यायु॑धम्। पूर्वा॑ व्र॒तस्य॑ प्राश्न॒ती वी॑र॒घ्नी भ॑व मेखले
Ofiarowana jesteś, tak, ponad-ofiarowana; jesteś bronią widzących. Pierwotna ślubu, pożerająca - bądź zabójczynią wrogich ludzi, O Pasie.
Mantra 3
मृ॒त्योर॒हं ब्र॑ह्मचा॒री यदस्मि॑ नि॒र्याच॑न् भू॒तात् पुरु॑षं य॒माय॑ । तम॒हं ब्रह्म॑णा॒ तप॑सा॒ श्रमे॑णा॒नयै॑नं॒ मेख॑लया सिनामि
Od Śmierci ja - będąc brahmaćarinem - wychodzę, jako ten, który odchodzi; od istoty, która prowadziłaby człowieka do Jamy. Jego ja, z brahmanem, z tapasem, z trudem, prowadzę z powrotem; tego wiążę mocno pasem.
Mantra 4
श्र॒द्धाया॑ दुहि॒ता तप॒सोऽधि॑ जा॒ता स्वस॒ ऋषी॑णां भूत॒कृतां॑ ब॒भूव॑ । सा नो॑ मेखले म॒तिमा धे॑हि मे॒धामथो॑ नो धेहि॒ तप॑ इन्द्रि॒यं च॑
Córka Wiary, zrodzona ze świętego Żaru, stała się Siostrą Widzów, Twórców istot. O Mekhalo, obdarz nas myślą, obdarz nas mądrością, tak, obdarz nas żarem i siłą życiową ponadto.
Mantra 5
यां त्वा॒ पूर्वे॑ भूत॒कृत॒ ऋष॑यः परिबेधि॒रे। सा त्वं परि॑ ष्वजस्व॒ मां दी॑र्घायु॒त्वाय॑ मेखले
Tę, którą dawni Widzowie, Twórcy istot, opasali, ty właśnie, o Mekhalo, obejmij mnie dokoła dla zdobycia długiego życia.
The mekhalā is the vow-girdle worn as part of disciplined observance (especially brahmacarya). In this sukta it is treated as a protective, consecrated encirclement that both restrains and safeguards.
Because the girdle is not only a symbol of discipline but also an apotropaic bond. The hymn uses brahman, tapas, and effort to ‘turn back’ a person from death’s path and prevent being led to Yama.
Both. It sanctifies the binding as a divine yoking for right conduct, and it also asks that the same divine power ‘release’ (vi-muc) the practitioner for wellbeing—especially when the vow is completed.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.