Sukta 131

Mantra 1

स्मरः। नि शी॑र्ष॒तो नि प॑त्त॒त आ॒ध्यो॒३ नि ति॑रामि ते । देवाः प्र हि॑णुत स्म॒रम॒सौ मामनु॑ शोचतु

Smara. Z głowy niech spadnie; jako nakładające się brzemię spędzam go w ciebie. O Bogowie, wypędźcie Smarę: niech tamten płonie za mną.

Mantra 2

अनु॑म॒तेऽन्वि॒दं म॑न्य॒स्वाकू॑ते॒ समि॒दं नमः॑ । देवाः॒ प्र हि॑णुत स्म॒रम॒सौ मामनु॑ शोचतु

O Anumati, zatwierdź to należycie; o Ākūti, przyjmij ten kawałek drewna ofiarnego: pokłon! O Bogowie, wypędźcie Smarę: niech tamten płonie za mną.

Mantra 3

यद् धाव॑सि त्रियोज॒नं प॑ञ्चयोज॒नमाश्वि॑नम्। तत॒स्त्वं पुन॒राय॑सि पु॒त्राणां॑ नो असः पि॒ता

Choć biegniesz trzy ligi, pięć lig, z szybkością Aśvinów, stamtąd wracasz z powrotem: jesteś ojcem naszych synów.