
Rishi: Atharvanic/anonymous (Vrātya complex; traditional attribution varies by anukramaṇī)
Devata: Prajāpati (and implicitly Brahman as sacral power)
Chandas: Mixed/Anuṣṭubh-like prose-verse (accented ritual statement; not a strict classical anuṣṭubh)
Ten sukta uświęca społecznie marginalne, ale rytualnie potężne obserwacje, dwanaście „nocy Vrātya”, umieszczając je w porządku stwórczym Prajāpatiego i identyfikując ich dyscyplinę jako „ślub byka” (anaḍuho vratam). Jednocześnie łączy konsekrację z siłą agrarną: dźwięk, pracujący wół pociągowy, zgodne z prawem wymiana (dawca/odbiorca) i właściwa wiedza o Brahmanie razem uprawniają do pomyślności, płodności i rytualnej legitymizacji.
Mantra 1
अनड्वान् अ॒न॒ड्वान् दा॑धार पृथि॒वीमु॒त द्याम॑न॒ड्वान् दा॑धारो॒र्व१न्तरि॑क्षम्। अ॒न॒ड्वान् दा॑धार प्र॒दिशः॒ षडु॒र्वीर॑न॒ड्वान् विश्वं॒ भुव॑न॒मा वि॑वेश
Wół pociągowy, tak, wół pociągowy podtrzymał Ziemię; i wół pociągowy podtrzymał Niebo. Wół pociągowy podtrzymał szerokie powietrze; wół pociągowy podtrzymał sześć szerokich stron świata. Wół pociągowy wszedł w i przeniknął cały ten świat istnienia.
Mantra 2
अ॒न॒ड्वानिन्द्रः॒ स प॒शुभ्यो॒ वि च॑ष्टे त्र॒यां छ॒क्रो वि मि॑मीते॒ अध्व॑नः । भू॒तं भ॑वि॒ष्यद् भुव॑ना॒ दुहा॑नः॒ सर्वा॑ दे॒वानां॑ चरति व्र॒तानि॑
Indra jest wołem pociągowym: dla bydła ustanawia porządek; Koło wyznacza trójdzielność i mierzy ścieżki. Dojąc światy, to, co było i co będzie, przestrzega wszystkich nakazów Bogów.
Mantra 3
इन्द्रो॑ जा॒तो म॑नु॒ष्येऽष्व॒न्तर्घ॒र्मस्त॒प्तश्च॑रति॒ शोशु॑चानः । सु॒प्र॒जाः सन्त्स उ॑दा॒रे न स॑र्ष॒द्यो नाश्नी॒यादन॒डुहो॑ विजा॒नन्
Indra, zrodzony wśród ludzi, jako rozgrzany Gharma porusza się wewnątrz konia, płonący. Będąc bogatym w potomstwo, nie zsunie się w brzuchu, jeśli ktoś, zrozumieniem obdarzony, nie spożyje wołu pociągowego.
Mantra 4
अ॒न॒ड्वान् दु॑हे सुकृ॒तस्य॑ लो॒क ऐनं॑ प्याययति॒ पव॑मानः पु॒रस्ता॑त्। प॒र्जन्यो॒ धारा॑ म॒रुत॒ ऊधो॑ अस्य य॒ज्ञः पयो॒ दक्षि॑णा॒ दोहो॑ अस्य
Wół pociągowy jest dojony w krainie zasługi; Oczyszczający z przodu sprawia, że rozkwita. Parjania jest strumieniem; Marutowie są jego wymieniem: Ofiara jest mlekiem, a dar kapłański jego dojeniem.
Mantra 5
यस्य॒ नेशे॑ य॒ज्ञप॑ति॒र्न य॒ज्ञो नास्य॑ दा॒तेशे॒ न प्र॑तिग्रही॒ता। यो वि॑श्व॒जिद् वि॑श्व॒भृद् वि॒श्क॑र्मा घ॒र्मं नो॑ ब्रूत यत॒मश्चतु॑ष्पात्
Ten, którego Pan Ofiary nie ma władzy, którego ofiara jest żadna; którego dawca nie ma prawa, ani żadnego prawowitego przyjmującego - on, który jest Wszechzwycięski, Wszechpodtrzymujący, Wszechkształtujący - oznajmij nam Gharma: kimże jest ten czworonożny?
Mantra 6
येन॑ दे॒वाः स्वरारुरु॒हुर्हि॒त्वा शरी॑रम॒मृत॑स्य॒ नाभि॑म्। तेन॑ गेष्म सुकृ॒तस्य॑ लो॒कं घ॒र्मस्य॑ व्र॒तेन॒ तप॑सा यश॒स्यवः॑
Tym, czym Bogowie wstąpili do Nieba, zostawiając za sobą ciało, pępkowe centrum nieśmiertelności - tym samym środkiem niechaj osiągniemy świat dobrze wykonanej zasługi, przez przestrzeganie świętego żaru, przez ascezę, my, którzy pragniemy chwały.
Mantra 7
इन्द्रो॑ रू॒पेणा॒ग्निर्वहे॑न प्र॒जाप॑तिः परमे॒ष्ठी वि॒राट्। वि॒श्वान॑रे अक्रमत वैश्वान॒रे अ॑क्रमतान॒दुह्य॑क्रमत । सोऽदृंहयत॒ सोऽधारयत
Indra przez formę, Agni przez nosiciela, Prajāpati - Parameṣṭhin - Virāj: do Vaiśvānara wkroczył, do Vaiśvānara wkroczył; do wołu pociągowego wkroczył. Tym uczynił go stałym; tym podtrzymał go.
Mantra 8
मध्य॑मे॒तद॑न॒डुहो॒ यत्रै॒ष वह॒ आहि॑तः । ए॒ताव॑दस्य प्रा॒चीनं॒ यावा॑न् प्र॒त्यङ् स॒माहि॑तः
To jest środek wołu pociągowego, gdzie ta siła noszenia jest umieszczona. Tak daleko sięga jego przednia część, jak daleko, ku tyłowi, jest zgromadzona i zawarta.
Mantra 9
यो वेदा॑न॒डुहो॒ दोहा॑न्त्स॒प्तानु॑पदस्वतः । प्र॒जां च॑ लो॒कं चा॑प्नोति॒ तथा॑ सप्तऋ॒षयो॑ विदुः
Ktokolwiek zna siedem dojń wołu pociągowego, w uporządkowanej kolejności krok po kroku, ten zyskuje potomstwo i zyskuje świat: tak poznali Siedmiu Mędrców.
Mantra 10
प॒द्भिः से॒दिम॑व॒क्राम॒न्निरां॒ जङ्घा॑भिरुत्खि॒दन्। श्रमे॑णान॒ड्वान् की॒लालं॑ की॒नाश॑श्चाभि ग॑च्छतः
Stopami stawia kroki, o zdrowych członkach; goleniami rozdziera glebę. Pracą pociągowy wół i oracz idą razem ku słodkiemu plonowi.
Mantra 11
द्वाद॑श॒ वा ए॒ता रात्री॒र्व्रत्या॑ आहुः प्र॒जाप॑तेः । तत्रोप॒ ब्रह्म॒ यो वेद॒ तद् वा अ॑न॒डुहो॑ व्र॒तम्
Dwanaście, zaprawdę, jest tych Nocy, które ludzie zowią Wrātya, należących do Prajāpatiego. W nich, kto pozna Brahmana, który jest blisko, to, zaiste, jest obserwancją Byka.
Mantra 12
दु॒हे सा॒यं दु॒हे प्रा॒तर्दु॒हे म॒ध्यंदि॑नं॒ परि॑ । दोहा॒ ये अ॑स्य सं॒यन्ति॒ ता॑न् वि॒द्मानु॑पदस्वतः
Doi wieczorem, doi rano, doi w południe. Dojenia, które są powściągliwe, te znamy, w uporządkowanym kroku i następstwie.
They are a twelve-night consecratory frame treated as belonging to Prajāpati. By placing the observance inside Prajāpati’s order, the hymn turns a liminal ‘Vrātya’ period into a legitimate, regulated vrata.
The ox/bull represents disciplined strength that produces results: sound limbs, effective ploughing, and abundance. Calling the practice “the bull’s vow” makes prosperity and fertility signs of a properly held observance.
No. Farming imagery is central, but the deeper aim is authorization: making the sacrifice, the giver and receiver, and the vow itself ritually valid through Prajāpati’s order and Brahman’s efficacious knowledge.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.