Concept · Atharvaveda
ବ୍ରହ୍ମ in the Atharvaveda
ब्रह्मन्Named in 386 verses
In this book
- Named as
- Brahman, Mantra as operative power, Skambha
Every verse that names ବ୍ରହ୍ମ
386 verses
- 1.32.1
ମହଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ (ମହାନ ମନ୍ତ୍ର)। ହେ ଜନାସଃ (ଲୋକମାନେ), ଏହାକୁ ଜାଣ; ସେ ମହଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବ। ପୃଥିବୀରେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ଦିବି (ଆକାଶ)ରେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ—ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବୀରୁଧଃ (ଔଷଧି/ବନସ୍ପତିମାନେ) ପ୍ରାଣ ନେଇ ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି, ସେପରି କିଛି ନାହିଁ।
- 1.32.2
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ—ଯେପରି କ୍ଲାନ୍ତମାନଙ୍କ ଆସନ ହୁଏ। ଏହି ଭୂତ (ସତ୍ତା)ର ଆସ୍ଥାନ/ଆଧାରସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ସେଇ—ଏହାକୁ ବିଦୁଷ୍ ବେଧସମାନେ (ବିଧାତା-ଋଷିମାନେ) ଜାଣନ୍ତି; ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।
- 1.32.3
ଯେତେବେଳେ କମ୍ପିତ ଦୁଇ ଲୋକ (ଦିବ୍–ପୃଥିବୀ) ଏବଂ ଭୂମି ମଧ୍ୟ ଫାଟିଯାଏ—ସେଇ ଆର୍ଦ୍ରତା (ନମି) ଆଜି ମଧ୍ୟ ଏବଂ ସଦା ସମୁଦ୍ରର ସ୍ରୋତମାନଙ୍କ ପରି ନିଜ ନାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବହି (ଦୂରେ ଯାଉ)।
- 1.32.4
ସମଗ୍ରକୁ ମୁଁ ଆବରଣ କରିଛି, ଏବଂ ସେଇ ଏକକୁ ଅନ୍ୟଟିର ଉପରେ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥାନ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କରିଛି। ଦିବକୁ, ବିଶ୍ୱବେଦସେ (ସର୍ବଜ୍ଞକୁ), ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରିଛି।
- 2.1.1
ବେନ ପରମ ଧାମକୁ ଦେଖିଲେ—ପରମ ଗୁହା, ସେଇ ଗୁପ୍ତ ଗର୍ଭ—ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଏକରୂପ ହୋଇଯାଏ। ଏହାକୁ ପୃଶ୍ନି ଦୁଧ ଭାବେ ଦୋହି ବାହାର କଲା; ସ୍ୱର୍-ପ୍ରକାଶର ଖୋଜି ନବଜାତ ଦଳମାନେ ନିକଟକୁ ଆସି ସ୍ତୁତିଗାନ କଲେ।
- 2.18.1
ତୁମେ ଶତ୍ରୁନାଶକ। ତୁମେ ଭ୍ରାତୃବ୍ୟର କ୍ଷୟକାରକ; ମୋତେ ଭ୍ରାତୃବ୍ୟକୁ ହାଙ୍କି ବାହାର କରିବାର ଶକ୍ତି ଦିଅ—ସ୍ୱାହା।
- 2.18.2
ତୁମେ ସପତ୍ନର କ୍ଷୟକାରକ; ମୋତେ ସପତ୍ନକୁ ହାଙ୍କି ବାହାର କରିବାର ଶକ୍ତି ଦିଅ—ସ୍ୱାହା।
- 2.18.3
ତୁମେ ଅରାୟର କ୍ଷୟକାରକ; ମୋତେ ଅରାୟକୁ ହାଙ୍କି ବାହାର କରିବାର ଶକ୍ତି ଦିଅ—ସ୍ୱାହା।
- 2.18.4
ତୁମେ ପିଶାଚମାନଙ୍କର କ୍ଷୟ (ନାଶ) କରୁଥିବା; ମୋତେ ପିଶାଚମାନଙ୍କୁ ହଂକାଇ ବାହାର କରିବାର ଶକ୍ତି ଦିଅ—ସ୍ୱାହା।
- 2.18.5
ତୁମେ ସଦା ଅନୁସରଣକାରୀ, ଅକ୍ଷୟ; ସଦା ଅନୁସରଣକାରୀ, ଅପ୍ରତିହତ; ସେହି ମୋତେ ପ୍ରଦାନ କର—ସ୍ୱାହା।
- 2.32.3
ଅତ୍ରିଙ୍କ ପରି ମୁଁ ତୁମକୁ—ହେ କ୍ରିମିମାନେ—ବଧ କରେ; କଣ୍ୱଙ୍କ ପରି, ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପରି। ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର) ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରେ; ମୁଁ—କ୍ରିମିମାନେ—ତୁମକୁ ଦମନ କରି ନିମ୍ନକୁ ପତିତ କରେ।
- 3.19.1
ଅଜର ରହୁ କ୍ଷତ୍ର—ରାଜାଧିକାର। ମୋ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ (ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରାଯାଇଛି; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହେଉଛି ବୀର୍ୟ, ବଳ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ରହୁ କ୍ଷତ୍ର, ଅଜର—ଯେମାନଙ୍କର ମୁଁ ପୁରୋହିତ (ଅଗ୍ରସ୍ଥିତ ଯାଜକ) ଅଛି, ସେମାନେ ବିଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ।
- 3.19.3
ଯେମାନେ ଆମ ସୂରି—ଦାନଶୂର ମଘବାନ—ଉପରେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିମ୍ନକୁ ପଦକ୍ଷେପ କରୁନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଅଧମ ହେଉନ୍ତୁ। ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମବଳ (ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ କ୍ଷୀଣ କରେ; ମୁଁ ଆମ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉପରକୁ ଉଠାଏ—ହଁ, ମୁଁ ନିଜେ।
- 3.20.4
ସହାୟତା ପାଇଁ ରାଜା ସୋମଙ୍କୁ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ସ୍ତୁତିଗୀତଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
- 3.28.2
ସେ କ୍ରବ୍ୟାଦ୍ (ମାଂସାହାରୀ) ହୋଇ—ବ୍ୟଦ୍ୱାରୀ—ପଶୁମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କ୍ଷୟ କରେ। ଏବଂ ତାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ତେଣୁ ସେ ସ୍ୟୋନା, ଶିବା—ହିତକାରିଣୀ, ମଙ୍ଗଳକାରିଣୀ—ହେଉ।
- 4.1.1
ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟା: ଜ୍ଞାନମୟ ପବିତ୍ର ଶକ୍ତି ଆଦିରେ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମିଲା; ପରମ ସୀମାରୁ ସୁପ୍ରଭାମୟ ୱେନ ତାହାକୁ ସହାୟତାରୂପେ ଆଣିଲେ। ସେ ଏହି (ଜଗତ)ର ଗଭୀର ଭିତ୍ତି ଓ ତାହାର ମାପ-ମର୍ଯ୍ୟାଦା ସ୍ଥାପନ କଲେ; ସତ୍ ଓ ଅସତ୍—ଉଭୟର ଯୋନିକୁ ସେ ପୃଥକ କରି ପ୍ରକାଶ କଲେ।
- 4.1.3
ଯେ ଜନ୍ମିଲେ ସେ ଅଗ୍ରେ ଆସିଲେ—ବିଦ୍ୱାନଙ୍କ ବନ୍ଧୁ-ବନ୍ଧ ହୋଇ—ଦେବମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମରୁ ବ୍ରହ୍ମକୁ ସେ ଉଦ୍ଧାର କଲେ; ମଧ୍ୟରୁ, ତଳେ ଓ ଉପରେ—ସ୍ୱଧା (Svadhā) ଉପରେ—ସେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
- 4.2.2
ଯେ ପ୍ରାଣ ନେଉଥିବା ଓ ନିମିଷ କରୁଥିବା ସମଗ୍ର ଜଗତର ଉପରେ ମହିମାରେ ଏକମାତ୍ର ରାଜା ହେଲେ; ଯାହାଙ୍କ ଛାୟା ଅମୃତତ୍ୱ, ଯାହାଙ୍କ ନିୟମ ମୃତ୍ୟୁ—ଆମେ ହବିଷା (ଆହୁତି) ଦ୍ୱାରା କେଉଁ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା ଅର୍ପିବୁ?
- 4.2.3
ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ କମ୍ପିତ ଦୁଇ ଲୋକ ଆଧାର ହୋଇ ଧାରି ରହିଲେ, ଏବଂ ଭୟଭୀତ ଦୁଇ ରୋଦସୀ (ଆକାଶ–ପୃଥିବୀ) ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ; ଯାହାଙ୍କର ଅଧିକାରରେ ରଜସ (ମଧ୍ୟାକାଶ)ର ସେଇ ମାପିତ ପଥ ଅଛି—ଆମେ ହବିଷା (ଆହୁତି) ଦ୍ୱାରା କେଉଁ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା ଅର୍ପିବୁ?
- 4.2.4
ଯାହାଙ୍କର ଦ୍ୟୌ (ଆକାଶ) ଓ ଉର୍ବୀ ପୃଥିବୀ—ବିସ୍ତୃତ, ମହାନ; ଯାହାଙ୍କ ଠାରୁ ବିଶାଳ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ସ୍ଥାପିତ; ଯାହାଙ୍କ ମହିମାରେ ସେ ପର ସୂର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟାପିତ ହୋଇ ରହିଛି—ଆମେ ହବିଷା (ଆହୁତି) ଦ୍ୱାରା କେଉଁ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା ଅର୍ପିବୁ?