Concept · Atharvaveda

ବ୍ରହ୍ମ in the Atharvaveda

ब्रह्मन्Named in 386 verses

In this book

Named as
Brahman, Mantra as operative power, Skambha
  1. Kanda 14
  2. Kanda 27
  3. Kanda 34
  4. Kanda 417
  5. Kanda 527
  6. Kanda 64
  7. Kanda 73
  8. Kanda 816
  9. Kanda 936
  10. Kanda 1077
  11. Kanda 1121
  12. Kanda 1215
  13. Kanda 132
  14. Kanda 143
  15. Kanda 1531
  16. Kanda 16106
  17. Kanda 1913

Every verse that names ବ୍ରହ୍ମ

386 verses

  1. 1.32.1

    ମହଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ (ମହାନ ମନ୍ତ୍ର)। ହେ ଜନାସଃ (ଲୋକମାନେ), ଏହାକୁ ଜାଣ; ସେ ମହଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବ। ପୃଥିବୀରେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ଦିବି (ଆକାଶ)ରେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ—ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବୀରୁଧଃ (ଔଷଧି/ବନସ୍ପତିମାନେ) ପ୍ରାଣ ନେଇ ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି, ସେପରି କିଛି ନାହିଁ।

  2. 1.32.2

    ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ—ଯେପରି କ୍ଲାନ୍ତମାନଙ୍କ ଆସନ ହୁଏ। ଏହି ଭୂତ (ସତ୍ତା)ର ଆସ୍ଥାନ/ଆଧାରସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ସେଇ—ଏହାକୁ ବିଦୁଷ୍ ବେଧସମାନେ (ବିଧାତା-ଋଷିମାନେ) ଜାଣନ୍ତି; ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।

  3. 1.32.3

    ଯେତେବେଳେ କମ୍ପିତ ଦୁଇ ଲୋକ (ଦିବ୍–ପୃଥିବୀ) ଏବଂ ଭୂମି ମଧ୍ୟ ଫାଟିଯାଏ—ସେଇ ଆର୍ଦ୍ରତା (ନମି) ଆଜି ମଧ୍ୟ ଏବଂ ସଦା ସମୁଦ୍ରର ସ୍ରୋତମାନଙ୍କ ପରି ନିଜ ନାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବହି (ଦୂରେ ଯାଉ)।

  4. 1.32.4

    ସମଗ୍ରକୁ ମୁଁ ଆବରଣ କରିଛି, ଏବଂ ସେଇ ଏକକୁ ଅନ୍ୟଟିର ଉପରେ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥାନ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କରିଛି। ଦିବକୁ, ବିଶ୍ୱବେଦସେ (ସର୍ବଜ୍ଞକୁ), ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରିଛି।

  5. 2.1.1

    ବେନ ପରମ ଧାମକୁ ଦେଖିଲେ—ପରମ ଗୁହା, ସେଇ ଗୁପ୍ତ ଗର୍ଭ—ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଏକରୂପ ହୋଇଯାଏ। ଏହାକୁ ପୃଶ୍ନି ଦୁଧ ଭାବେ ଦୋହି ବାହାର କଲା; ସ୍ୱର୍-ପ୍ରକାଶର ଖୋଜି ନବଜାତ ଦଳମାନେ ନିକଟକୁ ଆସି ସ୍ତୁତିଗାନ କଲେ।

  6. 2.18.1

    ତୁମେ ଶତ୍ରୁନାଶକ। ତୁମେ ଭ୍ରାତୃବ୍ୟର କ୍ଷୟକାରକ; ମୋତେ ଭ୍ରାତୃବ୍ୟକୁ ହାଙ୍କି ବାହାର କରିବାର ଶକ୍ତି ଦିଅ—ସ୍ୱାହା।

  7. 2.18.2

    ତୁମେ ସପତ୍ନର କ୍ଷୟକାରକ; ମୋତେ ସପତ୍ନକୁ ହାଙ୍କି ବାହାର କରିବାର ଶକ୍ତି ଦିଅ—ସ୍ୱାହା।

  8. 2.18.3

    ତୁମେ ଅରାୟର କ୍ଷୟକାରକ; ମୋତେ ଅରାୟକୁ ହାଙ୍କି ବାହାର କରିବାର ଶକ୍ତି ଦିଅ—ସ୍ୱାହା।

  9. 2.18.4

    ତୁମେ ପିଶାଚମାନଙ୍କର କ୍ଷୟ (ନାଶ) କରୁଥିବା; ମୋତେ ପିଶାଚମାନଙ୍କୁ ହଂକାଇ ବାହାର କରିବାର ଶକ୍ତି ଦିଅ—ସ୍ୱାହା।

  10. 2.18.5

    ତୁମେ ସଦା ଅନୁସରଣକାରୀ, ଅକ୍ଷୟ; ସଦା ଅନୁସରଣକାରୀ, ଅପ୍ରତିହତ; ସେହି ମୋତେ ପ୍ରଦାନ କର—ସ୍ୱାହା।

  11. 2.32.3

    ଅତ୍ରିଙ୍କ ପରି ମୁଁ ତୁମକୁ—ହେ କ୍ରିମିମାନେ—ବଧ କରେ; କଣ୍ୱଙ୍କ ପରି, ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପରି। ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର) ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରେ; ମୁଁ—କ୍ରିମିମାନେ—ତୁମକୁ ଦମନ କରି ନିମ୍ନକୁ ପତିତ କରେ।

  12. 3.19.1

    ଅଜର ରହୁ କ୍ଷତ୍ର—ରାଜାଧିକାର। ମୋ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ (ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରାଯାଇଛି; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହେଉଛି ବୀର୍ୟ, ବଳ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ରହୁ କ୍ଷତ୍ର, ଅଜର—ଯେମାନଙ୍କର ମୁଁ ପୁରୋହିତ (ଅଗ୍ରସ୍ଥିତ ଯାଜକ) ଅଛି, ସେମାନେ ବିଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ।

  13. 3.19.3

    ଯେମାନେ ଆମ ସୂରି—ଦାନଶୂର ମଘବାନ—ଉପରେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିମ୍ନକୁ ପଦକ୍ଷେପ କରୁନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଅଧମ ହେଉନ୍ତୁ। ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମବଳ (ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ କ୍ଷୀଣ କରେ; ମୁଁ ଆମ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉପରକୁ ଉଠାଏ—ହଁ, ମୁଁ ନିଜେ।

  14. 3.20.4

    ସହାୟତା ପାଇଁ ରାଜା ସୋମଙ୍କୁ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ସ୍ତୁତିଗୀତଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।

  15. 3.28.2

    ସେ କ୍ରବ୍ୟାଦ୍ (ମାଂସାହାରୀ) ହୋଇ—ବ୍ୟଦ୍ୱାରୀ—ପଶୁମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କ୍ଷୟ କରେ। ଏବଂ ତାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ତେଣୁ ସେ ସ୍ୟୋନା, ଶିବା—ହିତକାରିଣୀ, ମଙ୍ଗଳକାରିଣୀ—ହେଉ।

  16. 4.1.1

    ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟା: ଜ୍ଞାନମୟ ପବିତ୍ର ଶକ୍ତି ଆଦିରେ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମିଲା; ପରମ ସୀମାରୁ ସୁପ୍ରଭାମୟ ୱେନ ତାହାକୁ ସହାୟତାରୂପେ ଆଣିଲେ। ସେ ଏହି (ଜଗତ)ର ଗଭୀର ଭିତ୍ତି ଓ ତାହାର ମାପ-ମର୍ଯ୍ୟାଦା ସ୍ଥାପନ କଲେ; ସତ୍ ଓ ଅସତ୍—ଉଭୟର ଯୋନିକୁ ସେ ପୃଥକ କରି ପ୍ରକାଶ କଲେ।

  17. 4.1.3

    ଯେ ଜନ୍ମିଲେ ସେ ଅଗ୍ରେ ଆସିଲେ—ବିଦ୍ୱାନଙ୍କ ବନ୍ଧୁ-ବନ୍ଧ ହୋଇ—ଦେବମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମରୁ ବ୍ରହ୍ମକୁ ସେ ଉଦ୍ଧାର କଲେ; ମଧ୍ୟରୁ, ତଳେ ଓ ଉପରେ—ସ୍ୱଧା (Svadhā) ଉପରେ—ସେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।

  18. 4.2.2

    ଯେ ପ୍ରାଣ ନେଉଥିବା ଓ ନିମିଷ କରୁଥିବା ସମଗ୍ର ଜଗତର ଉପରେ ମହିମାରେ ଏକମାତ୍ର ରାଜା ହେଲେ; ଯାହାଙ୍କ ଛାୟା ଅମୃତତ୍ୱ, ଯାହାଙ୍କ ନିୟମ ମୃତ୍ୟୁ—ଆମେ ହବିଷା (ଆହୁତି) ଦ୍ୱାରା କେଉଁ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା ଅର୍ପିବୁ?

  19. 4.2.3

    ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ କମ୍ପିତ ଦୁଇ ଲୋକ ଆଧାର ହୋଇ ଧାରି ରହିଲେ, ଏବଂ ଭୟଭୀତ ଦୁଇ ରୋଦସୀ (ଆକାଶ–ପୃଥିବୀ) ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ; ଯାହାଙ୍କର ଅଧିକାରରେ ରଜସ (ମଧ୍ୟାକାଶ)ର ସେଇ ମାପିତ ପଥ ଅଛି—ଆମେ ହବିଷା (ଆହୁତି) ଦ୍ୱାରା କେଉଁ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା ଅର୍ପିବୁ?

  20. 4.2.4

    ଯାହାଙ୍କର ଦ୍ୟୌ (ଆକାଶ) ଓ ଉର୍ବୀ ପୃଥିବୀ—ବିସ୍ତୃତ, ମହାନ; ଯାହାଙ୍କ ଠାରୁ ବିଶାଳ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ସ୍ଥାପିତ; ଯାହାଙ୍କ ମହିମାରେ ସେ ପର ସୂର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟାପିତ ହୋଇ ରହିଛି—ଆମେ ହବିଷା (ଆହୁତି) ଦ୍ୱାରା କେଉଁ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା ଅର୍ପିବୁ?