Anuvaka 9
ପ୍ରାଣଶକ୍ତି ଓ ସାମାଜିକ ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ସ୍ଥିର କରିବା—ଗର୍ଭାଧାନ ଓ ବିବାହରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରୋଗ-ନିବାରଣ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ରାଜତ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ଉପବିଷୟ: ଗର୍ଭାଧାନ ଓ ଗର୍ଭର ସୁରକ୍ଷା; ଜାୟାକାମନା (ଯୋଗ୍ୟ ପତ୍ନୀ ଆକର୍ଷଣ) ଓ ଗୃହସ୍ଥ ଏକତ୍ରୀକରଣ; ଅପଚିତି, ଯକ୍ଷ୍ମା ଓ ଅନ୍ତର୍ବେଦନା ପରି କ୍ଷୟରୋଗର ନିଷ୍କାସନ; ନିରୃତି (ବିପତ୍ତି, ଅଶୁଭ-ଲକ୍ଷଣ, ବନ୍ଧନକାରୀ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ) ଠାରୁ ମୁକ୍ତି; ଧ୍ରୁବ ଭାବରେ ‘ସ୍ଥାପନ’ ମାଧ୍ୟମରେ ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱର ପୌଷ୍ଟିକ ସଂଗଠନ; ପ୍ରୀତି (ସ୍ନେହ)ର ପୋଷଣ ଓ ତାପ/କ୍ରୋଧର ଶୀତଳୀକରଣ।
Suktas in Anuvaka 9
Sukta 81
ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଅଥର୍ବବେଦୀୟ ସୂକ୍ତଟି ଗର୍ଭାଧାନ (ଗର୍ଭଧାରଣ) ଓ ପୁତ୍ରକାମ୍ୟା (ସନ୍ତାନ-କାମନା) ମନ୍ତ୍ର ଭାବେ ଗର୍ଭାଶୟକୁ ସ୍ଥାପନ ଓ ସୁରକ୍ଷା କରେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଜୀବନ୍ତ ଭ୍ରୂଣ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧାରଣ ହୋଇପାରେ। ଏଥିରେ ସୀମା-ନିର୍ଦ୍ଧାରକ ଓ ରକ୍ଷାକାରୀ ଶକ୍ତି ‘ପରିହସ୍ତ’କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ରକ୍ଷସ (ହାନିକାରକ ସତ୍ତା/ପ୍ରଭାବ)କୁ ଦୂରେ ରଖି ସନ୍ତାନଲାଭ ଓ ଗୃହସମୃଦ୍ଧିକୁ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରେ।
Sukta 82
ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଅଥର୍ବବେଦୀୟ ସୂକ୍ତଟି ବିବାହ-ମନ୍ତ୍ର (ଜାୟାକାମନା) ଅଟେ, ଯାହା ପାଠକଙ୍କ ଜୀବନ ଓ ଗୃହସଂସାରକୁ ଯୋଗ୍ୟ ପତ୍ନୀକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଏହା ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ ମାନବ ବିବାହକୁ ଦିବ୍ୟ ଆଦର୍ଶ ପୂର୍ବଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ସହ ଯୋଡ଼େ—ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ୟାଙ୍କ ବଧୂ-ଯାତ୍ରା ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅପରାଜେୟ, ଧନଦାୟକ ଶକ୍ତି—ଯେପରି ଭାଗ୍ୟ, ସମ୍ମତି ଓ ସାମାଜିକ ସଫଳତା ଏକତ୍ର ହୋଇ ବଧୂ-ଲାଭ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ।
Sukta 83
ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭୈଷଜ୍ୟ ସୂକ୍ତ ଶୋଷଣକାରୀ ରୋଗ ‘ଅପଚିତି’କୁ ତାହାର ଆସନରୁ “ଉଡ଼ିଯାଉ” ବୋଲି ହଂକାଇ ଦେଇ ଦୂର କରେ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ–ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚିକିତ୍ସାଶକ୍ତିକୁ ପୁନରୁଦ୍ଧାରକ ପ୍ରତିବଳ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରେ। ଏହା (୧) ରୋଗକୁ ପକ୍ଷୀ ଭାବେ ଦେଖାଇ ହଂକାଇବାର ଜୀବନ୍ତ ନିଷ୍କାସନ ଚିତ୍ରଣ, (୨) ପୁନଃପ୍ରକୋପ ରୋକିବାକୁ ଅନେକ ରୋଗ-କାରକଙ୍କୁ ନାମେ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ତାଙ୍କୁ ହଟାଇଦେବା, ଏବଂ (୩) କ୍ରିୟାର କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ନିଶ୍ଚିତ କରୁଥିବା ଆହୁତି-ସୂତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରିବା—ଏହି ତିନି ଉପାୟରେ କାମ କରେ।
Sukta 84
ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଆଥର୍ବଣୀୟ ମନ୍ତ୍ରଟି ‘ନିରୃତିରୁ ମୁକ୍ତି/ଶିଥିଳତା’ ପାଇଁ, ଯାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅପଦାର ଶକ୍ତିକୁ ଦୂର କରିବା ଏବଂ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ, ରୋଗ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ-ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ପୀଡ଼ିତକୁ ବାନ୍ଧିଥିବା ବନ୍ଧନକୁ ଖୋଲିଦେବା। ନିରୃତିଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଆସନରେ ଆହୁତି ଦେଇ, ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ—ଭୂମି (ଶୋଷଣକାରୀ ପୃଥିବୀ) ଓ ନିରୃତି (ବିଲୟକାରୀ ନେଗେସନ/ନାଶ)—କୁ ନାମ କରି, ଏହି ସୂକ୍ତ ଲୋହାର ଫାସକୁ କାଟି ଛେଦ କରାଏ ଏବଂ ରୋଗୀକୁ ପୁନଃ ଜୀବନକୁ ଫେରାଏ; କିମ୍ବା ଯଦି ମୃତ୍ୟୁ ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ, ତେବେ ଯମ ଓ ପିତୃମାନଙ୍କ ହସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗମନ ପାଇଁ ସମର୍ପଣ କରେ।
Sukta 85
AV 6.85 ହେଉଛି ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଚିକିତ୍ସାମନ୍ତ୍ର, ଯାହାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଯକ୍ଷ୍ମା (କ୍ଷୟ/ଶୋଷ) କୁ ଦେହରୁ ଖେଦାଇବା ଏବଂ ରୋଗୀଙ୍କ ଚାରିପାଖେ ଏକ ସୁରକ୍ଷାମୟ “ବାରଣ” ସୀମା ଗଢ଼ି ତାହାର ପୁନରାଗମନକୁ ରୋକିବା। ଏଥିରେ ଉଦ୍ଭିଦ-ଶକ୍ତି (ବନସ୍ପତି ଭାବରେ ବରଣ) ସହ ଦିବ୍ୟ ବାଣୀର ଅଧିକାରଶୀଳ ବଳ (ଇନ୍ଦ୍ର–ମିତ୍ର–ବରୁଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା) ଓ ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କ ପବିତ୍ରକାରୀ, ନିୟନ୍ତ୍ରକ ତାପକୁ ଏକତ୍ର କରାଯାଇଛି। ବୃତ୍ର ଯେପରି ଜଳଧାରାକୁ ଅଟକାଇଥିଲେ—ସେହି ପୌରାଣିକ ଉପମାକୁ ଧରି ଦେହରେ ରୋଗର ପ୍ରସାର ଓ ଗତିକୁ “ଅଟକାଇବା” ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହୃତ।
Sukta 86
ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଅଥର୍ବବେଦୀୟ ସୂକ୍ତଟି ଏକ ପୌଷ୍ଟିକ “ରାଜ-ସ୍ଥିରତା” ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱ ଓ ପୁରୁଷ-ପ୍ରାଧାନ୍ୟକୁ ଏକମାତ୍ର ଯଜ୍ଞ-ବିଷୟ (ସାଧାରଣତଃ ରାଜା) ମଧ୍ୟରେ ସଂକେନ୍ଦ୍ରିତ କରେ। ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବୃଷ-ଶକ୍ତି, ସମୁଦ୍ରର ପ୍ରବାହ-ନିୟନ୍ତ୍ରଣ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୃଥିବୀ-ଆଧିପତ୍ୟ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ତାରା-ଶାସନ ପରି କୋସ୍ମିକ ଆଧିପତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ସମନ୍ୱୟ କରାଇ, ତାଙ୍କୁ “ଏକବୃଷ” (ଏକମାତ୍ର, ଅପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ବୃଷ) କରିବାକୁ ଚାହେ—ଅର୍ଥାତ୍ ଅଧିକାର ଓ ସୃଜନଶୀଳ ବୀର୍ୟରେ ଯାହାର ସମକକ୍ଷ କିମ୍ବା ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ନାହିଁ।
Sukta 87
ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ରାଜଶାସନୀୟ ମନ୍ତ୍ରଟି ରାଜାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼, ଅଚଳ ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱର ମଧ୍ୟରେ “ବାଡ଼ ଦେଇ” ସୁରକ୍ଷିତ କରେ, ଯେପରି ରାଜ୍ୟ ହାତଛୁଟି ନଯାଉ ଏବଂ ପ୍ରଜା ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ଏକତ୍ର ରହୁ। ଏହା ରାଜାଙ୍କୁ “ପର୍ବତ ପରି” ଅଚଳ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦର୍ଶରେ ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ି, ଏବଂ ସୋମ ଓ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କ ସମର୍ଥନରେ ଯଜ୍ଞୀୟ ‘ଧ୍ରୁବ’ ଦୃଢତା ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟଟିକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରି ରାଜତ୍ୱକୁ ସ୍ଥିର କରେ।
Sukta 88
ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ପୌଷ୍ଟିକ ସୂକ୍ତ ରାଜତ୍ୱକୁ “ଦୃଢ଼” କରେ—ଶାସକଙ୍କୁ ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ପରି ଅଚଳ ବିଶ୍ୱ-ଆଧାର ସହ ସମନ୍ୱୟ କରାଇ, ଯେପରି ରାଜ୍ୟ ଅକମ୍ପ ରହେ। ଏଥିରେ ଧ୍ରୁବ (ଦୃଢତା) ଏବଂ ସାର୍ବଭୌମ ଧାରକ ବରୁଣ, ବୃହସ୍ପତି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛି—ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ସ୍ଥିର କରିବା, ଶତ୍ରୁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀମାନଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିବା, ଏବଂ ସଭା ଓ ଦିଗମାନଙ୍କୁ ଏକମତ କରିବା ପାଇଁ।
Sukta 89
AV 6.89 ହେଉଛି ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଆଥର୍ବଣିକ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ପ୍ରୀତି (ସ୍ନେହ/ସମ୍ମତି) ଉତ୍ପାଦନ କରିବା ସହ ସମୟକାଳୀନ ଭାବେ ମନୋଦେହୀୟ “ହୃଦୟ-ଦାହ” (ହାର୍ଦି) ଓ ମାନସିକ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଶୁଷ୍କ କରି ନିବାରେ। ଏହା ସୋମ-ଶକ୍ତିସଂପନ୍ନ ପ୍ରଭାବକୁ ରିତିମତ ଭାବେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ (ବିଶେଷତଃ ମସ୍ତକକୁ) ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରି, ଏବଂ ପବନ/ଧୂଆଁର ଛବିକୁ ଏକ ବାହକ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରି ଅନ୍ୟଜନଙ୍କ ମନକୁ ସାଧକଙ୍କ ଦିଗକୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ; ଶେଷରେ ମିତ୍ର–ବରୁଣ ଓ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଅଧୀନରେ ସାମାଜିକ ଭାବେ ସ୍ୱୀକୃତ ମିଳନରେ ପରିଣତ ହୁଏ।
Sukta 90
ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଅଥର୍ବବେଦୀୟ ଚିକିତ୍ସା-ସୂକ୍ତରେ ତୀବ୍ର ଭିତର ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କ “ବାଣ” ଭାବେ ଅଙ୍ଗ-ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ଓ ହୃଦୟରେ ଅଟକିଥିବା ରୂପେ ଦେଖାଯାଇଛି, ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ଟାଣି ବାହାର କରି ନିଷ୍ପ୍ରଭ କରାଯାଏ। ଏଥିରେ “ଉପାଡ଼ିବା/ବାହାର କାଢ଼ିବା” (vi vṛh-) ଭାଷା ସହ “ନାଡ଼ୀ/ଧାମନୀ” ପଥ-ଶୋଧନ (dhāmanī-) ଯୋଗ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଶେଷରେ ବାଣର ଉଡ଼ାଣର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର ଦେଇ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରାଯାଏ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ପୁନରାବୃତ୍ତି ରୋକାଯାଏ।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.