Adhyaya 176: The Māhātmya of Kṛṣṇagaṅgodbhava, Kāliñjara, and the Five Sacred Baths: The Tale of Pāñcāla and Tilottamā

Verse 1

श्रीवराह उवाच ॥ पञ्चानां तु कनिष्ठो यः पञ्चालो ब्राह्मणात्मजः ॥ वाणिज्यभाण्डमादाय समूहस्य प्रसङ्गतः

သီရိဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်– ညီအစ်ကိုငါးယောက်အနက် အငယ်ဆုံးဖြစ်သော ပဉ္စာလ (ဗြာဟ္မဏ၏သား) သည် ကုန်ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်ကာ အခြေအနေကြောင့် ကုန်သည်အဖွဲ့နှင့် ဆက်နွယ်လာ하였다။

Verse 2

सार्थेन निष्ठितः सोऽथ धनवान् रूपवांस्ततः ॥ क्रमेण ते सर्वदेशान् विषयान् पर्वतान् नदीः

ထို့နောက် ကာရဝန်အဖွဲ့နှင့်အတူ တည်မြဲလာပြီး သူသည် ချမ်းသာ၍ ရုပ်ရည်လည်းလှပလာ하였다။ အစဉ်လိုက် သူတို့သည် နိုင်ငံအနှံ့—ဒေသများ၊ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များကို ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။

Verse 3

आक्रम्य तत्र सम्प्राप्ता यत्र सा मथुरा पुरी ॥ आवासं कारयामासुः प्रभूतयवसेन्धने

ရှေ့ဆက်တိုး၍ သူတို့သည် မထုရာ မြို့တော်ရှိရာသို့ ရောက်လာကြသည်။ ထိုနေရာတွင် အစာမြက်နှင့် မီးလောင်စာ ပေါများစွာရှိအောင် တည်းခိုရာနေရာကို စီစဉ်စေ하였다။

Verse 4

तस्मिन्स्थाने स पाञ्चालः प्रातस्तु पुरुषैः सह ॥ तस्मिंस्तीर्थवरे स्नाप्य वस्त्रालङ्कारभूषितः ॥ ऐश्वर्यमदभावेन यानेन महता तदा

ထိုနေရာ၌ ပဉ္စာလသည် မနက်အစောပိုင်း မိမိလူများနှင့်အတူ ထူးမြတ်သော တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ကာ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်하였다။ စည်းစိမ်ကြောင့် ဖြစ်သော မာနမရှိသဖြင့် ထိုအခါ ကြီးမြတ်သော ယာဉ်ဖြင့် ထွက်ခွာ하였다။

Verse 5

कौतुकार्थं ततो गत्वा देवं गर्त्तेश्वरं तदा ॥ तिलोत्तमायास्तद्रूपं दृष्ट्वा मोहवशं गतः

စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် သူသည် ထွက်သွားကာ ဂတ်တေရှ္ဝရ ဒေဝတাকে ချဉ်းကပ်하였다; တိလောတ္တမာ၏ ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်လျှင် မောဟ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သွား하였다။

Verse 6

धात्रेयिकायास्तस्याश्च बहुमानपुरःसरम् ॥ वस्त्राणि बद्धरूपाणि कटकानां शतानि च

ဂုဏ်ပြုလေးစားမှုကို ရှေ့တန်းတင်၍ သူသည် ထို ဓာත්ရေယိကာ ထံသို့ စနစ်တကျ ပြုလုပ်ထားသော အဝတ်အစားများနှင့် လက်ကောက် (ကဋက) ရာချီကိုလည်း ပူဇော်လှူဒါန်း하였다။

Verse 7

हारा रत्नमयास्तद्वद्ददौ लोभविमोहितः ॥ ददावगुरुसारं च सकर्पूरं सचन्दनम्

ထို့အတူ လောဘကြောင့် မောဟဖြစ်နေသူသည် ရတနာဖြင့် ပြုလုပ်သော လည်ဆွဲများကို ပူဇော်하였다; ထို့ပြင် အဂရု (agarwood) အနှစ်ချုပ်ကောင်းကို ကပ်ပူရ်နှင့် စန္ဒန်တို့နှင့်အတူ လှူဒါန်း하였다။

Verse 8

देवतादर्शनं कृत्वा दत्त्वा दानान्यनेकशः

ဒေဝတাকে ဖူးမြင်ပြီးနောက် နည်းမျိုးစုံဖြင့် အလှူများစွာ ပေးလှူကာ၊

Verse 9

तस्या गृहवरे तत्र वसति स्म दिनेदिने ॥ प्रहरार्धे दिने जाते ततः स्वशिबिरं ययौ

အဲဒီနေရာ၌ သူမ၏ အထူးကောင်းမွန်သော အိမ်တွင် သူသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း နေထိုင်ခဲ့သည်; နေ့ခင်း၏ ပရဟာရ တစ်ဝက် ကုန်လွန်သွားသောအခါ သူသည် မိမိ၏ စခန်းသို့ သွား하였다။

Verse 10

एवं तु कुर्वतस्तस्य मासषट्कं ततो गतम् ॥ अथैकदा समायातः स्नातुं तत्र सुमन्तुना ॥

ဤသို့ပြုလုပ်နေစဉ် ခြောက်လကြာသွား၏။ ထို့နောက် တစ်နေ့တွင် စုမန္တုသည် ထိုနေရာသို့ သန့်စင်ရေချိုးရန် ရောက်လာ하였다။

Verse 11

स्वाश्रमस्थेन दृष्टः स कृमियुक्तः समागतः ॥ कृमयो रोमकूपेभ्यः पतमानाऽनेकशः ॥

မိမိအာရှရမ်၌နေသူက ကြည့်မြင်ရာ၌ ထိုသူသည် ပိုးကောင်များကပ်လျက် ရောက်လာပြီး၊ အရေပြားအပေါက်များမှ ပိုးကောင်များ အများအပြား ကျဆင်းနေ하였다။

Verse 12

यावत्स्नानं स कुरुते पतते राशिमात्रकः ॥ स्नाने कृते नश्यति च सुरूपश्चाभिजायते ॥

သူရေချိုးနေသမျှ ပိုးကောင်များသည် တောင်ပုံကဲ့သို့ ကျဆင်းနေ၏။ ရေချိုးပြီးဆုံးသော် ပိုးကောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူသည် ရုပ်ရည်လှပသန့်ရှင်းလာ하였다။

Verse 13

एवं सुमन्तुना दृष्टमाश्चर्यं बहुवासरम् ॥ सुमन्तुस्तर्कयामास कोऽयं कस्यात्मजो युवा ॥

ဤသို့ စုမန္တုသည် အံ့ဩဖွယ်ရာကို နေ့များစွာ ကြည့်ရှုခဲ့၏။ ထို့နောက် စုမန္တုက “ဤလူငယ်သည် မည်သူနည်း၊ မည်သူ၏သားနည်း” ဟု ဆင်ခြင်하였다။

Verse 14

इति चिन्तासमायुक्तस्तमपृच्छद्विशङ्कितः ॥ कस्त्वं कस्यासि सुभग का जातिः कश्च ते पिता ॥

စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် သံသယတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် သူက ထိုသူအား မေးလေ၏— “ကံကောင်းသူရေ၊ သင်သည် မည်သူနည်း။ မည်သူနှင့် သက်ဆိုင်သနည်း။ သင်၏ အမျိုးအနွယ်/ဇာတိသည် အဘယ်နည်း၊ သင်၏ အဖေသည် မည်သူနည်း” ဟု။

Verse 15

किं करोṣi दिवरात्रौ ब्रूहि त्वं पृच्छतो मम ॥ पाञ्चाल उवाच ॥ पाञ्चालो ब्राह्मणसुतो वाणिज्यं च समाश्रितः ॥

“သင်သည် နေ့နှင့်ညတွင် ဘာလုပ်သနည်း? မေးမြန်းသော ငါ့အား ပြောပါ။” ပာဉ္စာလက ဆိုသည်– “ငါသည် ပာဉ္စာလ၊ ဗြာဟ္မဏ၏ သားဖြစ်၍ ကုန်သွယ်ရေးကို အားကိုး၍ လုပ်ကိုင်သည်။”

Verse 16

दक्षिणापथदेशाच्च मथुरायां समागतः ॥ निशामुषित्वा शिबिरे प्रातस्तीर्थं समाश्रितः ॥

ဒက္ခိဏာပထဟု ခေါ်သော ဒေသမှ ငါသည် မထုရာသို့ ရောက်လာ၏။ စခန်း၌ ညအိပ်ပြီးနောက် မနက်၌ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ) သို့ ချဉ်းကပ်하였다။

Verse 17

स्नात्वा महेश्वरं दृष्ट्वा त्रिगर्तेश्वरसंज्ञितम् ॥ कालिञ्जरं भवत्पादौ गच्छामि शिबिरं ततः ॥

ရေချိုးသန့်စင်ပြီး တြိဂရ္တေရှ္ဝရဟု ခေါ်သော မဟေရှ္ဝရကို ဖူးမြင်ကာ၊ ငါသည် ကာလိဉ္ဇရသို့—သင်၏ ခြေတော်အောက်သို့—သွားပြီးနောက် စခန်းသို့ ပြန်လာသည်။

Verse 18

सुमन्तुरुवाच ॥ आश्चर्यं तव देहेऽस्मिन्नित्यं पश्यामि निःसृतम् ॥ अस्नाते कृमिसंपूर्णं स्नाते निर्मलवर्चसम् ॥

စုမန္တုက ဆိုသည်– “သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ အံ့ဩဖွယ်တစ်ရပ်ကို ငါသည် အမြဲမြင်ရသည်။ ရေမချိုးသေးလျှင် ပိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏; ရေချိုးပြီးလျှင် သန့်ရှင်းသော တောက်ပမှု ပေါ်လွင်၏။”

Verse 19

कालिञ्जरस्य संस्पर्शाच्छुद्धं देहं च दृश्यते ॥

ကာလိဉ္ဇရ၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာသည်လည်း သန့်စင်သွားသည်ဟု မြင်ရသည်။

Verse 20

निरूप्य कथयास्माकं यत्ते प्रच्छन्नकिल्बिषम्

ဤအရာကို စိစစ်ပြီးနောက်၊ သင်ဖုံးကွယ်ထားသော သင်၏ အပြစ် သို့မဟုတ် ချို့ယွင်းချက်သည် မည်သည်နည်းဟု ကျွန်ုပ်တို့အား ရှင်းပြပါ။

Verse 21

तीर्थमाहात्म्याभवं च दृष्ट्वा पृच्छामि ते हितम् ॥ इति तस्य मुनेः श्रुत्वा त्रिकालज्ञस्य भाषितम्

ထို့ပြင် တီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုးကျဆင်းသွားခြင်းကို မြင်ပြီး၊ သင်၏ အကျိုးအတွက် မေးမြန်းပါသည်။ ထို့နောက် အတိတ်–ပစ္စုပ္ပန်–အနာဂတ် သုံးကာလကို သိသော မုနိ၏ စကားကို ကြားပြီး…

Verse 22

किञ्चिन्नोवाच पृष्टोऽपि एवमेव गतः पुनः ॥ तस्यामासीत्तस एकान्ते तां तु पप्रच्छ सादरम्

မေးမြန်းသော်လည်း သူမက မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ၊ သူလည်း ယခင်ကဲ့သို့ပင် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွား하였다။ ထို့နောက် တိတ်ဆိတ်သောနေရာ၌ သူမနှင့်အတူ နေပြီး လေးစားစွာ မေးမြန်း하였다။

Verse 23

का त्वं कस्यासि सुभगे कश्च देशः प्रियंवदे ॥ किं तत्कारणमुद्दिश्य वसस्यत्र सुखं सदा

အို ကံကောင်းသော မိန်းမရေ၊ သင်သည် မည်သူနည်း၊ မည်သည့် မျိုးရိုးကလဲ၊ အို ချိုမြိန်သောစကားပြောသူရေ၊ သင်၏ နိုင်ငံဒေသသည် မည်သည့်အရပ်နည်း။ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် သင်သည် ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း သက်သာစွာ နေထိုင်သနည်း။

Verse 24

इति निर्बन्धतः पृष्टा किञ्चिन्नोवाच तं प्रति ॥ पुनःपुनश्च पप्रच्छ सा प्रोवाच न किञ्चन

ဤသို့ အတင်းအကျပ် မေးမြန်းသော်လည်း သူမက သူ့အား မည်သည့်အဖြေမျှ မပေးခဲ့။ ထပ်ခါထပ်ခါ မေးမြန်းသော်လည်း သူမသည် လုံးဝ မည်သည့်စကားမျှ မပြောခဲ့။

Verse 25

किञ्चित्कालं समास्थाय तेनोक्तं हि प्रियां प्रति ॥ त्यक्ष्यामि हि प्रियान्प्राणान्यदि सत्यं न वक्ष्यति

အချိန်အနည်းငယ် စောင့်ပြီးနောက် သူသည် မိမိချစ်သူမအား ပြော하였다– ‘သင် အမှန်တရားကို မပြောလျှင် ငါသည် ငါ့အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော အသက်ရှူသက်ကို စွန့်လွှတ်မည်’။

Verse 26

निर्बन्धं तस्य तज्ज्ञात्वा दुःखेनोवाच तं प्रति ॥ पितरौ भ्रातरश्चेति देशं ज्ञातिं ततः कुलम्

သူ၏ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုမှုကို သိမြင်ပြီး နာကျင်ဝမ်းနည်းစွာ သူ့ထံ ပြော하였다– (မိမိ၏) မိဘနှင့် အစ်ကိုညီကိုများကို ပြောပြပြီးနောက် မိမိ၏ နိုင်ငံ၊ ဆွေမျိုးအုပ်စုနှင့် မျိုးရိုးကူလကိုလည်း ရှင်းပြ하였다။

Verse 27

पाञ्चालनगरी रम्या गङ्गायाश्चोत्तरे तटे ॥ तस्यां तौ पितरौ मह्यं वसतश्च यदृच्छया

ဂင်္ဂါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းတွင် လှပသော ပာဉ္စာလ နဂရရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ မိမိ၏ မိဘနှစ်ပါးသည် အကြောင်းအရာအခြေအနေကြောင့် အမှတ်မထင် နေထိုင်ကြသည်။

Verse 28

तस्मिन् स्थाने पितुर्मह्यं पञ्च पुत्रा मया सह ॥ जातास्तेषामहं षष्ठी कनिष्ठा विधवाऽभवम्

ထိုနေရာ၌ မိမိ၏ ဖခင်ထံ၌ မိမိနှင့်အတူ သားငါးယောက် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ထိုသူတို့အနက် မိမိသည် ဆဋ္ဌမ—အငယ်ဆုံး—ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဖန် မုဆိုးမ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 29

योऽसौ कनिष्ठको भ्राता मम ज्येष्ठश्च पञ्चमः ॥ बाल एव गतो देशं धनतृष्णाप्रलोभितः

မိမိ၏ အငယ်ဆုံးညီ—အစ်ကိုများအနက် အဆင့်ငါးမြောက်ဖြစ်သူ—သည် ငွေကြေးတပ်မက်မှု၏ လှည့်ဖြားဆွဲဆောင်မှုကြောင့် ကလေးဘဝတည်းက အခြားနိုင်ငံသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 30

तस्मिङ्गतेऽथ पितरौ कालधर्ममुपेयतुः ॥ तीर्थेऽस्मिन्नस्थिपातार्थमहं सार्थैः सहागता ॥

သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မိဘနှစ်ပါးသည် ကာလဓမ္မကို ရောက်ရှိသွားကြသည် (အနက် သေဆုံးကြသည်)။ သူတို့၏ အရိုးအကျန်ကို တီရ္ထသန့်ရှင်းရာ၌ လွှတ်ချရန် ကာရဝန်များနှင့်အတူ ငါလာရောက်하였다။

Verse 31

अत्र स्नानपरा नित्यं देवब्राह्मणवन्दनम् ॥ कुर्वन्ती वशमापन्ना आसां यस्या ममेदृशम् ॥

ဤနေရာ၌ ငါသည် နေ့စဉ် သန့်စင်ရေချိုးခြင်းကို အလေးထား၍ ဒေဝတားများနှင့် ဗြာဟ္မဏများကိုလည်း အမြဲတမ်း ဂါရဝပြုခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ငါသည် အခြားသူ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ငါကဲ့သို့ အခြေအနေဖြစ်သွားသော မိန်းမများထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်လာ하였다။

Verse 32

नीता नरकमत्युग्रं मया पापिष्ठया भृशम् ॥ एवं सा तस्य तत्सर्वं कथयित्वा तिलोत्तमा ॥

ငါ—အပြစ်အကြီးဆုံးသူ—ကြောင့်ပင် သူမသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ ပြင်းထန်စွာ တွန်းပို့ခံရ하였다။ ထို့သို့ တိလိုတ္တမာသည် ထိုအရာအားလုံးကို သူ့အား ပြောပြပြီးနောက် ဆက်လက်ကာ ပြောကြား하였다။

Verse 33

रुरोद सुस्वरं दीना स्मृत्वा पूर्वं कुलं वरम् ॥ विलप्य बहुधा रात्रौ संस्मृत्य स्वं विचेष्टितम् ॥

သူမသည် ဒုက္ခရောက်၍ အသံသန့်ရှင်းချိုမြိန်စွာ ငိုကြွေးကာ ယခင်က မိမိ၏ မြတ်သော မျိုးရိုးကို သတိရ하였다။ ညတစ်ညလုံး အကြိမ်ကြိမ် ငိုယိုဝမ်းနည်းလျက် မိမိ၏ အပြုအမူနှင့် ကုကမ္မများကို ပြန်လည်သတိရ하였다။

Verse 34

तस्याः विलपितं श्रुत्वा स्त्रीजनः स तदागतः ॥ सान्त्वयामास तां बालां कि भद्रे रुदितं तव ॥

သူမ၏ ငိုယိုဝမ်းနည်းသံကို ကြားသဖြင့် မိန်းမအုပ်စုတစ်စုသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။ သူတို့သည် ထိုမိန်းကလေးငယ်ကို နှစ်သိမ့်ကာ “အေးမြသောသူမ၊ မင်းဘာကြောင့် ငိုနေလဲ” ဟု မေး하였다။

Verse 35

आश्रिता कुलटाधर्मं कुलनाशो मया कृतः ॥ कुलद्वये च पुरुषा एकविंशतिसंख्यया ॥

ကဏိကာမိန်းမ၏ အကျင့်ကို အားထား၍ ငါသည် မိသားစုကို ပျက်စီးစေခဲ့၏။ မျိုးရိုးနှစ်ခုတွင် ယောက်ျား ၂၁ ယောက်လည်း ထိခိုက်ပတ်သက်ခဲ့၏။

Verse 36

एतच्छ्रुत्वा स पाञ्चाल्यो मूर्च्छितो धरणीं गतः ॥ ताः स्त्रियस्तां समाश्वास्य पाञ्चाल्यं परिवार्य च ॥

ဤစကားကို ကြားသော် ပာဉ္စာလလူသည် မူးလဲ၍ မြေပြင်သို့ လဲကျ၏။ ထိုမိန်းမတို့သည် သူမကို သက်သာစေပြီး ပာဉ္စာလလူကိုလည်း ဝိုင်းရံကြ၏။

Verse 37

ततस्तेन सवृत्तान्तं कथितं च कुलं महत् ॥ तिलोत्तमासहायानां स्त्रीणामग्रे सविस्तरम् ॥

ထို့နောက် တိလောတ္တမာ၏ အဖော်မိန်းမတို့၏ ရှေ့တွင် သူသည် ဖြစ်ရပ်အကြောင်းအရာအားလုံးနှင့် မဟာမျိုးရိုးကို အသေးစိတ် ပြောကြား၏။

Verse 38

ततः स विमना जातो अगम्यागमनेन च ॥ प्रायश्चित्ते मतिरभून्निर्विण्णस्य दुरात्मनः ॥

ထို့နောက် မသင့်မတော်ရာကို ချဉ်းကပ်သွားခြင်းကြောင့် သူသည် စိတ်ညစ်သွား၏။ စိတ်ပျက်၍ လမ်းမှားနေသော ထိုလူ၏ စိတ်သည် ပရာယశ္စိတ္တ (အပြစ်ဆပ်) သို့ လှည့်သွား၏။

Verse 39

ब्रह्महा च सुरापश्च ब्राह्मणो यदि जायते ॥ प्रायश्चित्तं विनिर्दिष्टं मुनिभिर्देहनाशनम् ॥

ဘရာဟ္မဏတစ်ဦးသည် ဘရာဟ္မဏကို သတ်သူနှင့် အရက်သောက်သူ ဖြစ်လာပါက မုနိတို့က သတ်မှတ်ထားသော ပရာယశ္စိတ္တမှာ ကိုယ်ခန္ဓာပျက်စီးခြင်း၊ အနက်အားဖြင့် သေဆုံးသည်အထိ တပသ္စရာ ပြုခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 40

मातरं गुरुपत्नीं च स्वसारं पुत्रिकां वधूम् ॥ गत्वा तु प्रविशेदग्निं नान्या शुद्धिर्विधीयते ॥

Having violated one’s mother, the preceptor’s wife, one’s sister, one’s daughter, or one’s daughter-in-law, one should go and enter fire; no other means of purification is prescribed.

Verse 41

ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च स्त्रीघ्नश्च गुरुतल्पगः ॥ अगम्यागमनं कृत्वा एषां स समतामियात् ॥

One who has intercourse with a forbidden woman becomes equal in status (of culpability) to a slayer of a brāhmaṇa, a drinker of intoxicants, a slayer of a woman, and one who violates the teacher’s bed.

Verse 42

इति श्रुत्वा तु पाञ्चाली ज्येष्ठभ्रातरमेव तम् ॥ द्विजेभ्यः प्रददौ सर्वमङ्गलग्नं विभूषणम् ॥

Having heard this, Pāñcālī (Draupadī) gave to the twice-born (brāhmaṇas) all the auspicious ornaments that were then upon her (worn at that auspicious time).

Verse 43

रत्नं वस्त्रं धनं धान्यं यत्किञ्चित्तत्र संस्थितम् ॥ तत्सर्वं ब्राह्मणेभ्यश्च दत्त्वाशेषं ददौ धनम् ॥

Whatever was present there—jewels, garments, wealth, grain, anything at all—having given all of that to the brāhmaṇas, she gave away the remaining wealth as well.

Verse 44

कालिञ्जरस्य भूषार्थमारामार्थं विशेषतः ॥ कृष्णगङ्गोद्भवे तीर्थे चितां कृत्वा विधानतः ॥

For the adornment of Kāliñjara, and especially for the establishment of a pleasure-grove (ārāma), at the sacred ford that arises from the Kṛṣṇagaṅgā, a funeral pyre was constructed according to prescribed procedure.

Verse 45

आत्मनश्च विशुद्ध्यर्थं प्रजज्वाल हुताशनम् ॥ इति निश्चित्य तत्रैव स्नात्वा देवं प्रणम्य च ॥

ကိုယ်တိုင်သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ရေးအတွက် မီးပူဇော် (ဟုတားရှန) ကို မီးထွန်းလောင်စေ하였다; ထိုသို့ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ထိုနေရာတင် ရေချိုးကာ ဒေဝတাকে ဦးညွတ်ပူဇော်하였다။

Verse 46

मरणायोपयोग्यानि कृत्वा कर्माणि तत्र च ॥ माथुरान्स समाहूय दत्त्वा दानानि सर्वशः ॥

ထိုနေရာ၌ သေခြင်းနှင့်သင့်လျော်သော အခမ်းအနားလုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် မာထူရာလူမျိုးတို့ကို ခေါ်စုကာ အမျိုးမျိုးသော ဒါနများကို အနှံ့အပြား ခွဲဝေပေး하였다။

Verse 47

क्रीत्वा ग्रामांश्च तत्रैव ब्राह्मणेभ्यो ददौ तदा ॥ ईशावास्यं जपं दिव्यं जापकेभ्यः शृणोति च ॥

ရွာများကို ဝယ်ယူပြီး ထိုနေရာတင်ပင် ဘြာဟ္မဏများအား ဒါနပြုခဲ့သည်; ထို့ပြင် ဣရှာဝါသျ (Īśāvāsya) စာ၏ ဒေဝီယ ဂျပ်ကို ဂျပ်ရွတ်သူများက ရွတ်ဆိုသည့်အတိုင်း နားထောင်လေသည်။

Verse 48

तेभ्योऽपि प्रददौ द्रव्यं सत्रार्थं च विभागशः ॥ और्ध्वदैहिकभागार्थं कल्पयित्वा यथाविधि ॥

သူတို့အားလည်း စတြ (အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပူဇော်/ကျွေးမွေးပွဲ) အတွက် အပိုင်းအခြားလိုက် ပစ္စည်းဥစ္စာပေးအပ်ခဲ့သည်; ထို့ပြင် စည်းကမ်းအတိုင်း သေပြီးနောက် အထက်လောကဆိုင်ရာ (ဩර්ဓ္ဝဒૈဟိက) အခမ်းအနားများအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အပိုင်းကို စီမံပြင်ဆင်하였다။

Verse 49

स्नात्वा तीर्थे च कृष्णस्य देवं दृष्ट्वा प्रणम्य च ॥ कालिञ्जरस्य पूजार्थं सत्रार्थं परिकल्प्य च ॥

ကృష్ణ၏ တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ဒေဝတাকে ဖူးမြင်ကာ ဦးညွတ်ပူဇော်하였다; ထို့ပြင် ကာလိဉ္ဇရ (Kāliñjara) ကို ပူဇော်ရန်နှင့် စတြအတွက်လည်း စီမံပြင်ဆင်하였다။

Verse 50

देवालयं च तत्रैव कृत्वा सन्दिश्य सार्थकान् ॥ सुमन्तोः प्रवरस्याथ पादौ जग्राह धर्मवित् ॥

ထိုနေရာ၌ပင် ဒေဝါလယ (ဘုရားကျောင်း) တစ်ဆောင် ဆောက်လုပ်၍ ကာရဝန်ခေါင်းဆောင်များအား ညွှန်ကြားချက်များ ပေးပြီးနောက်၊ ဓမ္မကို သိမြင်သူသည် ထူးမြတ်သော စုမန္တု၏ ခြေတော်ကို ကိုင်တွယ်ကာ ဦးညွှတ်လေ၏။

Verse 51

देव ज्ञानं च ते दिव्यमद्भुतं लोमहर्षणम् ॥ अगम्यागमनादेव पापं जातं मम प्रभो ॥

အရှင်ဘုရား၊ သင်၏ ဒိဗ္ဗဉာဏ်သည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ ကြောက်ရွံ့သ敬ရစေသည်။ သို့သော် မသွားသင့်သော နေရာသို့ သွားမိခြင်းသာကြောင့်ပင် အရှင်၊ ကျွန်ုပ်အတွက် အပြစ် ပေါ်ပေါက်လာပါသည်။

Verse 52

आगतोऽहं यदारभ्य मथुरायां ततो गुरो ॥ भगिन्या सह संयोगे जातोऽयं कुलनाशकः ॥

အရှင်ဂုရု၊ ကျွန်ုပ် မထုရာသို့ ရောက်လာသည့်အချိန်မှစ၍ ထိုနေရာ၌ ညီမ/အစ်မနှင့် ဆက်ဆံပေါင်းစည်းခြင်းကြောင့် မျိုးရိုးကို ဖျက်ဆီးမည့် အရာဤသည် ပေါ်ပေါက်လာပါသည်။

Verse 53

त्वया निर्मलदृष्ट्या च वीक्षितोऽहं पुरा मुने ॥ कृमयो मम गात्रात्तु निर्गच्छन्तो हि नित्यदा ॥

အို မုနိ၊ ယခင်က သင်၏ သန့်ရှင်းကြည်လင်သော မျက်မြင်ဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်ရှုသောအခါ ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပိုးကောင်များသည် နေ့စဉ်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပါသည်။

Verse 54

कृष्णगङ्गाप्रभावेण पुनर्निर्मलतां गतम् ॥ तत्सर्वं हि त्वया दृष्टं पृष्टश्चाहं पुनः पुनः ॥

ကృష్ణဂင်္ဂါ၏ အာနုභာဝကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ထပ်မံ၍ သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိခဲ့ပါသည်။ ထိုအရာအားလုံးကို သင်မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်ကိုလည်း ထပ်ခါထပ်ခါ မေးမြန်းခဲ့ပါသည်။

Verse 55

अनुज्ञां देहि भो स्वामिंस्तव पादौ नमाम्यहम् ॥ विश्राव्य तस्य तत्पापं चितां दीप्य घृतोक्षिताम् ॥

အရှင်ဘုရား၊ ခွင့်ပြုတော်မူပါ; ကျွန်ုပ်သည် အရှင်၏ ခြေတော်တို့ကို ဦးချတော်မူ၏။ သူ၏ အပြစ်ကို ကြေညာပြီးနောက် ဂျီ(ghī) ဖြင့်ဖျန်းထားသော မီးသင်္ဂြိုဟ်တင်ကို မီးထွန်းလောင်စေ하였다။

Verse 56

प्रवेष्टुकामं तत्राग्नौ खे प्रोवाचाशरीरिणी ॥ मैवं कार्षीः साहसं च विपाप्मानौ यतश्च वाम् ॥

သူသည် ထိုနေရာ၌ မီးထဲသို့ ဝင်လိုစဉ်၊ ကောင်းကင်မှ ကိုယ်မဲ့အသံတစ်ခုက “ဤသို့ မတရားရဲရင့်စွာ မလုပ်ပါနှင့်; သင်တို့နှစ်ဦးလုံး အပြစ်ကင်းစင်ကြသည်” ဟု ပြော하였다။

Verse 57

कस्माद्वा कस्य सन्त्रासान्मरणे कृतनिश्चयौ ॥ यत्र कृष्णस्य सञ्चारः क्रीडितं च यथासुखम् ॥

ဘာကြောင့်—ဘယ်သူ့ကို ကြောက်ရွံ့၍—သင်တို့သည် သေခြင်းကို ဆုံးဖြတ်ကြသနည်း။ ဤနေရာမှာ သီရိကృష్ణသည် လှည့်လည်သွားလာ၍ သက်သာစွာ ကစားမြူးတမ်းနေရာဖြစ်သည်။

Verse 58

चक्राङ्कितपदा तेन स्थानं ब्रह्मसमं शुभम् ॥ अन्यत्र हि कृतं पापं तीर्थमासाद्य गच्छति ॥

သူ၏ စက်ရားတံဆိပ်ပါ ခြေရာများဖြင့် မှတ်သားထားသော ထိုနေရာသည် မင်္ဂလာရှိ၍ ဗြဟ္မလောကနှင့် တူညီသည်။ အခြားနေရာတွင် ပြုသော အပြစ်သည် တီရ္ထသို့ ရောက်လျှင် ပျောက်ကင်းသွားသည်။

Verse 59

तीर्थे च यत्कृतं पापं वज्रलेपो भविष्यति ॥ द्वावेतौ च यथावश्यं गङ्गासागरसम्गमे ॥

သို့သော် တီရ္ထ၌ ပြုသော အပြစ်သည် “ဝဇ္ရလေပ” ကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ဖယ်ရှားရန် ခက်ခဲလာမည်။ ထို့ပြင် ဤအချက်နှစ်ရပ်သည် ဂင်္ဂါနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ (ဂင်္ဂါ-သာဂရ) တွင် မလွဲမသွေ သက်ရောက်သည်။

Verse 60

सकृदेव नरः स्नात्वा मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ पृथिव्यां यानि तीर्थानि सर्वाण्येवाभिषेचनात् ॥

လူတစ်ယောက်သည် တစ်ကြိမ်တည်းပင် သန့်စင်ရေချိုးလျှင် ဘြဟ္မဟတ္တျာ (ဗြဟ္မဏသတ်မှု) အပြစ်မှ လွတ်ကင်း၏။ ထိုအဘိသေကရေချိုးခြင်းဖြင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ တီရ္ထ အားလုံး၏ အကျိုးကို မျှတစွာ ရရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 61

तत्पञ्चतीर्थस्नानेन समं नास्त्यत्र संशयः ॥ एकादश्यां च विश्रान्तौ द्वादश्यां सौकरे तथा ॥

ဤနေရာ၌ ပဉ္စတီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် တူညီသည့် အရာမရှိ—သံသယမရှိ။ (ဤသို့) ဧကာဒశီနေ့တွင် ဝိශ්ရान्त၌လည်းကောင်း၊ ဒွာဒശီနေ့တွင် ဆောကရ၌လည်းကောင်း ချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 62

त्रयोदश्यां नैमिषे च प्रयागे च चतुर्दशीम् ॥ कार्त्तिक्यां पुष्करे चैव कार्त्तिकस्य सितासिते ॥

တရယောဒသီနေ့တွင် နိုင်မိရှ၌၊ နှင့် စတုရ္ဒသီနေ့တွင် ပရယာဂ၌။ ထို့ပြင် ကာရ္တ္တိကလတွင် ပုရှ္ကရ၌လည်း—ကာရ္တ္တိက၏ သုက္လပက္ခနှင့် ကృష్ణပက္ခ နှစ်ဖက်လုံး၌။

Verse 63

कालेष्वेषु नरः स्नात्वा सर्वपापं व्यपोहति ॥ मथुरायां च तीर्थेभ्यो विश्रान्तः पञ्चतीर्थके ॥

ဤကာလများတွင် ရေချိုးလျှင် လူသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားနိုင်၏။ ထို့ပြင် မထုရာ၌—တီရ္ထများအနက်—ပဉ္စတီရ္ထအတွင်းရှိ ဝိශ්ရान्त၌ (ရေချိုးသင့်သည်)။

Verse 64

कृष्णगङ्गा दशगुणं लभते च दिनेदिने ॥ ज्ञातोऽज्ञातो वा अपि यत्पापं समुपार्जितम् ॥

ကృష్ణဂင်္ဂါ၌ (အကျိုး) သည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဆယ်ဆတိုး၍ ရရှိ၏။ သိ၍ဖြစ်စေ မသိ၍ဖြစ်စေ စုဆောင်းမိသော အပြစ်ဟူသမျှ—

Verse 65

सुकृतं दुष्कृतं चापि मथुरायां प्रणश्यति ॥ वराहेण पुरा चेदं पृथिव्यै कथितं शुभम् ॥

မထုရာ၌ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ် (ပုဏ္ဏ–ပါပ) နှစ်ပါးလုံး ပျော်ဝင်ပျက်သွားသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ရှေးကာလ၌ ဗရာဟာသည် ဤမင်္ဂလာကထာကို ပૃഥဝီ ဒေဝီအား ဟောကြားခဲ့သည်။

Verse 66

तीर्थानां गुणमाहात्म्यं महापातकनाशनम् ॥ सर्वदेवमयो योऽसौ सर्ववेदमयस्तथा ॥

ဤသည်မှာ တီရ္ထများ၏ ဂုဏ်နှင့် မဟာတန်ခိုးဖြစ်၍ မဟာပာတက (အကြီးမားဆုံး အပြစ်) များကို ဖျက်ဆီးသည်။ ထိုတတ္တဝါသည် ဒေဝတားအားလုံးပါဝင်သကဲ့သို့၊ ဝေဒအားလုံးပါဝင်သည့် သဘောလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 67

अनन्तश्चाप्रमेयश्च यस्य चान्तो न विद्यते ॥ यस्य श्रोत्रैकदेशे तु आकाशो लेशमात्रकः ॥

ထိုအရှင်သည် အနန္တဖြစ်၍ တိုင်းတာမရ၊ အဆုံးကို မသိနိုင်သူ ဖြစ်သည်။ ထိုအရှင်၏ နားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတွင်ပင် အာကာသသည် အလွန်သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

Verse 68

विलीनो ज्ञायते नैव तस्य देवस्य का कथा ॥ तथा नयनयोः प्रान्ते तेजो लीनं न दृश्यते ॥

လုံးဝ လျော်ဝင်သွားသောအခါ မည်သို့မျှ မသိနိုင်တော့—ထိုဒေဝတားအကြောင်း ဘာကို ပြောနိုင်မည်နည်း? ထိုနည်းတူ မျက်စိအနားစွန်းတွင် လျော်ဝင်သွားသော တေဇ (အလင်း) ကိုလည်း မမြင်ရတော့။

Verse 69

निःश्वासे च विलीनोऽसौ वायुर्नष्टो न दृश्यते ॥ खुराग्रेषु तथा लीनाः समुद्राः सप्त च प्रभोः ॥

ထွက်သက် (နိဿွာသ) အတွင်း၌ လျော်ဝင်သွားသော လေသည် ပျောက်ကွယ်၍ မမြင်ရတော့။ အို ပရဘုရား၊ ထိုနည်းတူ ပရဘုရား၏ ခြေခွာအဖျားများ၌ သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်စင်းလည်း လျော်ဝင်နေကြသည်။

Verse 70

दृश्यन्ते स्वेदसङ्काशा नाममात्रा यथा पुरा ॥ रोमकूपान्तरे लग्ना सशैलवनकानना

၎င်းတို့ကို ချွေးကဲ့သို့သော အမှတ်အသားများအဖြစ်သာ မြင်ရပြီး—ယခင်ကကဲ့သို့ အမည်သာကျန်—သိဒ္ဓိတော်၏ ကိုယ်တော်ရှိ အမွှေးပေါက်အတွင်းတွင် ကပ်လျက်ရှိကာ တောင်တန်း၊ တောအုပ်နှင့် ဥယျာဉ်တောများနှင့်အတူ ဖြစ်သည်။

Verse 71

नष्टा पृथ्वी न लभ्येत तस्माद्देवात्तु कोऽधिकः ॥ सोऽत्र तीर्थपरित्राणं कुर्वन्देवः स्वयं प्रभुः

ကမ္ဘာမြေ ပျောက်ကွယ်သွားလျှင် ပြန်လည် မရနိုင်တော့သဖြင့် ထိုဒေဝတော်ထက် မြင့်မြတ်သူ မည်သူရှိမည်နည်း။ ဤနေရာ၌ ထိုအရှင်—ကိုယ်တိုင် ဒေဝတော်ဖြစ်သော—တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ကူးကန်) များကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် ဆောင်ရွက်တော်မူသည်။

Verse 72

वराहः संस्थितः साक्षात्पुराणं येन सूचितम् ॥ पृथिव्याः सर्वसन्देहान् स्फोटयामास योऽव्ययः

ဝရာဟာသည် ကိုယ်တိုင်တကယ်တမ်း ရှေ့တော်၌ တည်ရှိနေပြီး—ဤပုရာဏကို ညွှန်ပြသော်မူသူလည်း ဖြစ်သည်—မဖျက်ဆီးနိုင်သော အရှင်သည် ကမ္ဘာမြေ၏ သံသယအားလုံးကို ခွဲဖျက်ပစ်တော်မူ하였다။

Verse 73

नवम्यां ज्येष्ठ शुक्लस्य स्नात्वा गङ्गोदके नरः ॥ सूकरे तु त्रिरात्रं च मानवो दीपदः सकृत्

ဇျေဋ္ဌ လ၏ လင်းပကာ နဝမီနေ့တွင် ဂင်္ဂါရေ၌ ရေချိုးပြီးနောက် လူသည်—စူကရ တီရ္ထ၌—သုံးညတာ အနုဋ္ဌာန်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်; ထို့ပြင် တစ်ကြိမ် မီးအလှူ (ဒီပဒာန) ပြုရမည်။

Verse 74

दत्त्वा दानं यथाशक्ति सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ कालिञ्जरे च द्वादश्यां स्नात्वा सम्पूज्य देवताम्

စွမ်းအားအတိုင်း အလှူပေးလျှင် လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ ထို့ပြင် ကာလိဉ္ဇရ၌ ဒွာဒသီနေ့တွင် ရေချိုးပြီး၊ ဒေဝတော်ကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီး…

Verse 75

द्वादशादित्यसङ्काशो विमाने च समास्थितः ॥ विष्णुना समनुज्ञातो विष्णुलोके महीयते

နေတစ်ဆယ့်နှစ်လုံးကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ကောင်းကင်ဝိမာန၌ ထိုင်နေသည်။ ဗိဿဏု၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ဗိဿဏုလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 76

वराह उवाच ॥ एवं सुखदशब्देन देववाण्या प्रचोदितः ॥ पाञ्चालसंज्ञकस्तत्र सुमन्तुं पर्यपृच्छत

ဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်– ထိုသို့ သာယာသော စကားလုံးများပါသော နတ်သံတော်၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့်၊ ထိုနေရာ၌ “ပာဉ္စာလ” ဟု ခေါ်သူက စုမန်တုကို မေးမြန်း하였다။

Verse 77

अस्मद्गुरुः पिता त्वं च ब्रूहि किं करवाणि वै ॥ पावकालम्भनं मे स्यादुताहो तीर्थसेवनम्

သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဆရာလည်းဖြစ်၊ အဖေလည်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်သင့်သနည်းဟု မိန့်ကြားပါ။ မီးတရားဝတ် (pavakālambhana) ကို ဆောင်ရွက်ရမလား၊ သို့မဟုတ် တီရ္ထ (tīrtha) များကို သွားရောက်ဝန်ဆောင်ရမလား။

Verse 78

त्रिरात्रं कृच्छ्रपाराक चान्द्रायणमथापि वा ॥ तव पादाङ्किते वापि स्थित्वा मोक्षमवाप्नुयाम्

သုံးညတာ ဝတ်ပြုခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော ကೃစ္ଛရ-ပါရာက (kṛcchra-pārāka) လား၊ သို့မဟုတ် စန္ဒြာယဏ (cāndrāyaṇa) လား။ သို့မဟုတ် သင်၏ ခြေရာအမှတ်အသားရှိသော နေရာ၌ နေထိုင်ခြင်းဖြင့် မောက္ခ (mokṣa) ကို ရနိုင်မလား။

Verse 79

आकाशभारती यत्तु तत्सत्यं नानृतं क्वचित् ॥ मया प्रत्यक्षतः पूर्वं तव गात्रेषु पातकम्

သို့သော် ကောင်းကင်မှ အသံတော်က ပြောသောအရာသည် အမှန်တရားပင်ဖြစ်၍ မည်သည့်အခါမျှ မမှားမယွင်း။ ယခင်က ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ်ရှိ အပြစ်အနာအဆာကို ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်မြင်ခဲ့သည်။

Verse 80

दिनेदिने च स्नानात्प्राक् प्रतिगच्छति नित्यशः ॥ आश्रमे त्वं स्थितश्चात्र निर्मलश्च शशी यथा ॥

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူသည် ရေချိုးချိန်မတိုင်မီ အမြဲထွက်ခွာသွားသည်။ သို့ရာတွင် ဤအာရှရမ်၌ နေထိုင်သော သင်သည် လကဲ့သို့ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေ၏။

Verse 81

तिष्ठोपरमितः पापाद्यावৎकालं च जीवसि ॥ इयं तु भगिनी पापादुपावृत्ता सती परम् ॥

အသက်ရှိသမျှကာလပတ်လုံး ပာပမှ ရပ်စဲ၍ တည်ကြည်ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်လော့။ သို့သော် ဤညီမသည် သီလရှိသူဖြစ်သော်လည်း ပာပမှ ပြန်လှည့်နိုင်ခြင်းမှာ အလွန်ခက်ခဲခဲ့၏။

Verse 82

कृष्णगङ्गोद्भवस्यापि तथा कालिञ्जरस्य च ॥ सूकरस्य च माहात्म्यं यथा ते वर्णितं पुरा ॥

ကృష్ణဂင်္ဂါ-ဥဒ္ဘဝ၏ မဟာတန်ခိုး၊ ထို့အတူ ကာလိဉ္ဇရ၏ မဟာတန်ခိုး၊ ထို့ပြင် ဆူကရ၏ မဟာတန်ခိုးကိုလည်း ယခင်က သင်အား ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

Verse 83

यः शृणोति वरारोहे श्रद्धया परया युतः ॥ पठति प्रातरेवापि न स पापेन लिप्यते ॥

အို သာယာလှပသော တင်ပါးရှိသူရေ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဤကို နားထောင်သူ—သို့မဟုတ် မနက်ခင်း၌ပင် ရွတ်ဖတ်သူ—သည် ပာပဖြင့် မလိမ်းမကျန်။

Verse 84

सप्तजन्मकृतं पापं तस्य सर्वं व्यपोहति ॥ फलं च गोशतस्यापि दत्तस्य समवाप्नुयात् ॥ अमृतत्वं च लभते स्वर्गलोकं च गच्छति ॥

ခုနစ်ဘဝအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော ပာပအားလုံးကို အပြည့်အဝ ဖယ်ရှားပေးသည်။ နွားတစ်ရာ လှူဒါန်းသကဲ့သို့ အကျိုးဖလကို ရရှိပြီး၊ အမရత్వကို လက်ခံကာ သုဝဏ္ဏလောက (ကောင်းကင်လောက) သို့ သွားရောက်သည်။

Verse 85

स्नात्वा तीर्थे समीपे च कृष्णगङ्गोद्भवे सदा ॥ एवं नित्यं प्रसक्तो हि करोति द्रव्यगर्वितः ॥

တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ‘ကృష్ణဂင်္ဂါ-ဥဒ္ဘဝ’ ဟုခေါ်သော နေရာအနီး၌ အမြဲနေထိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ကိစ္စများ၌ နိစ္စတမ်းကပ်လျက်၊ ဥစ္စာကြွယ်ဝမှု၏ မာနဖြင့် ပြုမူလေသည်။

Verse 86

अस्ति किञ्चिन्महत्पापं तव प्रच्छन्नसम्भवम् ॥ अस्यां तीर्थप्रभावेण स्नानाद्गच्छति दूरतः ॥

သင်၌ ဖုံးကွယ်သော အကြောင်းရင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသည့် မဟာအပြစ်တစ်ရပ် ရှိသည်။ ဤတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ရေချိုးသန့်စင်လျှင် ထိုအပြစ်သည် အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 87

दुर्भिक्षपीडिते राष्ट्रे गतौ तौ दक्षिणापथम् ॥ नर्मदादक्षिणे कूले ब्राह्मणानां पुरोत्तमे ॥

နိုင်ငံသည် အစာရှားပါးမှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်သောအခါ၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဒက္ခိဏာပထ (တောင်ဘက်လမ်းကြောင်း) သို့ ထွက်ခွာကြသည်။ နရ္မဒါမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းတွင် ဘြာဟ္မဏတို့၏ အထူးမြတ်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိကြသည်။

Verse 88

तैस्तै रुपायैर्विविधैर्जीवयित्वा च तं नरम् ॥ लब्धप्राणं तु तं दृष्ट्वा पप्रच्छुर्मोहकारणम् ॥

နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် သူတို့သည် ထိုယောက်ျားကို ပြန်လည်အသက်သွင်းခဲ့ကြသည်။ အသက်ပြန်ဝင်လာသည်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ သူ၏ မောဟဖြစ်ရခြင်း အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းကြသည်။

Verse 89

पाञ्चालोऽपि विधानॆन नमस्कृत्य मुनिं गुरुम् ॥ सुमन्तुं च महाभागमुपविश्याग्रतश्च सः ॥

ပാഉဉ္စာလလည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း မိမိ၏ ဂုရု မုနိအား နမസ്കာရပြု၍၊ ကံကောင်းမြတ်သော စုမန္တုကိုလည်း ဂါရဝပြုကာ၊ ထို့နောက် သူ၏ရှေ့တွင် ထိုင်လေသည်။

Verse 90

तत्सत्यं मम सञ्जातमगम्यागमपातकम् ॥ तत्पापस्य विशुद्ध्यर्थं देहत्यागं करोमि वै ॥

ဤအရာသည် ငါ့အတွက် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာပြီ—မသင့်လျော်သော နီးကပ်မှုမှ ပေါ်ပေါက်သော အပြစ်တည်း။ ထိုအပြစ်ကို သန့်စင်ရန်အတွက် ငါသည် အမှန်တကယ် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်မည်။

Verse 91

असिकुण्डे सरस्वत्यां तथा कालिञ्जरस्य च ॥ पञ्चतीर्थाभिषेकाच्च यत्फलं लभते नरः ॥

အဆိကுண္ဍ၌၊ စရஸဝတီမြစ်၌၊ ထို့အပြင် ကာလိဉ္ဇရ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းနှင့် ‘ပဉ္စတီရ္ထ’ ငါးပါး၌ အဘိသေကရေချိုးခြင်းတို့ဖြင့် လူသည် ရရှိသော အကျိုးပွားကို—

Verse 92

तस्य सन्दर्शनादेव सर्वपापविवर्जितः ॥ तत्क्षणादेव जायेत नात्र कार्याविचारणा ॥

ထိုအရာကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် လူသည် ထိုခဏချင်း အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းလွတ်သွားမည်။ ဤအပေါ်တွင် စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန် မလိုအပ်။

Verse 93

सगतिश्च विपापा च भविष्यति न संशयः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ एवं प्रभावस्तीर्थस्य मथुरायां वसुन्धरे ॥

ကောင်းမြတ်သော ဂတိနှင့် အပြစ်ကင်းလွတ်ခြင်းလည်း ဖြစ်မည်—သံသယမရှိ။ သီရိဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်– အို ဝသုန္ဓရာ (မြေကြီး) ရေ၊ မထုရာ၌ ဤတီရ္ထ၏ အာနုဘော်သည် ဤသို့ပင် ဖြစ်၏။