Adhyaya 1

Verse 1

अयोध्यामाहात्म्यं प्रारभ्यते । जयति पराशरसूनुः सत्यवतीहृदयनंदनो व्यासः । यस्यास्यकमलगलितं वाङ्मयममृतं जगत्पिबति

ယခု «အယောဓျာ-မာဟာတ္မယ» ကို စတင်သည်။ ပါရာရှရ၏သား၊ စတျဝတီ၏နှလုံးကို ပျော်ရွှင်စေသော ဗျာသ မဟာမုနိအား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။ သူ၏နှုတ်ခမ်းကြာပန်းမှ စီးဆင်းသော အမృతကဲ့သို့သော ဝါဏ္ဏမယကို ကမ္ဘာလောကသည် သောက်သုံး၏။

Verse 2

नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् । देवीं सरस्वतीं चैव ततो जयमुदीरयेत्

နာရာယဏကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရပြု၍၊ နရ—လူတို့အထွတ်အမြတ်—ကိုလည်းကောင်း၊ ဒေဝီ စရஸဝတီကိုလည်းကောင်း နမস্কာရပြုပြီးနောက် «အောင်မြင်ပါစေ» ဟု ကြွေးကြော်ရမည်။

Verse 3

व्यास उवाच । हिमवद्वासिनः सर्वे मुनयो वेदपारगाः । त्रिकालज्ञा महात्मानो नैमिषारण्यवासिनः

ဗျာသ မဟာမုနိ မိန့်တော်မူသည်—ဟိမဝန္တတောင်တန်း၌ နေထိုင်သော မုနိအပေါင်းတို့သည် ဝေဒပညာကို ကျွမ်းကျင်ပြီး၊ အတိတ် ပစ္စုပ္ပန် အနာဂတ် သုံးကာလကို သိမြင်သော မဟာတ္မာများဖြစ်၍၊ နိမိရှာရဏ్య၌ နေထိုင်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 4

येऽर्बुदारण्यनिरता दण्डकारण्यवासिनः । महेन्द्राद्रिरता ये वै ये च विन्ध्यनिवासिनः

အာဗုဒအရဏ္ယ၌ အလေးထားသူများ၊ ဒဏ္ဍကတော၌ နေထိုင်သူများ၊ မဟေန္ဒြတောင်၌ ပျော်မွေ့သူများနှင့် ဗိန္ဓျတောင်တန်း၌ နေထိုင်သူများ—(ထိုသူအားလုံးလည်း ရောက်ရှိနေကြသည်)။

Verse 5

जंबूवनरता ये च ये गोदावरिवासिनः । वाराणसीश्रिता ये च मथुरावासिनस्तथा

ဇမ္ဗူဝန၌ ပျော်မြူးသူတို့၊ ဂోదာဝရီမြစ်ကမ်း၌ နေထိုင်သူတို့၊ ဝါရာဏသီ၌ ခိုလှုံသူတို့၊ ထို့အတူ မထုရာ၌ နေထိုင်သူတို့—ထိုမုနိတို့အားလုံးလည်း ရောက်ရှိနေကြသည်။

Verse 6

उज्जयिन्यां रता ये च प्रथमाश्रमवासिनः । द्वारावतीश्रिता ये च बदर्य्याश्रयिणस्तथा

ဩဇ္ဇယိနီ၌ သဒ္ဓါတည်သူတို့၊ ပထမအာရှရမ၌ နေထိုင်သူတို့၊ ဒွာရာဝတီ၌ ခိုလှုံသူတို့၊ ထို့အတူ ဘဒရီ၌ အားထားခိုလှုံသူတို့—မုနိတို့အားလုံး စုဝေးလာကြသည်။

Verse 7

मायापुरीश्रिता ये च ये च कान्तीनिवासिनः । एते चान्ये च मुनयः सशिष्या बहवोऽमलाः

မာယာပူရီ၌ ခိုလှုံသူတို့နှင့် ကာန္တီ၌ နေထိုင်သူတို့—ဤသူတို့နှင့် အခြား မုနိသန့်ရှင်းများ အများအပြားသည် တပည့်များနှင့်အတူ ရောက်ရှိနေကြသည်။

Verse 8

कुरुक्षेत्रे महाक्षेत्रे सत्रे द्वादशवार्षिके । वर्तमाने च रामस्य क्षितीशस्य महात्मनः । समागताः समाहूताः सर्वे ते मुनयोऽमलाः

မဟာသန့်ရှင်းသော ကုရုက္ခေတ္တ မဟာကွင်း၌၊ ဒွါဒသနှစ်ကြာ စတြာယဇ္ဈပွဲကျင်းပနေစဉ်၊ မြေကြီး၏အရှင် မဟာသတ္တိရှိသော ရာမမင်း၏ အုပ်ချုပ်ရာကာလတွင်—ဖိတ်ခေါ်ခြင်းခံရသော သန့်ရှင်းမုနိတို့အားလုံး စုဝေးရောက်လာကြသည်။

Verse 9

सर्वे ते शुद्धमनसो वेदवेदांगपारगाः । तत्र स्नात्वा यथान्यायं कृत्वा कर्म जपादिकम्

သူတို့အားလုံးသည် စိတ်သန့်ရှင်း၍ ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂတို့ကို ပြည့်စုံကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ဇပ (မန္တရားထပ်ဆိုခြင်း) စသည့် ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 10

भारद्वाजं पुरस्कृत्य वेदवेदांगपारगम् । आसनेषु विचित्रेषु बृष्यादिषु ह्यनुक्रमात्

ဗာရဒ္ဝါဇ မုနိကို ရှေ့ဆုံး၌ ထား၍—ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးသူ—သူတို့သည် အလှပသော အာသနများ၊ ခေါင်းအုံးတို့ပေါ်တွင် အစဉ်လိုက် ထိုင်ကြ၏။

Verse 11

उपविष्टाः कथाश्चक्रुर्नानातीर्थाश्रितास्तदा । कर्मांतरेषु सत्रस्य सुखासीनाः परस्परम्

ထိုင်ပြီးနောက်—တီရ္ထသန့်ရှင်းရာများနှင့် ဆက်နွယ်သူတို့သည်—စတြရ အခမ်းအနား၏ ကర్మများကြား အနားယူချိန်တွင် သက်သာစွာ ထိုင်ကာ အချင်းချင်း စကားဝိုင်း ပြုကြ၏။

Verse 12

कथांतेषु ततस्तेषां मुनीनां भावितात्मनाम् । आजगाम महातेजास्तत्र सूतो महामतिः

ထိုအခါ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော မုနိတို့၏ စကားဝိုင်း ပြီးဆုံးသွားသော်၊ ထိုနေရာသို့ တေဇာကြီး၍ ဉာဏ်ကြီးသော စူတ တစ်ဦး ရောက်လာ၏။

Verse 13

व्यासशिष्यः पुराणज्ञो समः हर्षणसंज्ञकः । तान्प्रणम्य यथान्यायं मुनीनुपविवेश सः । उपविष्टो यथान्यायं मुनीनां वचनेन सः

သူသည် ဗျာသ၏ တပည့်ဖြစ်၍ ပုရာဏကို သိကျွမ်းသူ၊ စိတ်တည်ငြိမ်ညီမျှသူ၊ ဟರ್ಷဏ ဟု အမည်ရသူ ဖြစ်၏။ ထိုမုနိတို့ကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီးနောက် သူသည် အနီး၌ ထိုင်လေ၏။ ထို့ပြင် မုနိတို့၏ မိန့်ကြားချက်အတိုင်း ထုံးတမ်းကျစွာ ထိုင်ရာယူလေ၏။

Verse 14

व्यासशिष्यं मुनिवरं सूतं वै रोमहर्षणम् । तं पप्रच्छुर्मुनिवरा भारद्वाजादयोऽमलाः

အညစ်အကြေးကင်းသော မုနိမြတ်များ—ဗာရဒ္ဝါဇ စသည့်သူတို့—ဗျာသ၏ တပည့်ဖြစ်သော ထင်ရှားသည့် စူတ ရောမဟർഷဏကို မေးမြန်းကြ၏။

Verse 15

ऋषय ऊचुः । त्वत्तः श्रुता महाभाग नानातीर्थाश्रिताः कथाः । सरहस्यानि सर्वाणि पुराणानि महामते

ရသေ့တို့က ဆိုကြသည်။ «အို မဟာကံကောင်းသူ၊ သင်ထံမှ တီရ္ထသန့်ရှင်းရာများနှင့် ဆက်နွယ်သော ပုံပြင်များစွာကိုလည်းကောင်း၊ အတွင်းအဓိပ္ပါယ်လျှို့ဝှက်ချက်များပါသော ပုရာဏာအားလုံးကိုလည်းကောင်း ကြားနာခဲ့ရပါသည်၊ အို မဟာဉာဏ်ရှိသူ»။

Verse 16

सांप्रतं श्रोतुमिच्छामः सरहस्यं सनातनम् । अयोध्याया महापुर्या महिमानं गुणोज्ज्वलम्

ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် လျှို့ဝှက်အဓိပ္ပါယ်ပါသော ထာဝရသဒ္ဓမ္မကို ကြားနာလိုပါသည်—ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် တောက်ပသည့် အယောဓျာ မဟာမြို့၏ ရောင်ရမ်းသော မဟိမာကိုပါ။

Verse 17

कीदृशी सा सदा मेध्याऽयोध्या विष्णुप्रियापुरी । आद्या सा गीयते वेदे पुरीणां मुक्तिदायिका

အယောဓျာသည် မည်သို့သောမြို့နည်း—အစဉ်သန့်ရှင်း၍ ဗိဿနု၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ နဂိုမြို့တော်? ဝေဒတွင် အစဉ်အလာအရ ပထမမြို့တော်ဟု ချီးမွမ်းခံရပြီး မြို့များအနက် မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ပေးသူဟု ဆိုကြသည်။

Verse 18

संस्थानं कीदृशं तस्यास्तस्यां के च महीभुजः । कानि तीर्थानि पुण्यानि माहात्म्यं तेषु कीदृशम्

ထိုမြို့၏ အနေအထားနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်သည် မည်သို့နည်း။ ထိုမြို့တွင် မည်သူတို့က မင်းများ ဖြစ်ကြသနည်း။ အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်း၍ ကုသိုလ်ပြုရာ တီရ္ထများ မည်သို့ရှိသနည်း၊ ထိုတို့၏ မဟိမာသည် မည်သို့နည်း။

Verse 19

अयोध्यासेवनान्नृणां फलं स्यात्सूत कीदृशम् । किं चरित्रं सूत तस्याः का नद्यः के च संगमाः

အို စူတ၊ အယောဓျာကို ဆည်းကပ်၍ မကြာခဏ သွားရောက်ခြင်းကြောင့် လူတို့အတွက် မည်သို့သော အကျိုးफल ရရှိသနည်း။ အို စူတ၊ ထိုမြို့၏ သာသနာတော်ဆိုင်ရာ သမိုင်းကြောင်းသည် မည်သို့နည်း။ ထိုနေရာတွင် မည်သည့် မြစ်များနှင့် မည်သည့် ဆုံချက်များ (သင်္ဂမ) ရှိသနည်း။

Verse 20

तत्र स्नानेन किं पुण्यं दानेन च महामते । तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामस्त्वत्तः सूत गुणाधिक

အို ပညာရှိကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းမှ ဘုန်းကောင်းကျိုးက ဘာရှိသနည်း၊ ထို့ပြင် ဒါနပြုခြင်းမှလည်း ဘုန်းကောင်းကျိုးက မည်သို့နည်း။ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်ဝသော စူတရေ၊ အားလုံးကို သင်ထံမှ ကြားလိုပါသည်။

Verse 21

एतत्सर्वं क्रमेणैव तथ्यं त्वं वेत्थ सांप्रतम् । अयोध्याया महापुर्य्या माहात्म्यं वक्तुमर्हसि

ဤအရာအားလုံးကို သင်သည် အစဉ်လိုက်လည်းကောင်း အမှန်တကယ်လည်းကောင်း ယခုသိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အယောဓျာ မြို့ကြီး၏ မာဟာတ္မ್ಯကို ပြောကြားသင့်သည်။

Verse 22

सूत उवाच । व्यासप्रसादाज्जानामि पुराणानि तपोधनाः । सेतिहासानि सर्वाणि सरहस्यानि तत्त्वतः

စူတက ပြောသည်— “ဗျာသ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်၊ တပဓနာတို့ရေ၊ ပုရာဏများနှင့် အီတိဟာသများအားလုံးကို ၎င်းတို့၏ အတွင်းအဓိပ္ပါယ်များနှင့်တကွ အမှန်တရားအတိုင်း ငါသိ၏။”

Verse 23

तं प्रणम्य प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं भवदग्रतः । अयोध्याया महापुर्या यथावत्सरहस्यकम्

ထိုသူ (ဗျာသ) ကို ဦးချ၍၊ သင်တို့ရှေ့တွင် အယောဓျာ မြို့ကြီး၏ မာဟာတ္မ್ಯကို လျော်ကန်စွာ၊ အတွင်းအဓိပ္ပါယ်နှင့်တကွ ငါဟောကြားမည်။

Verse 24

विद्यावन्तं विपुलमतिदं वेदवेदांगवेद्यं श्रेष्ठं शान्तं शमितविषयं शुद्धतेजोविशालम् । वेदव्यासं सततविनतं विश्ववेद्यैकयोनिं पाराशर्य्यं परमपुरुषं सर्वदाऽहं नमामि

ဗဟုသုတပြည့်ဝ၍ ဉာဏ်ကျယ်ပြန့်သော၊ ဝေဒနှင့် ဝေဒင်္ဂတို့ဖြင့် သိမြင်နိုင်သော၊ အမြင့်မြတ်၍ ငြိမ်းချမ်းကာ အာရုံတို့ကို ထိန်းချုပ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းသည့် တေဇောအလင်းရောင် ကျယ်ဝန်းသော၊ အမြဲနှိမ့်ချသော၊ ကမ္ဘာလောကအားလုံး သိမြင်နိုင်စေသော တစ်ခုတည်းသော အရင်းမြစ်—ပရာရှာရျယ ဗျာသ၊ အမြင့်ဆုံး ပုရုရှကို ငါသည် အစဉ် ဦးချကန်တော့၏။

Verse 25

ॐ नमो भगवते तस्मै व्यासायामिततेजसे । यस्य प्रसादाज्जानामि ह्ययोध्यामहिमामहम्

အိုṁ—အလွန်တောက်ပသော ဗျာသ မဟာမုနိ (ဘဂဝန်) ထံ နမස්ကာရပါ၏။ ထိုသူ၏ ကရုဏာကြောင့် အယောဓျာ၏ မဟိမာကို ငါ သိလာ၏။

Verse 26

शृण्वन्तु मुनयः सर्वे सावधानाः सशिष्यकाः । माहात्म्यं कथयिष्यामि अयोध्याया महोदयम्

မုနိအပေါင်းတို့သည် တပည့်များနှင့်အတူ သတိထား၍ နားထောင်ကြပါစေ။ ယခု ငါသည် အယောဓျာ၏ မင်္ဂလာပြုသော မြှင့်တင်မဟိမာကို ပြောကြားမည်။

Verse 27

उदीरितमगस्त्याय स्कन्देनाश्रावि नारदात् । अगस्त्येन पुरा प्रोक्तं कृष्णद्वैपायनाय तत्

ဤအကြောင်းကို စ್ಕန္ဒသည် အဂஸ္တျာထံ ကြေညာခဲ့သည်၊ စ್ಕန္ဒက နာရဒထံမှ ကြားနာပြီးနောက်။ ရှေးကာလ၌ အဂஸ္တျာသည် ထိုကို ကృష్ణ-ဒွိုင်ပာယန (ဗျာသ) ထံ ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 28

कृष्णद्वैपायनाच्चैतन्मया प्राप्तं तपोधनाः । तदहं वच्मि युष्मभ्यं श्रोतुकामेभ्य आदरात्

တပဿာ၏ ရတနာတို့အို၊ ဤအကြောင်းကို ငါသည် ကൃഷ്ണ-ဒွိုင်ပာယန (ဗျာသ) ထံမှ ရရှိခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် နားထောင်လိုသူ သင်တို့အား ဂုဏ်ပြုလေးစားစွာ ငါ ပြောမည်။

Verse 29

नमामि परमात्मानं रामं राजीवलोचनम् । अतसीकुसुमश्यामं रावणांतकमव्ययम्

ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသော အမြင့်ဆုံးအတ္တမန် ရာမကို ငါ ဦးညွှတ်ပါ၏။ အတစီပန်းကဲ့သို့ မဲညိုရောင်၊ ရာဝဏကို သတ်ဖြတ်သူ၊ မပျက်မယွင်းသော အရှင်။

Verse 30

अयोध्या सा परा मेध्या पुरी दुष्कृतिदुर्ल्लभा । कस्य सेव्या च नाऽयोध्या यस्यां साक्षाद्धरिः स्वयम्

အယောဓျာမြို့သည် အလွန်သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော မြို့တော်ဖြစ်၍ အပြစ်ကံဆိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသူတို့အတွက် ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲသည်။ ဟရီ (ဗိဿနိုး) ကိုယ်တိုင် တည်ရှိရာ အယောဓျာကို မည်သူမလေးစားမဆည်းကပ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 31

सरयूतीरमासाद्य दिव्या परमशोभना । अमरावतीनिभा प्रायः श्रिता बहुतपोधनैः

ဆရယုမြစ်ကမ်းသို့ ရောက်လျှင် (အယောဓျာသည်) ဒေဝတမင်းမြို့ကဲ့သို့ သာယာလှပ၍ အလွန်တင့်တယ်သည်။ အမရావတီနှင့် ဆင်တူကာ တပဿာကြွယ်ဝသော မဟာရသီများစွာက နေထိုင်လျက်ရှိသည်။

Verse 32

हस्त्यश्वरथपत्त्याढ्या संपदुच्चा च संस्थिता । प्राकाराढ्यप्रतोलीभिस्तोरणैः कांचनप्रभैः

ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားနှင့် ခြေလျင်တပ်များ ပေါများ၍ စည်းစိမ်မြင့်မားစွာ တည်ရှိသည်။ ခိုင်ခံ့သော မြို့ရိုးများ၊ ကြီးမားသော တံခါးပေါက်များနှင့် ရွှေရောင်တောက်ပသော တိုရဏာတံခါးခုံးများဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားသည်။

Verse 33

सानूपवेषैः सर्वत्र सुविभक्तचतुष्टया । अनेकभूमिप्रासादा बहुभित्तिसुविक्रिया

နေရာတိုင်းတွင် သင့်လျော်သော အိမ်ရာအဆင်အပြင်များဖြင့် တင့်တယ်ကာ လေးပိုင်းခွဲ၍ စနစ်တကျ စီမံထားသည်။ အထပ်မြင့် နန်းတော်များနှင့် နံရံများစွာပါဝင်သည့် လက်ရာသေသပ် အဆောက်အအုံများ များပြားလှသည်။

Verse 34

पद्मोत्फुल्लशुभोदाभिर्वापीभिरुपशोभिता । देवतायतनैर्दिव्यैर्वेदघोषैश्च मण्डिता

အယောဓျာသည် ကံကောင်းမင်္ဂလာရေများဖြင့် ပြည့်ဝ၍ ကြာပန်းပွင့်လန်းသည့် ရေကန်များကြောင့် ပိုမိုလှပသည်။ ဒေဝတများ၏ သာယာမြင့်မြတ်သော ဘုရားကျောင်းများဖြင့် တင့်တယ်ကာ ဝေဒသံဃောသ (ဝေဒစာတမ်းဖတ်သံ) တုန်လှုပ်ကာ တောက်ပလျက်ရှိသည်။

Verse 35

वीणावेणुमृदंगादिशब्दैरुत्कृष्टतां गता । शालैस्तालैर्नालिकेरैः पनसामलकैस्तथा

ဗီဏာ၊ ဝေဏု(ပုလွေ)၊ မృဒင်္ဂ နှင့် အခြားတူရိယာသံများကြောင့် ထူးမြတ်လှပမှုသို့ ရောက်၏။ ထို့ပြင် သာလာနှင့် တာလာပင်များ၊ အုန်းပင်၊ ပနတ်(ဂျက်ဖရုတ်) နှင့် အာမလကပင်တို့ဖြင့်လည်း တင့်တယ်လှ၏။

Verse 36

तथैवाम्रकपित्थाद्यैरशोकैरुपशोभिता । आरामैर्विविधैर्युक्ता सर्वर्तुफलपादपैः

ထို့အတူ သရက်ပင်၊ ကပိတ္ထ(ဝုဒ်-အက်ပယ်) စသည့်ပင်များနှင့် အရှိုကပင်တို့ကြောင့် လှပတင့်တယ်၏။ အမျိုးမျိုးသော ဥယျာဉ်များဖြင့် ပြည့်စုံကာ ရာသီတိုင်း သီးပွင့်ပေးသော သစ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်၏။

Verse 37

मालतीजातिबकुलपाटलीनागचंपकैः । करवीरैः कर्णिकारैः केतकीभिरलंकृता

မாலတီနှင့် ဇာတိ(စံပယ်) ပန်းများ၊ ဘကူလ၊ ပါဋလီ၊ နာဂ-ချမ္ပက ပန်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ ထို့ပြင် ကရဝီရ၊ ကဏ္ဏိကာရ နှင့် ကေတကီ ပန်းများဖြင့်လည်း အလှဆင်ထား၏။

Verse 38

निम्बजंवीरकदलीमातुलिंगमहाफलैः । लसच्चंदनगंधाढ्यैर्नागरैरुपशोभिता

နိမ်ပင်၊ ဂျမ္ဗီရ(ရိုးဇ်-အက်ပယ်) ပင်၊ ငှက်ပျောပင်၊ မာတုလိင်္ဂ(စစ်ထရွန်) ပင်နှင့် သီးကြီးပင်များဖြင့် လှပတင့်တယ်၏။ ထို့ပြင် တောက်ပသော စန္ဒနနံ့ကြွယ်ဝသည့် နာဂရပင်များကြောင့်လည်း ရောင်လက်လှ၏။

Verse 39

देवतुल्यप्रभायुक्तैर्नृपपुत्रैश्च संयुता । सुरूपाभिर्वरस्त्रीभिर्देवस्त्रीभिरिवावृता

ဒေဝတားတူသော တောက်ပမှုရှိသည့် မင်းသားများဖြင့် ပြည့်နှက်၏။ ထို့ပြင် ရုပ်ရည်လှပသော မင်းသမီးနှင့် မြတ်နိုးဖွယ် အမျိုးသမီးများက ဒေဝသမီးများကဲ့သို့ ဝန်းရံထား၏။

Verse 40

श्रेष्ठैः सत्कविभिर्युक्ता बृहस्पतिसमैर्द्विजैः । वणिग्जनैस्तथा पौरैः कल्पवृक्षैरिवावृता

ထိုမြို့သည် သီလသမာဓိရှိသော ကဗျာဆရာမြတ်များနှင့် ဗြဟ္မဏများ—ဗြဟஸ္ပတိနှင့်တူညီသကဲ့သို့—တို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ၊ ကုန်သည်များနှင့် မြို့သူမြို့သားများလည်း ရှိ၍၊ ဆန္ဒပြည့်ပင် ကလ္ပဝೃက္ษများက ဝန်းရံထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 41

अश्वैरुच्चैःश्रवस्तुल्यैर्दंतिभिर्दिग्गजैरिव । इति नानाविधैर्भावैरुपेतेन्द्रपुरी समा

ဥစ္စೈḥश्रဝस् ကဲ့သို့သော မြင်းများနှင့်၊ အရပ်လေးမျက်နှာကို စောင့်ရှောက်သော ဒိဂ္ဂဇများကဲ့သို့သော ဆင်များရှိ၍၊ ထိုသို့ အမျိုးမျိုးသော ကောင်းမြတ်မှုများဖြင့် ပြည့်စုံသဖြင့်၊ ထိုမြို့သည် အိန္ဒြနဂရ—အိန္ဒြ၏ မြို့တော်—နှင့် တူညီ၏။

Verse 42

यस्यां जाता महीपालाः सूर्यवंशसमुद्भवाः । इक्ष्वाकुप्रमुखाः सर्वे प्रजापालनतत्पराः

ထိုမြို့၌ နေမင်းဝంశမှ ပေါက်ဖွားသော မြေကြီးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည့် မင်းများ—ဣက္ရှ္ဝာကုကို အစပြု၍—အားလုံး မွေးဖွားကြပြီး၊ တစ်ပါးစီသည် ပြည်သူတို့၏ အကျိုးချမ်းသာနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု၌ အမြဲတမ်း အားထုတ်သူများ ဖြစ်၏။

Verse 43

यस्यास्तीरे पुण्यतोया कूजद्भृंगविहंगमा । सरयूर्नाम तटिनी मानसप्रभवोल्लसा

ထိုမြို့၏ ကမ်းပါးတစ်လျှောက်၌ “ဆရယု” ဟု အမည်ရသော မြစ်သည် စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် စီးဆင်း၍၊ ပျားများ၏ ဟွန်းဟွန်းသံနှင့် ငှက်တို့၏ ခေါ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်ကာ၊ မာနသရောဝရမှ ပေါက်ဖွားသည်ဟု ဆိုကြသည့် မြစ်အဖြစ် တောက်ပလျက်ရှိ၏။

Verse 44

धर्मद्रवपरीता सा घर्घरोत्तमसंगमा । मुनीश्वराश्रिततटा जागर्ति जगदुच्छ्रिता

ထိုသန့်ရှင်းသော မြစ်သည် ဓမ္မ၏ အနှစ်သာရ စီးဆင်းမှုဖြင့် ပြည့်ဝကာ၊ မြတ်သော ဃဃရားမြစ်နှင့် ဆုံစည်းလျက်၊ မဟာမုနိတို့ အားကိုးရာ ကမ်းပါးများရှိပြီး၊ လောကတို့ကို ထောက်တင်လျက် အစဉ်နိုးကြားတည်ရှိ၏။

Verse 45

दक्षिणाच्चरणांगुष्ठान्निःसृता जाह्नवी हरेः । वामांगुष्ठान्मुनिवराः सरयूर्निर्गता शुभा

ဟရီ၏ညာဘက်ခြေမကြီးမှ ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) သန့်မြတ်သောရေစီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဘယ်ဘက်ခြေမကြီးမှလည်း အို မုနိမြတ်တို့၊ မင်္ဂလာရှိသော စရယု မြစ် ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 46

तस्मादिमे पुण्यतमे नद्यौ देवनमस्कृते । एतयोः स्नानमात्रेण ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ထို့ကြောင့် ဤမြစ်နှစ်စင်းသည် အလွန်သန့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်ကြ၏၊ အို နတ်တို့ကပင် ဦးညွှတ်ကန်တော့သော အရှင်။ ဤတို့တွင် ရေချိုးခြင်းတစ်ခုပင်ဖြင့် ဘြဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ်တောင် ပယ်ဖျက်နိုင်၏။

Verse 47

तामयोध्यामथ प्राप्तोऽगस्त्यः कुम्भोद्भवो मुनिः । यात्रार्थं तीर्थमाहात्म्यं ज्ञात्वा स्कन्दप्रसादतः

ထို့နောက် ကုမ္ဘမှ ပေါက်ဖွားသော မုနိအဂஸ္တျ သည် အယောဓျာသို့ ရောက်လာ၏။ စကန္ဒ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ယာထရာအတွက် တီရ္ထတို့၏ မဟာတန်ခိုးကို သိမြင်လာ၏။

Verse 48

आगत्य तु इतः सोऽपि कृऽत्वा यात्रां क्रमेण च । यथोक्तेन विधानेन स्नात्वा संतर्प्य तान्पितॄन्

ထိုနေရာသို့ ရောက်လာပြီးနောက် သူလည်း အဆင့်ဆင့် ယာထရာကို ဆောင်ရွက်၏။ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ရေချိုးပြီး ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) ကို ပူဇော်ပေးကမ်းခြင်းဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေ၏။

Verse 49

पूजयित्वा यथान्यायं देवताः सकला अपि । सर्वाण्यपि च तीर्थानि नमस्कृत्य यथाविधि

ထို့နောက် သင့်လျော်သော နည်းလမ်းအတိုင်း နတ်တော်အားလုံးကို ပူဇော်ကန်တော့၏။ ထို့ပြင် စည်းကမ်းအတိုင်း တီရ္ထအားလုံးကိုလည်း ဦးညွှတ်နမസ്കာရ ပြု၏။

Verse 50

कृतकृत्योर्ज्जितानन्दस्तीर्थमाहात्म्यदर्शनात् । अभूदगस्त्यो रूपेण पुलकां चितविग्रहः

တီရ္ထများ၏ မဟာတန်ခိုးကို မြင်တွေ့ခြင်းကြောင့် အဂஸ္တျ ရှင်ရသီသည် ကိစ္စပြည့်စုံ၍ အာနန္ဒဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားကာ ကိုယ်တိုင်ပင် ကြည်နူးတုန်လှုပ်၍ ဆံပင်ထောင်ထလာ၏။

Verse 51

स त्रिरात्रं स्थितस्तत्र यात्रां कृत्वा यथाविधि । स्तुवन्नयोध्यामाहात्म्यं प्रतस्थे मुनिसत्तमः

ထိုမုနိအမြတ်သည် ထိုနေရာ၌ သုံးညနေထိုင်၍ စည်းကမ်းတော်အတိုင်း ယာတ်ရာကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် အယောဓျာ၏ မဟာတန်ခိုးကို ချီးမွမ်းလျက် ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 52

तमायांतं विलोक्याशु बहुलानन्दसुन्दरम् । कृष्णद्वैपायनो व्यासः पप्रच्छानंदकारणम्

အလွန်အာနန္ဒဖြင့် တောက်ပလှပစွာ လာရောက်နေသည်ကို မြင်သော် ကృష్ణဒွိုင်ပာယန ဝျာသသည် ချက်ချင်းပင် ထိုပျော်ရွှင်မှု၏ အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်း၏။

Verse 53

व्यास उवाच । कुतः समागतो ब्रह्मन्सांप्रतं मुनिसत्तमः । परमानंदसंदोहः समभूत्सांप्रतं तव

ဝျာသက မိန့်ကြားသည်— “အို ဘြဟ္မဏ၊ မုနိအမြတ်၊ ယခု သင် ဘယ်က လာသနည်း။ ယခုအခါ သင့်ထံ၌ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ၏ လှိုင်းလုံးကြီးသည် အဘယ်ကြောင့် ပေါ်ထွန်းလာသနည်း။”

Verse 54

कस्मादानंदपोषोऽभूत्तव ब्रह्मन्वदस्व मे । ममापि भवदानंदात्प्रमोदो हृदि जायते

“အို ဘြဟ္မဏ၊ ငါ့အား ပြောပါ—သင့်ထံ၌ အာနန္ဒသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ တိုးပွားလာသနည်း။ သင့်၏ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့်ပင် ငါ့နှလုံး၌လည်း ဝမ်းမြောက်မှု ပေါက်ဖွားလာသည်။”

Verse 55

अगस्त्य उवाच । अहो महदथाश्चर्य्यं विस्मयो मुनिसत्तम । दृष्ट्वा प्रभावं मेऽद्याभूदयोध्यायास्तपोधन

အဂတ်စတျာ မိန့်တော်မူသည်။ အို မုနိအမြတ်၊ အံ့ဩဖွယ်ကြီးမားလှ၏။ ယနေ့ အယောဓျာ၏ ဘုန်းတန်ခိုးကို မြင်ရသဖြင့်၊ တပဿာပြည့်ဝသော အရှင်၊ ကျွန်ုပ်၌ အံ့ဩမှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 56

तस्मादानंदसंदोहः समभून्मम सांप्रतम् । तच्छ्रुत्वागस्त्यवचनं व्यासः प्रोवाच तं मुनिम्

ထို့ကြောင့် ယခုခဏ၌ပင် ကျွန်ုပ်အတွင်း၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းအလွန်ကြီးမားစွာ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ အဂတ်စတျာ၏ စကားကို ကြားသော်၊ ဗျာသသည် ထိုမုနိအား ပြန်လည် မိန့်ကြား၏။

Verse 57

व्यास उवाच । भगवन्ब्रूहि तत्त्वेन विस्तरात्सरहस्यकम् । अयोध्याया महापुर्या महिमानं गुणाधिकम्

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်။ အို ဘဂဝန်၊ အမှန်တရားအတိုင်း လျှို့ဝှက်အနက်ပါအဝင် အသေးစိတ် ပြောကြားပါ။ ဂုဏ်သတ္တိမြင့်မားသော မဟာမြို့ အယောဓျာ၏ မဟိမကို ရှင်းလင်းစွာ ဆိုပါ။

Verse 58

कः क्रमस्तीर्थयात्रायाः कानि तीर्थानि को विधिः । कि फलं स्नानतस्तत्र दानस्य च महामुने । एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तराद्वदतां वर

တီရ္ထယာထရာ၏ အစဉ်အလာမှန်ကန်မှုသည် မည်သို့နည်း။ တီရ္ထများ မည်သည့်နေရာများရှိသနည်း၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းက မည်သို့နည်း။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်း၏ အကျိုး၊ ဒါနပြုခြင်း၏ အကျိုးသည် အဘယ်နည်း၊ မဟာမုနိ။ အကောင်းဆုံး ပြောဆိုသူအရှင်၊ ဤအရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပါ။

Verse 59

अगस्त्य उवाच । अहो धन्यतमा बुद्धिस्तव जाता तपोधन । दृश्यते येन पृच्छा ते ह्ययोध्यामहिमाश्रिता

အဂတ်စတျာ မိန့်တော်မူသည်။ အဟော၊ တပဿာ၏ ရတနာအရှင်၊ သင်၌ ပေါ်ပေါက်လာသော ဉာဏ်ပညာသည် အလွန်ကံကောင်းမြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား သင်၏ မေးခွန်းသည် အယောဓျာ၏ မဟိမပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်ဟု ထင်ရှား၏။

Verse 60

अकारो ब्रह्म च प्रोक्तं यकारो विष्णुरुच्यते । धकारो रुद्ररूपश्च अयोध्यानाम राजते

«အ» သည် ဘြဟ္မာဟု ကြေညာထား၏; «ယ» သည် ဗိဿဏုဟု ဆိုကြ၏; «ဓ» သည် ရုဒြာ၏ သဘောရূপ—ထို့ကြောင့် «အယောဓျာ» ဟူသော နာမသည် တောက်ပထင်ရှား၏။

Verse 61

सर्वोपपातकैर्युक्तैर्ब्रह्महत्यादिपातकैः । नायोध्या शक्यते यस्मात्तामयोध्यां ततो विदुः

အပြစ်ငယ်အမျိုးမျိုးနှင့် ဘြာဟ္မဏသတ်ခြင်းကဲ့သို့ အပြစ်ကြီးများကို ထမ်းပိုးထားသူတို့ပင်လျှင် အယောဓျာကို မတိုက်နိုင် မအနိုင်ယူနိုင်ကြသဖြင့် ထိုမြို့ကို «အယောဓျာ»—မအနိုင်ယူနိုင်သောမြို့ဟု သိကြ၏။

Verse 62

विष्णोराद्या पुरी येयं क्षितिं न स्पृशति द्विज । विष्णोः सुदर्शने चक्रे स्थिता पुण्यकरी क्षितौ

ဤမြို့သည် ဗိဿဏု၏ အစဉ်အလာအရ ပထမဦးဆုံးသော ပူရီဖြစ်၏၊ အို ဒွိဇ။ မြေကို မထိမကပ်။ ဗိဿဏု၏ သုဒർശန စက္ကရပေါ်၌ တည်နေ၍ ကမ္ဘာပေါ်သို့ ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးနှင့် သန့်ရှင်းမှုကို ပေးတတ်၏။

Verse 63

केन वर्णयितुं शक्यो महिमाऽस्यास्तपोधन । यत्र साक्षात्स्वयं देवो विष्णुर्वसति सादरः

ဤမြို့၏ မဟာဂုဏ်ကို မည်သူက ပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြနိုင်မည်နည်း၊ အို တပဓန—တပသ၏ ဥစ္စာပိုင်ရှင်။ ဤနေရာ၌ ဗိဿဏုဘုရားသည် ကိုယ်တိုင် ထင်ရှားစွာ မေတ္တာဖြင့် နေထိုင်တော်မူ၏။

Verse 64

सहस्रधारामारभ्य योजनं पूर्वतो दिशि । प्रतीचि दिशि तथैव योजनं समतोवधिः

သဟသ္ရဓာရာမှ စ၍ အရှေ့ဘက်သို့ ယောဇနတစ်ခုအထိ သန့်ရှင်းသော နယ်နိမိတ် ကျယ်ပြန့်၏။ အနောက်ဘက်သို့လည်း ထိုနည်းတူ ယောဇနတစ်ခုအဖြစ် တန်းတူညီမျှ သတ်မှတ်ထား၏။

Verse 65

दक्षिणोत्तरभागे तु सरयूतमसावधिः । एतत्क्षेत्रस्य संस्थानं हरेरन्तर्गृहं स्थितम् । मत्स्याकृतिरियं विप्र पुरी विष्णोरुदीरिता

တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်တွင် စရယုမြစ်နှင့် တမသာမြစ်တို့က နယ်နိမိတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ ဖွဲ့စည်းပုံသည် ဟရိ၏ အတွင်းအိမ်တော်အဖြစ် တည်ရှိ၏။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဗိဿဏု၏ ဤမြို့သည် ငါးပုံသဏ္ဌာန်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 66

पश्चिमे तस्य मूर्द्धा तु गोप्रतारासिता द्विज

အနောက်ဘက်၌ ထိုမြို့၏ “ခေါင်း” တည်ရှိသည်၊ အို နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ။ ၎င်းကို ဂိုပရတာရာ (Gopratārā) ဟုခေါ်သော နေရာက အမှတ်အသားပြုထားသည်။

Verse 67

पूर्वतः पृष्ठभागो हि दक्षिणोत्तरमध्यमः । तस्यां पुर्य्यां महाभाग नाम्ना विष्णुर्हरिः स्वयम् । पूर्वंदृष्टप्रभावोऽसौ प्राधान्येन वसत्यपि

အရှေ့ဘက်မှာ ၎င်း၏ “ကျောပိုင်း” ရှိပြီး၊ အလယ်ပိုင်းသည် တောင်နှင့် မြောက်အကြား တည်ရှိသည်။ ထိုမြို့၌ အို ကံကောင်းသူ၊ ဟရိ—ဗိဿဏု ကိုယ်တိုင်—“ဗိဿဏု” ဟူသော နာမတော်ဖြင့် တည်နေ၏။ ရှေးကာလကတည်းက မြင်တွေ့သက်သေရှိသော အာနုဘော်ကို ပိုင်ဆိုင်၍ ထူးမြတ်သော အထွတ်အထိပ်ဖြင့် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်တော်မူ၏။

Verse 68

व्यास उवाच । भगवन्किं प्रभावोऽसौ योऽयं विष्णुहरिस्त्वया । कीर्तितो मुनिशार्दूल प्रसिद्धिं गतवान्कथम् । एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तरेण ममाग्रतः

ဗျာသက ပြော၏—အို အရှင်မြတ်၊ သင်က မုနိတို့၏ ကျားကြီးအဖြစ် ရှိသူ၊ သင်ဖော်ပြသော “ဗိဿဏု-ဟရိ” ၏ အာနုဘော်သည် မည်သို့နည်း။ သူသည် မည်သို့ ကျော်ကြားမှုကို ရရှိသနည်း။ ဤအရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်ရှေ့၌ အသေးစိတ် ပြောကြားပါ။

Verse 69

अगस्त्य उवाच । विष्णुशर्मेति विख्यातः पुराभूद्ब्राह्मणोत्तमः । वेदवेदांगतत्त्वज्ञो धर्मकर्मसमाश्रितः

အဂတ်စျက ပြော၏—ရှေးကာလတွင် “ဗိဿဏုရှာမန်” ဟု ကျော်ကြားသော အထူးကောင်းမြတ်သည့် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ရှိခဲ့၏။ သူသည် ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂတို့၏ အနှစ်သာရတရားကို သိမြင်သူဖြစ်၍၊ ဓမ္မကိစ္စနှင့် သန့်ရှင်းသော အကျင့်အကြံ၌ တည်မြဲနေသူဖြစ်၏။

Verse 70

योगध्यानरतो नित्यं विष्णुभक्तिपरायणः । स कदाचित्तीर्थयात्रां कुर्वन्वैष्णवसत्तमः । अयोध्यामागतो विष्णुर्विष्णुःसाक्षाद्वसेदिति

ယောဂနှင့် သမာဓိ၌ အမြဲပျော်မွေ့၍ ဗိဿဏုဘက္တိကို အပြည့်အဝ အားထားသူ၊ ဗိုင်ရှ္ဏဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် တစ်ခါတစ်ရံ တီရ္ထယာတရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ထွက်လေ၏။ အယောဓျာသို့ ရောက်လာကာ «ဤနေရာ၌ ဗိဿဏုဘုရားသည် ကိုယ်တိုင် တည်ရှိတော်မူ၏» ဟု စိတ်တွင် ဆင်ခြင်လေ၏။

Verse 71

चिंतयन्मनसा वीरस्तपः कर्तुं समुद्यतः । स वै तत्र तपस्तेपे शाकमूलफलाशनः

စိတ်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆင်ခြင်ကာ ထိုသူရဲကောင်းသည် တပဿ (austerity) ပြုရန် အားထုတ်လေ၏။ ထိုနေရာ၌ သူသည် သာက၊ မြစ်၊ သစ်သီးတို့ကိုသာ စားသုံး၍ တပဿကို ကျင့်လေ၏။

Verse 72

ग्रीष्मे पंचाग्निमध्यस्थो ह्यतपत्स महातपाः । वार्षिके च निरालम्बो हेमन्ते च सरोवरे

နွေရာသီတွင် မဟာတပဿသည် မီးငါးမီးအလယ်၌ ရပ်တည်ကာ အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿကို ကျင့်လေ၏။ မိုးရာသီတွင် အထောက်အကူမယူဘဲ နေထိုင်၍၊ ဆောင်းရာသီတွင် ရေကန်အတွင်း၌ တည်နေလေ၏။

Verse 73

स्नात्वा यथोक्तविधिना कृत्वा विष्णोस्तथार्चनम् । वशीकृत्येन्द्रियग्रामं विशुद्धेनांतरात्मना

ညွှန်ကြားထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ရေချိုးပြီးနောက်၊ ဗိဿဏုဘုရားအား အာရ္စနာ (ပူဇော်ဝတ်ပြု) ကိုလည်း ထိုနည်းတူ ပြုလုပ်လေ၏။ ထို့နောက် အတွင်းစိတ်သန့်ရှင်းလာသဖြင့် အင်္ဒြိယတို့၏ အစုအဝေးကို ထိန်းချုပ်နိုင်လေ၏။

Verse 74

मनो विष्णौ समावेश्य विधाय प्राणसंयमम् । ओंकारोच्चारणाद्धीमान्हृदि पद्मं विकासयन्

စိတ်ကို ဗိဿဏုဘုရား၌ တည်စေပြီး အသက်ရှုကို ထိန်းချုပ်လေ၏။ ပညာရှိသူသည် «အိုမ်» ဟု ဩင်္ကာရကို ထုတ်ဆိုခြင်းကြောင့် နှလုံးအတွင်းရှိ ကြာပန်းကို ဖွင့်ပွင့်စေလေ၏။

Verse 75

तन्मध्ये रविसोमाग्निमण्डलानि यथाविधि । कल्पयित्वा हरिं मूर्तं यस्मिन्देशे सनातनम्

ထိုနှလုံးပန်းကြာအတွင်း၌ ထုံးတမ်းအတိုင်း နေ၊ လ၊ မီး၏ မဏ္ဍလများကို စိတ်တွင်တည်ဆောက်ကာ၊ ထိုအတွင်းသန့်ရှင်းသော နေရာ၌ အနန္တဟရီကို ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ပုံဖော်တော်မူ၏။

Verse 76

पीतांबरधरं विष्णुं शंखचक्रगदाधरम् । तं च पुष्पैः समभ्यर्च्य मनस्तस्मिन्निवेश्य च

အဝါရောင်ဝတ်ရုံတော်ဝတ်ဆင်၍ သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော ဗိဿနုကို စိတ်ဖြင့်တရားထိုင်ကာ၊ ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ပြီး စိတ်ကို အပြည့်အဝ ထိုသခင်ပေါ်၌ တည်စေ၏။

Verse 77

ब्रह्मरूपं हरिं ध्यायञ्जपन्वै द्वादशाक्षरम् । वायुभक्षः स्थितस्तत्र विप्रस्त्रीन्वत्सरान्वसन्

ဟရီကို ဘြဟ္မရূপအဖြစ် စိတ်ဖြင့်ဓ్యာနပြုကာ၊ ဒွါဒသအက္ခရာ မန္တရကို အမှန်တကယ် ဂျပ်ဆိုလျက်၊ ထိုဗြာဟ္မဏသည် လေကိုသာ အာဟာရပြု၍ ထိုနေရာ၌ သုံးနှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်၏။

Verse 78

ततो द्विजवरो ध्यात्वा स्तुतिं चक्रे हरेरिमाम् । प्रणिपत्य जगन्नाथं चराचरगुरुं हरिम् । विष्णुशर्माथ तुष्टाव नारायणमतंद्रितः

ထို့နောက် အထူးမြတ်သော ဒွိဇသည် ဓ్యာနပြု၍ ဟရီအတွက် ဤစတုတိကို စီရင်တော်မူ၏။ ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်၊ လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါတို့၏ ဆရာ ဟရီကို ဦးချကန်တော့ပြီး၊ ဗိဿနုရှာမာသည် နာရာယဏကို မပင်ပန်းမနား ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 79

विष्णुशर्म्मोवाच । प्रसीद भगवन्विष्णो प्रसीद पुरुषोत्तम । प्रसीद देवदेवेश प्रसीद कमलेक्षण

ဗိဿနုရှာမာက ဆို၏—အရှင် ဗိဿနုတော်၊ ကရုဏာတော်ပြုပါ; ပုရုရှောတ္တမ၊ ကရုဏာတော်ပြုပါ။ ဒေဝတို့၏ ဒေဝအရှင်၊ ကရုဏာတော်ပြုပါ; ကမလမျက်လုံးရှင်၊ ကရုဏာတော်ပြုပါ။

Verse 80

जय कृष्ण जयाचिंत्य जय विष्णो जयाव्यय । जय यज्ञपते नाथ जय विष्णो पते विभो

ကృష్ణအား အောင်မြင်ပါစေ၊ စိတ်မမှီနိုင်သော အရှင်အား အောင်မြင်ပါစေ။ ဗိဿနုအား အောင်မြင်ပါစေ၊ မပျက်မယွင်းသော အရှင်အား အောင်မြင်ပါစေ။ ယဇ္ဉပတိ အရှင်၊ နာထာ—အောင်မြင်ပါစေ။ ဗိဿနုပတိ ဗိဘု—အောင်မြင်ပါစေ။

Verse 81

जय पापहरानंत जय जन्मज्वरापह । नमः कमलनाभाय नमः कमलमालिने

အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသော အနန္တအရှင်အား အောင်မြင်ပါစေ။ ထပ်တလဲလဲ မွေးဖွားခြင်း၏ ဖျားနာမှုကို ပျောက်ကင်းစေသော အရှင်အား အောင်မြင်ပါစေ။ ကြာနာဘ အရှင်အား နမස්ကာရ။ ကြာပန်းမാലာ ဆင်မြန်းသော အရှင်အား နမස්ကာရ။

Verse 82

नमः सर्वेश भूतेश नमः कैटभसूदन । नमस्त्रैलोक्यनाथाय जगन्मूल जगत्पते

အရာအားလုံး၏ အရှင်၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်အား နမස්ကာရ။ ကိုင်တဘကို သတ်ဖြတ်သော အရှင်အား နမස්ကာရ။ သုံးလောက၏ အရှင်အား နမස්ကာရ—ကမ္ဘာလောက၏ အမြစ်ရင်း၊ စကြဝဠာ၏ အရှင်အား နမස්ကာရ။

Verse 83

नमो देवाधिदेवाय नमो नारायणाय वै । नमः कृष्णाय रामाय नमश्चक्रायुधाय च

ဒေဝတို့ထက် မြင့်မြတ်သော ဒေဝာဓိဒေဝ အရှင်အား နမස්ကာရ။ နာရာယဏ အရှင်အား အမှန်တကယ် နမස්ကာရ။ ကృష్ణအား နမස්ကာရ၊ ရာမအား နမස්ကာရ၊ စက်ကရာကို လက်နက်တော်အဖြစ် ဆောင်သော အရှင်အားလည်း နမස්ကာရ။

Verse 84

त्वं माता सर्वलोकानां त्वमेव जगतः पिता । भयार्त्तानां सुहृन्मित्रं त्वं पिता त्वं पितामहः

အလောကအားလုံး၏ မိခင်သည် သင်ဖြစ်ပြီး၊ စကြဝဠာ၏ ဖခင်လည်း သင်တစ်ပါးတည်း ဖြစ်သည်။ ကြောက်ရွံ့၍ ပင်ပန်းသူတို့အတွက် သင်သည် ကရုဏာရှိသော မိတ်ဆွေ၊ မဟာမိတ် ဖြစ်၏။ သင်သည် ဖခင်၊ အမှန်တကယ် သင်သည် အဘိုးအိုကြီး—အရာအားလုံး၏ ပိတামဟ ဖြစ်၏။

Verse 85

त्वं हविस्त्वं वषट्कारस्त्वं प्रभुस्त्वं हुताशनः । करणं कारणं कर्त्ता त्वमेव परमेश्वरः

အရှင်သည် ဟဝိ (ပူဇော်အနုသင်) ဖြစ်တော်မူ၏၊ အရှင်သည် «ဝသတ်» ဟူသော ပူဇာအော်ဟစ်သံ ဖြစ်တော်မူ၏။ အရှင်သည် အရှင်မင်းဖြစ်တော်မူ၍ ပူဇော်ပစ္စည်းကို လက်ခံစားသုံးသော အဂ္နိမီးတော်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ အရှင်သည် ကိရိယာ၊ အကြောင်းရင်း၊ ပြုလုပ်သူ—အမှန်တကယ် အရှင်တော်တစ်ပါးတည်းသာ အမြင့်ဆုံးဘုရား ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 86

शंखचक्रगदापाणे मां समुद्धर माधव

သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ ကို လက်၌ ကိုင်ဆောင်တော်မူသော မာဓဝာဘုရား၊ ကျွန်ုပ်ကို မြှောက်တင်၍ ကယ်တင်တော်မူပါ။

Verse 87

प्रसीद मंदरधर प्रसीद मधुसूदन । प्रसीद कमलाकान्त प्रसीद भुवनाधिप

မန်ဒရတောင်ကို ထမ်းဆောင်တော်မူသော အရှင်၊ ကရုဏာပြုတော်မူပါ။ မဓုကို သတ်ပယ်တော်မူသော မဓုသူဒန၊ ကရုဏာပြုတော်မူပါ။ ကမလာ (လက္ရှ္မီ) ၏ ချစ်သူ အရှင်၊ ကရုဏာပြုတော်မူပါ။ လောကတို့၏ အရှင်၊ ကရုဏာပြုတော်မူပါ။

Verse 88

अगस्त्य उवाच । इत्येवं स्तुवतस्तस्य मनोभक्त्या महात्मनः । आविर्बभूव विश्वात्मा विष्णुर्गरुडवाहनः

အဂஸ္တျက ပြောကြားသည်—ထို မဟာသတ္တဝါသည် စိတ်နှလုံးမှ ဘက္တိဖြင့် ထိုသို့ ချီးမွမ်းနေစဉ်၊ စကြဝဠာ၏ အတ္တမ (ဝိශ්ဝာတ္မာ) ဖြစ်သော ဗိဿနု၊ ဂရုဍာစီးတော်မူသော အရှင်သည် သူ၏ရှေ့၌ ထင်ရှားပေါ်လာတော်မူ၏။

Verse 89

शंखचक्रगदापाणिः पीतांबरधरोऽच्युतः । उवाच स प्रसन्नात्मा विष्णुशर्माणमव्ययः

သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ ကို လက်၌ ကိုင်ဆောင်၍ အဝါရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်တော်မူသော အချျုတ၊ မပျက်မယွင်းသော အရှင်သည် စိတ်အေးချမ်းလျက် ဗိဿနုရှර්မာအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 90

श्रीभगवानुवाच । तुष्टोऽस्मि भवतो वत्स महता तपसाऽधुना । स्तोत्रेणानेन सुमते नष्टपापोऽसि सांप्रतम्

မြတ်စွာဘုရားက မိန့်တော်မူသည်။ ချစ်လှစွာသောသား၊ ယခု သင်၏ မဟာတပဿာကြောင့် ငါနှစ်သက်၏။ ဤစတုတ္ထရဖြင့် ပညာရှိသူ၊ သင်၏ အပြစ်တို့သည် ယခုချင်း ပျက်ကွယ်သွားပြီ။

Verse 91

वरं वरय विप्रेन्द्र वरदोऽहं तवाग्रतः । नाऽतप्ततपसा द्रष्टुं शक्यः केनाप्यहं द्विज

မြတ်စွာဘုရားက မိန့်တော်မူသည်။ ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်ဆုံးရေ၊ ဆုတောင်းရာကို ရွေးချယ်လော့; ငါသည် ဆုတောင်းပေးသူအဖြစ် သင့်ရှေ့၌ ရပ်နေ၏။ တပဿာမရှိလျှင်၊ နှစ်ကြိမ်မွေးသူရေ၊ မည်သူမျှ ငါကို မမြင်နိုင်။

Verse 92

विष्णुशर्म्मोवाच । कृतकृत्योऽस्मि देवेश सांप्रतं तव दर्शनात् । त्वद्भक्तिमचलामेकां मम देहि जगत्पते

ဗိဿ္ဏုရှರ್ಮာက ဆိုသည်။ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ယခု သင့်ကို မြင်ရခြင်းကြောင့် ငါ၏ ဘဝရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံပြီ။ လောက၏ အရှင်၊ တစ်ခုတည်းသာ ပေးတော်မူပါ—သင့်အပေါ် မလှုပ်မယှက်သော ဘက္တိကို။

Verse 93

श्रीभगवानुवाच । भक्तिरस्त्वचला मे वै वैष्णवी मुक्तिदायिनी । अत्रैवास्त्वचला मे वै जाह्नवी मुक्तिदायिनी

မြတ်စွာဘုရားက မိန့်တော်မူသည်။ ငါ့အပေါ် မလှုပ်မယှက်သော ဘက္တိသည် သင့်အတွက် ဖြစ်ပါစေ—မုက္ခတိပေးသော ဝိုင်ရှ္ဏဝီ ဘက္တိပင် ဖြစ်စေ။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ပင် ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) သည်လည်း မလှုပ်မယှက် ဖြစ်ပါစေ—မုက္ခတိပေးသော မြစ်တော်။

Verse 94

इदं स्थानं महाभाग त्वन्नाम्ना ख्यातिमेष्यति

ကံကောင်းသူရေ၊ ဤသန့်ရှင်းသော အရပ်သည် သင်၏ အမည်ကြောင့်ပင် ကျော်ကြားလာမည်။

Verse 95

अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वा देवदेवेशश्चक्रेणोत्खाय तत्स्थलम् । जलं प्रकटयामास गांगं पातालमंडलात्

အဂစ္တျာက ဆို၏—ထိုသို့ မိန့်ပြီးနောက် ဒေဝတို့၏ ဒေဝမင်းသည် စုဒർശနချကရဖြင့် ထိုနေရာကို တူးဖော်ကာ ပာတාලလောကမှ ဂင်္ဂါရေကို ထင်ရှားစေ하였다။

Verse 96

जलेन तेन भगवान्पवित्रेण दयांबुधिः । नीरजस्तु भूमितलं क्षणाच्चक्रे कृपावशात्

ထိုသန့်ရှင်းစေသော ရေဖြင့် ကရုဏာသမုဒ္ဒရာတော်ဖြစ်သော ဘဂဝန်သည် ကရုဏာတော်ကြောင့် မြေမျက်နှာပြင်ကို ခဏချင်း အညစ်အကြေးကင်းစင်စေ하였다။

Verse 97

चक्रतीर्थमिति ख्यातं ततः प्रभृति तद्द्विज । जातं त्रैलोक्यविख्यातमघौघध्वंसकृच्छुभम्

ထိုအချိန်မှစ၍ ဟေ့ ဗြာဟ္မဏ၊ ထိုနေရာကို “ချကရတီရ္ထ” ဟု ခေါ်ကြပြီး သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားကာ အပြစ်အစုအဝေးတို့ကို ဖျက်ဆီးပေးသော မင်္ဂလာတီရ္ထ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 98

तत्र स्नानेन दानेन विष्णुलोकं व्रजेन्नरः

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းတို့ကြောင့် လူသည် ဗိဿ္ဏုလောကသို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 99

ततः स भगवान्भूयो विष्णुशर्माणमच्युतः । कृपया परया युक्त उवाच द्विजवत्सलः

ထို့နောက် ဘဂဝန် အချျုတသည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးသူဖြစ်၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကရုဏာတော်ဖြင့် ပြည့်ဝကာ ဗိဿ္ဏုရှർമာအား ထပ်မံ မိန့်ကြား하였다။

Verse 100

श्रीभगवानुवाच । त्वन्नामपूर्विका विप्र मन्मूर्तिरिह तिष्ठतु । विष्णुहरीति विख्याता भक्तानां मुक्तिदायिनी

ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ သင်၏နာမကို အရှေ့တင်၍ ငါ၏ရုပ်တော်သည် ဤနေရာ၌ တည်နေစေ။ «ဝိෂ္ဏု-ဟရီ» ဟု ကျော်ကြားကာ ဘက္တများအား မောက္ခကို ပေးတော်မူလိမ့်မည်။

Verse 101

अगस्त्य उवाच । इति श्रुत्वा वचो विप्रो वासुदेवस्य बुद्धिमान् । स्वनामपूर्विकां मूर्तिं स्थापयामास चक्रिणः

အဂஸ္တျက ပြောသည်။ ဝါစုဒေဝ၏ မိန့်တော်ကို ကြားပြီးနောက် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဗြာဟ္မဏသည် စက်ရကိုင်တော်၏ ရုပ်တော်ကို မိမိနာမကို အရှေ့တင်၍ တည်ထောင်လေ၏။

Verse 102

ततः प्रभति विप्रेश शंखचक्रगदाधरः । पीतवासाश्चतुर्बाहुर्नाम्ना विष्णुहरिः स्थितः

ထိုအချိန်မှစ၍ အို ဗြာဟ္မဏတို့အထဲက အမြတ်ဆုံး၊ သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်သော လက်လေးဖက်ရှိ၊ အဝါရောင်ဝတ်ရုံဆင်သော ဘုရားသည် «ဝိෂ္ဏု-ဟရီ» ဟူသော နာမဖြင့် ထိုနေရာ၌ တည်နေ၏။

Verse 103

कार्तिके शुक्लपक्षस्य प्रारभ्य दशमी तिथिम् । पूर्णिमामवधिं कृत्वा यात्रा सांवत्सरी भवेत्

ကာရ္တိကလ၏ လဆန်းပိုင်းတွင် ဒသမီတိထိမှ စ၍ ပုဏ္ဏမီ (လပြည့်) အထိ ဆောင်ရွက်လျှင် ဤယာထရာ (ဘုရားဖူး) သည် နှစ်စဉ်ကျင်းပသော ဝတ်ပြုကိစ္စ ဖြစ်လာမည်။

Verse 104

चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते । बहुवर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते

စက်ရတီရ္ထ၌ ရေချိုးသောသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ပြီး၊ ကောင်းကင်လောက၌ နှစ်ထောင်နှစ်သောင်း မကာလပတ်လုံး ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 105

पितॄनुद्दिश्य यस्तत्र पिंडान्निर्वापयिष्यति । तृप्तास्तु पितरो यान्ति विष्णुलोकं न संशयः

ထိုနေရာ၌ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များကို ရည်ညွှန်း၍ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်သူသည်၊ ပိတೃတို့ စိတ်ကျေနပ်ကာ ဗိṣṇု၏ လောကသို့ သံသယမရှိ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 106

चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा विष्णुहरिं विभुम् । सर्वपापक्षयं प्राप्य नाकपृष्ठे महीयते

ချကရတီရ္ထ (Cakratīrtha) တွင် ရေချိုးကာ အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော အရှင် ဗိṣṇု-ဟရိ ကို ဖူးမြင်သူသည်၊ အပြစ်အားလုံး ပျက်ကွယ်ခြင်းကို ရရှိ၍ ကောင်းကင်အမြင့်၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 107

स्वशक्त्या तत्र दानानि दत्त्वा निष्कल्मषो नरः । विष्णुलोके वसेद्धीमान्यावदिन्द्राश्चतुर्दश

ထိုနေရာ၌ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒါနများ ပေးလှူသူသည် အညစ်အကြေးကင်းစင်လာ၏။ ပညာရှိသူသည် အင်ဒြာ ဆယ့်လေးပါး တည်ရှိသမျှကာလပတ်လုံး ဗိṣṇုလောက၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 108

अन्यदापि नरस्तत्र चक्रतीथे जितेंद्रियः । दृष्ट्वा सकृद्धरिं देवं सर्वपापैः प्रमुच्यते

အခြားအချိန်တစ်ရက်၌ပင်၊ ချကရတီရ္ထ (Cakratīrtha) တွင် အာရုံထိန်းချုပ်နိုင်သောသူသည်၊ ဟရိဘုရားကို တစ်ကြိမ်သာ ဖူးမြင်လျှင်ပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 109

इति सकलगुणाब्धिर्ध्येयमूर्तिश्चिदात्मा हरिरिह परमूर्त्या तस्थिवान्मुक्तिहेतोः । तमिह बहुलभक्त्या चक्रतीर्थाभिषेकी वसति सुकृतिमूर्त्तिर्योऽर्चयेद्विष्णुलोके

ဤသို့ ဟရိသည်—ဂုဏ်သတ္တိအားလုံး၏ သမုဒ္ဒရာ၊ သမားတော်စိတ်ဖြင့် ဓ్యာနပြုရန် သင့်တော်သော ရုပ်တော်၊ အသိဉာဏ်၏ အတ္တမ—မုတ်တိ၏ အကြောင်းရင်းအဖြစ် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရုပ်ထင်ရှားမှုဖြင့် ဤနေရာ၌ တည်ရှိတော်မူ၏။ ချကရတီရ္ထ (Cakratīrtha) တွင် ရေချိုးပြီး ဤနေရာ၌ အလွန်အမင်း ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူသည် ကုသိုလ်၏ ရုပ်ကာယဖြစ်၍ ဗိṣṇုလောက၌ နေထိုင်ရ၏။