Vishnu Khanda

စကန္ဒပုရာဏ (Skanda Purāṇa) ၏ ဝိုင်ရှ္ဏဝခဏ္ဍ (Vaiṣṇava Khaṇḍa) သည် ဗိဿ္ဏု (Viṣṇu) ကို အဓိကထားသော သီအိုလောဂျီနှင့် ဘုရားဖူးခရီး (pilgrimage) ဆိုင်ရာ အစုအဝေးတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဤခဏ္ဍတွင် သန့်ရှင်းသော မြေဒေသကို ဘက္တိ (bhakti)၊ ဓမ္မ (dharma) နှင့် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ အမှတ်တရတို့၏ အသက်ရှင်နေသော ဆက်လက်တိုးတက်မှုအဖြစ် ဖော်ပြကာ၊ နေရာတစ်ခုချင်းစီကို သာမန်မြေပုံမဟုတ်ဘဲ သာသနာရေးအတွေ့အကြုံအဖြစ် မြင်စေသည်။ စကန္ဒပုရာဏကို ရိုးရာအားဖြင့် ၈၁,၀၀၀ ရှလိုကာ (verse) အရွယ်အစားကြီးမားသည့် ပုရာဏတော်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသော်လည်း၊ ဤခဏ္ဍသည် ဗိဿ္ဏုဆိုင်ရာ က္ṣေတရ (kṣetra) များ၊ မူရတိ (mūrti) တင်သွင်းထားသည့် ဘုရားရုပ်ပုံများ၊ အိုင်ကွန်နိုဂရဖီနှင့် ပူဇော်ပွဲအစဉ်အလာများကို ထင်ရှားစွာ ရှေ့တန်းတင်ထားသည်။ ထို့အပြင် ပုရာဏတော်၏ အထူးလက္ခဏာဖြစ်သော ဆွေးနွေးမေးမြန်းပုံစံ—စူတ (sūta) မှ ရှိ (ṛṣi) သို့ ဆက်လက်ပို့ဆောင်သည့် သင်ကြားမှု၊ အလွှာလိုက် ပြောဆိုသူများ၊ နှင့် sthala-māhātmya အပိုင်းများ—ကိုလည်း ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ဤခဏ္ဍ၏ ဒဿနဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံသည် နေရာ (kṣetra)၊ အကျင့် (snāna–dāna–darśana) နှင့် ပြောင်းလဲမှု (pāpa-kṣaya၊ bhakti-sthairya၊ နှင့် သေပြီးနောက် မြင့်တက်ခြင်း) ကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ချိတ်ဆက်ပေးသည်။ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း (snāna)၊ လှူဒါန်းခြင်း (dāna)၊ ဘုရားကို မြင်တွေ့ဖူးမြော်ခြင်း (darśana) တို့သည် အပြင်ပန်းအခမ်းအနားသာမက အပြစ်လျော့ပါးစေခြင်းနှင့် ဘက္တိကို တည်ကြည်ခိုင်မာစေခြင်းအတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ရပ်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဂျီအိုဂရဖီကို နောက်ခံအဖြစ်မထားဘဲ၊ tīrtha များ၊ မြစ်များနှင့် တင်သွင်းထားသော မူရတိများမှတဆင့် ဘုရားရှိခိုးရာ နေရာကို “သန့်ရှင်းသော စာတမ်း” တစ်စောင်ကဲ့သို့ ဖတ်ရှုနိုင်စေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ကောစမော်လောဂျီ၊ ပူဇော်ပွဲဥပဒေ၊ နှင့် သီလသင်ခန်းစာတို့ကို ပေါင်းစည်းထားသော ဘက္တိမြေပုံတစ်ချပ်အဖြစ် ဝိုင်ရှ္ဏဝခဏ္ဍသည် ဗိဿ္ဏုသို့ ဂုဏ်ပြုစိတ်ဖြင့် ချဉ်းကပ်ရန် လမ်းညွှန်ပေးသည်။