Skanda Purana — Vishnu Khanda, Shloka 30
अयोध्या सा परा मेध्या पुरी दुष्कृतिदुर्ल्लभा । कस्य सेव्या च नाऽयोध्या यस्यां साक्षाद्धरिः स्वयम्
ayodhyā sā parā medhyā purī duṣkṛtidurllabhā | kasya sevyā ca nā'yodhyā yasyāṃ sākṣāddhariḥ svayam
အယောဓျာမြို့သည် အလွန်သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော မြို့တော်ဖြစ်၍ အပြစ်ကံဆိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသူတို့အတွက် ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲသည်။ ဟရီ (ဗိဿနိုး) ကိုယ်တိုင် တည်ရှိရာ အယောဓျာကို မည်သူမလေးစားမဆည်းကပ်နိုင်မည်နည်း။
Narrator/reciter within Ayodhyāmāhātmya
Tirtha: Ayodhyā
Type: kshetra
Scene: A panoramic sacred-city vision: Ayodhyā as a radiant, pure city; Hari/Rāma present ‘in person’—either enthroned in a temple or subtly pervading the city; pilgrims performing sevā.
FAQs
A holy city is ‘meḍhya’ because of divine presence; purity of conduct (puṇya) makes one fit to approach it.
Ayodhyā, praised as a supremely purifying city where Hari is manifest.
No explicit ritual; it recommends sevā/reverence toward Ayodhyā as a sacred abode.