Adhyaya 19

Verse 1

देव्युवाच । यद्येवं सकलश्चंद्रः कथं न विधृतस्त्वया । अन्तभावे कलानां तत्कारणं कथय प्रभो

ဒေဝီက ပြောသည်—ဤသို့ဖြစ်လျှင် လသည် ပြည့်စုံနေသော်လည်း အဘယ်ကြောင့် သင်သည် သူ့ကို ပြည့်ဝစွာ မထိန်းထားသနည်း။ အို प्रभု၊ သူ၏ ကလာများ ပျောက်ကွယ်၍ လျော့နည်းသွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ပြောပြပါ။

Verse 2

ईश्वर उवाच । अमा षोडशभेदेन देवि प्रोक्ता महाकला । संस्थिता परमा माया देहिनां देह धारिणी

ဣရှ္ဝရက ပြောသည်—ဒေဝီရေ၊ အမာသည် ဆယ့်ခြောက်မျိုးခွဲခြားထားသော မဟာကလာဟု ကြေညာထား၏။ သူမသည် အမြင့်ဆုံး မာယာအဖြစ် တည်ရှိ၍ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထောက်ပံ့ကာ ထိန်းသိမ်းပေး၏။

Verse 3

अमादिपौर्णमास्यंता या एव शशिनः कलाः । तिथयस्ताः समाख्याताः षोडशैव प्रकीर्तिताः

အမာမှ ပေါ်ဏမាសီအဆုံးတိုင်အောင် လ၏ ကလာများကို “တိထိ” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထိုတိထိတို့သည် ဆယ့်ခြောက်ပင် ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာထား၏။

Verse 4

अमा सूक्ष्मा परा शक्तिः सा त्वं देवि प्रकीर्तिता । प्रलयोत्पत्तियोगेन स्थिताः कालक्रमोदिताः

အမာသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမြင့်ဆုံး သက္တိဖြစ်၏; ထိုသက္တိကိုပင် ဒေဝီရေ၊ သင်ဟု ကြေညာထား၏။ ပျက်သုဉ်းခြင်းနှင့် ပေါ်ထွန်းခြင်းတို့၏ ဆက်စပ်မှုကြောင့် အချိန်၏ အတိုင်းအတာများသည် အစဉ်လိုက် ထင်ရှားပေါ်လာ၏။

Verse 5

षोडशैव स्वरा ये तु आद्याः सृष्टयंतकाः प्रिये । कालस्यावयवास्ते च विज्ञेयाः कालवेदिभिः

ချစ်သူရေ၊ ဖန်ဆင်းခြင်းကို စတင်စေ၍ အဆုံးသတ်စေသော မူလအသံ ဆယ့်ခြောက်ပါး (svara) တို့ကို ကာလကို သိမြင်သူတို့သည် “ကာလ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း” ဟူ၍ သိမှတ်ရမည်။

Verse 6

त्रुटिर्लवो निमेषश्च कला काष्ठा मुहूर्तकम् । रात्र्यहःपक्षमासाश्च अयनं वत्सरं युगम्

truṭi၊ lava၊ nimeṣa၊ kalā၊ kāṣṭhā၊ muhūrta ဟူသည့် အချိန်အပိုင်းများ၊ ထို့နောက် ညနှင့်နေ့၊ ပက္ခနှင့်လ၊ ထို့နောက် အယန (နှစ်ဝက်)၊ နှစ်၊ ယုဂ—ဤတို့သည် ကာလ၏ အဆင့်ဆင့်ဖြစ်သည်။

Verse 7

मन्वतरं तथा कल्पं महाकल्पं च षोडश । कला विसर्जनी या तु जीवमाश्रित्य वर्तते

manvantara၊ kalpa၊ mahā-kalpa တို့လည်းရှိပြီး၊ ထို့ပြင် ဆယ့်ခြောက်ပါးသော စနစ်လည်းရှိသည်။ “visarjanī” ဟုခေါ်သော kalā သည် jīva ကို အခြေခံအဖြစ်ယူကာ လည်ပတ်သည်။

Verse 9

सा सृजत्यखिलं विश्वं विषुवद्वयसंयुतम् । तथा संवरणी या तु विश्वं संहरते प्रिये । नेत्रपाताच्चतुर्भागस्त्रुटिकालो निगद्यते । तस्माच्च द्विगुणं विद्धि निमिषं तन्महेश्वरि

သူမသည် ဗိသုဝဒွယ (equinox နှစ်ခု) နှင့်အတူ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ဖန်ဆင်းသည်။ ထို့အတူ “Saṃvaraṇī” ဟုခေါ်သော kalā သည် စကြဝဠာကို ပြန်လည်သိမ်းယူသည်၊ ချစ်သူရေ။ မျက်တောင်ခတ်ချိန်၏ လေးပုံတစ်ပုံကို truṭi ဟုဆိုကြပြီး၊ မဟေရှဝရီရေ၊ nimeṣa သည် ထို၏ နှစ်ဆဖြစ်ကြောင်း သိမှတ်ပါ။

Verse 10

निमिषैस्त्रिंशद्भिः काष्ठा ताभिर्विंशतिभिः कला । विंशतिकलो मुहूर्तः स्याद्दिनं पंचदशैस्तु तैः

nimeṣa သုံးဆယ်ဖြင့် kāṣṭhā တစ်ခု ဖြစ်သည်။ kāṣṭhā နှစ်ဆယ်ဖြင့် kalā တစ်ခု ဖြစ်သည်။ kalā နှစ်ဆယ်ဖြင့် muhūrta တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ထို muhūrta တစ်ဆယ့်ငါးခုဖြင့် တစ်နေ့ ဖြစ်သည်။

Verse 11

दिनमाना निशा ज्ञेया अहोरात्रं द्वयाद्भवेत् । तैः पंचदशभिः पक्षो द्विपक्षो मास उच्यते

ညကို နေ့နှင့် အတိုင်းအတာတူဟု သိရမည်။ ထိုနှစ်ခု ပေါင်းစည်းရာမှ «အဟောရာတြ» (နေ့ည) ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထိုနေ့ ၁၅ ရက်ဖြင့် «ပက္ခ» (လဝက်) ဖြစ်၍၊ ပက္ခ နှစ်ခုကို «လ» ဟု ခေါ်သည်။

Verse 12

मासैश्चैवायनं षड्भिर्वर्षं स्यादयनद्वये । चत्वारिंशच्च लक्षाणि लक्षाणां त्रितयं पुनः

လ ၆ လဖြင့် «အယန» (နှစ်ဝက်) ဖြစ်သည်။ အယန ၂ ခုဖြင့် တစ်နှစ် ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့နောက် လက္ခ ၄၀ နှင့် ထပ်မံ၍ «လက္ခ၏ လက္ခ» သုံးခုဟု ဆိုထားသည်။

Verse 13

विंशतिश्च सहस्राणि ज्ञेयं सौरं चतुर्युगम् । चतुर्युगैकसप्तत्या मन्वंतरमुदाहृतम्

နေစကြာနှစ်အတိုင်း တိုင်းတာသော «စတုရ်ယုဂ» သည် ၂၀,၀၀၀ (ယူနစ်) ဟု သိရမည်။ ထို့ပြင် «မန်ဝန္တရ» သည် ထိုစတုရ်ယုဂ ၇၁ ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 14

ऐंद्रमेतद्भवेदायुः समासांतं च कीर्तितम् । चतुर्दशेन्द्रैः प्रलीनैः कल्पं ब्रह्मदिनं भवेत्

ဤအရာကို «အိန္ဒြ» (အိန္ဒြ၏) အသက်တမ်းဟု ဆိုကြပြီး၊ နှစ်အဆုံးတိုင်အောင် ဖော်ပြထားသည်။ အိန္ဒြ ၁၄ ပါး ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ထိုကာလသည် «ကလ္ပ» — «ဗြဟ္မာ၏ နေ့» ဖြစ်လာသည်။

Verse 15

रात्रिश्च तावती चैव चतुर्युगसहस्रिका । अनेन दिनमानेन शताब्दं जीवति प्रिये

ညလည်း ထိုအတိုင်းအတာတူပင် ဖြစ်၍ စတုရ်ယုဂ ၁,၀၀၀ ပါဝင်သည်။ ဤနေ့အတိုင်းအတာဖြင့်၊ ချစ်သူရေ၊ (ဗြဟ္မာ) သည် နှစ် ၁၀၀ အသက်ရှင်သည်။

Verse 16

ममैव निमिषार्द्धेन सहस्राणि चतुर्द्दश । विनश्यंति ततो विष्णोरसंख्याताः पितामहाः

ငါ၏ မျက်တောင်တစ်ဝက်ခတ်သည့် ခဏအတွင်း၌ ထိုသို့သော စက်ဝန်း တစ်သောင်းလေးထောင် ပျက်ကွယ်သွား၏။ ထို့အပြင် ဗိဿဏု၏ ‘အဘိုးကြီးများ’ ဖြစ်သော ဘြဟ္မာတို့သည် ရေတွက်မရအောင် ကွယ်လွန်သွားကြ၏။

Verse 17

एवं क्रमेण देवेशि समुत्पन्नमिदं जगत् । शशिसूर्यविभागेन चित्ररूपमनंतकम्

ဤသို့ အစဉ်လိုက် အို ဒေဝေရှီ (အရှင်၏ ဒေဝီ)၊ ဤလောကသည် ပေါ်ပေါက်လာ၏။ လမင်းနှင့် နေမင်း၏ ခွဲခြားမှုကြောင့် အဆုံးမရှိ၍ အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်၏။

Verse 18

कला देवि यदाद्यंतमनादिमजमव्ययम् । तदान्वितः शशी तस्यामधोमुखमवस्थितः

အို ဒေဝီ၊ ‘ကလာ’ သည် အစနှင့် အဆုံးရှိသော အရာဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် (အမြင့်ဆုံး) သည် အစမရှိ၊ မွေးဖွားမဟုတ်၊ မပျက်မယွင်း။ ထိုကလာနှင့် ဆက်နွယ်သော လမင်းသည် ထိုနေရာ၌ မျက်နှာကို အောက်သို့လှည့်၍ တည်ရှိ၏။

Verse 19

एवं क्षयोदयं ज्ञेयं चंद्रार्काभ्यामवस्थितम् । सृष्टिक्रमं मया प्रोक्तं संहारमधुना शृणु

ဤသို့ လျော့ကျခြင်းနှင့် တိုးတက်ခြင်းကို လမင်းနှင့် နေမင်းတို့ကြောင့် တည်ရှိသည်ဟု သိရမည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အစဉ်ကို ငါဆိုပြီးပြီ; ယခု ပျက်သိမ်းခြင်းကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 21

अहोरात्रं मुहूर्तेन मुहूर्तं तु कलाहतम् । कलां काष्ठा हतां कृत्वा काष्ठां निमिषभाजिताम्

နေ့နှင့်ညကို မုဟူရ္တများဖြင့် ရေတွက်၏။ မုဟူရ္တကို ကလာများအဖြစ် ခွဲ၏။ ကလာကို ကာဋ္ဌာများအဖြစ် ခွဲပြီး၊ ကာဋ္ဌာကို နိမိဿများအဖြစ် ထပ်ခွဲ၍—ဤသို့ အချိန်ကို တိုင်းတာ၏။

Verse 22

निमिषं च लवैर्हत्वा लवं त्रुटिविभाजितम् । तदतीतं प्रशांतं च निर्विकारमलक्षणम्

နိမိဿတစ်ခဏကို လဝများဖြင့် ထပ်ခွဲ၍၊ လဝကိုလည်း တြုဋိများဖြင့် ထပ်ခွဲကြ၏။ သို့ရာတွင် ထိုအရာကို ကျော်လွန်သော တတ္တဝသည် ငြိမ်းချမ်း၍ မပြောင်းလဲ၊ သတ်မှတ်လက္ခဏာမရှိ။

Verse 23

तस्य चेयं परा माया कला शिरसि धारिता । सा शक्तिर्देवदेवस्य विश्वाकारा परा प्रिये । मोहयित्वा तु संतानं संसारयति पार्वति

ထိုအမြင့်ဆုံးတတ္တဝ၏ အထက်မြတ်သော မာယာဟူသည် ကလာဖြစ်၍ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဆောင်ထား၏။ အို ချစ်မြတ်နိုးရသူ၊ ဒေဝဒေဝ၏ အထက်မြတ်သော သက္တိသည် ကမ္ဘာလောက၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူကာ သားသမီးတို့ကို မောဟစေ၍ သံသရာ၌ လှည့်လည်စေသည်၊ အို ပါర్వတီ။

Verse 24

एवमेतज्जगद्देवि उत्पत्तिस्थितिलक्षणम् । यत्रैवोत्पद्यते कृत्स्नं पुनस्तत्रैव लीयते

ဤသို့ပင်၊ အို ဒေဝီ၊ ဤကမ္ဘာလောကတစ်လုံးလုံးသည် ဖြစ်ပေါ်ခြင်းနှင့် တည်တံ့ခြင်း၏ လက္ခဏာရှိ၏။ အပြည့်အစုံဖြစ်ပေါ်ရာနေရာ၌ပင် ထိုနေရာသို့ ပြန်လည်လျောကွယ်သွားသည်။

Verse 25

सेयं मायामयी शक्तिः शुद्धाशुद्धस्वरूपिणी । चंद्ररूपा स्थिता सा तु तव देवि प्रकाशयेत्

ဤအင်အားသည် မာယာဖြင့် ပြုလုပ်ထား၍ သန့်ရှင်းနှင့် မသန့်ရှင်းသော သဘောသဏ္ဌာန်နှစ်မျိုးကို ဆောင်၏။ ၎င်းသည် လ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် တည်ရှိကာ၊ အို ဒေဝီ၊ သင့်အတွက် ထင်ရှားစေ၏။

Verse 26

देव्युवाच । पंचाग्निनोपसन्तप्ता वर्षकोटीरनेकधा । तत्तपः सफलं जातं मेऽद्य देव जगत्पते

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– «ငါသည် မီးငါးပါး၏ တပဿာဖြင့် နည်းမျိုးစုံဖြင့် နှစ်ကောဋိများစွာကြာအောင် အပူဒဏ်ခံခဲ့၏။ ယနေ့ အို ဒေဝ၊ ကမ္ဘာ၏ အရှင်၊ ငါ၏ တပဿာသည် အကျိုးသီးပွင့်လေပြီ»။

Verse 27

सृष्टियोगो मया ज्ञातः संहारश्च महेश्वर । चन्द्रोत्पत्तिस्वरूपं च कलामानं तथैव च

အို မဟေရှ္ဝရ၊ ကျွန်ုပ်သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ယောဂနည်းလမ်းနှင့် ပျက်သုဉ်းခြင်းကိုလည်း သိမြင်ပြီး၊ လ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံသဘောနှင့် ၎င်း၏ အဆင့်အတန်း(ကလာ) တိုင်းတာမှုကိုလည်း သိရှိပါပြီ။

Verse 28

अधुना मम देवेश सन्देहो हृदि संस्थितः । कौतूहलं परं देव कथयस्व महेश्वर

ယခုအခါ အို ဒေဝေရှ၊ သံသယတစ်ရပ်သည် ကျွန်ုပ်၏နှလုံး၌ တည်နေပါသည်။ အို ဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်၏ စူးစမ်းလိုစိတ်သည် အလွန်ကြီးမား၏—မဟေရှ္ဝရ၊ ပြောကြားတော်မူပါ။

Verse 29

अमृतादेव संभूतः सर्वाह्लादकरः शशी । प्रियश्च तव देवेश वल्लभश्चंद्रमास्तथा

အမృతမှပင် မွေးဖွားလာသော လသည် အားလုံးကို ပျော်ရွှင်စေ၏။ အို ဒေဝေရှ၊ စန္ဒ్రమာသည် သင့်အတွက် ချစ်မြတ်နိုးရာ—သင်၏ အချစ်တော်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 31

सर्वौषधीनामधिपः पितॄणां प्रीणनं परम् । तदाश्रयश्च त्वद्भक्तस्त्व त्सेवातत्परः शशी

လသည် ဆေးဖက်ဝင် အပင်အနှံ့၏ အရှင်ဖြစ်၍ ပိတೃတို့ကို အမြင့်ဆုံး စိတ်ချမ်းသာစေသူ ဖြစ်၏။ ထိုသဘောတရားကို အားထားလျက် လသည် သင်၏ ဘက္တဖြစ်ပြီး သင့်အမှုတော်ကိုသာ အပြည့်အဝ ဆောင်ရွက်ရန် အာရုံစိုက်နေ၏။

Verse 32

तथापि सकलंकोऽयं कौतुकं कुरुते मम । देवि ब्रह्मांडसंघट्टमालामंडितशेखरः

သို့ရာတွင်လည်း ‘အမှတ်အသားရှိသူ’ ဤသူသည် ကျွန်ုပ်၏ အံ့ဩမှုကို လှုံ့ဆော်၏—အို ဒေဝီ—ဘရဟ္မာဏ္ဍများ တိုက်ခတ်ဆုံဆည်းမှုမှ ဖြစ်လာသော မာလာဖြင့် မိမိ၏ ဦးထိပ်ကို အလှဆင်ထားသူ။

Verse 33

शीर्षे तव निविष्टस्य कष्टं चंद्रस्य चेद्यदि । तर्हि नाथ न शोच्या वै संसारे दुःखभागिनः

သင်၏ဦးခေါင်းပေါ်၌ တည်နေသော လမင်းတောင် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံရလျှင်၊ အို သခင်တော်၊ ဤလောက၌ ဒုက္ခဝေမျှသူတို့ကို အမှန်တကယ် မသနားသင့်ပါ။

Verse 34

न चास्ति त्रिषु लोकेषु न चैतत्संभविष्यति । यत्र शक्तो भवत्कर्तुं दुःखस्यास्य च संक्षयम्

လောကသုံးပါး၌လည်း မရှိ၊ နောင်လည်း မဖြစ်နိုင်ပါ—ဤဒုက္ခ၏ အဆုံးသတ်ကို ဖြစ်စေနိုင်သူ မည်သူမျှ မရှိပါ။

Verse 35

सर्वेषां वर्तते शंका यथा मम महेश्वर । उत्पन्नं कारणं किंतद्येन सोमस्य लांछनम्

အို မဟေရှ္ဝရ၊ လူတိုင်းတွင်—ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ပင်—သံသယတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်သည်။ စောမ (လမင်း) ပေါ်ရှိ အမဲစက်အမှတ်ကို ဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းသည် အဘယ်နည်း။

Verse 36

किमेतत्कारणं देव कथयस्व महेश्वर । अमृते संभवो यस्य कथं तस्यापि लांछनम्

အို ဒေဝ၊ အို မဟေရှ္ဝရ၊ ဤအကြောင်းရင်းကို ပြောပြပါ။ အမృత (မသေမရှင်ရည်) မှ မွေးဖွားသူ ဖြစ်လျှင်တောင်၊ အဘယ်ကြောင့် သူ့ထံ၌လည်း အမဲစက်ရှိနိုင်သနည်း။

Verse 37

प्रियश्च तव देवेश लांछनं चापि तिष्ठति । कौतूहलं परं देव तत्त्वं मे वक्तुमर्हसि

အို ဒေဝေရှ၊ သူသည် သင့်အတွက် ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်သော်လည်း အမဲစက်အမှတ်က မပျောက်သေးပါ။ အို ဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်၏ စူးစမ်းလိုစိတ် ကြီးမားလှသည်—အမှန်တရားကို မိန့်ကြားပေးပါ။

Verse 38

एवमुक्तः स पार्वत्या देवदेवो महेश्वरः । उवाच परमप्रीतः प्रेम्णा शैलसुतां प्रभुः

ပါရဝတီ၏စကားကို ကြားသော် မဟေရှဝရ—ဒေဝတို့၏ဒေဝ—သည် အလွန်ပီတိဖြစ်၍ တောင်သမီးကို မေတ္တာဖြင့် ပြန်လည်မိန့်တော်မူ၏။

Verse 39

ईश्वर उवाच । किं ते देवि महाशंकाद्योत्पन्ना वरवर्णिनि । ममोपरि न कर्त्तव्या निरुद्विग्ना भव प्रिये । पितुस्तव प्रभावेन लांछनं शशिनोऽभवत्

ဣရှဝရ မိန့်တော်မူသည်—“ဒေဝီ၊ အလှရောင်ရှိသူရေ၊ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကြီးမားသော သံသယသည် သင်၌ ပေါ်ထွန်းလာသနည်း။ ငါ့အပေါ် သံသယမထားနှင့်၊ ချစ်သူရေ စိတ်အေးချမ်းပါ။ သင်၏ဖခင်၏ အာနုဘော်ကြောင့် လသည် ဤအမဲစက်ကို ခံယူရ၏”။

Verse 40

भावित्वात्कर्मणो देवि दक्षस्याज्ञाव्यतिक्रमात् । समं वर्त्तस्व भार्याभिरित्युक्तः शशलांछनः

“ဒေဝီရေ၊ ကံ၏အကျိုးအကြောင်း အချိန်တန်၍ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းနှင့် ဒက္ခ၏ အမိန့်ကို လွန်ကျူးခြင်းကြောင့် ‘ယုန်အမှတ်ရှိသော’ လသည်—‘သင်၏ မယားများနှင့် တန်းတူညီမျှ နေထိုင်လော့’ ဟု အမိန့်ခံရ၏။”

Verse 41

तद्वाक्यमन्यथा चक्रे ततः शप्तः शशी प्रिये । इदं पृष्टं तु यद्देवि त्वया लांछनकारणम्

“ချစ်သူရေ၊ လသည် ထိုစကားကို မလိုက်နာဘဲ အခြားသို့ ပြုမူသဖြင့် သာသီသည် ကျိန်စာခံရ၏။ ဒေဝီရေ၊ သင်မေးမြန်းခဲ့သော လ၏ အမဲစက်အကြောင်းရင်းသည် ဤသို့ပင် ဖြစ်၏။”

Verse 42

कल्पेकल्पे पृथग्भावं कारणैरस्ति भामिनि । असंख्यातं च तद्वक्तुं शक्यं नैव मया प्रिये

“တောက်ပသူရေ၊ ကလ္ပတိုင်း ကလ္ပတိုင်း၌ အကြောင်းရင်းမျိုးစုံကြောင့် အခြေအနေကွဲပြား၏။ ထိုအကြောင်းရင်းတို့သည် မရေတွက်နိုင်လောက်အောင် များသဖြင့် ချစ်သူရေ၊ ငါ မပြောနိုင်သမျှ အကုန် မဆိုနိုင်ပါ။”

Verse 43

असंख्येयाश्चन्द्रमसः संभवंति पुनःपुनः । विनश्यंति च देवेशि सर्वमन्वन्तरान्तरम्

အို ဒေဝေရှီ၊ လများသည် ရေတွက်မရအောင် ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်ပေါက်လာကြပြီး၊ ထိုအတိုင်းပင် ပျက်စီးလည်း ဖြစ်ကြ၏—အရာအားလုံးသည် မန်ဝန္တရ တစ်ခေတ်မှ တစ်ခေတ်သို့ အလှည့်ကျ ဖြစ်ပျက်၏။

Verse 44

असंख्याताश्च कल्पाख्या असंख्याताः पितामहाः । हरयश्चाप्यसंख्याता एक एव महेश्वरः

ကလ္ပဟု ခေါ်သော ကာလစက်ဝန်းများသည် ရေတွက်မရအောင် များ၏; ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) များလည်း မရေတွက်နိုင်; ဟရီ (ဝိෂ္ဏု) များလည်း မရေတွက်နိုင်—သို့သော် မဟေရှ္ဝရသည် တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်၏။

Verse 45

कोटिकोट्ययुतान्यत्र ब्रह्माण्डानि मम प्रिये । जलबुद्बुदवद्देवि संजातानि तु लीलया

အို မိမိချစ်မြတ်နိုးသော ဒေဝီ၊ ဤနေရာ၌ ကောဋိကောဋိ အယုတ များစွာသော ဘြဟ္မာဏ္ဍများ ပေါ်ပေါက်လာကြသည်—ဒေဝီရေ—ရေပေါ် အဖုဖောင်းများကဲ့သို့၊ လီလာတော်ဖြင့် အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 46

तत्रतत्र चतुर्वक्त्रा ब्रह्माणो हरयो भवाः । सृष्टाः प्रधानेन तदा लब्धा शंभोस्तु संनिधिः

ထိုထိုနေရာများ၌ မျက်နှာလေးပါးသော ဗြဟ္မာများ၊ ဟရီများ (ဝိෂ္ဏုများ) နှင့် ဘဝများ (ရုဒ္ရများ) ကို ပရဓာန (မူလသဘာဝ) မှ ထုတ်ဖော်ဖန်ဆင်း၏; သို့သော် ထိုလောကတိုင်းတွင် ရှမ္ဘု၏ နီးကပ်တည်ရှိမှု (အတွင်းကိန်းဝင်) ကို ရရှိကြ၏။

Verse 47

लयं चैव तथान्योन्यमाद्यंतं प्रकरोति च । सर्गसंहारसंस्थानां कर्त्ता देवो महेश्वरः

ထိုဘုရားသည် လယ (ပျက်လဲခြင်း) ကိုလည်း ဖြစ်စေပြီး၊ အစနှင့် အဆုံးတို့၏ အပြန်အလှန် ဆက်စပ်ယှက်နွယ်မှုကိုလည်း ပြုလုပ်၏; ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် လောကစနစ်တည်ဆောက်ခြင်းတို့၏ ကర్తာမှာ မဟေရှ္ဝရ ဘုရားတော် ဖြစ်၏။

Verse 48

सर्गे च रजसा पृक्तः सत्त्वस्थः परिपालने । प्रतिसर्गे तमोयुक्तः सोऽहं देवि त्रिधा स्थितः

ဖန်ဆင်းရာ၌ ငါသည် ရဇသနှင့် ပေါင်းစည်း၏; ထိန်းသိမ်းရာ၌ ငါသည် သတ္တဝ၌ တည်၏; ပြန်လည်ဖန်ဆင်း/သိမ်းဆည်းရာ၌ ငါသည် တမသနှင့် ယှဉ်၏—ထို့ကြောင့် ဒေဝီရေ ငါသည် သုံးမျိုးဖြင့် တည်နေ၏။

Verse 49

तस्मान्माहेश्वरो ब्रह्मा ब्रह्मणोऽधिपतिः शिवः । सदाशिवो भवेद्विष्णुर्ब्रह्मा सर्वात्मको ह्यतः

ထို့ကြောင့် ဗြဟ္မာသည် မာဟေရှွရသဘောရှိပြီး၊ ရှိဝသည် ဗြဟ္မာပင်လျှင် အုပ်စိုးသော အဓိပတိဖြစ်၏။ စဒါရှိဝသည် ဗိဿနုဖြစ်လာ၏; ထို့ကြောင့် ဗြဟ္မာလည်း အလုံးစုံ၏ အတ္တမ (တစ်ပါးတည်းသော အမြင့်ဆုံး) ဖြင့် ပြည့်ဝ၏။

Verse 50

स एव भगवान्रुद्रो विष्णुर्विश्व जगत्प्रभुः । अस्मिन्नण्डे त्विमेलोका अन्तर्विश्वमिदंजगत्

ထိုပင် ဘုရားသခင် ရုဒြသည် ဖြစ်၏; ထိုသူသည်လည်း ဗိဿနု၊ ကမ္ဘာလောကနှင့် လောကများ၏ အရှင်ဖြစ်၏။ ဤ ဘြဟ္မာဏ္ဍအတွင်း၌ ဤလောကများရှိပြီး၊ အတွင်းကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးလည်း ထိုအတွင်း၌ ပါဝင်တည်ရှိ၏။

Verse 51

चन्द्रसूर्यग्रहा देवि ब्रह्माण्डेऽस्मिन्मनस्विनि । संख्यातुं नैव शक्यन्ते ये भविष्यंति ये गताः

ဒေဝီရေ၊ စိတ်ခိုင်မာသူရေ—ဤ ဘြဟ္မာဏ္ဍအတွင်း၌ လ၊ နေ နှင့် ဂြိုဟ်များကို ရေတွက်၍ မရနိုင်ပါ; ကုန်လွန်သွားသော အရာများနှင့် နောင်လာမည့် အရာများလည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 52

अस्मिन्वाराहकल्पे तु वर्तमाने मनस्विनि । षडतीता महादेवि रोहिणीपतयः पुरा

ဤ လက်ရှိ ဝါရာဟကల్ప၌၊ ပညာရှိသူရေ၊ မဟာဒေဝီရေ—ရှေးကာလ၌ ရိုဟိဏီ၏ အရှင်များ ခြောက်ပါးသည် အတိတ်သို့ ကုန်လွန်သွားပြီးဖြစ်၏။

Verse 53

सप्तमोऽयं महादेवि वर्ततेऽमृतसंभवः । दक्षशापेन यो देवि संक्षीणो दृश्यतेऽधुना

အို မဟာဒေဝီ၊ ဤသည်မှာ ခုနစ်မြောက်ဖြစ်၏—အမృతမှ ပေါက်ဖွားသော လ (စန္ဒြ) သည် ယခုလည်း တည်ရှိလျက်ရှိ၏။ ဒက္ခ၏ ကျိန်စာကြောင့် အို ဒေဝီ၊ ယခုအခါ လသည် လျော့နည်းသွားသည်ဟု မြင်ရ၏။

Verse 54

अथ द्वितीये संप्राप्ते परार्द्धे चैव वेधसः । तस्य त्रिंशत्तिमे कल्पे पितृ कल्पेति विश्रुते

ထို့နောက် ဗေဓသ (ဗြဟ္မာ) ၏ ဒုတိယ ပရာအာဓ္ဓ သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ သူ၏ သုံးဆယ်မြောက် ကလ္ပ—«ပိတೃ-ကလ္ပ» ဟု ကျော်ကြားသော ကလ္ပ၌—ဤအချိန်ရေတွက်မှုတို့ကို ဆိုကြ၏။

Verse 55

स्वायंभुवेंऽतरे प्राप्ते तस्यादौ त्वं सती किल । तस्मिन्काले महादेवि योभूद्दक्षः पिता तव

စွာယံဘုဝ မနွန္တရ ရောက်လာသောအခါ၊ အစဦးတည်းက သင်သည် အမှန်တကယ် စတီ ဖြစ်လာခဲ့၏။ ထိုကာလ၌ အို မဟာဒေဝီ၊ ဒက္ခသည် သင်၏ အဖေဖြစ်လာအောင် မွေးဖွားခဲ့၏။

Verse 56

प्राणात्प्रजापतेर्जन्म तस्य दक्षस्य कीर्तितम् । अस्मिन्मन्वन्तरे देवि दक्षः प्राचेतसोऽभवत्

ပရာဇာပတိ၏ အသက်ရှူသက် (ပရာဏ) မှ ဒက္ခ မွေးဖွားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ပြင် ဤမနွန္တရ၌ အို ဒေဝီ၊ ဒက္ခသည် «ပရာချေတသ» ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရ၏။

Verse 57

अंगुष्ठाद्दक्षिणाद्दक्षो भविष्यत्यधुना प्रिये । युगेयुगे भवन्त्येते सर्वे दक्षादयो द्विजाः

အို ချစ်သူရေ၊ ယခုအခါ ဒက္ခသည် ညာဘက် လက်မမှ ပေါ်ထွန်းလာမည်။ ယုဂတိုင်းယုဂတိုင်း၌ ဒက္ခတို့နှင့် အခြားသူတို့ အားလုံးသည် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရှင်ရသေ့များအဖြစ် ထပ်ခါထပ်ခါ မွေးဖွားကြ၏။

Verse 58

पुनश्चैव विनश्यन्ति विद्वांस्तत्र न मुह्यति । तस्यापमानात्त्वं देवि देहं तत्यक्थ वै पुरा

ထပ်မံ၍လည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။ ပညာရှိသည် ထိုအကြောင်းကြောင့် မမောဟမဖြစ်။ သူ၏အပြစ်တင်စော်ကားမှုကြောင့် အို ဒေဝီ၊ သင်သည် ယခင်က အမှန်တကယ် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ပစ်ခဲ့၏။

Verse 59

तावद्वियुक्तोऽहं देवि त्वया मुक्तोऽभवं पुरा । यावद्वराहकल्पस्य चाक्षुषस्यान्तरं प्रिये

ထိုကာလတစ်လျှောက်လုံး အို ဒေဝီ၊ ငါသည် သင်နှင့် ကွာကွာနေခဲ့၏။ ယခင်က ငါသည် သင်မရှိဘဲ နေခဲ့ရ၏—ဝရာဟကల్ప၏ ချာක්ရှုသ မန္ဝန္တရ အဆုံးအထိ၊ အို ချစ်သူ။

Verse 60

एकविंशो मनुश्चायं कल्पे वाराहसंज्ञके । कल्पेकल्पे महादेवि भवेन्नामान्तरं तव

ဝရာဟဟု အမည်ရသော ဤကల్పတွင် ဤမနုသည် နှစ်ဆယ့်တစ်မြောက် မနုဖြစ်၏။ ကల్పတိုင်းကల్పတိုင်းတွင် အို မဟာဒေဝီ၊ သင်၏နာမည်သည် အခြားအမည်သို့ ပြောင်းလဲလာ၏။

Verse 61

अस्मिन्कल्पे तु वाराहे हिमवत्तपसार्ज्जिते । संभूता पार्वती देवि चाक्षुषस्यांतरे गते

သို့သော် ဤဝရာဟကल्पတွင်—ဟိမဝတ်၏ တပသဖြင့် ရရှိလာသောကပ်တွင်—ချာක්ရှုသ မန္ဝန္တရ ကုန်လွန်ပြီးနောက် အို ဒေဝီ၊ သင်သည် ပါရဝတီအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 62

ब्रह्मणो दिनमेकं तु षण्मासेन तवावधिः । त्वं वियुक्ता मया सार्द्धं दक्षकोपेन भामिनि

ဗြဟ္မာ၏ တစ်နေ့သည် သင်၏အတိုင်းအတာဖြင့် ခြောက်လနှင့် တူ၏။ အို စိတ်ပြင်းထန်သူ၊ ဒက္ခ၏ အမျက်ကြောင့် သင်သည် ငါနှင့်လည်း ကွာကွာသွားခဲ့၏။

Verse 63

तव क्रोधेन ये शप्ता ऋषयो वै मया पुरा । तेऽपि देवि त्वया सार्द्धं जाता वैवस्वतेंतरे

အို ဒေဝီ၊ သင်၏အမျက်ကြောင့် အတိတ်ကာလ၌ ငါက ကျိန်စာချခဲ့သော ရှင်ရသီတို့သည်လည်း သင်နှင့်အတူ ဝိုင်ဝஸ္ဝတ မန္ဝန္တရ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားလာကြ၏။

Verse 64

भृगुरंगिरा मरीचिस्तु पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः । अत्रिश्चैव वसिष्ठश्च अष्टौ ते ब्रह्मणः सुताः

ဘೃဂု၊ အင်္ဂိရ၊ မာရီချိ၊ ပုလස්တျ၊ ပုလဟ၊ ကရတု၊ အတြိ နှင့် ဝသိဋ္ဌ—ဤရှစ်ပါးသည် ဘြဟ္မာ၏ သားတော်များ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 65

दक्षस्य यज्ञे ते शप्ताः पूर्वं स्वायंभुवेन्तरे । जाता देवि पुनस्ते वै कल्पेस्मिंश्चाक्षुषे गते

ဒက္ခ၏ ယဇ్ఞ၌ သူတို့သည် အရင်က စွာယံဘူဝ မန္ဝန္တရ၌ ကျိန်စာခံခဲ့ကြ၏။ သို့သော် အို ဒေဝီ၊ ဤကလ္ပ၌ စာက္ရှုသ မန္ဝန္တရ ကုန်လွန်ပြီးနောက် သူတို့သည် တကယ်ပင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာကြ၏။

Verse 66

देवस्य महतो यज्ञे वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् । ब्रह्मणो जुह्वतः शुक्रमग्नौ पूर्वं प्रजेप्सया

အတိတ်ကာလ၌ မဟာဒေဝ၏ ကြီးမြတ်သော ယဇ్ఞ၌၊ (တစ်ဦးက) ဝါရုဏီ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားစဉ်၊ ဘြဟ္မာသည် သားသမီးပေါက်ဖွားစေလိုသော ဆန္ဒဖြင့် မိမိ၏ သုက္ကရကို မီးထဲသို့ ဟောမကာ ပူဇော်ခဲ့၏။

Verse 67

ऋषयो जज्ञिरे पूर्वं सूर्यबिंबसमप्रभाः । पितुस्तव समीपं ते वरणाय तव प्रिये । प्रस्थापिता मया पूर्वं तत्त्वं जानासि सुव्रते

အတိတ်ကာလ၌ ရှင်ရသီတို့သည် နေရောင်ဝိုင်းကဲ့သို့ တောက်ပစွာ မွေးဖွားလာကြ၏။ ချစ်မြတ်နိုးရသူ၊ သင်၏ဖခင်ထံသို့ သင့်ကို လက်ထပ်တောင်းရန် ငါက သူတို့ကို အရင်က စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သင်သည် ဤအမှန်တရားကို သိ၏၊ ကောင်းမြတ်သော သစ္စာဝတ်ပြုသူမ။

Verse 68

अथ किं बहुनोक्तेन वच्मि ते प्रश्नमुत्तमम् । द्वितीये तु परार्द्धेऽस्मिन्वर्त्तमाने च वेधसः

အများကြီးပြောရန် အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း။ သင်မေးမြန်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အကြောင်းအရာကို ငါပြောမည်။ ယခုဖြစ်ပေါ်နေသော ဗြဟ္မာ၏ အသက်တမ်း ဒုတိယဝက် (ကာလကြီး) အတွင်း၌…

Verse 69

श्वेतकल्पात्समारभ्य यावद्वाराहगोचरम् । समतीताश्च ये चन्द्रास्ताञ्छृणुष्व वरानने

ရှွေတကల్పမှ စ၍ ဝါရာဟကల్ప၏ အကန့်အသတ်အထိ၊ အလှမျက်နှာရှင်မ၊ အပြည့်အဝ ကုန်လွန်သွားသော လများ (လစဉ်/လဝန်းလည်ပတ်မှု) ကို နားထောင်လော့။

Verse 70

चतुःशतानि देवेशि षड्विंशत्यधिकानि तु । गतानि शीतरश्मीनां सप्तविंशोऽधुना प्रिये

ဒေဝတို့၏ မိခင်တော်မ၊ အေးမြသော ရောင်ခြည်ရှိသော လ၏ စက်ဝန်း ၄၂၆ ခု ကုန်လွန်ပြီးပြီ။ ယခုအခါ ချစ်သူမ၊ ၂၇ မြောက် စက်ဝန်းသည် လက်ရှိဖြစ်နေသည်။

Verse 71

वैवस्वतेंऽतरे प्राप्ते यश्चायं वर्ततेऽधुना । त्रेतायुगे तु दशमे दत्तात्रेयपुरःसरः

ဝိုင်ဝസ്വတ မန္ဝန္တရ ရောက်ရှိလာသောအခါ—ယခု လက်ရှိဖြစ်နေသော မန္ဝန္တရ၌—ထရေတာယုဂ ဒသမတွင် ဒတ္တာတြေယျာကို ရှေ့ဆောင်အဖြစ်ထား၍…

Verse 72

संजातो रोहिणीनाथो योऽधुना वर्त्तते प्रिये । तस्योत्पत्तिप्रसंगेन विष्णोर्मानुषसंभवान्

ချစ်သူမ၊ ယခုရှိနေသော ရိုဟိဏီ၏ အရှင် (လ) သည် မွေးဖွားလာပြီးပြီ။ ထိုမွေးဖွားခြင်း၏ အကြောင်းအရာနှင့် ဆက်စပ်၍ လူ့ရূপဖြင့် ပေါ်ထွန်းသော ဗိဿနု၏ အဝတာရများကို ငါဆိုမည်။

Verse 73

देहावतारान्वक्ष्यामि प्रारंभात्प्रथमान्प्रिये । पञ्चमः पंचदश्यां स त्रेतायां तु बभूव ह

ချစ်သူရေ၊ အစကတည်းက ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ဆင်းသက်လာသော အဝတာရများကို ငါဖော်ပြမည်၊ အစောဆုံးသော အဝတာရများပင်။ ပဉ္စမအဝတာရသည် အရေအတွက်တစ်ဆယ့်ငါးမြောက်တွင် ဖြစ်ပြီး တရေတာယုဂ၌ အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။

Verse 74

मांधाता चक्रवर्त्तित्वे तस्योतथ्यपुरःसरः । एकोनविंशत्रेतायां सर्वक्षत्रांतकोऽभवत्

မာန္ဓာတೃသည် စကြဝတီအင်ပါယာအာဏာကို ရရှိခဲ့ပြီး ဥတသျ (Utathya) သည် လမ်းညွှန်အဖြစ် ရှေ့မှ ဦးဆောင်하였다။ တရေတာ၏ ဆယ့်ကိုးမြောက် စက်ဝန်းတွင် က္ෂတ္တရိယအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 75

जामदग्न्यस्तथा षष्ठो विश्वामित्रपुरःसरः । चतुर्विंशे युगे रामो वसिष्ठेन पुरोधसा

ဆဋ္ဌမအဝတာရမှာ ဇာမဒဂ္နျ (ပရရှုရာမ) ဖြစ်ပြီး ဝိශ්ဝာမိတ္တရ (Viśvāmitra) သည် ရှေ့တန်းတွင် ရှိ하였다။ နှစ်ဆယ့်လေးမြောက် ယုဂတွင် ရာမသည် မွေးဖွားခဲ့ပြီး ဝသိဋ္ဌ (Vasiṣṭha) သည် ရာဇပုရောဟိတ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 76

सप्तमो रावणस्यार्थे जज्ञे दशरथात्मजः । अष्टमे द्वापरे विष्णुरष्टाविंशे पराशरात्

သတ္တမအဝတာရသည် ရာဝဏကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ဒశရထ၏ သားတော်အဖြစ် မွေးဖွားခဲ့သည်။ အဋ္ဌမ ဒွာပရတွင် ဗိෂ္ဏုသည် အရေအတွက် နှစ်ဆယ့်ရှစ်မြောက် ပေါ်ထွန်းမှုအဖြစ် ပရာရှရ (Parāśara) မှ မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 77

वेदव्यासस्ततो जज्ञे जातूकर्ण्यपुरःसरः । तत्रैव नवमो विष्णुरदितेः कश्यपात्मजः

ထို့နောက် ဝေဒဗျာသ (Vedavyāsa) မွေးဖွားလာပြီး ဇာတူကဏ္ဏျ (Jātūkarṇya) သည် ရှေ့တန်းတွင် ရှိ하였다။ ထိုနေရာတည်းတွင်ပင် ဗိෂ္ဏု၏ နဝမပေါ်ထွန်းမှုသည် အဒိတိ၏ သား—ကာရှျယပ၏ သားတော်အဖြစ် မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 78

देवक्यां वसुदेवात्तु ब्रह्मगर्गपुरःसरः । एकविंशतमस्यास्य द्वापरस्यांशसंक्षये । नष्टे धर्मे तदा जज्ञे विष्णुर्वृष्णिकुले स्वयम्

ဒေဝကီ၏ဝမ်းတွင် ဝာစုဒေဝမှ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၍ ဗြဟ္မာနှင့် ဂာရ္ဂတို့သည် အထင်ကရ သက်သေတော်များဖြစ်ကြ၏။ ဒွာပရယုဂ အနှစ်နှစ်ဆယ်တစ်မြောက်၏ အစိတ်အပိုင်းကုန်ဆုံး၍ ဓမ္မကျဆင်းသော်၊ ဗိဿဏုတော်မူသည် ဝೃṣṇိ မျိုးရိုး၌ ကိုယ်တိုင် မွေးဖွားတော်မူ၏။

Verse 79

कर्तुं धर्मव्यवस्थानमसुराणां प्रणाशनः । पूर्वजन्मनि विष्णुः स प्रमतिर्नाम वीर्यवान्

ဓမ္မကို တည်ထောင်ရန်နှင့် အသူရတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်—အတိတ်ဘဝ၌ ထိုဗိဿဏုတော်မူသည် အင်အားကြီးသော “ပရမတိ” ဟူသော နာမဖြင့် ရှိတော်မူ၏။

Verse 80

गोत्रेण वै चंद्रमसः संध्यामिश्रे भविष्यति । कल्किर्विष्णुयशानाम पाराशर्यप्रतापवान्

မျိုးရိုးအလိုက် လဝင်္ဂိုထရ (Cāndramasa) ဖြစ်မည်၊ စန္ဓျာမိශ්ရတွင် ပေါ်ထွန်းမည်။ ဗိဿဏုယရှာ၏ မျိုးဆက်မှ တောက်ပသော ကလ္ကိ ဖြစ်၍ ပာရာရှာရျ၏ တေဇောဓာတ်ဖြင့် အင်အားကြီးမည်။

Verse 81

दशमो भाव्यसंभूतो याज्ञवल्क्यपुरःसरः । अनुकर्षश्च वै सेनां हस्त्यश्वरथसंकुलाम्

အနာဂတ်၌ ဒသမအဝတား ပေါ်ထွန်းမည်၊ ယာဇ္ဉဝလ္က്യသည် ရှေ့တန်း၌ ဦးဆောင်မည်။ ထို့ပြင် ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သော စစ်တပ်ကြီးကို ဆွဲခေါ်သွားမည်။

Verse 82

प्रगृहीतायुधैर्विप्रैर्भृशं शतसहस्रशः । निःशेषाञ्छूद्रराज्ञस्तांस्तदा स तु करिष्यति

လက်နက်ကိုင်ထားသော ဗြာဟ္မဏများဖြင့်—သိန်းပေါင်းများစွာ—ထိုအခါ သူသည် ရှုဒြမင်းများအားလုံးကို အဆုံးတိုင် ဖျက်သိမ်းမည်။

Verse 83

पाखंडान्म्लेच्छजातींश्च दस्यूंश्चैव सहस्रशः । नात्यर्थं धार्मिका ये च ब्रह्मब्रह्मद्विषः क्वचित्

မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိများ၊ လူရိုင်းမျိုးနွယ်များနှင့် ဓားပြများကို ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ တရားမစောင့်ထိန်းသူများနှင့် ဗြာహ్မဏများကို မုန်းတီးသူများအား (နှိမ်နင်းလိမ့်မည်)။

Verse 84

प्रवृत्तचक्रो बलवाञ्च्छूराणामंतको बली । अदृश्यः सर्वभूतानां पृथिवीं विचरिष्यति

၎င်း၏ တန်ခိုးအာဏာစက်ဝန်း လည်ပတ်လျက်၊ သန်မာထွားကျိုင်းပြီး လူဆိုးတို့အား သေခြင်းတရား ပေးဆောင်သူအဖြစ်၊ သတ္တဝါအပေါင်းတို့ မမြင်နိုင်ဘဲ ကမ္ဘာမြေကို လှည့်လည်သွားလာလိမ့်မည်။

Verse 85

मानवस्य तु सोंऽशेन देवस्य भुवि वै प्रभुः । क्षपयित्वा तु तान्सर्वान्भाविनार्थेन नोदितान् । गंगायमुनयोर्मध्ये निष्ठां प्राप्स्यति सानुगः

ဘုရားသခင်၏ လူသားအဖြစ် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ထင်ရှားသော ထိုအရှင်သခင်သည် ကံတရား၏ တိုက်တွန်းမှုခံရသူ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။ ထို့နောက် နောက်လိုက်များနှင့်အတူ ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာမြစ်ကြားတွင် အပြီးတိုင် တည်နေရာယူလိမ့်မည်။

Verse 86

ततो व्यतीते कल्कौ तु सामात्ये सहसैनिके । नृपेष्वपि च नष्टेषु तदात्वप्रहराः प्रजाः

ထို့နောက် ကာလ်ကီ (Kalki) သည် ဝန်ကြီးများ၊ စစ်တပ်များနှင့်အတူ လွန်သွားပြီး ဘုရင်များပင် ပျက်စီးသောအခါ၊ လူတို့သည် အကြမ်းဖက်လာကြပြီး ထိုအချိန်တွင် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 87

रक्षणे विनिवृत्ते च हत्वा चान्योन्यमाहवे । परस्परहतास्ताश्च निराक्रंदाः सुदुःखिताः

အကာအကွယ်နှင့် တည်ငြိမ်မှု ရပ်စဲသွားသောအခါ၊ သူတို့သည် စစ်ပွဲတွင် အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကြလိမ့်မည်။ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခံရပြီး၊ သူတို့သည် အော်ဟစ်သံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ ဆင်းရဲဒုက္ခများ လွှမ်းမိုးလျက် လဲလျောင်းနေကြလိမ့်မည်။

Verse 88

क्षीणे कलियुगे चास्मिन्दशवर्षसहस्रके । स संध्यांशे तु निःशेषे कृतं वै प्रतिपत्स्यति

ဤကလိယုဂ်သည် နှစ်တစ်သောင်း ပြည့်စုံ၍ ကုန်ဆုံးသွားပြီး၊ ၎င်း၏ ဆန်ဓျာကာလ အဆုံးပိုင်းလည်း အပြည့်အဝ ပြီးဆုံးသည့်အခါ ကృతယုဂ်သည် အမှန်တကယ် ပြန်လည် စတင်လိမ့်မည်။

Verse 89

यदा चंद्रश्च सूर्यश्च तथा तिष्यबृहस्पती । एकराशौ समेष्यंति प्रपत्स्यति तदा कृतम्

လသည်လည်းကောင်း၊ နေသည်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် တိဿျ (Tiṣya) နှင့် ဗြဟ္စပတိ (Bṛhaspati) တို့ပါ ရာသီတစ်ခုတည်းအတွင်း စုဝေးညီညွတ်လာသောအခါ ကृतယုဂ်သည် စတင်ဝင်ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 90

अभिजिन्नाम नक्षत्रं जयंतीनाम शर्वरी । मुहूर्तो विजयो नाम यत्र जातो जनार्द्दनः

နက္ခတ်သည် အဘိဇိတ် (Abhijit) ဟု ခေါ်ကြ၏၊ ညသည် ဇယန္တီ (Jayantī) ဟု ခေါ်ကြ၏၊ မုဟူရ္တသည် ဝိဇယ (Vijaya) ဟု အမည်ရ၏—ထိုအချိန်၌ ဂျနာရ္ဒန (Janārdana) သည် မွေးဖွားတော်မူ၏။

Verse 91

देव्युवाच । नोक्तं यथावदखिलं भृगुशापविचेष्टितम् । पूर्वावतारान्मे ब्रूहि नोक्तपूर्वान्महेश्वर

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်—“ဘೃဂု၏ ကျိန်စာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အဖြစ်အပျက်အစဉ်အဆက်ကို သင့်တော်သကဲ့သို့ အပြည့်အစုံ မရှင်းလင်းသေးပါ။ အို မဟေရှ္ဝရ၊ ယခင်အဝတားများ—မပြောဖူးသေးသော အဝတားများကို ကျွန်မအား ပြောပြပါ။”

Verse 92

ईश्वर उवाच । यदा तु पृथिवी व्याप्ता दानवैर्बलवत्तरैः । ततः प्रभृति शापेन भृगुनैमित्तिकेन ह

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—“တန်ခိုးကြီးသော ဒာနဝများက မြေပြင်လောကကို လွှမ်းမိုးပြည့်နှက်သွားသောအခါ၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ဘೃဂုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျိန်စာ၏ အကြောင်းတရားဖြင့် (ဤသို့) ဖြစ်ပွားလာခဲ့သည်။”

Verse 93

जज्ञे पुनःपुनर्विष्णुः कर्त्तुं धर्मव्यवस्थितिम् । धर्मान्नारायणः साध्यः संभूतश्चाक्षुषेंतरे

ထို့ကြောင့် ဗိဿဏုသည် ဓမ္မ၏စည်းကမ်းတည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရန် အကြိမ်ကြိမ် မွေးဖွားလာ၏။ ဓမ္မမှ နာရာယဏ—(သာဓျအဖြစ်) ပေါ်ထွန်းလာပြီး စာက္ရှုသ မန္ဝန္တရ၌ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 94

यज्ञं प्रवर्तयामास स च वैवस्वतेंऽतरे । प्रादुर्भावे तदा तस्य ब्रह्मा चासीत्पुरोहितः

သူသည် ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲကို စတင်လှုပ်ရှားစေခဲ့ပြီး ထိုအရာသည် ဝိုင်ဝස්ဝတ မန္ဝန္တရ၌ ဖြစ်ပွား၏။ ထိုပေါ်ထွန်းချိန်၌ ဘြဟ္မာတော်တိုင်က သူ၏ ပုရောဟိတ် (အဓိကပူဇော်ဆရာ) ဖြစ်ခဲ့၏။

Verse 95

चतुर्थ्यां तु युगाख्यायामापन्नेषु सुरेष्विह । संभूतः स समुद्रात्तु हिरण्यकशिपोर्वधे

ဤနေရာ၌ ဆိုထားသော စတုတ္ထ ယုဂစက်ဝန်းတွင်၊ ဒေဝတားတို့ ဒုက္ခအကြပ်အတည်းသို့ ကျရောက်သည့်အခါ၊ ဟိရဏ္ယကသိပုကို သတ်ရန်အတွက် သူသည် သမုဒ္ဒရာမှ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 96

द्वितीयो नरसिंहोऽभूद्रुद्रस्तस्य पुरःसरः । लोकेषु बलिसंस्थेषु त्रेतायां सप्तमे युगे

ဒုတိယပေါ်ထွန်းမှုမှာ နရသိင်္ဟ ဖြစ်ပြီး ရုဒ္ဒရသည် သူ၏ရှေ့ဆောင်ဖြစ်၏။ လောကတို့သည် ဘလိ၏အုပ်စိုးမှုအောက်၌ တည်ထောင်ထားသည့်အခါ၊ ထိုအရာသည် တ్రေတா ယုဂ၏ သတ္တမ ယုဂ၌ ဖြစ်ပွား၏။

Verse 97

दैत्यैस्त्रैलोक्य आक्रांते तृतीयो वामनोभवत् । संक्षिप्यात्मानमंगेषु बृहस्पतिपुरःसरः

ဒိုင်တျတို့က သုံးလောကကို လွှမ်းမိုးသိမ်းပိုက်သည့်အခါ၊ တတိယပေါ်ထွန်းမှုသည် ဝါမန ဖြစ်လာ၏။ သူသည် ကိုယ်တော်ကို အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့အတွင်းသို့ ချုံ့သိမ်းကာ၊ ဗြဟ္စပတိကို ရှေ့ဆောင်အဖြစ်ထား၍ ချီတက်၏။

Verse 98

त्रेतायुगे तु दशमे दत्तात्रेयो बभूव ह । नष्टे धर्मे चतुर्थांशे मार्कंडेयपुरःसरः । एते दिव्यावतारा वै मानुष्ये कथिताः पुरा

ထရေတားယုဂတွင် ယုဂဒသမ၌ ဒတ္တာတြေယာသည် အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ဓမ္မ၏ လေးပုံတစ်ပုံ ပျက်စီးသွားသည့်အခါ မာရ္ကဏ္ဍေယ မုနိသည် ရှေ့ဆောင်ဖြစ်၏။ ဤတို့သည် လူတို့အကြား ရှေးကတည်းက ပြောကြားလာသော သာသနာတော်၏ ဒေဝအဝတားများ ဖြစ်ကြ၏။