Adhyaya 17

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ पूजाविधानं ते कथयामि यशस्विनि । अर्कस्थलस्य देवस्य यथा पूज्यो नरोत्तमैः

ဣရှ္ဝရက ပြောသည်။ ယခု၊ ဂုဏ်သတင်းရှိသူမယ်တော်၊ ပူဇော်နည်းလမ်းကို သင်အား ငါ ပြောမည်။ အာရ္ကသ္ထလ၏ သခင်ဘုရားကို လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူများက မည်သို့ ပူဇော်ရမည်နည်း။

Verse 2

सर्वेषामेव देवानामादिरादित्य उच्यते । आदिकर्त्ता त्वसौ यस्मादादित्यस्तेन चोच्यते

နတ်အားလုံးအနက် အာဒိတျ (Āditya) ကို «ပထမ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် မူလဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်သဖြင့် ထို့ကြောင့် အာဒိတျ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 3

नादित्येन विना रात्रिर्न दिवा न च तर्पणम् । न धर्मो वै न चाधर्मो न संतिष्ठेच्चराचरम्

အာဒိတျ (Āditya) မရှိလျှင် ညလည်းမရှိ၊ နေ့လည်းမရှိ၊ တර්ပဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်လှူဒါန်း) အခမ်းအနားလည်းမရှိ။ ဓမ္မနှင့် အဓမ္မလည်း မတည်မြဲနိုင်၊ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးလည်း မတည်တံ့နိုင်။

Verse 4

आदित्यः पालयेत्सर्वमादित्यः सृजते सदा । आदित्यः संहरेत्सर्वं तस्मादेष त्रयीमयः

အာဒိတျ (Āditya) သည် အရာအားလုံးကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းသည်။ အာဒိတျ သည် အမြဲတမ်း ဖန်ဆင်းသည်။ အာဒိတျ သည် အရာအားလုံးကို ပြန်လည်သိမ်းယူသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သုံးပါးသော ဝေဒ (त्रयी) ၏ အနှစ်သာရဖြစ်သည်။

Verse 5

आराधनविधिं तस्य भास्करस्य महात्मनः । कथयामि महादेवि वेदोक्तैर्मंत्रविस्तरैः । तं शृणुष्व वरारोहे सर्वपापप्रणाशनम्

မဟာဒေဝီ အို၊ မဟာစိတ်ရှိသော ဘာස්ကရ (Bhāskara) ကို အာရాధနာ (ပူဇော်ပန်ကြား) ပြုသည့်နည်းကို ဝေဒတွင်ဆိုထားသော မန္တရများကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဖော်ပြ၍ ငါဟောကြားမည်။ အို မြတ်နိုးဖွယ် အမျိုးသမီး၊ နားထောင်လော့—ဤသည်မှာ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 6

मूर्त्तिस्थः पूज्यते येन विधानेन महेश्वरि । द्वादशात्मा यथा सूर्यस्तत्ते वक्ष्याम्यशेषतः

မဟေရှွရီ (Maheśvarī) အို၊ မူရ္တိ (ရုပ်တု/အိုင်ကွန်) အတွင်း တည်ရှိသော နေမင်းကို မည်သို့ ပူဇော်ရမည်ကို—အနှစ်သာရ ဒွါဒသ (၁၂) ပါးဖြစ်သော သူကို—ငါ အပြည့်အစုံ ပြောကြားမည်။

Verse 7

मुखशुद्धिं च कृत्वाऽदौ स्नानं कृत्वा विशेषतः । वस्त्रशुद्धिं देह शुद्धिं कृत्वा सूर्यं स्पृशेत्ततः

အရင်ဆုံး ပါးစပ်ကို သန့်စင်ပြီးနောက် အထူးဂရုစိုက်၍ ရေချိုးပါ။ အဝတ်အစားနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကိုလည်း သန့်စင်ပြီးမှ နေဘုရား၏ ရုပ်တော်ကို ထိကပ်၍ ပူဇော်ပါ။

Verse 9

दन्तकाष्ठविधानं तु प्रथमं कथयामि ते । मधूके पुत्रलाभः स्यादर्के नेत्रसुखं प्रिये

အရင်ဆုံး သွားတိုက်တံ (သစ်တံ) အသုံးပြုနည်းကို မင်းအား ငါပြောမည်။ မဓူက သစ်ခက်ဖြင့် သားသမီးရရှိခြင်း၏ အကျိုးကို ရမည်; အရက သစ်ခက်ဖြင့်မူ ချစ်သူရေ၊ မျက်စိအေးချမ်းကောင်းမွန်ခြင်းကို ရမည်။

Verse 10

रोगक्षयः कदम्बे तु अर्थलाभोऽतिमुक्तके । मरुतां याति सर्वत्र आटरूषकसंभवैः

ကဒမ္ဗ သစ်ပင်ကို အားကိုးဆည်းကပ်လျှင် ရောဂါများ လျော့ပါးပျောက်ကင်းမည်။ အတိမုတ္တက ကို ပူဇော်ဆည်းကပ်လျှင် ဥစ္စာအကျိုး ရမည်။ ထို့ပြင် အာဋရူရှက မှ ပေါက်ဖွားသော အပင်များကြောင့် မရုတ်တို့၏ လောကသို့ အရပ်ရပ်တွင် ရောက်နိုင်သည်ဟု ဆို၏။

Verse 11

जातिप्रधानतां जातावश्वत्थो यच्छते यशः । श्रियं प्राप्नोति निखिलां शिरीषस्य निषेवणात्

ဇာတိ (Jāti) နှင့် ဆက်စပ်၍ အရှွတ္ထ (Aśvattha) သည် မိမိအမျိုးအနွယ်အတွင်း ထင်ရှားမြင့်မားခြင်းနှင့် ဂုဏ်သတင်းကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ရှိရီရှ (Śirīṣa) ကို သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်လျှင် စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိမည်။

Verse 12

प्रियंगुं सेवमानस्य सौभाग्यं परमं भवेत् । अभीप्सितार्थसिद्धिः स्यान्नित्यं प्लक्षनिषेवणात्

ပရိယင်္ဂု (Priyaṅgu) ကို ဆည်းကပ်ပြုစုသူအတွက် အမြင့်မားဆုံး ကံကောင်းခြင်း ပေါ်ပေါက်မည်။ ပလက္ခ (Plakṣa) ကို နေ့စဉ်မပြတ် ဆည်းကပ်လျှင် လိုလားသမျှ အရာတို့ အောင်မြင်စွာ ပြည့်စုံမည်။

Verse 13

न पाटितं समश्नीयाद्दंतकाष्ठं न सव्रणम् । न चोर्द्धशुष्कं वक्रं वा नैव च त्वग्विवर्ज्जितम्

ကွဲပဲ့နေသော သွားတိုက်တံမသုံးရ၊ ထိခိုက်ပျက်စီးထားသောတံလည်း မသုံးရ။ တစ်ဝက်ခြောက်နေသော၊ ကွေးနေသော၊ အခွံချွတ်ထားသောတံကိုလည်း မသုံးရ။

Verse 14

वितस्तिमात्रमश्नीयाद्दीर्घं ह्रस्वं च वर्जयेत् । उदङ्मुखो वा प्राङ्मुखः सुखासीनोऽथ वाग्यतः

လက်တစ်ဖက်အလျား (ဗိတတ္တိ) မျှရှိသော သွားတိုက်တံကို သုံးရမည်၊ အလွန်ရှည်လွန်းသော်လည်းကောင်း အလွန်တိုလွန်းသော်လည်းကောင်း ရှောင်ရမည်။ မြောက်ဘက် သို့မဟုတ် အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ သက်သာစွာထိုင်ကာ နှုတ်ဆိတ်နေပါ။

Verse 15

कामं यथेष्टं हृदये कृत्वा समभिमन्त्र्य च । मंत्रेणानेन मतिमानश्नीयाद्दन्तधावनम्

နှလုံးထဲတွင် မိမိလိုရာဆန္ဒကို ထား၍၊ ထိုသွားတိုက်တံကို မန္တရဖြင့် သင့်တော်စွာ အဘိမန်ထြာ (သန့်စင်ကာ သာသနာတော်သို့ အပ်နှံ) ပြီးလျှင်၊ ဉာဏ်ရှိသူသည် ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုကာ သွားသန့်စင်ခြင်းကို ပြုရမည်။

Verse 16

वरं दत्त्वाऽभिजानासि कामं चैव वनस्पते । सिद्धिं प्रयच्छ मे नित्यं दन्तकाष्ठ नमोऽस्तु ते

အို တော၏အရှင် သစ်ပင်တော်၊ သင်သည် ကောင်းချီးပေးခြင်းနှင့် ဆန္ဒပြည့်စုံစေခြင်းကို သိတတ်၏။ ကျွန်ုပ်အား အမြဲတမ်း အောင်မြင်မှု (စိဒ္ဓိ) ကို ပေးသနားပါ။ အို သွားတိုက်တံတော်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။

Verse 17

त्रीन्वारान्परिजप्यैवं भक्षयेद्दंतधावनम् । पश्चात्प्रक्षाल्य तत्काष्ठं शुचौ देशे विनिक्षिपेत्

ဤသို့ မန္တရကို သုံးကြိမ် ပတ်လည်ရွတ်ဆိုပြီးနောက် သွားသန့်စင်ခြင်းကို ပြုရမည်။ ထို့နောက် ထိုတံကို ရေဆေးသန့်စင်ကာ သန့်ရှင်းသောနေရာတွင် ထားရမည်။

Verse 18

दंतकाष्ठेन देवेशि न जिह्वां परिमार्जयेत् । पृथक्पृथक्तदा कार्यं यदीच्छेद्विपुलं यशः

အို ဒေဝီမြတ်ရှင်၊ သွားတိုက်တံ (သွားသစ်တံ) ဖြင့် လျှာကို မခြစ်မပွတ်ရ။ လုပ်ငန်းတစ်ခုချင်းစီကို သီးသန့်ပြုလုပ်ရမည်၊ များပြားသောဂုဏ်သတင်းကို လိုလားလျှင်။

Verse 19

अंगुल्या दंतकाष्ठं च प्रत्यक्षं लवणं च यत् । मृत्तिकाभक्षणं चैव तुल्यं गोमांसभक्षणैः

သန့်စင်မှုမှန်ကန်စွာ မပြုဘဲ လက်ချောင်းဖြင့်လုပ်ခြင်း၊ သွားသစ်တံကို မသင့်လျော်စွာ သုံးခြင်း၊ ဆားကို ထင်ရှားစွာ စားသုံးခြင်း၊ ထို့ပြင် မြေညစ်ကို စားခြင်းတို့သည်—အပြစ်အားဖြင့် နွားသားစားသကဲ့သို့ တူညီကြောင်း ကြေညာထားသည်။

Verse 20

मुखे पर्युषिते नित्यं भवत्यप्रयतो द्विजः । तस्माच्छुष्कमथार्द्रं वा भक्षयेद्दंतधावनम्

ပါးစပ်၌ အဟောင်းအကျန် မသန့်စင်ဘဲ နေ့စဉ်ရှိနေလျှင်၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် သန့်ရှင်းမှု၌ မသတိရှိသူဟု အမြဲသတ်မှတ်ခံရသည်။ ထို့ကြောင့် သွားသစ်တံကို ခြောက်သော်လည်းကောင်း စိုသော်လည်းကောင်း သုံး၍ သန့်စင်ရမည်။

Verse 21

वर्जिते दिवसे चैव गडूषांश्चैव षोडश । तत्तत्पद्मसुगन्धैर्वा मुखशुद्धिं च कारयेत्

သွားသစ်တံကို ရှောင်ရမည့်နေ့တွင်လည်း ပါးစပ်ဆေးကြောခြင်း (ဂါဒူရှ) ကို ဆယ့်ခြောက်ကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်၊ သို့မဟုတ် ကြာပန်းအနံ့ စသည့် အနံ့သာများဖြင့် ပါးစပ်သန့်စင်စေရာသည်။

Verse 22

मुखशुद्धिमकृत्वा यो भास्करं स्पृशति द्विजः । त्रीणि वर्षसहस्राणि स कुष्ठी जायते नरः

ပါးစပ်သန့်စင်မှု မပြုဘဲ ဘာස්ကရာ (နေမင်း) ကို ထိတွေ့၍ ပူဇော်ရန် ချဉ်းကပ်သော ဒွိဇသည်၊ လူအဖြစ်၌ သုံးထောင်နှစ်ကြာ ကုဋ္ဌ (အရေပြားရောဂါ/လက်ပရိုစီ) ခံရမည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 23

एवं वस्त्रादि संशोध्य ततः स्नानं समाचरेत् । शुचौ मनोरमे स्थाने संगृह्यास्त्रेण मृत्तिकाम्

ဤသို့ အဝတ်အစားတို့ကို သန့်စင်ပြီးနောက် ငိုက်ရေချိုးပူဇော်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ သန့်ရှင်း၍ စိတ်ချမ်းသာသောနေရာ၌ ကာကွယ်ရေး «အස්တြ» မန္တရကို အသုံးပြုကာ ရေချိုးသုံးမြေ (မြေညှပ်) ကို စုဆောင်းရမည်။

Verse 24

सानुस्वारोकारयुतो हकारः फट्समन्वितः । अनेनास्त्रेण संगृह्य स्नानं तत्र समाचरेत्

«အස්တြ» သည် ဟ (ha) သရ o နှင့် အနုස්ဝါရ (ṃ) ပေါင်းစည်း၍ «ဖတ်» (phaṭ) ဟူသော အော်ဟစ်သံပါဝင်သော မန္တရဖြစ်သည်။ ဤအස්တြဖြင့် မြေညှပ်ကို စုဆောင်းကာ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပူဇော်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 25

भागत्रयं तु संशुद्धं तृणपाषाणवर्जितम् । एकमस्त्रेण चालभ्य तथान्यं भास्करेण तु

သန့်စင်ကောင်းမွန်၍ မြက်နှင့် ကျောက်ကင်းသော မြေညှပ်ကို သုံးပိုင်းယူရမည်။ တစ်ပိုင်းကို «အස්တြ» မန္တရဖြင့် ထိကာ၊ အခြားတစ်ပိုင်းကို «ဘ္ဟာஸ్కရ» (နေမင်း) မန္တရဖြင့် ထိရမည်။

Verse 26

अंगैश्चैव तृतीयं तु अभिमंत्र्य सकृत्सकृत् । जप्त्वास्त्रेण क्षिपेद्दिक्षु निर्विघ्नं तु जलं भवेत्

တတိယပိုင်းကို အင်္ဂမန်တရများ (aṅga-mantra) ဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ အဘိမန္တရ (သန့်စင်အာသီသ) ပြုရမည်။ ထို့နောက် «အස්တြ» ကို ဂျပ်ပြီး လေးမျက်နှာသို့ ပစ်ချလျှင် ရေသည် အနှောင့်အယှက်ကင်း၍ မင်္ဂလာဖြစ်မည်။

Verse 27

सूर्यतीर्थ द्वितीयेन तृतीयेन सकृत्सकृत् । गुंठयित्वा ततः स्नायाद्रवितीर्थेन मानवः

ထို့နောက် ဒုတိယနှင့် တတိယပိုင်းတို့ကို အသုံးပြု၍ «সূর্যတီर्थ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ လိမ်းနှိပ်ရမည်။ ထို့နောက် လူသည် «ရဝိတီर्थ» တွင် ရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 28

तूर्यशंख निनादेन ध्यात्वा देवं दिवाकरम् । स्नात्वा राजोपचारेण पुनराचम्य यत्नतः

တူရိယနှင့် ခေါင်းခွံ (သင်္ခ) သံမြည်သံတိတ်ကြီးဖြင့် နေဘုရား ဒိဝါကရကို ဓ്യာန်ပြု၍၊ မင်းတော်သဘော အလေးအနက်နှင့် ပူဇော်အုပ်ချုပ်ကာ ရေချိုးပြီးနောက်၊ အာစမနကို ထပ်မံ သေချာစွာ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 29

स्नानं कृत्वा ततो देवि मंत्रराजेन संयुतम् । हरेफौ बिंदु लक्ष्मीश्च तथाऽन्यो दीर्घया सह

ရေချိုးပြီးနောက်၊ အို ဒေဝီ၊ ‘မန္တရရာဇ’ ကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုမန္တရရာဇသည် ဟ နှင့် ရေဖ (r) ဖြင့်ဖွဲ့၍၊ ဘိန္ဒု (နှာသံ) နှင့် ‘လက္ရှ္မီ’ (śrī) ကိုပါဝင်စေကာ၊ ထို့ပြင် ရှည်သံ (ဒီर्घ) နှင့်အတူ အခြားအက္ခရာတစ်လုံးကို ပေါင်းစည်းထားသကဲ့သို့ မှန်ကန်စွာ စီရင်ထားသည်။

Verse 30

मात्रया रेफसंयुक्तो हकारो बिंदुना सह । सकारः सविसर्गस्तु मंत्रराजोऽयमुच्यते

‘ဟ’ အက္ခရာသည် ‘ရ’ (ရေဖ) နှင့်ပေါင်း၍ မာထရာ (အသံအရှည်) ပါဝင်ကာ ဘိန္ဒုနှင့်အတူရှိသည်။ ထို့ပြင် ‘သ’ အက္ခရာသည် ဝိသရ္ဂနှင့်အတူရှိသည်။ ဤသည်ကို ‘မန္တရရာဇ’ ဟု ကြေညာသည်။

Verse 31

ततस्तु तर्प्पयेन्मंत्रान्सर्वांस्तांस्तु कराग्रजैः । तुलनादूर्ध्वतो देवान्सव्येन च मुनींस्तथा । पितॄंश्चैवापसव्येन हृद्बीजेन प्रतर्पयेत्

ထို့နောက် လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် မန္တရအားလုံးကို တර්ပဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်ကျေနပ်စေခြင်း) ပြုရမည်။ ရင်ဘတ်အနီး တူလနာအထက်ပိုင်းမှ စ၍ ဘယ်လက်ဖြင့် ဒေဝတားတို့ကိုလည်းကောင်း မုနိတို့ကိုလည်းကောင်း ကျေနပ်စေပြီး၊ အပသဝျ (ညာဘက်ပြောင်းပြန်) နည်းဖြင့် ဟృဒ်ဘီဇ (နှလုံးမျိုးစေ့) ကိုသုံးကာ ပိတೃတို့ကို ကျေနပ်စေရမည်။

Verse 32

यद्गीतं प्रवरं लोके अक्षराणां मनीषिभिः । एकोनविंशं मात्राया अक्षरं तत्प्रकीर्त्तितम्

လောက၌ အက္ခရာတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု ပညာရှိတို့က သီဆိုထားသည့်အရာကို မာထရာ ဆယ့်ကိုး ပါသော အက္ခရာဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 33

एवं स्नात्वा विधानेन संध्यां वंदेद्विधानतः । ततो विद्वान्क्षिपेत्पश्चाद्भास्करायोदकांजलिम्

ဤသို့ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးပြီးနောက် သန္ဓျာ (Sandhyā) ပူဇော်ပွဲကို သတ်မှတ်ထားသည့်နည်းအတိုင်း ဝတ်ပြုရမည်။ ထို့နောက် ပညာရှိသည် လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ပေါင်း၍ ရေကို အန်ဂျလီဖြင့် ဘာස්ကရာ (နေမင်း) ထံ ပူဇော်လှူရမည်။

Verse 34

जपेच्च त्र्यक्षरं मंत्र षण्मुखं च यदृच्छया । मंत्रराजेति यः पूर्वं तवाख्यातो मया प्रिये

ထို့ပြင် သုံးအက္ခရာ မန္တရားကိုလည်းကောင်း၊ ခြောက်မျက်နှာရှိသော ဆဏ္မုခ (Ṣaṇmukha) မန္တရားကိုလည်းကောင်း မိမိတတ်နိုင်သမျှ ဂျပ်ဆိုရမည်။ အချစ်ရသူရေ၊ ငါက အရင်က ‘မန္တရာဇ’ ဟု သင့်အား ပြောကြားခဲ့သော မန္တရားသည်—

Verse 35

पश्चात्तीर्थेन मंत्रास्तु संहृत्य हृदये न्यसेत् । मंत्रैरात्मानमेकत्र कृत्वा चार्घं प्रदापयेत्

ထို့နောက် တီရ္ထ (tīrtha) ရေဖြင့် မန္တရားတို့ကို ပြန်လည်စုဆောင်းကာ နှလုံးအတွင်း၌ ထားရမည်။ မန္တရားတို့ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်စေပြီးနောက် အရ္ဃျ (arghya) ပူဇော်လှူရမည်။

Verse 36

रक्तचंदनगंधैस्तु शुचिःस्नातो महीतले । कृत्वा मंडलकं वृत्तमेकचित्तो व्यवस्थितः

သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ ရေချိုးပြီးနောက် အနီရောင် စန္ဒနံ့ (rakta-candana) အနံ့ဖြင့် လိမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် စက်ဝိုင်း မဏ္ဍလ (maṇḍala) ကို ရေးဆွဲ၍ စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ နေရမည်။

Verse 37

गृहीत्वा करवीराणि ताम्रे संस्थाप्य भाजने । तिलतंदुलसंयुक्तं कुशगन्धोदकेन तु

ကရဝီရ (karavīra) ပန်းများကို ယူ၍ ကြေးနီအိုး (တမ်းရ) ထဲတွင် ထားရမည်။ ထို့နောက် နှမ်းနှင့် ဆန်ကို ပေါင်းစပ်ကာ ကုရှ (kuśa) မြက်နံ့သင်းသော ရေဖြင့် ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 38

रक्तचंदन धूपेन युक्तमर्घ्योपसाधितम् । कृत्वा शिरसि तत्पात्रं जानुभ्यामवनिं गतः

အနီရောင် စန္ဒနနံ့နှင့် မီးခိုးတိုင်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံအောင် အရ္ဃျကို သေချာပြင်ဆင်ပြီး၊ ထိုခွက်ကို ခေါင်းပေါ်တင်ကာ ဒူးနှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်သို့ လှဲချ၍ ရိုသေဝတ်ပြုရမည်။

Verse 39

मूलमंत्रेण संयुक्तमर्घ्यं दद्याच्च भानवे । मुच्यते सर्वपापैस्तु यो ह्येवं विनिवेदयेत्

မူလမန္တရဖြင့် အားဖြည့်ထားသော အရ္ဃျကို ဘာနဝ (နေဘုရား) ထံ ဆက်ကပ်ရမည်။ ဤသို့ ဆက်ကပ်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်၏။

Verse 40

यद्युगादिसहस्रेण व्यतीपातशतेन च । अयनानां सहस्रेण यत्फलं ज्येष्ठपुष्करे । तत्फलं समवाप्नोति सूर्यायार्घ्य निवेदने

ဂျေဋ္ဌ-ပုရှ္ကရ၌ ယုဂါဒီ တစ်ထောင်၊ ဗျတီပါတ တစ်ရာ၊ အယန (နေရာသီပြောင်း) တစ်ထောင်တို့ကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ရသော ကုသိုလ်ဖလသည်၊ နေဘုရားထံ အရ္ဃျ ဆက်ကပ်ခြင်းဖြင့်လည်း ထိုတူညီသော ဖလကို ရရှိ၏။

Verse 41

दीक्षामंत्रविहीनोऽपि भक्त्या संवत्सरेण तु । फलमर्घेण वै देवि लभते नात्र संशयः

ဒေဝီရေ၊ ဒီက္ခာနှင့် လိုအပ်သော မန္တရမရှိသူပင် ဖြစ်စေကာမူ၊ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဘက္တိဖြင့် ပြုလုပ်လျှင် အရ္ဃျ ဆက်ကပ်ခြင်းအားဖြင့် ဖလကို ရရှိသည်—သံသယမရှိ။

Verse 42

यः पुनर्दीक्षितो विद्वान्विधिनार्घ्यं निवेदयेत् । नासौ संभवते भूमौ प्रलयं याति भास्करे

သို့သော် ဒီက္ခာခံပြီး ပညာရှိသူက နည်းစနစ်အတိုင်း အရ္ဃျကို ဆက်ကပ်လျှင်၊ သူသည် မြေပြင်၌ ထပ်မံ မဖြစ်ပေါ်တော့ဘဲ၊ ဘာස්ကရ (နေဘုရား) ထံ ရောက်သော် လုံးဝလွတ်မြောက်ခြင်းသို့ လျောကာဝင်၏။

Verse 43

इह जन्मनि सौभाग्यमायुरारोग्यसंपदम् । अचिराल्लभते देवि सभार्यः सुखभाजनम्

အို ဒေဝီ၊ ဤဘဝ၌ပင် ထိုသူသည် မကြာမီ ကံကောင်းခြင်း၊ အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေး၏ စည်းစိမ်ကို ရရှိ၍၊ ဇနီးနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မှု၏ အိုးတော် ဖြစ်လာသည်။

Verse 44

एवं स्नानविधिः प्रोक्तः सौरः संक्षेपतस्तव । हिताय मानवेन्द्राणां सर्वपापप्रणाशनः

ထို့ကြောင့် သင်အား အကျဉ်းချုပ်ဖြင့် နေဘုရားဆိုင်ရာ ရေချိုးပူဇော်နည်း (စော်ရ) ကို ပြောကြားပြီးပြီ။ ၎င်းသည် လူတို့၏ မင်းများအတွက် အကျိုးရှိကာ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 45

अथवा वेदमार्गेण कुर्यात्स्नानं द्विजोत्तमः । यद्येवं मन्त्रविस्तारे ह्यशक्तो दीक्षया विना

သို့မဟုတ် ဒွိဇိုတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် ဝေဒမဂ္ဂအတိုင်း ရေချိုးကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ဒိက္ခာမရှိဘဲ မန္တရများကို အကျယ်တဝင့် မပြုနိုင်သူဖြစ်လျှင်။

Verse 46

ईश्वर उवाच । अथ पूजाविधानं ते कथयामि यशस्विनि । वेदमार्गेण दिव्येन ब्राह्मणानां हिताय वै

ဣရှ္ဝရက ပြောသည်။ အို ဂုဏ်သတင်းကြီးသူ၊ ယခု သင်အား ပူဇော်နည်းစနစ်ကို ပြောမည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်ဆန်သော ဝေဒမဂ္ဂအတိုင်း ဖြစ်၍ ဘြာဟ္မဏတို့၏ အကျိုးအတွက်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 47

एवं संभृतसंभारः पुष्पादिप्रगुणीकृतः । तत आवाहयेद्भानुं स्थापयेत्कर्णिकोपरि

ဤသို့ လိုအပ်သော ပူဇော်ပစ္စည်းများကို စုဆောင်း၍ ပန်းများစသည်တို့ကို သင့်တော်စွာ စီစဉ်ပြီးနောက်၊ ဘာနု (နေဘုရား) ကို အာဝါဟနာပြု၍ ကဏ္ဏိကာ အလယ်ပလ္လင်ပေါ်၌ တင်ထားရမည်။

Verse 48

उपस्थानं तु वै कृत्वा मंत्रेणानेन सुव्रते । उदुत्यं जातवेदसमिति मंत्रः संपरिकीर्तितः

အို သီလဝတီရေ၊ ဤမန္တရဖြင့် ဥပသ္ထာန (upasthāna) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ မန္တရကို «ud utyaṃ jātavedasam» ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 49

अग्निं दूतेति मंत्रेण अनेनावाह्य भामिनि । आकृष्णेन रजसा मंत्रेणानेन वाऽर्चयेत्

အို တောက်ပသော မိန်းမရေ၊ «agniṃ dūta» မန္တရဖြင့် အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်) ပြုပြီးနောက်၊ «ākṛṣṇena rajasā» မန္တရဖြင့်လည်း ပူဇော်နိုင်သည်။

Verse 50

हंसः शुचिषदिति मंत्रेणानेन पूजयेत् । अपत्येतेति मन्त्रेण सूर्यं देवि प्रपूजयेत्

«haṃsaḥ śuciṣat…» ဟုအစပြုသော မန္တရဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် «apatyete…» ဟုအစပြုသော မန္တရဖြင့် အို ဒေဝီ၊ သုရျ (Sūrya) ကို အထူးဂౌရဝဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 51

अदृश्रमस्य चैतेन सूर्यं देवि समर्च्चयेत् । तरणिर्विश्वदर्शेति अनेन सततं जपम्

ထို့ပြင် «adṛśram asya…» ဟုအစပြုသော မန္တရဖြင့် အို ဒေဝီ၊ သုရျ (Sūrya) ကို သင့်တင့်စွာ ပူဇော်ရမည်။ «taraṇir viśvadarśī…» ဟုအစပြုသော မန္တရဖြင့် အမြဲတမ်း ဂျပ (japa) ကို ဆက်လက်ပြုရမည်။

Verse 52

चित्रं देवानामुदेति भद्रां देवो सदार्चयेत् । विभूतिमर्च्चयेन्नित्यं येना पावक चक्षसा

«citraṃ devānām udeti…» ဟုအစပြုသော မန္တရဖြင့် ပူဇော်သူသည် မင်္ဂလာအင်အားကို အမြဲတမ်း ဂౌရဝပြုရမည်။ ထို့ပြင် «yena pāvaka-cakṣasā…» ဟုအစပြုသော မန္တရဖြင့် ဗိဘူတိ (Vibhūti) ကို နေ့စဉ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 53

विद्यामेपिरजस्पृथ्वित्यनेन विमलां सदा । अमोघां पूजयेन्नित्यं मंत्रेणानेन सुव्रते

«vidyām ehi rajas pṛthvi…» ဟူသော မန္တရဖြင့် အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းသော ဒေဝီ ဝိမလာကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့မန်တရဖြင့်ပင်၊ ကောင်းမြတ်သော ဝရတရှိသူရေ၊ နေ့စဉ် ဒေဝီ အမောဃာကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 54

सप्त त्वा हरितोऽनेन सिद्धिदां सर्वकर्मसु । विद्युतामर्चयेद्देवं सप्त त्वा हरितेन च

«sapta tvā haritaḥ…» ဟူသော မန္တရဖြင့် လုပ်ငန်းအားလုံး၌ အောင်မြင်မှု ပေးသော ဒေဝီ စိဒ္ဓိဒါကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် «sapta tvā harita…» ဖြင့် ဒေဝတား ဝိဒ္ယုတာကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 55

नवमीं पूजयेद्देवीं सततं सर्वतोमुखीम् । मन्त्रेणानेन वै देवि उद्वयन्तमितीह वै

ဒေဝီ နဝမီကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ရမည်၊ သူမသည် အရပ်ရပ်သို့ မျက်နှာပြုသော (အရပ်တိုင်း၌ တည်ရှိသော) မဟာဒေဝီဖြစ်သည်။ အို ဒေဝီ၊ «udvayantam…» ဟူ၍ စတင်သော မန္တရဖြင့်ပင် သူမကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 56

उद्यन्नद्य मित्रमहः प्रथममक्षरं जपेत् । द्वितीयं पूजयेद्देवि शुकेषु मे हरिमेति वै

«udyann adya mitramahaḥ…» ဟူသော မန္တရဖြင့် ပထမ ဘီဇအက္ခရာကို ဂျပ်ရမည်။ ဒုတိယကိုမူ၊ အို ဒေဝီ၊ «śukeṣu me hariḥ…» ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 57

उदगादयमादित्यो ह्यनेनापि तृतीयकम् । तत्सवितुर्वरेण्येति चतुर्थं परिकीर्तितम्

«udagād ayam ādityaḥ…» ဟူသော မန္တရဖြင့် တတိယ ဘီဇကိုလည်း သတ်မှတ်ရမည်။ စတုတ္ထကိုမူ «tat savitur vareṇyam…» ဟူ၍ ကြေညာထားသည်။

Verse 58

महाहिवो महायेति पञ्चमं परिकीर्तितम् । हिरण्यगर्भः समवर्तत षष्ठं बीजं प्रकीर्तितम्

ပဉ္စမမြောက်ကို «mahāhivo mahā…» ဟူသော မန္တရဖြင့် ကြေညာထားသည်။ ဆဋ္ဌမမြောက် ဘီဇမန်တရကို «hiraṇyagarbhaḥ samavartata…» ဟူ၍ ထုတ်ဖော်ကြေညာသည်။

Verse 59

सविता पश्चातात्सविता सप्तमं वरवर्णिनि । एवं बीजानि विन्यस्य आदित्यं स्थापयेच्छुभे

«savitā paścātāt savitā…» ဟူသော မန္တရဖြင့်၊ အရောင်လှပသော မိန်းကလေးရေ၊ သတ္တမမြောက် ဘီဇကို ပေးအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘီဇမန်တရများကို စီစဉ်ထားပြီးနောက်၊ ကောင်းမြတ်သော မိန်းမရေ၊ အာဒိတျ (Āditya) ကို တည်ထောင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 60

आदित्यं स्थापयित्वा तु पश्चादङ्गानि विन्यसेत्

အာဒိတျ (Āditya) ကို အရင်တည်ထောင်ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထို့နောက် အင်္ဂ-နျာသ (aṅga-nyāsa) အဖြစ် အင်္ဂါများကို အစဉ်လိုက် နေရာချရမည်။

Verse 61

आग्नेय्यां हृदयं न्यस्य ऐशान्यां तु शिरो न्यसेत् । नैरृत्यां तु शिखां चैव कवचं वायुगोचरे

အဂ္နేయ (အရှေ့တောင်) တွင် “နှလုံး” မန္တရကို နေရာချပြီး၊ အိုင်ရှာန (အရှေ့မြောက်) တွင် “ခေါင်း” ကို နေရာချရမည်။ နైరృత (အနောက်တောင်) တွင် “ရှိခါ” (ဆံထုံး) ကို နေရာချကာ၊ ဝါယု၏ ဒေသ (အနောက်မြောက်) တွင် “ကဝချ” (ကာကွယ်ရေးအာမော) ကို နေရာချရမည်။

Verse 62

अस्त्रं दिशासु विन्यस्य स्वबीजेन तु कर्णिकाम् । अमोसि प्राणितेनेति अनेन हृदयं यजेत्

အက်စတြ (astra) ကာကွယ်ရေး “လက်နက်” မန္တရကို ဒిశာများတွင် နေရာချပြီး၊ မိမိ၏ ဘီဇ (svabīja) ဖြင့် ကဏ္ဏိကာ (karṇikā) အလယ်ဗဟိုကို နေရာချရမည်။ ထို့နောက် «am asi, prāṇitena» ဟူသော ဝါကျဖြင့်—အသက်ရှုသက် (prāṇa) အားဖြင့်—“နှလုံး” ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 63

शिरस्तु पूजयेद्देवि आयुष्यं वर्चसेति वै । गायत्र्या तु शिखां पूज्य नैरृत्यां तु व्यवस्थिताम्

အို ဒေဝီ၊ «āyuṣyaṃ varcase» မန္တရဖြင့် ဦးခေါင်းကို ပူဇော်ကာ အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် တေဇောဓာတ်ကို ရယူစေရာ၏။ ထို့ပြင် ဂါယတ်ရီ (Gāyatrī) ဖြင့် အနောက်တောင်ဘက် (နိရృతယ) တွင် တည်သော ရှိခါ (Śikhā) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 64

जीमूतस्येव भवति प्रत्येकं कवचं यजेत् । धन्वन्नागा धन्वनेति अनेनास्त्रं सदाऽर्चयेत्

မိုးတိမ်ကဲ့သို့ အကာအကွယ်ဖြစ်လာ၏။ ကဝချ (kavaca) အလွှာတိုင်းကို သီးသန့်ပူဇော်ရမည်။ «dhanvannāgā dhanvane» ဟူသော ဖော်မြူလာဖြင့် အစတြ (Astra) ကို အမြဲတမ်း အာရాధနာပြုရမည်။

Verse 65

नेत्रं तु पूजयेद्देवि अश्विना तेजसेति च । ह्यतः पूर्वतः सोमं दक्षिणेन बुधं तथा

အို ဒေဝီ၊ မျက်စိကို «aśvinā tejasā» မန္တရဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အရှေ့ဘက်တွင် ဆိုမ (Soma) ကို တင်ထား၍ ပူဇော်ကာ၊ တောင်ဘက်တွင်လည်း ဘုဓ (Budha) ကို ထိုနည်းတူ ပူဇော်ရမည်။

Verse 66

पश्चिमेन गुरुं न्यस्य उत्तरेण च भार्गवम् । आग्नेय्यां मङ्गलं न्यस्य नैरृत्यां तु शनैश्चरम्

အနောက်ဘက်တွင် ဂုရု (Guru/ကြာသပတေး) ကို တင်ထား၍၊ မြောက်ဘက်တွင် ဘာရ္ဂဝ (Bhārgava/သောကြာ) ကို တင်ထားရမည်။ အရှေ့တောင်ဘက် (အဂ္နేయ) တွင် မင်္ဂလ (Maṅgala/အင်္ဂါ) ကို တင်၍၊ အနောက်တောင်ဘက် (နိရృతယ) တွင် ရှနိုင်းශ්ချရ (Śanaiścara/စနေ) ကို တင်ရမည်။

Verse 67

वायव्यां तु न्यसेद्राहुं केतुमीशानगोचरे । आप्यायस्वेति मन्त्रेण देवि सोमं सदार्चयेत्

အနောက်မြောက်ဘက် (ဝါယဝျ) တွင် ရာဟု (Rāhu) ကို တင်၍၊ အရှေ့မြောက်ဘက် ဣရှာန (Īśāna) နယ်ပယ်တွင် ကေတု (Ketu) ကို တင်ရမည်။ အို ဒေဝီ၊ «āpyāyasva» မန္တရဖြင့် ဆိုမ (Soma/လ) ကို အမြဲပူဇော်ရမည်။

Verse 68

उद्बुध्यध्वं महादेवि बुधं तत्र सदार्चयेत् । बृहस्पतेति मन्त्रेण पूजयेत्सततं गुरुम्

“နိုးထလော့!” ဟု မဟာဒေဝီအား ဆိုသကဲ့သို့၊ ထိုနေရာ၌ ဗုဓ (Mercury) ကို အမြဲတမ်း ပူဇော်အာရాధနာ ပြုရမည်။ “bṛhaspate” မန္တရဖြင့် ဂုရု (ဗြဟස්ပတိ/Jupiter) ကို မပြတ်မလပ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 69

शुक्रः शुशुक्वानिति च भार्गवं देवि पूजयेत् । अग्निर्मूर्द्धेति मन्त्रेण सदा मंगलमर्चयेत्

ဒေဝီရေ၊ “śukraḥ śuśukvān” မန္တရဖြင့် ဘာရ္ဂဝ (သုကြ/ဗီးနပ်စ်) ကို ပူဇော်ရမည်။ “agnir mūrdhni” မန္တရဖြင့် မင်္ဂလ (Mars) ကို အမြဲတမ်း အာရాధနာ ပြုရမည်။

Verse 70

शमग्निरितिमन्त्रेण पूजयेद्भास्करात्मजम् । कयानश्चित्रेतिमन्त्रेण देवि राहुं सदाऽर्चयेत्

“śam agniḥ …” မန္တရဖြင့် ဘ္ဟာස්ကရ (နေမင်း) ၏ သားတော်—ရှနိ (Saturn) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ဒေဝီရေ၊ “kayā naś citre …” မန္တရဖြင့် ရာဟု (Rāhu) ကို အမြဲတမ်း အာရాధနာ ပြုရမည်။

Verse 71

केतुं कृण्वेति केतुं वै सततं पूजयेद्बुधः । बाह्यतः पूर्वतः शुक्रं दक्षिणेन यमं तथा

“ketuṃ kṛṇv …” မန္တရဖြင့် ပညာရှိသည် ကေတု (Ketu) ကို မပြတ်မလပ် ပူဇော်ရမည်။ အပြင်ဘက်၌ အရှေ့ဘက်တွင် သုကြ (Śukra/Venus) ရှိပြီး၊ ထို့အတူ တောင်ဘက်တွင် ယမ (Yama) ရှိသည်။

Verse 72

ऐशान्यामीश्वरं विंद्यादाग्नेय्यामग्निरुच्यते । नैऋतेति विरूपाक्षं पवनं वायुगोचरे

အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် ဣශ්ဝရ (Īśvara) ကို သိမှတ်ရမည်။ အရှေ့တောင်ဘက်တွင် အဂ္နိ (Agni) ဟု ကြေညာထားသည်။ အနောက်တောင်ဘက်တွင် ဝိရူပါက္ရှ (Virūpākṣa) ရှိပြီး၊ ဝါယု၏ အရပ်ဒေသ၌ ပဝန (Pavana—လေ) ရှိသည်။

Verse 73

तमुष्टवाम इति वै ह्यनेनेन्द्रमथार्चयेत् । उदीरतामवरेति सदा वैवस्वतं यजेत्

မန္တရ «tamuṣṭavāma…» ဖြင့် ဤမန္တရကိုယူ၍ အိန္ဒြာကို ပူဇော်ရမည်။ «udīratām avar…» ဖြင့် ဝိုင်ဝသ္ဝတ (ယမ) ကို အမြဲပူဇော်ရမည်။

Verse 74

तत्त्वायामीति मन्त्रेण वरुणं देवि पूजयेत् । इन्द्रासोमावत इति मन्त्रेण धनदं यजेत्

မန္တရ «tattvāyāmi…» ဖြင့်၊ အို ဒေဝီ၊ ဝရုဏကို ပူဇော်ရမည်။ «indrāsomāvata…» မန္တရဖြင့် ဓနဒ (ကူဗေရ) ကို ယဇ်ပူဇော်ရမည်။

Verse 75

पावकं पूजयेद्देवि अग्निमीऌए पुरोहितम् । रक्षोहणं वाजिनेति विरूपाक्षं सदार्चयेत्

အို ဒေဝီ၊ «agnim īḷe purohitam» ဖြင့် ပာဝက (အဂ္နိ) ကို ပူဇော်ရမည်။ «rakṣohaṇaṃ vājina…» ဖြင့် ဗိရူပါက္ခကို အမြဲတမ်း အာရ္ဍနာပူဇော်ရမည်။

Verse 76

वायवायाहि मन्त्रेण वायुं देवि सदार्चयेत् । यथाक्रममिमान्देवि सर्वान्वै पूजयेद्बुधः

«vāyav āyāhi…» မန္တရဖြင့်၊ အို ဒေဝီ၊ ဝါယုကို အမြဲပူဇော်ရမည်။ ထိုသို့ အစဉ်လိုက်၊ အို ဒေဝီ၊ ပညာရှိသည် ဤဒေဝတားအားလုံးကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 77

बाह्यतः पूर्वतो देवि इन्द्रादीनां समन्ततः । रक्तवर्णं महातेजं सितपद्मोपरि स्थितम्

အပြင်ဘက်၌၊ အရှေ့ဘက်သို့၊ အို ဒေဝီ၊ အိန္ဒြာတို့နှင့် အခြားဒေဝတားများက ဝိုင်းရံထားသည်။ (ထိုရုပ်) သွေးနီရောင်၊ တေဇောဓာတ်ကြီးမား၍ အဖြူရောင် ကြာပန်းပေါ်၌ ထိုင်နေသည်။

Verse 78

सर्वलक्षणसंयुक्तं सर्वाभरणभूषितम् । द्विभुजं चैकवक्त्रं च सौम्यपञ्चकधृक्करम्

မင်္ဂလာလက္ခဏာအပေါင်းတို့နှင့် ပြည့်စုံ၍ အလှဆင်အလှပစ္စည်းအပေါင်းတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ လက်နှစ်ဖက်၊ မျက်နှာတစ်ခုသာရှိ၍ လက်ထဲတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မင်္ဂလာငါးပါးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

Verse 79

वर्त्तुलं तेजबिंबं तु मध्यस्थं रक्तवाससम् । आदित्यस्य त्विदं रूपं सर्वलोकेषु पूजितम् । ध्यात्वा संपूजयेन्नित्यं स्थंडिलं मण्डलाश्रयम्

အလင်းရောင်၏ စက်ဝိုင်းတောက်ပမှုတစ်ခုသည် အလယ်ဗဟို၌ တည်ရှိ၍ အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဤသည်မှာ အာဒိတျယ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်၍ လောကအပေါင်းတို့၌ ပူဇော်ခံရသည်။ ထိုသို့ ဓ్యာနပြု၍ နေ့စဉ် စ္ထဏ္ဍိလပေါ်၌ မဏ္ဍလကို အခြေခံကာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 80

देव्युवाच । मण्डलस्थः सुरश्रेष्ठ विधिना येन भास्करः । पूज्यते मानवैर्भक्त्या स विधिः कथितस्त्वया

ဒေဝီက ပြောသည်။ “အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရှင်၊ မဏ္ဍလအတွင်း တည်နေသော ဘာස්ကရ (နေမင်း) ကို လူသားတို့က ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သည့် အခမ်းအနားနည်းလမ်းကို သင်က ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။”

Verse 81

पूजयेद्विधिना येन भास्करं पद्मसंभवम् । मूर्त्तिस्थं सर्वगं देवं तन्मे कथय शंकर

“အို ရှင်ကရ၊ ပဒ္မမှ ပေါ်ထွန်းသော ဘာස්ကရကို မည်သို့နည်းလမ်းမှန်ကန်စွာ ပူဇော်ရမည်ကို ကျွန်မအား ပြောပြပါ။ ရုပ်တုအတွင်း တည်ရှိသော်လည်း အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော ဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။”

Verse 82

ईश्वर उवाच । साधुसाधु महादेवि साधु पृष्टोऽस्मि सुवते । शृणुष्वैकमना देवि मूर्तिथं येन पूजयेत्

ဣရှ္ဝရက ပြောသည်။ “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ မဟာဒေဝီ၊ သင်မေးမြန်းသည်မှာ အလွန်ကောင်း၏၊ သီလကတိတည်မြဲသူရေ။ ဒေဝီ၊ စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နားထောင်ပါ—ရုပ်တုအတွင်း တည်နေသော နတ်ကို မည်သို့ ပူဇော်ရမည်နည်းဟူသော နည်းလမ်းကို။”

Verse 83

इषेत्वेति च मन्त्रेण उत्तमांगं सदार्चयेत् । अग्निमीऌएति मन्त्रेण पूजयेद्दक्षिणं करम्

မန္တရ «iṣetv…» ဖြင့် နတ်၏ ဦးခေါင်းကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ရမည်။ «agnim īḷe…» မန္တရဖြင့် ညာလက်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 84

अग्न आयाहि मन्त्रेण पादौ देवस्य पूजयेत् । आजिघ्रेति च मन्त्रेण पूजयेत्पुष्पमालया

«agna āyāhi…» မန္တရဖြင့် နတ်၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် «ājighre…» မန္တရဖြင့် ပန်းမော်လီဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 85

योगेयोगेति मन्त्रेण मुक्तपुष्पांजलिं क्षिपेत् । समुद्रागच्छ यत्प्रोक्तमनेन स्नापयेद्रविम्

«yoge yoge…» မန္တရဖြင့် ပန်းလွတ်အံ့ဇလီကို ပူဇော်အဖြစ် ချလိုက်ရမည်။ «samudrāgaccha…» ဟု သင်ကြားထားသော စကားဖြင့် ရဝိ (နေဘုရား) ကို ရေချိုးပေးရမည်။

Verse 86

इमं मे गंगेति यत्प्रोक्तमनेनापि च भामिनि । समुद्रज्येति मन्त्रेण क्षालयेद्विधिवद्रविम्

ထို့ပြင် အလှတရားရှိသူမေ၊ «imaṃ me gaṅge…» ဟု သင်ကြားထားသည့် စကားနှင့် «samudrajye…» မန္တရဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ရဝိ (နေဘုရား) ကို ဆေးကြောသန့်စင်ရမည်။

Verse 87

सिनीवालीति मन्त्रेण स्नापयेच्छंखवारिणा । यज्ञं यज्ञेति मन्त्रेण कषायैः परिरक्षयेत्

«sinīvālī…» မန္တရဖြင့် ခွံသင်္ခါရေဖြင့် (နေဘုရားကို) ရေချိုးပေးရမည်။ «yajñaṃ yajña…» မန္တရဖြင့် ကသိုင်ရည်များဖြင့် ပူဇော်ပွဲ/နတ်ကို စည်းကမ်းတကျ ကာကွယ်ရမည်။

Verse 88

स्नापयेत्पयसा देवि आप्यायस्वेति मंत्रतः । दधिक्राव्णेति वै दध्ना स्नापयेद्विधिवद्रविम्

အို ဒေဝီ၊ «āpyāyasva…» မန္တရကို ရွတ်ဆိုလျက် နို့ဖြင့် နေဘုရားကို ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် «dadhikrāvan…» မန္တရကို ရွတ်ဆိုလျက် ယိုဂတ်(ဒဓိ)ဖြင့် ရဝိကို စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 89

इमं मे गंगेति यत्प्रोक्तमनेनापि च भामिनि । समुद्रज्येति मंत्रेण स्नानमौषधिभिः स्मृतम्

ထို့ပြင် အလှတရားရှိသောသူမ၊ «imaṃ me gaṅge…» ဟု သင်ကြားထားသည့် မန္တရနှင့် «samudrajye…» မန္တရတို့ဖြင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်အရွက်များဖြင့် ရေချိုးခြင်းကိုလည်း ချမှတ်ထားသည်။

Verse 90

उद्वर्तयेत्ततो भानुं द्विपदाभिर्वरानने । मानस्तोकेति मंत्रेण युगपत्स्नानमाचरेत्

ထို့နောက် မျက်နှာလှသောသူမ၊ နှစ်ပဒ(နှစ်ခြေ) သဒ္ဒါပိုဒ်များဖြင့် ဘာနု(နေဘုရား) ရုပ်တော်ကို လိမ်းနှိပ်၍ ပွတ်တိုက်ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် «mānastoka…» ဟုအစပြုသော မန္တရဖြင့် အစီအစဉ်တကျ အတူတကွ ရေချိုးပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 91

विष्णोरराटमन्त्रेण स्नापयेद्गंधवारिणा । सौवर्णेन तु मंत्रेण अर्घ्यं पाद्यं निवेदयेत्

«Viṣṇor arāṭa…» ဟုခေါ်သော မန္တရဖြင့် အနံ့သာရေဖြင့် ဘုရားကို ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် «Sauvarṇa…» ဟုခေါ်သော မန္တရဖြင့် အर्घ்ய(ဂုဏ်ပြုရေ) နှင့် ပာဒျ(ခြေသုတ်ရေ) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 92

इदं विष्णुर्विचक्रमे मंत्रेणार्घ्यं प्रदापयेत् । वेदोसीति च मंत्रेण उपवीतं प्रदापयेत्

«idaṃ viṣṇur vicakrame…» မန္တရဖြင့် အर्घ្យကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် «vedosi…» မန္တရဖြင့် ဥပဝီတ(သန့်ရှင်းသော ယဇ်ကြိုး) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 93

बृहस्पतेति मंत्रेण दद्याद्वस्त्राणि भानवे । येन श्रियं प्रकुर्वाणः पुष्पमालां प्रपूजयेत्

«ဗြဟස්ပတေ…» ဟူသော မန္တရဖြင့် ဘာနု (နေမင်း) ထံသို့ အဝတ်အစားများ လှူဒါန်းရမည်။ ထို့နောက် သာယာချမ်းသာ စီးပွားတိုးပွားစေရန် ပန်းကုံးဖြင့် သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 94

धूरसीति च मंत्रेण धूपं दद्यात्सगुग्गलम् । समिद्धोंजनमंत्रेण अंजनं तु प्रदापयेत्

«ဓူရ အသီ…» မန္တရဖြင့် ဂုဂ္ဂုလု အစေးနှင့်အတူ နံ့သာမီး (ဓూప) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် «သမိဒ္ဓောံဇန…» မန္တရဖြင့် အဉ္ဇန (မျက်ခုံးဆေး/ကော်လီရီယမ်) ကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 95

युंजान इति मंत्रेण भानुं रोचनमालभेत् । आरार्त्तिकं च वै कुर्याद्दीर्घायुत्वाय वै पुनः

«ယုဉ္ဇာန…» ဟူသော မန္တရဖြင့် ဘာနု ထံသို့ ရောစနာ (တောက်ပသော မင်္ဂလာရောင်) ကို လိမ်းပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် အသက်ရှည်စေရန် အာရတီကိုလည်း ထပ်မံ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 96

सहस्रशीर्षा पुरुषः सूर्यं शिरसि पूजयेत् । शंभवायेति मंत्रेण रवेर्नेत्रे परामृशेत्

(ပုရုရှ-သုက္တ) «သဟသ္ရရှီရ္ရှာ ပုရုရှ…» မန္တရဖြင့် နေမင်း (စူရျ) ကို ဦးခေါင်း၌ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် «ရှံဘဝာယ…» မန္တရဖြင့် ရဝိ၏ မျက်စိတို့ကို လက်ဖြင့် ထိကာ ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 97

विश्वतश्चक्षुरित्येवं भानोर्देहं समालभेत् । श्रीश्च ते लक्ष्मीश्चेति सर्वांगे पूजयेद्रविम्

ဤသို့ «ဝိශ්ဝတශ් ခ္စက္ခုḥ…» မန္တရဖြင့် ဘာနု၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိကာ ဂုဏ်ပြုရမည်။ ထို့ပြင် «ရှရီශ් စ တေ လက္ရှမီශ් စ…» မန္တရဖြင့် ရဝိကို အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း အားလုံး၌ ပူဇော်ရမည်။

Verse 98

ईश्वर उवाच अथ मेरोर्महादेवि अष्टशृंगस्य सुव्रते । पूजाविधानमंत्रांस्ते कथयामि समासतः

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ယခုအခါ မဟာဒေဝီ၊ သီလဝတီရေ၊ မေရု၏ အष्टသೃင်္ဂ (တောင်ထိပ်ရှစ်ပါး) ကို ပူဇော်ရာ မန္တရများနှင့် ပူဇော်နည်းကို အကျဉ်းချုံး ပြောမည်။

Verse 99

अष्टशृंगं महादेवि अनेन विधिनाऽर्चयेत् । प्रथमं पूजयेन्मध्ये मंत्रेणानेन सुव्रते

မဟာဒေဝီရေ၊ အष्टသೃင်္ဂ ကို ဤနည်းတော်အတိုင်း ပူဇော်ရမည်။ အရင်ဆုံး သီလဝတီရေ၊ အလယ်ဗဟို၌ ဤမန္တရဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 100

महाहिवोमहायेति नानापुष्पकदंबकैः । त्रातारमिंद्रमंत्रेण पूर्वशृंगं सदार्चयेत्

ပန်းမျိုးစုံ အစုအဝေးများဖြင့် အရှေ့ဘက်တောင်ထိပ်ကို အမြဲပူဇော်၍ «mahāhivo mahāyeti» ဟူသော မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် «trātāram indram…» ဟူသော အိန္ဒြမန်တရဖြင့် ကာကွယ်ရှင် အရှင်အဖြစ် ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 101

तमुष्टवामेति मंत्रेण पूजयेत्सुरसुन्दरि । अग्निमीऌए पुरोहितमाग्नेयं शृंगमर्चयेत्

ကောင်းကင်နတ်သမီးကဲ့သို့ လှပသူရေ၊ «tamuṣṭavām…» မန္တရဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် «agnim īḷe purohitam» ဖြင့် အာဂ္နေယ (အရှေ့တောင်) တောင်ထိပ်ကို အာရုံပြု၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 102

आग्नेय्या चैव गायत्र्या अथवानेन पूजयेत् । यमाय त्वा मखाय त्वा दक्षिणं शृंगमर्च येत्

အာဂ္နေယီ ဂါယတ္ရီဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဤဖော်ပြသော စကားရပ်ဖြင့်ဖြစ်စေ ပူဇော်နိုင်သည်။ «yamāya tvā, makhāya tvā» မန္တရဖြင့် တောင်ဘက်တောင်ထိပ်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 103

उदीरतामवरेप्यथवानेन पूजयेत् । आयं गौरिति मंत्रेण नैरृत्यं शृङ्गमर्चयेत्

မန္တရား «udīratām…» ဖြင့် ပူဇော်ရမည်၊ သို့မဟုတ် ဤပုံသေနည်းဖြင့်လည်း ပူဇော်နိုင်သည်။ «āyaṃ gauḥ…» မန္တရားဖြင့် နైరဣတျ (အနောက်တောင်) တောင်ထိပ်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 104

रक्षोहणं वाजिनं वा पूजयेदसुरांतिकम् । इंद्रासोमा च यो मंत्रो ह्यथवा तेन पूजयेत्

ရက္ခသများကို သတ်ဖြတ်သူဟုလည်းကောင်း၊ အောင်မြင်မြန်ဆန်သောသူဟုလည်းကောင်း၊ အဆုရများကို ဖျက်ဆီးသူဟုလည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။ သို့မဟုတ် «indrā-somā…» ဖြင့်အစပြုသော မန္တရားမည်သည့်ဟာမဆို ထိုမန်တရားဖြင့်ပင် ပူဇော်ရမည်။

Verse 105

अभि त्वा सूर नोन्विति चैशानं शृंगमर्चयेत् । येनेदं भूतमिति वा अथवानेन पूजयेत्

«abhi tvā sūra…» မန္တရားဖြင့် ဣရှာန (အရှေ့မြောက်) တောင်ထိပ်ကို ပူဇော်ရမည်။ သို့မဟုတ် «yenedam bhūtam…» မန္တရားဖြင့်လည်းကောင်း၊ မဟုတ်လျှင် ဤပုံသေနည်းဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 106

नमोस्तु सर्पेभ्य इति मेरुपीठं सदाऽर्चयेत् । हिरण्यगर्भः समवर्त्ततेति पुनर्मध्ये सदार्चयेत्

«namas tu sarpebhyaḥ» ဟူသော စကားဖြင့် မေရုပီဋ္ဌ (Merupīṭha) ကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် အလယ်ဗဟို၌လည်း «hiraṇyagarbhaḥ samavartata…» ဖြင့် အမြဲတမ်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 107

सविता पश्चातादिति वै पूजयेत्पुष्प मालया । त्रिकालमर्चयेद्देवि प्रदद्यादर्घ्यमादरात्

ပန်းမော်လေးဖြင့် «savitā paścātāt…» မန္တရားကို အသုံးပြုကာ နေဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။ အို ဒေဝီ၊ တစ်နေ့သုံးကြိမ် ပူဇော်၍ လေးစားစွာ အဃ္ယရေ (arghya) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 108

माता रुद्राणां दुहिता वसूनां पूर्वाह्ने चैव पूजयेत् । मध्याह्ने पूजयेद्देवि तद्विष्णोः परमं पदम्

နံနက်ပိုင်းတွင် «မాతာ ရုဒြာဏာṃ၊ ဒုဟိတာ ဝသူနာṃ…» ဟူသော မန္တရဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ မွန်းတည့်ချိန်တွင် အို ဒေဝီ «တဒ္ ဝိષ્ણောḥ ပရမံ ပဒံ…» ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 109

हंसः शुचिषदिति वा अपराह्णे सदार्चयेत् । एवं भानुं ग्रहैः सार्द्ध पूजयेद्वरवर्णिनि

နေ့လယ်နောက်ပိုင်းတွင် «ဟံသಃ သုချိသတ်…» ဟူသော မန္တရဖြင့် အမြဲပူဇော်ရမည်။ ထို့ကြောင့် အို အလှရောင်သွေးမိန်းမ၊ ဗာနု (နေမင်း) ကို ဂြိုဟ်များနှင့်အတူ ပူဇော်ရမည်။

Verse 110

देव्युवाच । यानि पुष्पाणि चेष्टानि सदा भास्करपूजने । कानि चोक्तानि देवेश कथयस्व प्रसादतः

ဒေဝီက မေးလျှောက်သည်– «အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ဘာစ్కရ (နေမင်း) ကို အမြဲပူဇော်ရာတွင် အလွန်နှစ်သက်ကြသော ပန်းများသည် မည်သည့်ပန်းများနည်း။ ကရုဏာဖြင့် ပြောပြပါ»။

Verse 111

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि पुष्पा ध्यायमनुत्तमम् । येन चार्कस्थले देवि शीघ्रं तुष्यति पूजितः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– «နားထောင်ပါ ဒေဝီ၊ ပန်းများအကြောင်း အထွတ်အထိပ်သော အခန်းကို ငါဟောမည်။ ဤအရာကြောင့် အရ္က၏ သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ပူဇော်လျှင် နေမင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပျော်ရွှင်တော်မူ၏»။

Verse 112

मालतीकुसुमैः पूजा भवेत्सांनिध्यकारिका । मल्लिकायाश्च कुसुमैर्भोगवाञ्जायते नरः

မာလတီပန်းဖြင့် ပူဇော်လျှင် ဒေဝတော်၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုကို ဖြစ်စေသည်။ မလ္လိကာပန်းကို ဆက်ကပ်လျှင် လူသည် စည်းစိမ်ခံစားမှုနှင့် စည်းလုံးချမ်းသာကို ရရှိသည်။

Verse 113

सौभाग्यं पुंडरीकैस्तु भवत्यर्थश्च शाश्वतः । कदंबपुष्पैर्देवेशि परमैश्वर्यमश्नुते

ပုဏ္ဍရိက ကြာပန်းတို့ဖြင့် ကံကောင်းခြင်း ပေါ်ထွန်း၍ ထာဝရ ဥစ္စာလည်း ရရှိ၏။ ကဒမ္ဗ ပန်းတို့ဖြင့် အို ဒေဝီမယ်တော်၊ အမြင့်ဆုံး အာဏာတော်နှင့် တောက်ပသော ဂုဏ်ရောင်ကို ရောက်ရှိ၏။

Verse 114

भवत्यक्षयमन्नं च बकुलै रर्चने रवेः । मदारपुष्पकैः पूजा सर्वकुष्ठविनाशिनी

ရဝိ (နေမင်း) ကို ဘကူလ ပန်းများဖြင့် ပူဇော်လျှင် မကုန်ခန်းသော အစာအဟာရနှင့် အာဟာရဓာတ် ရရှိ၏။ မဒါရ ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ခြင်းသည် ကုဋ္ဌ (အရေပြားရောဂါ) အမျိုးမျိုးကို ဖျက်ဆီး၏။

Verse 115

बिल्वस्य पत्रकुसुमैमहतीं श्रियमश्नुते । अर्कस्रजा भवत्यर्थः सर्वकामफलप्रदः

ဘိလ္ဝ ရွက်နှင့် ပန်းတို့ဖြင့် မဟာသီရိ (ကြီးမားသော စည်းစိမ်) ကို ရရှိ၏။ အရ္က ပန်းကုံးဖြင့် ဥစ္စာပေါ်ထွန်း၍ တရားသင့်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်၏။

Verse 116

प्रदद्याद्रूपिणीं कन्यां पूजितो बकुलस्रजा । किंशुकैरर्चितो देवि न पीडयति भास्करः

ဘကူလ ပန်းကုံးဖြင့် နေမင်းကို ပူဇော်လျှင် အလှတရားပြည့်စုံသော သမီးကညာ (သင့်တော်သော ဇနီး) ကို ပေးတော်မူ၏။ ကိံရှုက ပန်းများဖြင့် ပူဇော်လျှင် အို ဒေဝီ၊ ဘာස්ကရ (နေမင်း) သည် ပူဇော်သူကို မနှိပ်စက်တော့။

Verse 117

अगस्तिकुसुमैस्तद्वदानुकूल्यं प्रयच्छ ति । करवीरैस्तु देवेशि सूर्यस्यानुचरो भवेत्

အဂသ္တိ ပန်းများဖြင့်လည်း ထိုနည်းတူ နေမင်းသည် မေတ္တာကရုဏာနှင့် အကူအညီပေးသော အနုဂ्रहကို ပေးတော်မူ၏။ ကရဝီရ ပန်းများဖြင့် အို ဒေဝီမယ်တော်၊ လူသည် စူရျ၏ အမှုထမ်းအဖြစ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 119

शतपत्रस्रजा देवि सूर्यसालोक्यतां व्रजेत् । बकपुष्पैर्महादेवि दारिद्यं नैव जायते

အို ဒေဝီ၊ ရာပွင့်ပန်း (śatapatra) ပန်းကုံးဖြင့် ဆုတောင်းလျက် ဆူရိယ၏ လောက (sālokya) သို့ ရောက်နိုင်သည်။ ဘကာပန်းဖြင့် အို မဟာဒေဝီ၊ ဆင်းရဲမှု မပေါ်ပေါက်တော့။

Verse 120

यः सूर्यायतनं भक्त्या गैरिकेणोपलेपयेत् । प्राप्नुयान्महतीं लक्ष्मीं रोगैश्चापि प्रमुच्यते

မည်သူမဆို ယုံကြည်ကိုးကွယ်စိတ်ဖြင့် ဆူရိယဘုရားရဲ့ အာယတန (ဘုရားကျောင်း) ကို ဂိုင်ရိက (အနီရောင်အိုခါ) ဖြင့် လိမ်းကပ်လျှင် မဟာလက္ခမီ (ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု) ကို ရရှိပြီး ရောဂါများမှလည်း လွတ်မြောက်သည်။

Verse 121

अष्टादशेह कुष्ठानि ये चान्ये व्याधयो नृणाम् । प्रलयं यांति ते सर्वे मृदा यद्युपलेपयेत्

ဤနေရာ၌ လူတို့ကို ထိခိုက်စေသော ကုဋ္ဌ (အရေပြားရောဂါ) ၁၈ မျိုးနှင့် အခြားရောဂါများအားလုံးသည် ဤဒေသ၏ သန့်ရှင်းသော မြေ (mṛd) ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို လိမ်းကပ်လျှင် ပျက်ကွယ်သွားကြသည်။

Verse 122

विलेपनानां सर्वेषां कुंकुमं रक्तचंदनम् । पुष्पाणां करवीराणि प्रशस्तानि वरानने

အို မျက်နှာလှသူ၊ လိမ်းသုတ်အဆီအနှစ်တို့အနက် ကုင်ကုမ (စဖရန်) နှင့် အနီရောင် စန္ဒနက သည် အကောင်းဆုံးဖြစ်၏။ ပန်းတို့အနက် ကရဝီရ (အိုလီအန်ဒါ) ပန်းများကို အထူးချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 123

नातः परतरं किंचिद्भास्वतस्तुष्टिकारकम् । यादृशं कुङ्कुमं जाती शतपत्रं तथाऽगुरुः

ဘဟာသ္ဝတ် (နေဘုရား) ကို ပျော်ရွှင်စေရာတွင် ဤအရာများထက် မြင့်မြတ်သောအရာ မရှိဟု သိရသည်—ကုင်ကုမ (စဖရန်)၊ ဇာတီ (မယ်လီ/စံပယ်) ပန်း၊ ရာပွင့်ပန်း śatapatra၊ ထို့အတူ အဂုရု (အလူးစ်ဝုဒ်) ဖြစ်သည်။

Verse 124

किं तस्य न भवेल्लोके यश्चैभिश्चार्चयेद्रविम् । उपलिप्यालयं यस्तु कुर्यान्मंडलकं शुभम्

ဤပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ရဝိ (နေဘုရား) ကို ပူဇော်သူအတွက် ဤလောက၌ မရနိုင်သောအရာ မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။ ထို့ပြင် ဘုရားကျောင်းကို လိမ်းသန့်စင်ကာ မင်္ဂလာမဏ္ဍလကို ပြုလုပ်သူ၏ ကုသိုလ်ကံသည် အတည်ပြုကာ တည်မြဲလေ၏။

Verse 125

एकेनास्य भवेदर्थो द्वाभ्यामारोग्यमश्नुते । त्रिभिस्तु सर्वविद्यावांश्चतुर्भिर्भोगवान्भवेत्

မဏ္ဍလတစ်ခုပြုလျှင် စည်းစိမ်ဥစ္စာရ၏; နှစ်ခုပြုလျှင် ကျန်းမာရေးကို ရရှိ၏။ သုံးခုပြုလျှင် ပညာရပ်အပေါင်း၌ ပညာရှိဖြစ်၏; လေးခုပြုလျှင် သာယာပျော်ရွှင်မှုနှင့် အပျော်အပါးတို့ ပြည့်စုံ၏။

Verse 126

पंचभिर्विपुलं धान्यं षड्भिरायुर्बलं यशः । सप्तमण्डलतारी स्यान्मंडलाधिपतिर्नरः

ငါးခုဖြင့် စပါးနှံအလွန်ပေါများ၏; ခြောက်ခုဖြင့် အသက်ရှည်ခြင်း၊ အင်အားနှင့် ဂုဏ်သတင်းကို ရ၏။ ခုနစ်ခုဖြင့် မဏ္ဍလခုနစ်ဝိုင်းကို “ကူးမြောက်သူ” ဖြစ်ကာ မဏ္ဍလအုပ်စိုးသူ (maṇḍalādhipati) ဖြစ်လာ၏။

Verse 127

घृतदीपप्रदानेन चक्षुष्माञ्जायते नरः । कटुतैलस्य दीपेन स्वं शत्रुं जयते नरः

ဂျီ (ghṛta) ဖြင့်ပြည့်သော မီးခွက်ကို လှူဒါန်းလျှင် လူသည် မျက်စိအလင်းကောင်းခြင်းကို ရ၏။ အနံ့ပြင်းသော ဆီဖြင့် မီးခွက်ပူဇော်လျှင် လူသည် မိမိ၏ ရန်သူကို အနိုင်ယူ၏။

Verse 128

तैलदीपप्रदानेन सूर्यलोके महीयते । मधूकतैलदीपेन सौभाग्यं परमं लभेत्

ဆီမီးခွက်ကို လှူဒါန်းလျှင် နေဘုရား၏ လောက၌ ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရ၏။ မဓူက (madhūka) ဆီဖြင့် မီးခွက်ပူဇော်လျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိ၏။

Verse 129

पुष्पाणां प्रवरा जाती धूपानां विजयः परः । गन्धानां कुंकुमं श्रेष्ठं लेपानां रक्तचंदनम्

ပန်းများအနက် မလိကာပန်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ အမွှေးတိုင်များအနက် “ဝိဇယ” သည် အထွတ်အထိပ်။ အနံ့သာများအနက် ကုင်ကူမ (ဇာဖရန်း) သည် အကောင်းဆုံး၊ လိမ်းသုတ်အနက် အနီရောင် စန္ဒနက သာလွန်မြတ်တယ်။

Verse 130

दीपदाने घृतं श्रेष्ठं नैवेद्ये मोदकः परम् । एतैस्तुष्यति देवेशः सांनिध्यं चाधिगच्छति

မီးပူဇော်ရာတွင် ဂျီ (ထောပတ်ရည်) သည် အကောင်းဆုံး၊ နైవေဒျ (အာဟာရပူဇော်) တွင် မိုဒက သည် အထွတ်အထိပ်။ ဤအရာများကြောင့် ဒေဝေရှ (ဘုရားတို့၏ အရှင်) သည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ပူဇော်သူအား သာန်နိဓ္ဓိယ—အနီးကပ်တည်ရှိခြင်း—ကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 131

एवं संपूज्य विधि वत्कृत्वा पितृप्रदक्षिणाम् । प्रणम्य शिरसा देवं तत्र चार्कस्थलं प्रिये

ဤသို့ စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပြီးနောက် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များအတွက် ပရဒက္ခိဏာ (ဝန်းလှည့်) ကို ပြုလုပ်ကာ၊ ခေါင်းချ၍ ဒေဝကို ဦးညွှတ်ရမည်။ ထို့နောက် အချစ်တော်မ၊ အဲဒီနေရာရှိ အာကသ္ထလ (နေမင်း၏ သန့်ရှင်းရာ) သို့ သွားရမည်။

Verse 132

सुखासीनस्ततः पश्येद्रवेरभिमुखे स्थितः । एकं सिद्धार्थकं कृत्वा हस्ते पानीयसंयुतम्

ထို့နောက် သက်သာစွာ ထိုင်၍ နေမင်းကို မျက်နှာမူနေရာယူကာ ကြည့်ရှုရမည်။ ထို့ပြင် စိဒ္ဓာရ္ထက (အဖြူမုစတာစေ့) တစ်စေ့ကို ရေနှင့်အတူ ပြင်ဆင်၍ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရမည်။

Verse 133

कामं यथेष्टं हृदये कृत्वार्कस्थलसन्निधौ । पिबेत्सतोयं तद्देवि ह्यस्पृष्टं दशनैः सकृत्

အာကသ္ထလ၏ နီးကပ်သော သာန်နိဓ္ဓိယ၌ မိမိလိုရာ ဆန္ဒကို နှလုံးထဲတွင် တည်စေပြီး၊ ဒေဝီရေ၊ ထိုရေကို တစ်ကြိမ်သာ သောက်ရမည်—သွားဖြင့် မထိစေဘဲ။

Verse 134

एवं कृत्वा नरो देवि कोटियात्राफलं लभेत् । ब्रह्मा विष्णुर्महादेवो ज्वलनो धनदस्तथा

ဤသို့ပြုလုပ်လျှင်၊ အို ဒေဝီ၊ လူတစ်ယောက်သည် ဘုရားဖူးခရီး တစ်ကုဋေ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။ ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟာဒေဝ၊ အဂ္နိ နှင့် ဓနဒ (ကူဗေရ) တို့လည်း…

Verse 135

भानुमाश्रित्य सर्वे ते मोदन्ते दिवि सुव्रते । तस्माद्भानुसमं देवं नाहं पश्यामि कञ्चन

ဘဟာနု (နေမင်း) ကို အားထား၍ ထိုဒေဝတားအားလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပျော်ရွှင်ကြသည်၊ အို သီလကောင်းမြတ်သူ။ ထို့ကြောင့် နေမင်းနှင့် တန်းတူသော ဒေဝတားကို ငါ မမြင်ပါ။

Verse 136

इति कृत्वा महादेवि पुनर्भानौ प्रदक्षिणम् । कुर्यान्मन्त्रेण देवेशि सप्तकृत्वो वरानने

ဤသို့ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အို မဟာဒေဝီ၊ ဘဟာနု (နေမင်း) ကို ထပ်မံ ပတ်လည်လှည့်ပူဇော် (ပရဒက္ခိဏ) ပြုရမည်။ အို ဒေဝတို့၏ မယ်တော်၊ မျက်နှာလှသူ၊ မန္တရဖြင့် ခုနစ်ကြိမ် ပြုလေ။

Verse 137

तमुष्टवाम इति ऋक्प्रथमा परिकीर्तिता । एतोन्विन्द्रं स्तवामेति द्वितीया परिकीर्तिता

«tamuṣṭavāma» ဟူသည်ကို ပထမ ရစ်ခ် (Ṛk) မန္တရဟု ကြေညာထားသည်။ «etonvindraṃ stavāma» ဟူသည်ကို ဒုတိယဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 138

इंद्र शुद्धो न आगहि तृतीया परिकीर्तिता । इन्द्रं शुद्धो हि नो रयिं चतुर्थी परिकीर्तिता

«iṃdra śuddho na āgahi» ဟူသည်ကို တတိယဟု ကြေညာထားသည်။ «indraṃ śuddho hi no rayiṃ» ဟူသည်ကို စတုတ္ထဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 139

अस्य वामस्येति शुभे पञ्चमी परिकीर्तिता । त्रिभिष्ट्वं देव इति वै षष्ठी च परिकीर्तिता

«asya vāmasya» ဟူသော မင်္ဂလာဝါကျကို ပဉ္စမအဖြစ် ကြေညာထား၏။ ထို့ပြင် «tribhiṣṭvaṃ deva» ဟူသည်ကိုလည်း အမှန်တကယ် ဆဋ္ဌမအဖြစ် ကြေညာထား၏။

Verse 141

तानि ते कथयाम्यद्य दश सामानि सुन्दरि । हुंकारः प्रणवोद्गीथः प्रस्तावश्च चतुष्टयम्

ယနေ့ ငါသည် သင်အား ပြောပြမည်၊ အလှတရားရှိသောသူမရေ—စမန္သီချင်း ဆယ်ပါးကို။ ဟုမ္ကာရ (huṃkāra)၊ ပ္ရဏဝ-ဥဒ္ဂီထ (praṇava-udgītha)၊ ပ္ရஸ္တာဝ (prastāva) — ဤတို့သည် လေးပါးတစ်စု ဖြစ်၏။

Verse 142

पञ्चमं प्रहरो यत्र षष्ठमारण्यकं तथा । निधनं सप्तमं साम्नां सप्तसिद्धिमिति स्मृतम्

ထိုအစဉ်အလာတွင် ပဉ္စမကို «ပရဟရ» (Prahara) ဟုခေါ်၍၊ ဆဋ္ဌမကို «အာရဏ္ယက» (Āraṇyaka) ဟုလည်းကောင်း၊ စမန္များအနက် သတ္တမကို «နိဓန» (Nidhana) ဟုခေါ်သည်—ဤသည်ကို «သပ္တသိဒ္ဓိ» (saptasiddhi) ဟူ၍ မှတ်သားကြ၏။

Verse 143

पञ्चविध्यमिति प्रोक्तं ह्रींकारप्रणवेन तु । अष्टमं च तथा साध्यं नवमं वामदेवकम्

ဤသည်ကို «ငါးမျိုး» ဟု ကြေညာထားသည်၊ အထူးသဖြင့် «ဟ္ရီံ» (hrīṃ) သဒ္ဒါနှင့် ပ္ရဏဝ (Oṃ) တို့နှင့် ဆက်နွယ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် အဋ္ဌမကို «သာဓျ» (Sādhya) ဟုလည်းကောင်း၊ နဝမကို «ဝာမဒေဝက» (Vāmadevaka) ဟုလည်းကောင်း ဆိုကြ၏။

Verse 144

ज्येष्ठं तु दशमं साम वेधसे प्रियमुत्तमम् । एतेषां देवि साम्नां वै जाप्यं कार्यं विधानतः

သို့ရာတွင် ဒသမ စမန္ကို «ဇျေဋ္ဌ» (Jyeṣṭha) ဟုခေါ်ကြပြီး၊ အလွန်မြတ်၍ ဖန်ဆင်းရှင် Vedhas အတွက် ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်၏။ ဒေဝီရေ—ဤစမန္များ၏ ဂျပ (japa) ကို စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 145

ज्येष्ठसामपरं चैव द्वितीयं गदतः शृणु । न च श्राव्यं द्वितीयं तु जप्तव्यं मुक्तिमिच्छता

ယခု ငါ့ထံမှ ဂျေဋ္ဌ-သာမန်နောက်တော်လိုက်သော ဒုတိယ မန္တရကို နားထောင်လော့။ ဤဒုတိယကို လူအများရှေ့တွင် မဖတ်ကြားရ၊ မောက္ခကို လိုလားသူသည် တိတ်တဆိတ် ဂျပ (japa) အဖြစ်သာ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 146

तज्जाप्यं परमं प्रोक्तं स्वयं देवेन भानुना । जाप्यस्य विनियोगोऽस्य लक्षणं च निबोध मे । स्तोभसारं श्वासलीनमोंकारादि स्मृतं बुधैः

ဤဂျပကို အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု ကြေညာထားပြီး၊ နတ်သမိုင်းတော် နေဘုရား ဘာနုက ကိုယ်တိုင် သင်ကြားထားသည်။ ၎င်း၏ အသုံးချပုံနှင့် လက္ခဏာများကို ငါ့ထံမှ သိလော့—အနှစ်သာရမှာ စတိုဘ္ဟ သရအက္ခရာများတွင် ရှိ၍၊ အသက်ရှူသံနှင့် ပေါင်းလျက်နေကာ၊ «အိုမ်» ဖြင့် စတင်သည်ဟု ပညာရှိတို့ မှတ်သားထားကြသည်။

Verse 147

ऊर्भानुश्च तथा धर्मं धर्मः सत्यं ह्यृत तथा । धर्मं ये धर्मवद्धर्मे धर्मे वै निधनं गताः

«ဦర్భာနု» ဟူသကဲ့သို့ «ဓမ္မ» လည်းရှိ၏။ «ဓမ္မ» သည် အမှန်တရား (သတ္တ) ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ပြင် «ဣတ» (ကမ္ဘာလောက စည်းကမ်း) လည်း ဖြစ်သည်။ ဓမ္မ၌ တည်မြဲ၍ ဓမ္မအတိုင်း နေထိုင်သူတို့သည်၊ ဓမ္မ၌ပင် အဆုံးသတ်သော်လည်း—ဓမ္မမှ ပေါက်ဖွားသော ပြည့်စုံမှုကို ရရှိကြသည်။

Verse 148

यदेभिश्च यजेच्छब्दैरुचितं सामगैर्द्विजैः । जाप्यं चैतत्परं प्रोक्तं स्वयं देवेन भानुना

ဤ «ယဇေတ်» ဟူသော အသံထွက်များဖြင့် သာမဝေဒ သီချင်းဆိုသော ဒွိဇတို့က ပူဇော်ရာတွင် သင့်လျော်စွာ အသုံးပြုသည့် အရာသည်လည်း၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂျပဟု ကြေညာထားပြီး နတ်သမိုင်းတော် နေဘုရား ဘာနုက ကိုယ်တိုင် သင်ကြားထားသည်။

Verse 149

एतद्वै जप्यमानस्तु पुनरावर्तते न तु । सर्वरोगविनिर्मुक्तो मुच्यते ब्रह्महत्यया

ဤမန္တရကို အမြဲတမ်း ဂျပရွတ်ဆိုနေသူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသို့ မပြန်လာတော့။ ရောဂါအားလုံးမှ လွတ်ကင်းပြီး၊ ဘြာဟ္မဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်မှပင် လွတ်မြောက်စေသည်။

Verse 150

आज्यदोहाद्यदोहेति ज्येष्ठसाम्नोऽपि लक्षणम्

«Ājyadohādyadoha» ဟူသောစကားသည်လည်း ဂျေဋ္ဌ-သာမန် (Jyeṣṭha-sāman) ၏ သတ်မှတ်လက္ခဏာဟု ဆိုထားသည်။

Verse 151

इति संपूज्य देवेशं ततः कुर्यात्परां स्तुतिम् । ऋग्भिर्वे पंचभिश्चैव शृणुष्वैकमनास्तु ताः

ဤသို့ နတ်တို့၏အရှင်ကို သေချာစွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အထွတ်အမြတ် ချီးမွမ်းသီချင်းကို ဆက်ကပ်ရမည်—အမှန်တကယ် ရိဂ္ဝေဒ မန္တရ ၅ ပုဒ်ဖြင့်။ စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုတို့ကို နားထောင်လော့။

Verse 152

उक्षाणं पृश्निमिति वै प्रथमा परिकीर्तिता । चत्वारि वाक्परीति वै द्वितीया परिकीर्तिता

«Ukṣāṇaṃ pṛśnim» ကို ပထမ ရစ်ခ် (ṛc) ဟု ကြေညာထားသည်။ «Catvāri vākparī» ကို ဒုတိယ ရစ်ခ် (ṛc) ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 153

इंद्रं मित्रं तृतीया तु ऋक्चैव परिकीर्तिता । कृष्णं नियानं हि तथा चतुर्थी परिकीर्तिता

«Indraṃ mitraṃ» ကို တတိယ ရစ်ခ် (ṛc) ဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့အတူ «Kṛṣṇaṃ niyānaṃ» ကို စတုတ္ထ ရစ်ခ် (ṛc) ဟုလည်း ကြေညာထားသည်။

Verse 154

द्वादशप्रथम इति पंचमी परिकीर्तिता । यो रत्नवाहीत्यनया किरीटं योजयेद्रवेः

«Dvādaśa-prathama» ကို ပဉ္စမ (ṛc) ဟု ကြေညာထားသည်။ «ratnavāhī» မန္တရဖြင့် ရဝိ (နေမင်း) အပေါ် မကွတ်ကို တင်ရမည်။

Verse 155

गतेहनामित्यनया अव्यंगं भास्करं न्यसेत् । अनेन विधिना देवि पूजयेद्विधिवद्रविम्

မန္တရ «gatehanām» ဖြင့် အပြစ်ကင်းစင်သော ဘ္ဟာစ్కရ (နေမင်း) ကို တည်ထောင်ရမည်။ အို ဒေဝီ၊ ဤနည်းဖြင့် ရဝီကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 156

इत्येष ते मया ख्यातः प्रतिमापूजने विधिः

ဤသို့ပင်၊ ရုပ်ပုံတော်ကို ပူဇော်ရာ နည်းလမ်းကို ငါက သင်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 157

अनेनविधिना यस्तु सततं पूजयेद्रविम् । स प्राप्नोत्यधिकान्कामानिह लोके परत्र च

ဤနည်းဖြင့် ရဝီကို အမြဲတမ်း ပူဇော်သူသည် ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ပါ ဆန္ဒအလိုများစွာကို ရရှိမည်။

Verse 158

पुत्रार्थी लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम् । कन्यार्थी लभते कन्यां विद्यार्थी वेदविद्भवेत्

သားလိုသူသည် သားကို ရလိမ့်မည်၊ ငွေကြေးလိုသူသည် ငွေကြေးကို ရလိမ့်မည်။ သမီးလိုသူသည် သမီးကို ရလိမ့်မည်၊ ပညာလိုသူသည် ဝေဒကို သိမြင်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 159

निष्कामः पूजयेद्यस्तु स मोक्षं याति वै ध्रुवम् । अस्य क्षेत्रस्य माहात्म्यादर्कसूर्यप्रभावतः

သို့သော် ဆန္ဒမဲ့စွာ ပူဇော်သူသည် မုက္ခကို မလွဲမသွေ ရောက်လိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ မဟာတန်ခိုးနှင့် အရက—သူရယ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 160

अन्यत्र ब्राह्मणानां च कोटिना यत्फलं लभेत् । अर्कस्थले तथैकेन भोजितेन तु तत्फलम्

အခြားနေရာများတွင် ဗြာဟ္မဏ တစ်ကုဋိကို ကျွေးမွေးလှူဒါန်း၍ ရသည့် ကုသိုလ်အကျိုးကို—အာရ္ကသ္ထလ၌ ဗြာဟ္မဏ တစ်ဦးတည်းကို ကျွေးမွေးလှူဒါန်းခြင်းဖြင့်ပင် ထိုအကျိုးတူ ရရှိသည်။

Verse 161

स्नानं दानं जपो होमः सूर्यपर्वणि यत्कृतम् । तत्सर्वं कोटिगुणितं सूर्यकोटिप्रभावतः

ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ မန္တရရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ပြုခြင်းတို့ကို—စူရျ ပွဲနေ့တွင် ပြုလုပ်သမျှသည် စူရျ၏ မဟာအာနုဘော်ကြောင့် ကုဋိဆတင်မြှောက်၍ တိုးပွားသည်။

Verse 162

माघमासे नरो यस्तु सप्तम्यां रविवासरे । कृष्णपक्षे महादेवि जागरं श्रद्धयाऽचरेत् । अर्कस्थलसमीपे तु स याति परमां गतिम्

အို မဟာဒေဝီ၊ မာဃလတွင် ကృష్ణပက္ခ၏ သတ္တမီနေ့က တနင်္ဂနွေနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သော်၊ အာရ္ကသ္ထလအနီး၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ညလုံးနိုးကြား (ဇာဂရ) ပြုသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်သည်။

Verse 163

गोशतस्य प्रदत्तस्य कुरुक्षेत्रे च यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति तत्रार्कस्थलदर्शनात्

ကူရုက္ခေတ်ရ၌ နွားတစ်ရာ လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ရသည့် ကုသိုလ်အကျိုးကို—ထိုနေရာ၌ အာရ္ကသ္ထလကို မြင်တွေ့ခြင်းသာဖြင့်ပင် တူညီစွာ ရရှိသည်။

Verse 164

अर्कस्थलः पूजनीयस्तत्र स्थाने निवासिभिः । जपापुष्पैरर्कपुष्पै रोगिभिस्तु विशेषतः

အာရ္ကသ္ထလကို ထိုဒေသ၌ နေထိုင်သူတို့က ပူဇော်ထိုက်၏—ဇပါပန်း (hibiscus) နှင့် အာရ္ကပန်းတို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ အထူးသဖြင့် ရောဂါရှိသူတို့က ပို၍ ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 165

न च पत्रोर्णकुसुमैर्न चैवोन्मत्तसंभवैः । न चाम्रातकजैः पुष्पैरर्चनीयो दिवाकरः

နေမင်း (ဒိဝါကရ) ကို patrorṇa ပန်းများဖြင့် မပူဇော်ရ၊ unmattā အပင်မှ ပေါက်သောပန်းများဖြင့်လည်း မပူဇော်ရ၊ āmrātaka ပန်းများဖြင့်လည်း မပူဇော်ရ။

Verse 166

आम्रातकस्य कुसुमं निर्माल्यमिव दृश्यते । अप्रत्यग्रं बहिर्यस्मात्तस्मात्तत्परिवर्जयेत्

āmrātaka ပန်းသည် နိရ္မာလျ (nirmālya) ကဲ့သို့ စွန့်ပစ်ပြီးသားအကျန်အဆန်လို မြင်ရသည်။ အပြင်ပန်းမလတ်ဆတ်သဖြင့် ထိုပန်းကို ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 167

नाविज्ञातं प्रदातव्यं न म्लानं न च दूषितम् । न च पर्य्युषितं माल्यं दातव्यं भूतिमिच्छता

ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို လိုလားသူသည် မသိမမြင်သောအရာကို မပူဇော်ရ၊ နွမ်းညောင်းသည့်အရာ၊ အညစ်အကြေးပါသောအရာကိုလည်း မပူဇော်ရ။ အဟောင်းအနံ့ထွက်သော ပန်းကုံးကိုလည်း မပေးရ။

Verse 168

देवमुल्लोचयेद्यस्तु तत्क्षणात्पुष्पलोभतः । पुष्पाणि च सुगन्धानि भोजकेनेतराणि च

သို့သော် Bhojaka တစ်ဦးသည် ပန်းလိုဘကြောင့် ဘုရားရှင်၏ ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဆွဲယူဖယ်ရှားလျှင်၊ ထိုခဏချင်းပင်—ပန်းများသည် မွှေးကြိုင်နေသော်လည်း၊ အခြားအမျိုးအစားပန်းများဖြစ်သော်လည်း—

Verse 169

ब्रह्महत्यामवाप्नोति भोजको लोभमोहितः । महारौरवमासाद्य पच्यते शाश्वतीः समाः

လိုဘကြောင့် မောဟဖြစ်နေသော ထို Bhojaka သည် brahma-hatyā (ဗြဟ္မဏသတ်မှု) အပြစ်ကို ခံရပြီး Mahāraurava နရကသို့ ရောက်ကာ အဆုံးမရှိသော နှစ်များစွာ တင်းတိမ်စွာ ညှဉ်းပန်းခံရသည်။

Verse 170

हन्त ते कीर्त्तयिष्यामि धूपदानविधिं परम् । प्रदानाद्देवदेवस्य येन धूपेन यत्फलम्

ယခုမှစ၍ သင်တို့အား အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဓూపပူဇာ (အမွှေးတိုင်) ပူဇာပေးသည့် နည်းလမ်းကို ငါကြေညာမည်။ ဒေဝဒေဝ (ဘုရားတို့၏ဘုရား) ထံ ဓూపကို ပူဇာပေးလျှင် မည်သို့သော အကျိုးဖလ ရရှိသနည်း။

Verse 171

सदार्चने च धूपेन सामीप्यं कुरुते रविः । प्रदद्यात्सकलं कामं यद्यदिच्छति मानवः

ဓूपဖြင့် အမြဲတမ်း ပူဇာပြုလျှင် ရဝိ (နေမင်း) သည် မိမိထံ နီးကပ်ခြင်းကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် လူသားလိုချင်သမျှ ဆန္ဒအားလုံးကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။

Verse 172

तथैवागुरुधूपेन निधिं दद्यादभीप्सितम् । आरोग्यार्थी धनार्थी च नित्यदा गुग्गलं दहेत्

ထိုနည်းတူ အဂုရု (အမွှေးသစ်) ဓూపကို ပူဇာပေးလျှင် လိုလားသည့် ဥစ္စာနిధိကို ရရှိစေ၏။ ကျန်းမာရေးလိုသူနှင့် ငွေကြေးလိုသူတို့သည် နေ့စဉ် ဂုဂ္ဂုလု (guggulu) ကို မီးရှို့၍ ပူဇာပြုသင့်၏။

Verse 173

पिंडातधूपदानेन सदा तुष्यति भानुमान् । आरोग्यं च स्वयं दद्यात्सौख्यं च परमं भवेत्

ပိဏ္ဍာတ ဓూపကို ပူဇာပေးခြင်းဖြင့် ဘာနုမာန် (နေမင်း) သည် အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။ ပုဂ္ဂိုလ်အား ကျန်းမာရေးကို ကိုယ်တိုင်ပေးတော်မူပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သုခလည်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 174

श्रीवासकस्य धूपेन वाणिज्यं सकलं लभेत् । रसं सर्जरसं चैव दहतोऽर्थागमो भवेत्

ရှရီဝါသက (śrīvāsaka) ဓూపဖြင့် ပူဇာပြုလျှင် ကုန်သွယ်ရေးအမျိုးမျိုးတွင် အောင်မြင်မှုအားလုံးကို ရရှိစေ၏။ ထို့ပြင် ရေဇင်ကို မီးရှို့သူ—အထူးသဖြင့် စရ္ဇ (sarja) ရေဇင်ကို မီးရှို့သူ—ထံသို့ ဥစ္စာဝင်ငွေ တိုးပွားလာ၏။

Verse 175

देवदारुं च दहतो भवत्यन्नमथाक्षयम् । विलेपनं कुंकुमेन सर्वकामफलप्रदम्

ဒေဝဒါရုကို မီးရှို့သူအတွက် အစာအဟာရ မကုန်ခန်းဖြစ်၏။ ကုင်ကုမ (ဆာဖရွန်) ဖြင့် လိမ်းပွတ်လျှင် ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 176

इह लोके सुखी भूत्वा अक्षयं स्वर्गमाप्नुयात् । चंदनस्य प्रलेपेन श्रियमायुश्च विंदति

ဤလောက၌ပင် ပျော်ရွှင်စွာနေထိုင်ပြီး မပျက်စီးသော ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်နိုင်၏။ စန္ဒန်ဖြင့် လိမ်းပွတ်လျှင် စည်းစိမ်နှင့် အသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိ၏။

Verse 177

रक्तचन्दनलेपेन सर्वं दद्याद्दिवाकरः । अपि रोगशतैर्ग्रस्तः क्षेममारोग्यमाप्नुयात्

အနီရောင် စန္ဒန်ဖြင့် လိမ်းပွတ်လျှင် ဒိဝါကရ (နေမင်း) သည် အရာအားလုံးကို ပေးတော်မူ၏။ ရောဂါတစ်ရာဖြင့်ပင် ဒုက္ခရောက်သူလည်း လုံခြုံခြင်းနှင့် ကျန်းမာခြင်းကို ရရှိ၏။

Verse 178

गतिगंधं च सौभाग्यं परमं विंदते नरः । कस्तूरिकामर्दनकैरैश्वर्यमतुलं लभेत्

လူသည် မွှေးရနံ့ကောင်းနှင့် အမြင့်မြတ်သော ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိ၏။ ကစတူရီ (မတ်စ်) ကို လိမ်းပွတ်လျှင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စည်းစိမ်နှင့် အာဏာကို ရရှိ၏။

Verse 179

कर्पूरसंयुतैर्गंधैः क्ष्माधिपाधिपतिभवेत् । चतुःसमेन गंधेन सर्वा न्कामानवाप्नुयात्

ကပ်ပူရ (ကမ်ဖာ) ရောစပ်ထားသော ရနံ့များဖြင့် လိမ်းပွတ်လျှင် ဘုရင်တို့အပေါ် ဘုရင်ဖြစ်လာ၏။ လေးမျိုးညီမျှသော အနံ့သာဖြင့် ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေ၏။

Verse 180

एतत्ते कथितं देवि सूर्यमाहात्म्यमुत्तमम् । सविस्तरं मया ख्यातं किमन्यत्परिपृच्छसि

အို ဒေဝီ၊ သင့်အား နေရောင်ဘုရား၏ အမြတ်မဟာတန်ခိုးကို ငါ ပြောပြပြီးပြီ။ အသေးစိတ်လည်း ရှင်းလင်းပြီးပြီ—နောက်ထပ် ဘာကို မေးလိုသနည်း။

Verse 181

देव्युवाच । यद्येवं भगवान्सूर्यः सर्वतेजस्विनां वरः । स कथं ग्रस्यते देव सैंहिकेयेन राहुणा

ဒေဝီက မေးလေ၏—အကယ်၍ ဘုရားသခင် နေဘုရားသည် တောက်ပသူအပေါင်းတို့တွင် အမြင့်ဆုံးဖြစ်လျှင်၊ အရှင်၊ စိံဟိကာ၏သား ရာဟုက မည်သို့ နေကို မျိုသလဲ။

Verse 182

ईश्वर उवाच । शृणु दैवि प्रवक्ष्यामि सर्व पापप्रणाशनम् । कारणं ग्रहणस्यापि भ्रांतेर्विच्छेदकारकम्

ဣရှ္ဝရက ဆို၏—နားထောင်လော့၊ ဒေဝီ။ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော အရာကို ငါကြေညာမည်။ ဂြဟဏ (နေကြတ်) ၏ အကြောင်းရင်းမှန်ကိုလည်း ပြောမည်၊ မောဟကို ဖြတ်တောက်ပေးမည်။

Verse 183

राहुरादित्यबिंबस्याधस्तात्तिष्ठति भामिनि । अमृतार्थी विमानस्थो यावत्संस्रवतेऽमृतम्

အို တောက်ပသော မိန်းမ၊ ရာဟုသည် နေဒစ်အောက်၌ ရပ်တည်၍ ကောင်းကင်ယာဉ်ပေါ်တွင် နေကာ အမృతကို လိုလားသည်—အမృత စီးဆင်းနေသမျှကာလပတ်လုံး။

Verse 184

बिंबेनांतरितो देवि आदित्यग्रहणं हि तत् । न कश्चिद्ग्रसितुं शक्त आदित्यो दहति ध्रुवम्

ဒေဝီ၊ နေကို အလယ်တွင် အဝိုင်းတစ်ခုက ကာလွှမ်းသွားလျှင် ထိုသည်ကို နေကြတ်ဟု ခေါ်သည်။ သို့သော် နေကို တကယ် မည်သူမျှ မျိုနိုင်စွမ်းမရှိ၊ အာဒိတျသည် အမြဲတမ်း လောင်ကျွမ်းတောက်ပ၏။

Verse 185

आदित्यदेहजाः सर्वे तथान्ये देवदानवाः

နတ်တို့အားလုံးနှင့် ဒာနဝါတို့လည်း အာဒိတျယ၏ ကိုယ်တော်မှ မွေးဖွားလာကြသည်—အခြားသူတို့လည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 186

आदिकर्त्ता स्वयं यस्मादादित्यस्तेन चोच्यते । प्रभासे संस्थितो देवः सर्वपातकनाशनः

သူကိုယ်တိုင်သည် အစဉ်အလာ၏ ပထမဆုံး ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်သောကြောင့် ထို့ကြောင့် ‘အာဒိတျယ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ပရဘာသ၌ တည်နေသော ထိုဘုရားသည် အပြစ်အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။

Verse 187

भुक्तिमुक्तिप्रदो देवो व्याधिदुष्कृतनाशकृत् । तत्र सिद्धाः पुरा देवि लोकपाला महर्षयः

ထိုဘုရားသည် လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခကို ပေးတော်မူ၍ ရောဂါနှင့် မကောင်းမှုတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။ အို ဒေဝီ၊ ရှေးကာလ၌ ထိုနေရာတွင် စိဒ္ဓတို့၊ လောကပာလတို့နှင့် မဟာရသီတို့သည် ပြည့်စုံမှုကို ရရှိခဲ့ကြ၏။

Verse 188

सिद्धा विद्या धरा यक्षा गंधर्वा मुनयस्तथा । धनदोऽपि तथा भीष्मो ययातिर्गालवस्तथा

စိဒ္ဓတို့၊ ဝိဒ္ယာဓရတို့၊ ယက္ခတို့၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့် မုနိတို့လည်းကောင်း—ထို့ပြင် ဓနဒ (ကူဗေရ) လည်းကောင်း၊ ဘီရှ္မ၊ ယယာတိ နှင့် ဂာလဝတို့လည်းကောင်း—အားလုံးသည် ထိုသန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ထိုအောင်မြင်မှုတို့နှင့် ဆက်နွယ်ကြ၏။

Verse 189

सांबश्चैव तथा देवि परां सिद्धिमितो गताः । इदं रहस्यं देवेशि सूर्यमाहात्म्यमुत्तमम्

စాంబလည်း အို ဒေဝီ၊ ဤနေရာမှ အမြင့်ဆုံးသော ပြည့်စုံမှုကို ရရှိခဲ့၏။ အို နတ်တို့၏ မိဖုရား၊ ဤသည်မှာ အမြတ်ဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်—နေမင်း၏ မဟာဂုဏ်တော် ဖြစ်၏။

Verse 190

न देयं दुष्टबुद्धीनां पापिनां च विशेषतः । न नास्तिकेऽश्रद्दधाने न क्रूरं वा कथंचन

ဤအရာကို မကောင်းသောစိတ်ရှိသူများ၊ အထူးသဖြင့် အပြစ်ရှိသူများအား မပေးရ။ ဘုရားမယုံသူ၊ ယုံကြည်မှုမရှိသူ၊ သနားမဲ့ကြမ်းတမ်းသူအားလည်း မည်သည့်အခါမျှ မပေးရ။

Verse 191

इमां कथामनुब्रूयात्तथा नाऽसूयके शिवे । इदं पुत्राय शिष्याय धर्मिणे न्यायवर्तिने

ဤပဝိသုဒ္ဓကထာကို သဒ္ဓါရှိ၍ မနာလိုမဖြစ်သော ရှိဝဘက္တ (Śaiva) ထံသို့သာ ရှင်းပြသင့်သည်။ ဤအရာကို သား သို့မဟုတ် တပည့်—ဓမ္မရှိ၍ တရားမျှတမှုကို လိုက်နာသူထံ ပေးရမည်။

Verse 192

कथनीयं महाब्रह्म सूर्यभक्ताय सुव्रते । अर्कस्थलस्य देवस्य माहात्म्यमिदमुत्तमम्

အို မဟာဗြဟ္မာ၊ အာရ္ကသ္ထလ (Arkasthala) ရှိ ဒေဝအရှင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာတ္မယကို စူရျ (Sūrya) ကို ဘက္တိပြု၍ ဝရတကောင်းစွာ ထိန်းသိမ်းသူထံ သင်ကြားရမည်။

Verse 193

यः श्राद्धे श्रावयेद्देवि ब्राह्मणान्संशितव्रतान् । तस्यानंतं भवेद्देवि यद्दानं पुरुषस्य वै

အို ဒေဝီ၊ လူတစ်ယောက်က ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) အခမ်းအနားတွင် ဝရတကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းသိမ်းသော ဗြာဟ္မဏများအား ဤပဝိသုဒ္ဓကထာကို နားထောင်စေပါက၊ ထိုသူ၏ ဒါနအကျိုးသည် အနန္တ ဖြစ်လာမည်။

Verse 194

यातुधाना न हिंसंति तच्छ्राद्धं भयविह्वलाः

ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ယာတုဓာနများသည် ထို ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) ကို မထိခိုက် မဖျက်ဆီးကြ။

Verse 195

पंक्तिपावनतां यांति येऽपि वै पंक्तिदूषकाः । सुतवाञ्जन्मवांश्च स्यात्सर्वकाममनोरमः

ထမင်းစားတန်းကိုဖျက်ဆီးတတ်သူများပင် ထိုတန်းကိုသန့်စင်ပေးသူများဖြစ်လာကြ၏။ ထို့ပြင် သားသမီးရ၍ မွေးဖွားကံကောင်းကာ ဆန္ဒရှိသမျှ အလိုတော်များ၌ ပျော်ရွှင်စုံလင်ခြင်းကို ရရှိ၏။

Verse 196

प्रवासिभिर्बंधुवर्गैः संयुज्येत सदा नरः । नष्टैः संयुज्यते चार्थैरपरैश्चापि चिंतितैः

လူသည် အဝေးပြည်နေ ဆွေမျိုးအစုအဝေးနှင့် အမြဲပြန်လည်ဆုံတွေ့ရ၏။ ထို့ပြင် ပျောက်ဆုံးသွားသော ဥစ္စာဓနနှင့် ကြာရှည်စွာ စိတ်ကူးတောင့်တခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များကိုလည်း ပြန်လည်ရရှိ၏။

Verse 197

रक्ष्यते यागिनीभिश्च प्रियैश्च न वियुज्यते । उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा शृणुयाद्ब्राह्मणः सदा । सर्वान्कामांश्च लभते नात्र कार्या विचारणा

သူသည် ယာဂိနီများ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းကို ခံရ၍ ချစ်မြတ်နိုးရာတို့နှင့် မကွာဝေးရ။ ရေကို အာစမန (သန့်စင်ရေသောက်) ပြု၍ သန့်ရှင်းပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏသည် အမြဲနားထောင်သင့်၏။ ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိမည်၊ ဤတွင် သံသယမပြုရ။

Verse 198

वैश्यः समृद्धिमतुलां क्षत्रियः पृथिवीपतिः । वणिजश्चापि वाणिज्यमखंडं शतसंख्यया । लभेयुः कीर्तनादस्याः सूर्योत्पत्तेर्वरानने

အို မျက်နှာလှသော မိန်းမရေ၊ နေမင်း ပေါ်ထွန်းလာခြင်း၏ ဤကထာကို ချီးမွမ်းကီർത്തနာပြုလျှင် ဝိုင်ရှျယသည် နှိုင်းမရသော စည်းစိမ်တိုးတက်မှုကို ရ၏။ က္ଷတ္တရိယသည် မြေကြီး၏ အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်၏။ ကုန်သည်လည်း မပြတ်မတောက်သော ကုန်သွယ်ရေးကို ရာဆတိုး၍ ရရှိ၏။

Verse 199

शूद्राश्चैवाभिलषितान्कामान्प्राप्स्यंति भामिनि । अपमृत्युभयं घोरं मृत्युतोऽपि महाभयम्

အို တောက်ပသော မိန်းမရေ၊ ရှူဒြာတို့ပင် မိမိလိုလားသော အလိုတော်များကို ရရှိကြ၏။ ထို့ပြင် အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးရမည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ်—သေခြင်းထက်ပင် ကြောက်စရာကောင်းသော အကြောက်တရား—ကို ဖယ်ရှားပေး၏။

Verse 200

नश्यते नात्र संदेहो राजद्वारकृतं च यत् । सर्वकामसमृद्धात्मा सूर्यलोके महीयते

ဤနေရာ၌ သံသယမရှိပါ။ မင်းတံခါးရှေ့၌ ပြုမိသော အပြစ်တောင် ပျက်ကွယ်သွားသည်။ ဆန္ဒအလိုအလျောက် ပြည့်စုံမှုတို့ဖြင့် အတွင်းစိတ်ပြည့်ဝသူသည် နေမင်း၏ လောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 201

इत्येतत्कथितं देवि माहात्म्यं सूर्यदैवतम् । अर्कस्थलप्रसंगेन किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

ဤသို့ပင် ဒေဝီရေ၊ အာကသ္ထလနှင့် ဆက်စပ်၍ နေမင်းဒေဝတ၏ မဟာတန်ခိုးကို ပြောပြီးပြီ။ အခြားဘာကို နားထောင်လိုသနည်း။

Verse 202

स्थानं शाश्वतमोजसां गतिरपां दीपो दिशामक्षयः सिद्धेर्द्वारमपावभेदि जगतां साधारणं लोचनम् । हैमं पुष्करमंतरिक्षसरसो दीप्तं दिवः कुण्डलं कालोन्मानविभावनाक्षतलयं बिंबं रवेः पातु वः

နေမင်း၏ တောက်ပသော မဏ္ဍလသည် သင်တို့ကို ကာကွယ်ပါစေ—အလင်းရောင်၏ ထာဝရနေရာ၊ ရေတို့၏ လမ်းကြောင်းနှင့် အားကိုးရာ၊ အရပ်ဒిశများ၏ မပျက်မယွင်း မီးအိမ်၊ အညစ်အကြေးကို ခွဲဖောက်သော စိဒ္ဓိသို့ ဝင်ပေါက်၊ လောကအားလုံး၏ အများသုံး မျက်စိ။ အလယ်ကောင်းကင်ရေကန်၌ ရွှေလောတပ်ပန်းကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်၏ တောက်ပသော နားကပ်ကဲ့သို့၊ ကာလကို တိုင်းတာသိမြင်စေသော အတိုင်းအတာ—၎င်း၏ ရှေ့တွင် မပျက်စီးသေးသမျှပင် နောက်ဆုံးတွင် ပျော်ဝင်သွား၏။