Adhyaya 63

Verse 1

सूत उवाच । अश्वत्थलाक्षावह्नौ च सर्षपान्केसरप्लुतान् । जुह्वतो मंत्रमुख्यैश्च बलातिबलसंज्ञकैः

စူတာက ပြော၏—အရှွတ္ထသစ်သားနှင့် လက်ခ်ဖြင့် မီးကို အားပေးကာ၊ ကေသရ (စဖရန်) စိုစွတ်ထားသော မုန်ညင်းစေ့များကို ပစ်ချ၍၊ «ဗလာ» နှင့် «အတိဗလာ» ဟု ခေါ်သော အထွတ်အမြတ် မန္တရများဖြင့် ဟောမကို ပြုနေစဉ်—

Verse 2

यामे तु प्रथमे याते काचिन्नारी समाययौ । शोणिताक्तैकवसना महोच्चोर्ध्वशिरोरुहा

ည၏ ပထမယာမ ကုန်လွန်သွားသောအခါ မိန်းမတစ်ယောက် ရောက်လာ၏။ သွေးလိမ်းထားသော အဝတ်တစ်ထည်တည်းကို ဝတ်ဆင်ပြီး၊ ဆံပင်သည် အပေါ်သို့ ထောင်ထ၍ ကြမ်းတမ်းစွာ တက်နေ၏။

Verse 3

दारुणाक्षी शुक्लदन्ती भयस्यापि भयंकरी । सा रुरोद महारावं प्राप्य तां होमभूमिकाम्

မျက်လုံးကြမ်းတမ်း၍ သွားဖြူတောက်ပကာ—ကြောက်ရွံ့ခြင်းကိုတောင် ကြောက်ရွံ့စေမည့် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။ ဟောမပြုရာ မြေပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် မဟာအသံကြီးဖြင့် ငိုကြွေးအော်ဟစ်လေ၏။

Verse 4

तां दृष्ट्वा चुक्षुभे सद्यो विजयो भीतिमानिव । बर्बरीकश्च निर्भीतिस्तस्याः संमुखमाययौ

သူမကိုမြင်လျှင် ဗိဇယသည် ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှား၍ ကြောက်ရွံ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ သို့ရာတွင် ဘာဗ္ဗရီကသည် မကြောက်မရွံ့ဘဲ သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်သို့ တိုက်ရိုက်သွား၏။

Verse 5

ततः कण्ठं समाश्लिष्य तस्या मतिमतां वरः । रुरोद द्विगुणं वीरो मेघवन्नादयन्बहु

ထို့နောက် ဉာဏ်ရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော သူရဲကောင်းသည် သူမ၏ လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ဆုပ်၍ နှစ်ဆပိုမိုကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးကာ မိုးတိမ်ကဲ့သို့ ထပ်တလဲလဲ ဟိန်းဟောက်လေ၏။

Verse 6

तं दृष्ट्वा विस्मिता सा च यावन्मुंचति कर्तिकाम् । तावन्निष्पीडिते कंठे मोक्तुं तस्मिन्न चाशकत्

သူ့ကိုမြင်၍ သူမသည် အံ့ဩသွား၏။ သူက မလွှတ်သရွေ့ လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဖမ်းထားသဖြင့် သူမသည် သူ့ထံမှ လွတ်မြောက်၍ မရနိုင်ခဲ့။

Verse 7

पीड्यमाने च बलिना कंठे तस्या मुहुर्मुहुः । मुमुोच विविधाञ्छब्दान्वज्राहत इवाचलः

အားကြီးသူက သူမ၏ လည်ပင်းကို မကြာခဏ ဖိနှိပ်နေစဉ် သူမသည် အမျိုးမျိုးသော အသံများကို ထပ်တလဲလဲ ထုတ်လွှတ်လေ၏—မိုးကြိုးထိသော တောင်တန်းကဲ့သို့။

Verse 8

क्षणं रावांस्ततो मुक्त्वा त्राहि मुञ्चेति वक्त्यणु । ततः कृपालुना मुक्ता पादयोः पतिताऽब्रवीत्

ခဏတာ အော်ဟစ်ပြီးနောက် သူမသည် အသံပျော့ပျော့ဖြင့် “ကယ်ပါ—လွှတ်ပါ” ဟု တောင်းပန်၏။ ထို့နောက် ကရုဏာရှိသူက လွှတ်ပေးသဖြင့် သူမသည် သူ၏ ခြေတော်ရင်း၌ လဲကျကာ ပြောလေ၏။

Verse 9

शरणं ते प्रपन्नास्मि दासी कर्मकरी तव । महाजिह्वेति मां विद्धि राक्षसीं कामरूपिणीम्

အရှင်ထံသို့ ခိုလှုံရန် လာရောက်ပန်ကြားပါသည်။ ကျွန်မသည် အရှင်၏ ကျွန်မ၊ အလုပ်အကိုင်ဆောင်ရွက်သူ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်မကို “မဟာဇိဟ္ဝာ” ဟူ၍ သိမှတ်ပါ—စိတ်တိုင်းကျ ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြောင်းနိုင်သော ရက္ခသီ ဖြစ်ပါသည်။

Verse 10

काशीश्मशाननिलयां देवदानवदर्पहाम् । ददासि यदि मे वीर दुर्लभां प्राणदक्षिणाम्

အို သူရဲကောင်း၊ ကျွန်မအား ရှားပါးသော အသက်၏ အလှူ (ပရာဏဒက္ခိဏာ) ကို ပေးပါက—ကျွန်မသည် ကာရှီ၌ နေထိုင်ပါမည်၊ ထိုမြို့သည် သင်္ချိုင်းမြေကို အိမ်ရာအဖြစ်ထား၍ နတ်နှင့် ဒေဝဒနဝတို့၏ မာန်ကို ချိုးဖျက်သူ ဖြစ်၏။

Verse 11

ततस्तपश्चरिष्यामि सर्वभूताभयप्रदा । अस्मिन्नर्थे स्वदेवस्य शपथा मे तथात्मनः

ထို့နောက် ကျွန်မသည် တပသ (အာဓိဋ္ဌာန်တရား) ကို ကျင့်ကြံမည်၊ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် အကြောက်ကင်းခြင်းကို ပေးသူ ဖြစ်မည်။ ဤအမှု၌ ကျွန်မ၏ ကိုးကွယ်ရာ ဒေဝတားနှင့် ကျွန်မ၏ ကိုယ်တိုင်ကို အာမခံ၍ ကျိန်ဆိုပါသည်။

Verse 12

यद्येतद्व्यत्ययं कुर्यां भस्मीभूयां ततः क्षणम् । एवं ब्रुवाणां तां वीरो निगृह्य शपथैर्दृढम्

ဤကတိကို ချိုးဖောက်မိပါက ထိုခဏတည်းက ကျွန်မသည် ပြာဖြစ်ပါစေ။ ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ် သူရဲကောင်းသည် သူမကို ခိုင်မာစွာ ထိန်းချုပ်၍ သစ္စာကျိန်ဆိုချက်များဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်လိုက်သည်။

Verse 13

मुमोच सापि संहृष्टा कृच्छ्रान्मुक्ता ययौ वनम् । सोऽपि वीरः खङ्गधारी तत्रैवावस्थितोऽभवत्

သူသည် သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူမလည်း ဝမ်းမြောက်လျက်—ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ကာ—တောသို့ ထွက်သွားသည်။ ထိုသူရဲကောင်းသည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ထိုနေရာ၌ပင် ဆက်လက် တည်နေ하였다။

Verse 14

ततो मध्यमरात्रौ च गर्जितं श्रूयते महत् । अन्धकारं च संजज्ञे तमोंऽधनरकप्रभम्

ထို့နောက် သန်းခေါင်ယံ၌ အလွန်ကြီးမားသော ဟိန်းသံတစ်ခု ကြားရ၍ အမှောင်ထု ပေါ်ထွန်းလာသည်—မျက်ကန်းနရက၏ အလင်းရောင်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်လှ၏။

Verse 15

ददृशे च ततः शैलः शतशृंगोऽतिविस्तरः । नानाशिलाः प्रमुमुचे नानावृक्षांश्च सोच्छ्रयान्

ထို့နောက် တောင်တစ်လုံး ပေါ်ထွန်းလာ၏—အလွန်ကျယ်ဝန်း၍ ထိပ်တောင်တစ်ရာရှိသည်။ ၎င်းသည် ကျောက်မျိုးစုံကို ပစ်လွှတ်ကာ အမြင့်မားသော သစ်ပင်များကိုလည်း ထုတ်လွှတ်၏။

Verse 16

नानानिर्झर संघोषं ववृषे शोणितं वहु । तं तथा नगमालोक्य निर्भीतो भैमिनंदनः

ရေတံခွန်များစွာ၏ ဆူညံသံကဲ့သို့ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သွေးများစွာ မိုးကဲ့သို့ ရွာချလာ၏။ ထိုသို့သော တောင်ကို မြင်လျှင်ပင် ဘီမာ၏ သားသည် မကြောက်မရွံ့ ရှိနေ၏။

Verse 17

पर्वतो द्विगुणो भूत्वा पर्वतं सहसाप्लुतः । तदाभिजघ्ने संहृत्य पर्वतं स्वेन भूभृता

ထိုတောင်သည် နှစ်ဆကြီးလာကာ အခြားတောင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ခုန်တက်သွား၏။ ထို့နောက် မိမိ၏ အလေးချိန်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ကာ ဖိနှိပ်ကြိတ်ချေ၍ ထိုတောင်ကို ထိုးခွဲပစ်၏။

Verse 18

तदा विशीर्णः सोऽभूच्च पर्वतो भूमिमंडले । ततो योजनदेहात्मा शतशीर्षः शतोदरः

ထို့နောက် မြေပြင်မဏ္ဍလပေါ်၌ ထိုတောင်သဏ္ဍာန်သည် ပြိုကွဲ၍ အစိတ်စိတ်အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွား၏။ ထိုမှ ယောဇနာတစ်ခုအရွယ် ကိုယ်ခန္ဓာရှိ၍ ခေါင်းတစ်ရာ၊ ဝမ်းတစ်ရာ ပါသော သတ္တဝါတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 19

वक्त्रैर्मुंचन्महाज्वालां रेपलेन्द्रोऽभ्यधावत । तं धावमानं दृष्ट्वैव बर्बरीको महाबलः

ရေပလိန္ဒြာသည် ပါးစပ်များမှ မဟာမီးလျှံများကို ပက်ထုတ်ကာ ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာ၏။ ထိုသူ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သော် မဟာဗလ ဘာဗရီကာလည်း ဆန့်ကျင်၍ ရှေ့တိုးသွား၏။

Verse 20

विधाय तादृशं रूपं नर्दन्तं चाप्यधावत । ततो मध्यमरात्रौ ती लघु चित्रं च सुष्ठु च

ထိုကဲ့သို့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ယူကာ ဟိန်းဟောက်သံဖြင့် သူလည်း ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာ၏။ ထို့နောက် အလယ်ည၌ အလွန်လျင်မြန်၍ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းကာ ထင်ရှားလှသော အဖြစ်အပျက်တစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 21

युयुधाते बाणजालैर्यथा प्रावृषि तोयदौ । छिन्नचापौ च खङ्गाभ्यां छिन्नखड्गौ च मुष्टिभिः

သူတို့သည် မိုးရာသီ မိုးတိမ်များကဲ့သို့ မြားကွန်ယက်များဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ လေးများကို ဓားများဖြင့် ဖြတ်တောက်ခဲ့ပြီး၊ ဓားများကိုလည်း လက်သီးများဖြင့် ထိုးခွဲပစ်ခဲ့ကြ၏။

Verse 22

पर्वताविव सत्पक्षौ चिरं युयुधतुः स्थिरम् । ततः कक्षे समुत्पाट्य भ्रामयित्वा मुहूर्तकम्

အင်အားကြီးသော တောင်နှစ်လုံးကဲ့သို့ သူတို့သည် ကြာရှည်စွာ တည်ငြိမ်ခိုင်မာစွာ တိုက်ခိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် ခါးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆွဲထုတ်၍ ခဏတာ လှည့်ပတ်ပစ်၏။

Verse 23

भूमौ प्रधर्षयामास प्रसृतं च मुमोच ह । चिक्षेप चाग्निकोणे तं महीसागररोधसि

သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချကာ လဲကျနေစဉ် လွှတ်ပေးလိုက်၏။ ထို့နောက် အရှေ့တောင်ဘက်သို့၊ မြေကြီးနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ ကမ်းနားစပ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

Verse 24

तद्दूरे रेपलेन्द्राख्यं ग्राममद्यापि वर्तते । एवं स रेपलोनाम वृत्रतुल्यपराक्रमः

ထိုနေရာမှ မဝေးလှသောအရပ်၌ «ရေပလိန္ဒြ» ဟုခေါ်သော ရွာတစ်ရွာသည် ယနေ့တိုင် ရှိနေသေး၏။ ထိုရေပလာသည် ဝෘတြာကဲ့သို့ အင်အားပြင်းထန်သူ ဖြစ်၏။

Verse 25

नाथः श्मशानस्यावन्त्या विघ्नकृन्निहतोऽभवत् । तं निहत्य पुनर्वीरो बर्बरीकः स्थितोऽभवत्

အဝန္တီရှိ သင်္ချိုင်းမြေ၏ အရှင်၊ အတားအဆီးများကို ဖြစ်စေသူသည် သတ်ဖြတ်ခံရ၏။ ထိုသူကို သတ်ပြီးနောက် သူရဲကောင်း ဘာဗရီကသည် ထပ်မံ တည်ကြည်မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်၏။

Verse 26

ततस्तृतीययामे च प्रतीच्या दिश आययौ । पर्वताभा महानादा पादैः कम्पयतीव भूः

ထို့နောက် ည၏ တတိယယာမ၌ အနောက်ဘက်ဦးတည်ရာမှ တောင်တန်းကဲ့သို့ ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူတစ်ဦး လာရောက်၏။ အလွန်ကြီးမားစွာ ဟိန်းဟောက်၍ ခြေထောက်များဖြင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 27

दुहद्रुहाख्याश्वतरी मेघभ्रष्टा तडिद्यथा । तामायांतीं तथा दृष्ट्वा सूर्यवैश्वानरप्रभाम्

«ဒုဟဒြုဟာ» ဟုအမည်ရသော မြင်း-မြည်းမတစ်ကောင်သည် မိုးတိမ်မှ ကျသည့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ နေ၏တောက်ပမှုနှင့် ဝိုင်ရှ္ဝာနရ မီး၏ရောင်ခြည်ကဲ့သို့ ထွန်းလင်း၍ လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ…

Verse 28

उपसृत्य जवाद्भैमी रुरोह प्रहसन्निव । वेगात्ततः प्रद्रवतीं तुण्डे प्राहत्य मुष्टिभिः

ဘဲရဝီသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာ၍ ရယ်မောသကဲ့သို့ သူ့အပေါ် တက်စီး၏။ ထို့နောက် အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးထွက်သွားစဉ် သူသည် လက်သီးများဖြင့် မျက်နှာကို ထိုးနှက်၏။

Verse 29

स्थापयामास तत्रैव तस्थौ सा चातिपीडिता । ततः क्रुद्धा महारावं कृत्वाप्लुत्य दुहद्रुहा

သူသည် သူမကို ထိုနေရာတွင် အတင်းအဓမ္မ ဖိချလိုက်ရာ သူမသည် အလွန်နာကျင်စွာ ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် Duhadruhā သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လျက် ခုန်ထွက်လာသည်။

Verse 30

जगत्यामाशु चिक्षेप बर्बरीकं तथेच्छकम् । ततो नदित्वा चातीव पादघातममुंचत

သူမသည် Barbarīka ကို သူမအလိုရှိသည့်အတိုင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟောက်လျက် သူမသည် ကြမ်းတမ်းစွာ ကန်ကျောက်လိုက်သည်။

Verse 31

पादौ च वीरः संगृह्य चिक्षेप भुवि लीलया । ततः पुनः समुत्थाय धावंतीं तां निगृह्य सः

သူရဲကောင်းသည် သူမ၏ ခြေထောက်များကို ဆွဲကိုင်ကာ ကစားသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြန်လည်ထရပ်ပြီး သူမ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာစဉ် ဖမ်းဆီးထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

Verse 32

मुष्टिना पातयित्वैव दंतान्कंठमपीडयत् । क्लिन्नं वास इवापीड्य प्राणानत्याजयद्द्रुतम्

လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်ပြီး သူမ၏ သွားများကို ချိုးကာ လည်ပင်းကို ညှစ်လိုက်သည်။ ရေစိုနေသော အဝတ်ကဲ့သို့ သူမကို ညှစ်ပြီး သူမ၏ အသက်ကို လျင်မြန်စွာ စွန့်လွှတ်စေခဲ့သည်။

Verse 33

एवं सीकोत्तरस्थाने स्मशानैकपदो द्भवा । शाकिनीनामधीशा सा बर्बरीकेण सूदिता

ဤသို့ဖြင့် Sīka ၏ မြောက်ဘက်ရှိ Eka-pada ဟုခေါ်သော သုသာန်မြေတွင် Śākinī တို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော သူမသည် Barbarīka ၏ လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။

Verse 34

हत्वा तां चापि चिक्षेप प्रतीच्यामेव लीलया । दुहद्रुहाख्यमद्यापि तत्र ग्रामं स्म वर्तते

သူမကို သတ်ပြီးနောက်၊ အပျော်သဘောဖြင့် အနောက်ဘက်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ယနေ့တိုင် ထိုနေရာ၌ «ဒုဟဒရုဟာ» ဟူသော ရွာတစ်ရွာ ရှိနေသေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 35

ततस्तथैव संतस्थौ बर्बरीकोऽभिरक्षणे । ततश्चतुर्थे यामे च प्राप्तः क्षपणकोऽद्भुतः

ထို့နောက် ဘာဘရီကာသည် ယခင်ကဲ့သို့ ထိုနေရာ၌ တည်နေ၍ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေ하였다။ ထို့ပြင် ည၏ စတုတ္ထယာမတွင် အံ့ဖွယ် က္ෂပဏက သာသနာရှင်တစ်ဦး ရောက်လာ하였다။

Verse 36

मुंडी नग्नो मयूराणां पिच्छधारी महाव्रतः । प्रोवाच चेदं वचनं हाहा कष्टमतीव भोः

ခေါင်းပြောင်၍ အဝတ်မဝတ်၊ မယုရပင်ပန်းကို ဆောင်ထားကာ မဟာဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူဖြစ်သည်။ ထိုသူက ဤစကားကို ပြော하였다—“ဟာဟာ၊ အလွန်ပင် ဒုက္ခကြီးပါ၏၊ အရှင်ရေ!”

Verse 37

अहिंसा परमो धर्मस्तदग्निर्ज्वाल्यते कुतः । हूयमाने यतो वह्नौ सूक्ष्मजीववधो महान्

“အဟိံသာသည် အမြင့်ဆုံးသော ဓမ္မ ဖြစ်၏—ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤမီးကို အဘယ်ကြောင့် မီးထွန်းရသနည်း။ မီးထဲသို့ အဟုတိများ လောင်းချသည့်အခါ အလွန်သေးငယ်သော သက်ရှိများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ကြီးမားလှသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 38

श्रुत्वेदं वचनं तस्य बर्बरीकोऽब्रवीत्स्मयन् । वदने सर्वदेवानां हूयमाने स्म पावके

ထိုစကားကို ကြားသော် ဘာဘရီကာသည် ပြုံးလျက် ပြော하였다။ ထိုအချိန်၌ ယဇ္ဉမီးကို မီးထွန်းနေပြီး အဟုတိများကို ပူဇော်လောင်းချကာ ဒေဝတားအပေါင်းတို့ကို ဖိတ်ခေါ်နေ하였다။

Verse 39

अनृतं भाषसे पाप शिक्षायोग्योऽसि दुर्मते । इत्युक्त्वा सहसोत्पत्य कक्षामध्ये स्थिरोऽस्य च

“မင်းက မုသားပြောတတ်တဲ့ အပြစ်သားပဲ—ဆိုးယုတ်သောစိတ်ကို သင်ခန်းစာပေးရမယ်!” ဟုဆိုပြီး ချက်ချင်းခုန်ထ၍ ရန်သူ၏ ခါးဘက်/ဖမ်းဆုပ်ထားရာအတွင်း တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေ하였다။

Verse 40

दन्तान्मुष्टिप्रहारैश्च समाहत्याभ्यपातयत् । रुधिराविलवक्त्रं तं मुमोच पतितं भुवि

သွားပေါ်သို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ သွေးလိမ်းကျန်သော မျက်နှာဖြင့် ရန်သူကို လွှတ်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

Verse 41

स क्षणाच्चेतनां प्राप्य घोरदैत्यवपुर्धरः । भयाद्भैमेः प्रदुद्राव गुहाविवरमाविशत्

ခဏအတွင်း သတိပြန်ရလာသောအခါ၊ ဒိုင်တျာရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်သူသည် ဘီမ၏ မျိုးဆက်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ထွက်ပြေးကာ ဂူအက်ကွဲထဲသို့ ဝင်သွား하였다။

Verse 42

बहुप्रभेति नगरी षष्टियोजनमायता । तस्यां विवेश सहसा तं चानु बर्बरीककः

“ဗဟုပြဘာ” ဟုခေါ်သော မြို့တစ်မြို့ရှိ၍ အလျား ခြောက်ဆယ် ယောဇနာ ကျယ်ဝန်းလှသည်။ သူသည် ထိုမြို့သို့ ချက်ချင်းဝင်သွားပြီး ဘာဘရီကလည်း နီးနီးကပ်ကပ် လိုက်လာ하였다။

Verse 43

बर्बरीकं ततो दृष्ट्वा नादोऽभूच्च पलाशिनाम् । धावध्वं हन्यतामेष छिद्यतां भिद्यतामिति

ဘာဘရီကကို မြင်သော် ပလာရှင်တို့အကြား အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်—“ပြေးကြ! သတ်ကြ! ဖြတ်ချကြ! ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးကြ!”

Verse 44

तच्छ्रुत्वा दैत्यवीराणां कोटयो नव भीषणाः । नानायुधधरा वीरं बर्बरीकमुपाद्रवन्

ထိုအော်ဟစ်သံကို ကြားသော် ကြောက်မက်ဖွယ် ဒိုင်တျာစစ်သူရဲ ၉ကုဋိတို့သည် အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူရဲကောင်း ဘာဘာရီကာထံသို့ တပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာကြ၏။

Verse 45

दृष्ट्वा तान्कोटिशो दैत्यान्क्रुद्धो भीमात्मजात्मजः । निमील्य सहसा नेत्रे तेषां मध्यमधावत

ကုဋိများစွာသော ဒိုင်တျာတို့ကို မြင်သော် ဘီမ၏ မြေးတော်သည် ဒေါသတောက်လောင်၏။ မျက်စိကို ခဏပိတ်ကာ ချက်ချင်းပင် သူတို့အလယ်သို့ ထိုးဝင်ပြေးသွား၏။

Verse 46

पादघातैस्ततः कांश्चिद्भुजाघातैस्तथापरान् । हृदयस्याभिघातैश्च क्षणान्निन्ये यमक्षयम्

ထို့နောက် အချို့ကို ခြေကန်ဖြင့်၊ အချို့ကို လက်မောင်းထိုးဖြင့် ချေမှုန်း၏။ နှလုံးသားကို ထိခိုက်စေသော ထိုးနှက်ချက်များဖြင့်လည်း ခဏအတွင်း ယမမင်း၏ နေရာသို့ ပို့ဆောင်လိုက်၏။

Verse 47

यथा नलवनं क्र्रुद्धः कुर्याद्भूमिसमं करी । नवकोटीस्तथा जघ्ने सह तेन पलाशिना

ဒေါသထွက်သော ဆင်တစ်ကောင်က မြက်တောကို မြေပြင်ညီအောင် ချေမှုန်းသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူပင် သူသည် ပလာသင်နှင့်အတူ ဒိုင်တျာ ၉ကုဋိကို သတ်ဖြတ်ချေမှုန်းလေ၏။

Verse 48

ततो नागाः समागम्य वासुकिप्रमुखास्तदा । तुष्टुबुर्विविधैर्वाक्यैरूचुः सुहृदयं च ते

ထို့နောက် ဝါဆုကိကို ဦးဆောင်သော နာဂါတို့သည် ထိုနေရာသို့ စုဝေးလာကြ၏။ ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်ကာ စုဟృဒယကို စကားမျိုးစုံဖြင့် ချီးမွမ်း၍ စိတ်နှလုံးမှ မေတ္တာဖြင့် ပြောဆိုကြ၏။

Verse 49

नागानां परमं कृत्यं कृतं ते भैमिनंदन । पलाशीनाम दैत्योयं नीतो यत्सानुगो यमम्

အို ဘီမ၏သားရေ၊ နာဂတို့အတွက် အမြင့်မားဆုံးသော ကုသိုလ်ကိစ္စကို သင်ပြုခဲ့ပြီ။ ပလာရှီဟူသော ဒိုင်တျာသည် သူ၏အဖော်အပါများနှင့်တကွ ယမမင်းထံသို့ ပို့ဆောင်ခံရပြီ။

Verse 50

अनेन हि वयं वीर सानुगेन दुरात्मना । पीडिता विविधोपायैः पातालादप्यधः कृताः

အို သူရဲကောင်းရေ၊ ဤဒုစရိုက်သူသည် သူ၏အဖော်အပါများနှင့်တကွ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို နှိပ်စက်ခဲ့ပြီး၊ ပာတာလာအောက်ထိတောင် ကျွန်ုပ်တို့ကို တွန်းချခဲ့သည်။

Verse 51

वरं वृणीष्व त्वं तस्मान्नागेभ्योऽभिमतं परम् । वरदाः सर्व एव स्म वयं तुभ्यं सुतोषिताः

ထို့ကြောင့် နာဂတို့ထံမှ သင်လိုလားသော အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ဆုတောင်းပေးနိုင်သူများဖြစ်၍ သင့်အပေါ် အလွန်ပင် ကျေနပ်နှစ်သက်ကြသည်။

Verse 52

सुहृदय उवाच । यदि देयो वरो मह्यं तदेनं प्रवृणोम्यहम् । सर्वविघ्नविनिर्मुक्तो विजयः सिद्धिमाप्नुयात्

စုဟృဒယက ပြောသည်—“ကျွန်ုပ်အား ဆုတောင်းပေးမည်ဆိုလျှင် ဤဆုကို ရွေးချယ်ပါသည်။ အတားအဆီးအားလုံးမှ လွတ်ကင်းသော ဝိဇယသည် ပြည့်စုံသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိပါစေ။”

Verse 53

ततस्तथेति तं प्रोचुः प्रहृष्टा वायुभोजनाः । स च तेभ्यः पुरीं दत्त्वा निवृत्तो नागपूजितः

ထို့နောက် လေကိုသာ အာဟာရပြုသော နာဂတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု ပြန်ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် သူသည် သူတို့အား မြို့တစ်မြို့ ပေးအပ်ပြီး နာဂတို့၏ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ခြင်းကို ခံယူကာ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 54

विवरस्य च मध्येन समागच्छन्महाप्रभम् । सर्वरत्नमयं लिंगं स्थितं कल्पतरोरधः

အက်ကွဲရာ၏ အလယ်မှ ဖြတ်သန်း၍ သူသည် မဟာတောက်ပမှုကို တွေ့ရ၏။ ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လိင်္ဂတော်သည် ဆန္ဒပြည့်ပင် (ကల్పတရု) အောက်၌ တည်ရှိနေ၏။

Verse 55

अर्च्यमानं सुवह्नीभिर्नागकन्याभिरैक्षत । ततोऽसौ विस्मयाविष्टो नागकन्या ह्यपृच्छत

ထိုလိင်္ဂတော်ကို တောက်ပသော နာဂကနျာများက ပူဇော်နေသည်ကို သူမြင်၏။ ထို့နောက် အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ နာဂကနျာကို မေးမြန်းလေ၏။

Verse 56

केनेदं स्थापितं लिंगं सूर्यवैश्वानरप्रभम् । लिंगादपि चतुर्दिक्षु मार्गाश्चेमे तु कीदृशाः

“ဤလိင်္ဂတော်ကို မည်သူက တည်ထောင်ထားသနည်း—နေမင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော မီးတော်ကဲ့သို့ တောက်ပလျက်? ထို့ပြင် လိင်္ဂတော်မှ လေးမျက်နှာသို့ ဆန့်ထွက်သော ဤလမ်းများသည် မည်သို့သောအရာများနည်း?”

Verse 57

इति वीरवचः श्रुत्वा बृहत्कटिपयोधरा । सव्रीडं सस्मितापांगनिर्मोक्षमिदमब्रवीत्

သူရဲ၏စကားကို ကြားသော် ခါးကျယ် ရင်ပြည့်သော ကနျာသည် ရှက်သိမ့်၍ အပြုံးပါကာ ဘေးမျက်လုံးကြည့်ခြင်းကို နူးညံ့စွာ လွှတ်ကာ ဤသို့ ပြောလေ၏။

Verse 58

सर्वपन्नगराजेन शेषेण सुमहात्मना । तप स्तप्त्वा महालिंगमिदमत्र प्रतिष्ठितम्

နာဂအရှင်အပေါင်း၏ ဘုရင် မဟာသတ္တိရှိသော ရှေရှ (Śeṣa) သည် တပသ (အဓိဋ္ဌာန်တရား) ကို ပြင်းထန်စွာ ကျင့်ပြီးနောက် ဤမဟာရှီဝလိင်္ဂတော်ကို ဤနေရာ၌ တည်ထောင်လေ၏။

Verse 59

दर्शनात्स्पर्शनाद्ध्यानादर्चनात्सर्वसिद्धिदम् । लिंगात्पूर्वेण मार्गोयं याति श्रीपर्वतं भुवि

မြင်ခြင်း၊ ထိတွေ့ခြင်း၊ ဓ్యာနပြုခြင်းနှင့် ပူဇော်အာရాధနာပြုခြင်းတို့ဖြင့် ဤလိင်္ဂသည် အောင်မြင်မှုအားလုံးကို ပေးတော်မူ၏။ လိင်္ဂမှ စ၍ အရှေ့ဘက်လမ်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် Śrīparvata သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။

Verse 60

एलापत्रेण विहितो नागानां तत्र प्राप्तये । दक्षिणेन च मार्गोऽयं याति शूर्पारकं भुवि

ဤလမ်းကို Nāga များ ထိုနေရာသို့ ရောက်နိုင်ရန် Elāpatra က စီမံထား၏။ ထို့ပြင် ဤတောင်ဘက်လမ်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် Śūrpāraka သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။

Verse 61

कर्कोटकेन नागेन कृतोऽयं तत्र प्राप्तये । पश्चिमेन च मार्गोऽयं प्रभासं याति सुप्रभम्

ဤလမ်းကို Nāga ကာရ္ကိုဋက (Karkoṭaka) က ထိုနေရာသို့ ရောက်ရန် ပြုလုပ်ထား၏။ ထို့ပြင် ဤအနောက်ဘက်လမ်းသည် တောက်ပမြတ်နိုးသော Prabhāsa သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။

Verse 62

ऐरावतेन विहितो नागानां गमनाय च । उत्तरेण च मार्गोयं येन यातुं भवान्स्थितः

ဤလမ်းကို Nāga များ သွားလာနိုင်ရန် Airāvata က စီစဉ်ထား၏။ ဤသည်မှာ မြောက်ဘက်လမ်းဖြစ်ပြီး၊ ယခု သင်သည် ထိုလမ်းဖြင့် ဆက်လက်သွားရန် အသင့်ဖြစ်နေ၏။

Verse 63

गुप्तक्षेत्रे सिद्धलिंगं याति शक्तिगुहाऽकृतः । विहितस्तक्षकेणासौ यातुं तत्र महात्मना

လျှို့ဝှက်သော သန့်ရှင်းဒေသ၌ ဤလမ်းသည် Siddhaliṅga သို့ ရောက်၏—Śaktiguhā က ပြုလုပ်ထားသောအရာဖြစ်၏။ ထိုလမ်းတည်းဟူသောလမ်းကို မဟာအတ္တမ Takṣaka က ထိုနေရာသို့ သွားရန် စီမံထား၏။

Verse 64

इतीदं वर्णितं वीर विज्ञप्तिः श्रूयतां मम । को भवानधुनैवेतो दैत्यपृष्ठ गतोऽभवत् । अधुनैव तथैकाकी समायातोऽत्र नो वद

ဤသို့ပင်၊ အို သူရဲကောင်း၊ ငါသည် အကြောင်းအရာကို ဖော်ပြပြီးပြီ။ ယခု ငါ့တောင်းဆိုချက်ကို နားထောင်ပါ။ သင်သည် မည်သူနည်း၊ ယခုတင်ပင် အဆုရ၏ကျောပေါ်စီး၍ ရောက်လာသူ? ထို့ပြင် ယခု အဘယ်ကြောင့် တစ်ယောက်တည်း ဤနေရာသို့ ရောက်လာသနည်း—ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ။

Verse 65

वयं च सर्वास्ते दास्यस्त्वां पतिं प्रवृणीमहे । अस्माभिः सहितः क्रीड विविधास्वत्र भूमिषु

ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး—သင်၏ကျွန်မများ—သင့်ကို အရှင်အဖြစ် ရွေးချယ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ဤနေရာရှိ မြေပြင်အမျိုးမျိုး၌ ပျော်ရွှင်ကစား၍ လှည့်လည်ပါ။

Verse 66

बर्बरीक उवाच । अहं कुरुकुलोत्पन्नः पांडुपुत्रस्य पौत्रकः । बर्बरीक इति ख्यातस्तं दैत्यं हंतुमागतः

ဘर्बရီက ပြောသည်—«ငါသည် ကုရုဝంశမှ မွေးဖွားသူ၊ ပাণ্ডု၏သား၏ မြေးဖြစ်၏။ ဘर्बရီက ဟု အမည်ကျော်ကြားပြီး ထိုအဆုရကို သတ်ရန် ငါလာခဲ့သည်»။

Verse 67

स च दैत्यो हतः पापः पुनर्यास्ये महीतलम् । भवतीभिश्च मे नास्ति कृत्यं भोभोः कथंचन

«ထိုအပြစ်သား အဆုရသည် သတ်ပြီးပြီ။ ယခု ငါသည် မြေပြင်သို့ ပြန်သွားမည်။ အို မိန်းမတို့၊ သင်တို့နှင့် ပတ်သက်၍ ငါ့တွင် လုပ်စရာ အမှုမရှိတော့»။

Verse 68

ब्रह्मचारिव्रतं यस्मादहं सततमास्थितः । इत्युक्त्वाभ्यर्च्य तल्लिंगं प्रणिपत्य च दण्डवत्

«ငါသည် အမြဲတမ်း ဘြဟ္မစရိယ ဝတ်ကို ထိန်းသိမ်းနေသောကြောင့်» ဟုဆိုပြီး ထိုလင်္ဂကို ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် တုတ်တန်းပမာ အပြည့်အဝ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့하였다။

Verse 69

ऊर्ध्वमाचक्रमे वीरः कातरं ताभिरीक्षितः । ततो बहिः समागत्य सप्रकाशं मुखं तदा

ထိုသူရဲကောင်းသည် အထက်သို့ တက်လှမ်းသွား၏။ မိန်းမတို့က စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ကြည့်မြင်ကြသော်လည်း၊ သူသည် အပြင်သို့ ထွက်လာကာ ထိုခဏ၌ မျက်နှာတော်သည် သန့်ရှင်းတောက်ပသော ရောင်ခြည်ဖြင့် ထင်ရှားလင်းလက်လေ၏။

Verse 70

प्रहर्षेणैव पूर्वस्या विजयं ददृशे दिशः । तस्मिन्काले च विजयः कर्म सर्वं समाप्तवान्

အလွန်ပျော်ရွှင်မြူးတူးစွာဖြင့် သူသည် အရှေ့ဘက်ဦးတည်ရာမှ လာသော အောင်မြင်ခြင်းကို မြင်တွေ့၏။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ဝိဇယသည် လုပ်ငန်းအလုံးစုံကို ပြီးစီးစေခဲ့၏။

Verse 71

कांत्या सूर्यसमाभास ऊर्ध्वमाचक्रमे क्षणात् । ततो वियद्गतं देवैः पुष्पवर्षमभून्महत्

နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ကాంతီဖြင့် သူသည် ခဏချင်း အထက်သို့ တက်မြောက်၏။ ထို့နောက် ကောင်းကင်မှ နတ်တို့က ပန်းမိုးကြီးကို ဆင်းသက်စေကြ၏။

Verse 72

जगुर्गंधर्वमुख्याश्च ननृतुश्चाप्सरोगणाः । विजयो बर्बरीकं च ततो वचनमब्रवीत्

ဂန္ဓဗ္ဗတို့အထဲမှ အထွတ်အမြတ်တို့သည် သီဆိုကြ၍ အပ္ဆရာတို့၏ အစုအဝေးသည် ကခုန်ကြ၏။ ထို့နောက် ဝိဇယသည် ဘာဗရီကအား ဤစကားတို့ဖြင့် မိန့်ကြား၏။

Verse 73

तव प्रसादाद्वीरेश सिद्धिः प्राप्ता मयातुला । चिरं जीव चिरं नंद चिरं वस चिरं जय

«အို သူရဲကောင်းတို့၏ အရှင်၊ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့ပါပြီ။ ကြာရှည်အသက်ရှင်ပါစေ၊ ကြာရှည်ပျော်ရွှင်ပါစေ၊ ကြာရှည်တည်နေပါစေ၊ ကြာရှည်အောင်မြင်ပါစေ!»

Verse 74

अत एव हि साधृनां संगमिच्छंति साधवः । औषधं सर्वदोषाणां भवेत्सत्यं गमो यतः

ထို့ကြောင့် သာဓုသူတော်ကောင်းတို့သည် သာဓုသူတော်ကောင်းတို့၏ အပေါင်းအသင်းကို လိုလားကြသည်။ ထိုသို့ပေါင်းသင်းရာမှ သစ္စာတရားနှင့်ညီသော ဘဝလမ်းစဉ် ပေါ်ထွန်းလာ၍ အပြစ်ဒုෂ္ဍာန်အားလုံးအတွက် ဆေးကောင်းဖြစ်လာသည်။

Verse 75

त्वं च होमस्थितं भस्म सिंदूरसदृशप्रभम् । निःशल्यं सविवरकं पूर्यमाणं गृहाण च

ထို့ပြင် သင်သည် ဟောမမီးပူဇော်ရာမှ ထွက်သော ပြာကို ယူလော့—အနီရောင် စင်ဒူးရ်ကဲ့သို့ တောက်ပ၏။ အနာမရှိသော်လည်း အပေါက်ရှိ၍ ဖြည့်သွင်းနိုင်သော အရာဖြစ်သဖြင့် ယူဆောင်လော့။

Verse 76

अक्षय्यमेतत्संग्रामे प्रथमं ते प्रमुंचतः । शत्रूणां स्थानकं मृत्योर्देहं ध्वस्तं करिष्यति

ဤအရာသည် စစ်ပွဲတွင် မကုန်ခန်းနိုင်သော အင်အားရှိသည်။ သင်က ပထမဦးစွာ လွှတ်ချလိုက်သော် ရန်သူတို့၏ ခိုင်ခံ့ရာနေရာကို ချိုးဖျက်၍ မရဏ၏ ကိုယ်တိုင်ကိုပင် ပျက်စီးကွဲကြေစေလိမ့်မည်။

Verse 77

एवं सुखेन विजयः शत्रूणां ते भविष्यति

ဤသို့ဖြင့် သင်သည် ရန်သူတို့အပေါ် အလွယ်တကူ အောင်ပွဲကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 78

बर्बरीक उवाच । उपकुर्यान्निराकांक्षो यः स साधुरितीर्यते । साकांक्षमुपकुर्याद्यः साधुत्वे तस्य को गुणः

ဘရ္ဘရီကာက ပြောသည်—“အကျိုးပြန်လည်မျှော်လင့်ခြင်းမရှိဘဲ ကူညီသူသာ သာဓုအမှန်ဟု ခေါ်ရသည်။ အကျိုးပြန်လိုချင်စိတ်နှင့် ကူညီသူကို သာဓုဟု ခေါ်လျှင် ထိုသဘောကောင်းမှုတွင် ဘာဂုဏ်ရှိမည်နည်း။”

Verse 79

तद्देहि भस्म चान्यस्मै केनाप्यर्थो न मेऽण्वपि । प्रसादसुमुखां दृष्टिं विना नान्यद्वृणोमि ते

ထိုပြာကို အခြားသူတစ်ဦးအား ပေးလိုက်ပါ—ကျွန်ုပ်သည် မည်သူထံမှမဆို လောကီအကျိုးအမြတ်ကို အနည်းငယ်တောင် မလိုချင်ပါ။ သင်၏ ကရုဏာပြည့်ဝသော မျက်နှာသာအကြည့်တစ်ချက်ကိုသာ မျှော်လင့်ပြီး အခြားအရာ မတောင်းဆိုပါ။

Verse 80

देवा ऊचुः । कुरूणां पांडवानां च भविष्यति महान्रणः । ततो भूमिस्थितं भस्म प्राप्स्यंति यदि कौरवाः

ဒေဝတော်တို့ မိန့်ကြားသည်—“ကူရုတို့နှင့် ပာဏ္ဍဝတို့အကြား မဟာစစ်ပွဲတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်။ ထို့နောက် မြေပေါ်၌ရှိသော ပြာကို ကောရဝတို့ ရရှိသွားလျှင်…”

Verse 81

महाननर्थो भविता पांडवानां ततः स्फुटम् । तस्माद्गृहाण त्वं भस्म सोपि चक्रे तथो वचः

“ထို့နောက် ပာဏ္ဍဝတို့အပေါ် သေချာစွာ မဟာဘေးအန္တရာယ်တစ်ရပ် ကျရောက်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤပြာကို သင်ယူထားလော့။” ထိုသူလည်း ထိုစကားအတိုင်း ပြုလုပ်하였다။

Verse 82

देवीभिः सहिता देवाः संमान्य विजयं च ते । सिद्धैश्वर्यं ददुस्तस्मै सिद्धसेनेति नाम च

ဒေဝတော်တို့သည် ဒေဝီတို့နှင့်အတူ ဗိဇယကို ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ကြသည်။ ထိုသူအား စိဒ္ဓိအာဏာနှင့် ပြည့်စုံသော စည်းစိမ်ကို ပေးအပ်ကာ “စိဒ္ဓသေန” ဟူသော အမည်ကိုလည်း ချီးမြှောက်하였다။

Verse 83

एवं स विजयो विप्रः सिद्धिं लेभे सुदुर्लभाम् । बर्बरीकश्च कृत्वैतद्देवीभक्तिरतोऽवसत्

ဤသို့ဖြင့် ဗြာဟ္မဏ ဗိဇယသည် ရှားပါးလှသော စိဒ္ဓိကို ရရှိ하였다။ ဘာဗရီကလည်း ဤအမှုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဒေဝီကို သဒ္ဓါဖြင့် ဘုရားပူဇော်ရာတွင် အမြဲတမ်း နေထိုင်하였다။